6.4 | ยิ่งฝึกจูบก็ยิ่งเก่งเร็ว

               “ทุกวันสิ ไม่รู้เหรอว่าการจูบเป็นการปลุกเร้าที่มีอานุภาพแรงสูง ยิ่งจูบดีมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งทำให้มีอารมณ์มากขึ้นเท่านั้น ผมคาดหวังว่าจะกลับมาเป็นปกติให้ได้ก่อนหกเดือนนะ คุณต้องช่วยผม”

“มันเป็นหน้าที่ของฉันอยู่แล้วที่ต้องช่วยคุณ” อมลรดาหลับตาลงอย่างยอมรับ เธอรู้รายละเอียดของงานดีตั้งแต่ก่อนตกลงรับงานนี้แล้ว ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลอะไรให้ต้องบ่ายเบี่ยง จึงยอมหลับตาลงแล้วรอรับจูบจากเขา

ในความมืดมิดจากดวงตาที่ปิดสนิท หญิงสาวรับรู้ได้ถึงสัมผัสอ่อนนุ่มและร้อนผ่าวจากริมฝีปากของอคิณที่แตะลงบนเรียวปากของเธอ เขากดน้ำหนักลงมาอย่างนิ่มนวลแล้วผละออกสองถึงสามครั้งก่อนประกบริมฝีปากลงมาอีกครั้งอย่างแนบสนิทจนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน คราวนี้เขาออกแรงกดอย่างหนักแน่นกว่าเดิม ทว่ายังคงความนุ่มนวลอย่างเสมอต้นเสมอปลาย

อมลรดาส่งเสียงครางแผ่วหวิวในลำคอเมื่อเขาไล้ปลายลิ้นไปตามรอยแยกของกลีบปากแล้วดุนดันริมฝีปากเธอให้เผยอขึ้นก่อนจะสอดแทรกลิ้นสากชื้นเข้ามาหยอกเย้ากับปลายลิ้นเรียวเล็กของเธอ เธอถอยหนี เขารุกไล่ เกี่ยวรัด ดูดดึงจนเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว คราวที่แล้วเขาก็จูบเธอแบบนี้ เล่นลิ้นกันแบบนี้ เนี่ยเหรอที่เรียกว่า ‘ดีพคิส’

               “ทีนี้เข้าใจหรือยังว่าดีพคิสเป็นยังไง” อคิณถามเมื่อถอนริมฝีปากออก และอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นหญิงสาวในอ้อมกอดหายใจหอบลึกสูดอากาศเข้าไปจนเต็มปอด เหมือนคนที่เพิ่งผุดขึ้นมาจากน้ำ แก้มเนียนใสทั้งสองข้างแดงระเรื่อ “แค่นี้ถึงกับจะขาดใจเลยเหรอ”

               หญิงสาวก้มหน้างุด อยากจะต่อว่าก็พูดไม่ออก เขาเล่นจูบเธอเกือบสิบนาที ไม่ขาดใจตายกลางอากาศก็บุญแล้ว

               “เงียบ แปลว่ายังไม่เข้าใจ งั้นต้องสอนอีกรอบ” ว่าพลางใช้ปลายนิ้วแข็งแกร่งเชยปลายคางของอมลรดาขึ้นมา

               “เข้าใจแล้ว ไม่ต้องสอนแล้ว” เธอปัดมือเขาออกแล้วเบือนหน้าหนีดวงตาสีน้ำตาลเข้มล้ำลึกมีเสน่ห์ที่จ้องหน้าเธอไม่วางตา

               “ต่อไปคุณต้องเป็นคนจูบผม ทำเหมือนที่ผมทำกับคุณเมื่อกี้นี้”

               “ฉันจะพยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุด” อมลรดาสูดลมหายใจเข้าลึก รอจนจังหวะหัวใจกลับมาเต้นเป็นจังหวะปกติแล้วจึงหยิบถ้วยไก่ดำตุ๋นยาจีนมาเตรียมป้อนเจ้านายของเธอต่อ “คุณจะทานต่อมั้ย”

               “กินสิ ผมจะกินไก่ให้หมดทั้งตัว น้ำซุปสักหยดก็จะไม่ให้เหลือ”

               “ท้องแตกตายกันพอดี” หญิงสาวว่าพลางป้อนไก่ดำตุ๋นยาจีนให้คนเจ็บ และโดนเขาบังคับให้กินด้วยกันจนหมดไปสองถ้วย จากนั้นจึงจัดน้ำทับทิมคั้นสดมาให้เขาดื่มอีกหนึ่งแก้วใหญ่ “ฉันขอออกไปทำธุระแป๊บนึงนะ”

               “ไม่ได้ ตอนนี้คุณเป็นของผมแล้ว แล้วคืนนี้คุณก็ต้องมานอนเฝ้าผมด้วย”

               “ฉันขอออกไปแค่แป๊บเดียวค่ะ ค่ำๆ ก็กลับ” เธอต่อรอง

               “ธุระอะไร เดี๋ยวให้ก้องไปจัดการแทน”

               “ธุระส่วนตัวที่ใครก็ทำแทนไม่ได้ค่ะ”

               “สำคัญและเป็นความลับมากขนาดที่ให้คนอื่นทำแทนไม่ได้เลยเหรอ”

               “เพื่อนสนิทของฉันจะมาจากอังกฤษ ฉันต้องไปรับที่แอร์พอร์ต แล้วก็ไปส่งที่โรงแรม เขาเป็นเพื่อนฉัน จะให้คนอื่นไปรับแทนได้ยังไง”

               “งั้นก็กลับมาให้ทันหกโมงเย็นก็แล้วกัน”

               “ขอบคุณค่ะคุณเจ้านาย” หญิงสาวลุกขึ้นหยิบกระเป๋าถือขึ้นมาสะพายไหล่ แล้วรีบเดินออกไป

               “เดี๋ยวก่อนรดา”

               “คะ?” อมลรดาที่เดินไปถึงประตูห้องแล้วหยุดชะงักและหันหน้ากลับไปมองคนเจ็บที่นั่งหน้าตาบูดบึ้งอยู่บนเตียง

               “เพื่อนคุณเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย”

               “ผู้ชายค่ะ สายเลือดผู้ดีอังกฤษแท้ร้อยเปอร์เซ็นต์ หล่อมว๊ากกก รวยมว๊ากกก”

               อคิณใจเต้นตุบๆ โดยไม่ทราบสาเหตุหลังจากได้รับคำตอบ เขาไม่อยากให้เธอไป แต่ก็พูดไม่ออก เพราะไม่มีเหตุผลอะไรจะไปห้ามเธอ

               “ฉันต้องไปแล้วนะ แล้วจะรีบกลับมาให้ทันเวลา” ว่าแล้วก็เปิดประตูเดินออกไป ทิ้งให้อคิณนั่งร้อนรุ่มอยู่คนเดียวในห้องกว้าง