LOGINสยิววาบหวิวเกินบรรยาย สองมือน้อยลูบไล้เรือนกายชายอันเป็นที่รัก เขาจูบไล่วนขึ้นไปที่ซอกคอ ก่อความเสียวซ่านแผ่ไปตามกระแสเลือด เรียวขาสวยเกร็ง ช่องกลางความเป็นหญิงสั่นระริก ขับสารหล่อลื่นไหลหยาดออกมา กายเล็กโอนอ่อนไปตามที่ชายหนุ่มนำพา
กฤษณ์คลั่งไคล้กับการดูดชิมผิวกายของภรรยา เนื้ออุ่นหอมละมุนน่าสัมผัสไปทั้งตัว ปลุกความเป็นชายของเขาเหยียดตัวเต็มที่ มันเบียดถูไถอยู่กับเนื้อตัวอันแสนวิเศษนี้
"ทิพย์ตัวหอมจังเลย" คำชมทำให้หัวใจพองโต แต่ความแข็งแกร่งที่กำลังรุกล้ำเข้ามานี่สิ ทำเอาคนกำลังเพลิดเพลินสะดุ้งเฮือก รสชาติความเจ็บปวดในคืนนั้นทำเอาขวัญผวา
"พี่กฤษณ์! อย่านะคะ ทิพย์ขอร้อง"
อ้อนวอนทั้งน้ำตาอาบแก้ม ประสบการณ์ครั้งแรกอันเจ็บปวด ทำให้เธอเข็ดขยาด
"กลัวทำไมเราเคยกันแล้วนี่"
ชายหนุ่มยกตัวขึ้นถาม สีหน้าเขาคล้ายคนเจ็บปวดทรมาน
"ทิพย์เจ็บค่ะ"
คำตอบเธอทำให้นึกได้ว่าเขาได้อะไรไว้กับคนตัวเล็ก
"งั้นทิพย์ทำให้พี่" "ทะ ทำอะไรคะ"
ทำอะไร ทำยังไง มือใหม่อย่างเธอจะไปรู้หรือว่า ต้องเริ่มยังไง ชายหนุ่มขยับตัวลุกนั่งหย่อนขา ที่มุมสามเหลี่ยมของโซฟา ความเป็นชายของเขาเหยียดตรงผงาดอย่างน่ากลัว สิ่งนี้เคยเข้าไปในตัวเธอมาแล้วหรือ แววตาระริกจ้องลูกชายของสามีอย่างหวาดหวั่น
"มาสิทิพย์ นั่งทับมันลงไป ให้ความสุขกับพี่"
คำเชื้อเชิญแสนนุ่มนวล แววตาเรียกร้องอันแสนรัญจวนใจ ถ้าให้ความสุขเขาแล้ว จะได้รักหรือเปล่า 'อย่าหวังอะไรไปเลย ขอให้พี่กฤษณ์มีความสุข แม้ว่ามันจะเจ็บมาก' ความเจ็บปวดที่เขารังแกในคืนนั้น ทำให้เธอถึงกับไข้ขึ้นในวันต่อมา แต่ความรู้เรื่องเพศจากปากเมริกาคือ มันเจ็บมากในครั้งแรก ครั้งต่อๆ ไปจะติดใจเสียอีก 'ติดใจหรือ มันเป็นยังไงกันนะ? '
ท่ามกลางคำถามผุดขึ้นในหัว เหนือสิ่งอื่นที่เธอต้องทำคือให้ความสุขสามี เรียวขาสวยก้าวขึ้นไปอยู่เหนือความเป็นชาย ก้มลงมองตำแหน่งของมันแล้วหย่อนสะโพกทับ ทันทีที่ความแข็งแกร่งบดเบียดกับเนื้อนุ่ม ทิพย์อาภาถึงกับต้องหลับตาครางเสียงดัง
"อ๊า อา"
เหมือนมันไม่พอดีกัน เขาใหญ่เกินจะแทรกเข้าได้ แต่กฤษณ์เคยได้เข้าไปในเธอแล้วนี่หน่า หญิงสาวยั้งบั้นท้ายเอาไว้ ส่วนหัวทู่ที่ชำแรกเข้าไปได้สร้างความเจ็บแสบให้กับเธอ พอเริ่มเจ็บก็ตัวสั่น ทิพย์อาภาสบตาสามี เขากัดริมฝีปากล่างอย่างฝืนทน แล้วก็จับเอวคอดของเธอกดลงรับจังหวะกระทุ้งขึ้นใส่
"อร้ายยย อา พี่กฤษณ์"
วินาทีที่เขาเข้าไปได้ทำเอาขวัญผวา ตกใจจนหวีดร้อง แต่กลับไม่เจ็บอย่างที่กลัว ลำแท่งใหญ่โตเข้ามาในตัวเธอทั้งหมด และมันทำให้เธอความเสียวซ่านแผ่ไปทุกรูขุมขน
"โอว พี่ไม่อยากรังแกทิพย์นะ แต่ทนไม่ไหว เจ็บหรือเปล่า"
เธอส่ายหน้าปฏิเสธ กฤษณ์เปรยยิ้มพอใจ แต่ความอ่อนหัดของทิพย์อาภากำลังทำให้เขาจะคลั่ง เธอตัวสั่นขมิบกล้ามเนื้อรัดท่อนอวบอุ่นของเขา คับแคบแน่นจนปวดไปทั้งลำ มือที่ยังอยู่ที่เอวหญิงสาว สอนจังหวะให้เธอควบขี่
"ขยับตามพี่ โอว อ่า ดีมาก"
กฤษณ์ปล่อยให้ทิพย์อาภาได้ขยับตามอารมณ์ปรารถนา หญิงสาวจับยึดไหล่ของสามีเพื่อทรงตัว ขย่มตักของเขา ทรวงอกคู่กลมกลึงขนาดมาตรฐานหญิงไทย กระเพื่อมขึ้นลงตามกายระหง ชายหนุ่มยกมือขึ้นเกาะกุมมันเอาไว้
ทิพย์อาภาแสดงออกอย่างซื่อตรง เธอไม่อายที่จะส่งเสียงครางออกมา เพราะใครล่ะจะทานไหว แท่งร้อนของสามีทั้งอวบยาวใหญ่ แข็งตั้งตรงเป็นเสาเหล็ก ในจังหวะยกสะโพกขึ้นลงตรงๆ ก็กระแทกเข้ากับมดลูกจนเจ็บจุก ครั้นทิ้งตัวลงใส่แบบส่ายบั้นท้าย ท่อนเหล็กร้อนก็ครูดโพรงอ่อนนุ่ม เสียวปลาบซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย คำของเมริกาที่ว่า
"ครั้งต่อๆ ไปจะติดใจเสียอีก" มันเป็นแบบนี้นี่เอง
เธอกำลังให้ความสุขสามี แต่รู้สึกว่าตัวเองนั้นช่างสุขเหลือเกิน เสียงครางหวามประสานกันดังระงม ถือเป็นสิ่งเซอร์ไพรส์สำหรับเขา หญิงที่ดูเหมือนว่าเรียบร้อยดังผ้าพับไว้ กำลังร้อนเป็นไฟบนตักของเขา ทำเอาแทบทะลักไวเกินกว่าปกติ มือแกร่งจับยึดเอวกิ่วเอาไว้ ทิพย์อาภาตกใจนึกว่าขัดใจเขา
ริมฝีปากหยักประกบจูบเรียวปากเล็กดูดดื่ม ก่อนจับคนตัวเล็กหันหลัง คุกเข่าบนโซฟาเธอคว้าพนักพิง สอดกายเข้าในคนตัวเล็กโดยทันที มือใหญ่บีบคลึงบั้นท้ายงอน กระดกอัดกระแทกกระทั้นท่อนลำเขื่องเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อปะทะเนื้อดังตับๆ แข่งกับเสียงหวีดร้องของทิพย์อาภา มันช่างแสนทรมานปานใจจะขาด
"พี่กฤษณ์ อา"
"เก่งมากทิพย์ กระดกรับพี่รับพี่ โอว"
ทิพย์อาภาหัวไวขยับตามเขาทุกจังหวะ ไม่ว่าจะซอยถี่หรือกระทุ้งเสย ไม่รู้ว่าเลยว่าเธอสุขสมไปแล้วกี่ครั้ง เพราะกฤษณ์ไม่ผ่อนแรงให้เลย เขาเมามันกับเนื้อกายนี้อย่างที่สุด ถ้ารู้ว่า 'เอามัน' แบบนี้คงทำไปนานแล้ว เมื่อเธอมาแต่งงานกับเขา และพร้อมบำเรอสวาทให้ก็ดีเหมือนกัน จากวันนี้ไปเธอคือ 'เมียบำเรอ' ให้ความสุขกับเขาทุกคราวที่ปรารถนา
ผ่านจากวันนั้นโลกของทิพย์อาภาช่างมีความสุข สามีกลับบ้านทุกวัน เขาตักตวงรักจากเธอ แม้ไม่มีคำรักสักครั้ง แต่เขาไม่ได้โหดร้าย จูบจนระทวยสัมผัสร่างกายทุกตารางนิ้ว หลับในอ้อมกอดทุกค่ำคืน จากช่วงแรกที่เผื่อใจไว้บ้าง ตอนนี้ไม่เหลือเนื้อที่ของความรู้สึกนั้น รักเขาหมดหัวใจไปแล้ว กลายเป็นลูกไก่ในกำมือของพี่กฤษณ์ เขาจะบีบก็ตายคลายก็รอด
ภายในห้องคอนโดหรู ที่สามารถเก็บเสียงเป็นอย่างดีเยี่ยม เก็บได้ดีเสียจนไม่มีใครได้ยินเสียงเมริกาหวีดร้อง เสียงความทรมานราวกับกำลังถูกมีดคมเชือดเฉือนกาย ชายวัยกลางคนผู้มีศักดิ์เป็นลุงจอมปลอม กำลังกระหน่ำแกนกายใหญ่โตใส่ช่องทางหลัง ราวกับการทำรักระหว่างชายรักชาย ปวดจุกเสียดทรมานจนเบิกตาโพลง
"พอแล้ว คุณลุง ริก้า อ๊า ริก้า สัญญาจะช่วยให้คุณลุงได้นังโรส อะ เอานางโรสมาแก้แค้นเอเดรียนค่ะ"
อ้อนวอนมาแล้วทุกทางก็ไม่ได้รับความปรานี แต่พอเอ่ยถึงโรสเขากลับยอมหยุด มือใหญ่บีบกระพุ้งแก้มเมริกาให้แหงนหน้ามองสบนัยน์ตาเหี้ยม อย่างไม่สนว่าจะสร้างความเจ็บปวดให้เธอมากเพียงใด
"ถ้าครั้งนี้พลาด เธอจะไม่เหลืออะไรเลย แม้แต่ชีวิตริก้า"
"ชุดฉันเรียบร้อยหรือเปล่า" โรสหันซ้ายหันขวาดูความเรียบร้อยของเสื้อผ้า คนมั่นใจในตัวเองกลายเป็นไม่มั่นใจ ตอนนี้ซื้อเสื้อผ้าใหม่ทั้งหมด เพราะตั้งครรภ์ครบสามเดือน น้ำหนักขึ้นมาสี่กิโลกรัม แล้ววันนี้มีแขกคนสำคัญเสียด้วย เอเดรียนจับแขนหญิงสาวหมุนตัว เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูตัวใหญ่ไซซ์เอล ผิดจากเมื่อก่อนสองขนาด"โรสที่รักคุณสวยไม่มีที่ติ ผมชอบที่คุณอวบขึ้นมากกว่า""จำคำนี้เอาไว้นะเอเดรียน ถ้าหลังคลอดน้ำหนักไม่ลด อย่ามาว่าโรสอ้วนนะ""ไม่หรอก ไปกันเถอะที่รัก มัมกับแดดดี้รออยู่""มัมคุณใจดีจริงๆ หรือคะ" ต้องโทษยัยคุณหญิงเด่นดวงทำให้เธอหลอนไปหมด ไม่มั่นใจที่จะพบกับแม่สามี เอเดรียนส่ายหน้าน้อยๆ จูงมือหญิงสาวมาหามารดาของเขา โรสสูดหายใจลึกๆ ระงับอาการตื่นเต้นที่บริเวณโต๊ะที่ลานกลางแจ้งข้างสระว่าย หญิงวัยกลางคนรูปร่างท้วม หน้าตาดูใจดี นั่งเคียงคู่กับชายต่างชาติ สำหรับเธอแล้วผู้ชายคนนี้เป็นรุ่นคุณปู่มากกว่า ทั้งคู่ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร เอเดรียนแนะนำเธอกับพวกท่าน โรสพูดภาษาอังกฤษได้แต่ไม่เก่งนัก พอได้ฟังภาษาอังกฤษสำเนียงอเมริกัน ถึงกับเงี่ยหูฟัง จึงจะสามารถจับใจความได้"สวัสดีค่ะมัม สวัสดีค่ะแดดดี้""เ
อยากให้ลูกคืนดีกัน แต่อยากเอาคืนด้วย ผู้พ่อสะใจซะเหลือเกินที่ลูกสาวได้ดั่งใจ ไม่ใจอ่อนง่ายๆ มีแต่คุณแม่ขจีที่คอยส่งสายตาอาทรลูกเขย ทิพย์อาภายิ้มเจื่อน ถ้าพ่อรู้ว่าเธอใจอ่อนตั้งแต่วันแรก พ่อคงผิดหวัง ได้แต่ทำเป็นไม่สนใจสามี แต่เขาป่วยแบบนี้จะให้ไม่สนใจได้ยังไงหลังเที่ยงคืนบ้านเงียบสงัด พ่อแม่หลับแล้ว ทิพย์อาภาย่องลงมาเช็ดตัวให้สามี กฤษณ์หลับตาให้เธอซับผ้าไปตามใบหน้ารักแร้แผงอก ได้แต่บอกตัวเองว่าถ้าลืมตาตื่นภรรยาคงรีบหนีไป เขาแกล้งหลับต่อ จนหญิงสาวอังมือที่หน้าผากของเขา"ตัวเย็นลงแล้ว พรุ่งนี้คงหายป่วยแล้วล่ะ" พูดแล้วก็ลุก แต่ถูกจับข้อมือเอาไว้"ยังทิพย์ พี่ยังร้อนมาก จับดูสิ""พี่กฤษณ์ จะทำอะไร"ทิพย์อาภาโวยวายเสียงกระซิบ เพราะเขาดึงมือเธอไปจับที่แท่งเนื้ออุ่นในร่มผ้า พยายามถกมือกลับ แต่คนไข้ลุกขึ้นนั่นกอดรัดร่างเล็กลงที่ตัก กระซิบเสียงพร่าข้างหู"พี่ยังร้อน จริงหรือเปล่าล่ะทิพย์""อื้อ พี่กฤษณ์ ปล่อยนะ อืม" เธอไม่ได้ดิ้นรนขัดขืนอะไรมาก และอ่อนระทวยไปกับจูบของเขา กฤษณ์บดขยี้ริมฝีปากร้อนเข้ากับเรียวปากสวย กดเธอลงเบื้องล่าง ใช้แววตาหยาดเยิ้มมองสบตาแป๋วของหญิงสาว"พี่รักทิพย์นะ"เสียงบ
หน้าบ้านทิพย์อาภา"ออกไปให้พ้นบ้านฉัน!ถ้าแกบุกรุกเข้ามาฉันมีสิทธิ์ยิงได้ออกไปเดี๋ยวนี้!! " "อย่านะคะคุณ! " / "คุณพ่อวางปืนเถอะนะคะ! "เกรียงไกรร้องขู่เล็งปลายกระบอกปืนไปที่กฤษณ์ มือไม้แข้งขาลำตัวสั่นเทิ้ม จนน่าห่วงว่านิ้วสั่นๆ จะลั่นกระสุนใส่ ลูกเขยจริงๆ ทั้งคุณขจีภรรยา และทิพย์อาภาต่างก็ตกใจเข่าแทบทรุด ไม่คิดว่าพ่อจะคว้าปืนพกจ่อหน้าผากสามี แล้วยังเป็นบุตรของผู้มีพระคุณกับตัวเองด้วย แต่บังอาจทำลูกสาวของเขาเสียใจก็คงต้องยอมแตกหักโฮ่งๆๆ แฮ่!!! เจ้านายด่าผู้บุกรุก ปีโป้เจ้าหมาแสนรู้ก็เอาด้วย เห่าเสียงดัง แล้ววิ่งเข้าใส่ ดีที่มันเชื่อฟังขจียอมล่าถอย"ปีโป้อย่าดุสิลูก ไม่น่ารักเลย"ทิพย์อาภาลูบหัวปีโป้ก่อนจะนั่งลงกอดเจ้าตัวสีน้ำตาลเอาไว้ เธออ่อนโยนแม้กระทั่งดุสุนัข ภรรยาน่ารักขนาดนี้ เขายังทำร้ายจิตใจเธอได้ คิดแล้วให้สำนึกผิด พนมมือไหว้ขอความเมตตาจากพ่อตา"คุณพ่อครับ ได้โปรดยกโทษให้ผมเถอะนะครับ ผมจะขอรับ เมียกลับบ้าน" "ฮึ! ฉันไม่มีทางให้ลูกสาวกลับไปทนอยู่กับแกหรอก" ลูกไม่เคยบอกว่าทนกับอะไร ไม่เคยเล่าในสิ่งที่ถูกกระทำ แต่คนเป็นพ่อเจ็บแค้น แค่ทิพย์อาภาบอกว่าสามีขอหย่า ขนของกลับบ้านกอ
รายงานข่าวโทรทัศน์"เจ้าหน้าที่ตำรวจบุกเข้าช่วยนางแบบสาว ในเซฟเฮาท์ของนักธุรกิจชื่อดัง ซึ่งเป็นคุณลุงของเธอเอง โดยสารวัตรสืบสวนสอบสวนสถานีตำรวจ... เปิดเผยว่าได้รับแจ้งจากพลเมืองดีว่า มีเสียงหวีดร้องของผู้หญิงจากบ้านหลังดังกล่าว จึงได้ขอหมายเข้าตรวจค้นภายในบ้านพบหญิงสาวในสภาพเปลือยกาย ถูกทำร้ายบาดเจ็บสาหัส บริเวณใบหน้ามีร่องรอยแผลถูกทุบตี ที่คอมีโซ่ตรวนคล้องไว้ อีกทั้งยังมีเหล็กกลม น้ำหนักไม่ต่ำกว่าหกกิโลกรัม ที่ปลายโซ่อีกด้าน คาดว่าคนร้ายกักขังหน่วงเหนี่ยวทำร้ายหญิงคนดังกล่าวมานานแล้ว อาจกำลังวางแผน นำเธอไปถ่วงน้ำ แต่เจ้าหน้าที่เข้าไปช่วยได้ทัน ขณะนี้ส่งเข้ารักษาตัวที่ห้องผู้ป่วยวิกฤต โรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง ทราบชื่อภายหลังเธอคือนางแบบชื่อดังเมริกา ฯลฯ " กฤษณ์ถอนหายใจเฮือกใหญ่ โชคดีที่เขาไปงานแฟชั่นโชว์เป็นเพื่อนมารดา แล้วบังเอิญไปได้ยินนางแบบซุบซิบกันว่าเมริกาหายตัวไปเกือบเดือน จึงได้ประสานเพื่อนที่เป็นตำรวจสืบหาเพื่อช่วยเหลือเธอ ถึงจะโกรธเกลียดผู้หญิงคนนี้ ก็ไม่อยากให้เธอเสียชีวิต แต่จากดูสภาพเถอะ ข่าววงในว่ากะโหลกร้าว ต้องผ่าตัดเอาเลือดคั่งในสมองออกนายวิโรจน์ก็รอดตัวเช่นเคย ให้สั
"โรส ผมรู้แล้ว ผมเชื่อคุณ หยุดร้องไห้เถอะนะคนดี""ฮือๆ ฉันหยุดไม่ได้ อึก"ยกมือปิดปากตัวเองไว้ ก็ยังจะร้องอยู่นั่น เอเดรียนปลอบ ทั้งในใจก็มีคำถาม ทำไมโรสอ่อนไหวเป็นคนละคนกับเมื่อก่อน "ผมอยู่นี่แล้วโรส หยุดร้องไห้เถอะ""ขอเวลาฉันสักครู่ค่ะ กอดฉันแน่นๆ ด้วย" วงแขนกำยำโอบโรสไว้ในอ้อมกอด ต่างตะแคงตัวเข้าหากอดกันไว้อย่างนั้น จนโรสหยุดอาการร้องไห้ได้ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้หรอกเพราะมันเหนื่อย แต่ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน "เอเดรียน อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ ฉันไม่อยากให้เราพลัดพรากกัน ไม่อยากให้คุณหมดโอกาสได้เป็นแดดดี้ของลูก"เอเดรียนเพ่งมองหน้าเธอ เมื่อครู่โรสพูดว่า ‘ลูก’ งั้นหรือ"ลูกหรือ หมายถึง... ""ฉันกำลังท้องลูกของเราค่ะ" รอยยิ้มของเอเดรียนที่รับรู้ว่าเขากำลังจะเป็นพ่อ ทำให้หัวใจของโรสเบ่งบาน"จริงหรือโรส? " ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ตื้นตันใจบรรยายไม่ถูก"คุณรู้ไหมผมภาวนามาตลอด ขอให้คุณตั้งท้องลูกของเรา ผมจะได้ถือโอกาสใช้เป็นข้ออ้างกลับมาหาคุณ"พูดพลางใช้หัวแม่มือเกลี่ยน้ำตาให้เธอ "ผิดกับฉัน ตอนที่ไม่มีคุณฉันภาวนาให้ไม่ท้อง เพราะฉันกลัวว่าหลังคลอดลูกออกมาแล้ว ถ้าเกิดฉันเป็นอะไรไป ลูกจะไม่มีใคร
"อาการอย่างคุณว่าถ้าเป็นผู้หญิง ก็คงจะแพ้ท้องแล้วค่ะ"ซันนี่หรี่ตามองหญิงสาวตรงหน้า สีหน้าตื่นตกใจเมื่อสักครู่เปลี่ยนเป็นอมยิ้มอย่างมีนัยบางอย่าง"อาการคล้ายนะครับ ว่าแต่คุณโรสมาทำอะไรหรือ? ""ฉันมาตรวจเลือดค่ะ เอ่อ ฉันอยากจะรู้ว่าฉันเลือดกรุ๊ปอะไร"ไม่ได้คิดที่จะปิดบังที่ตั้งครรภ์ แต่ยังไม่อยากให้เอเดรียนรู้ คู่สนทนาจ้องหน้าหาพิรุธ เพราะรู้มาว่าผู้ชายสามารถแพ้ท้องแทนผู้หญิงได้จริงๆ ทำให้โรสถามเรื่องอื่นเพื่อกลบเกลื่อน"เอเดรียนกลับมาเมืองไทยตั้งแต่เมื่อไหร่หรือคะ? " "มาได้เกือบสัปดาห์แล้วครับ""งั้นหรือคะ ฉันเข้าเยี่ยมเขาได้ไหม เขาห้ามหรือเปล่า"ไม่รู้ว่าเขายังโกรธเกลียดเธออยู่ไหม ตอนนี้หัวใจเปราะบางเหลือเกิน หากเพียงได้ยินคำว่าเขาไม่ปรารถนาจะพบเธอ ก็คงเจ็บปวดมาก"ไม่เลยครับ เขาอาจจะอยากเจอคุณซะด้วยซ้ำแต่ไม่พูด""งั้นฉันขอไปรอคิวเจาะเลือดของฉันก่อนนะคะ เสร็จแล้วฉันจะไปเยี่ยมเขาค่ะ"หลังเจาะเลือดรับยาบำรุง โรสรีบไปเยี่ยมไข้คนที่เธอยากเจอเหลือเกิน คนตัวใหญ่ในชุดคนไข้ของโรงพยาบาล นอนรับน้ำเกลืออยู่บนเตียงผู้ป่วย เขามองหน้าเธอตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องด้วยแววตานิ่ง ไม่แสดงออกถึงอาการตื่น







