จมดิ่งในห้วงรัก

ในที่สุดเฉิงซีก็กลับมาจากการไปทำงานต่างเมือง

ฉันเตรียมตัวเต็มที่ อาบน้ำ แต่งหน้าอย่างประณีต เปลี่ยนมาสวมชุดชั้นในลูกไม้ราคาแพง และมุดเข้าไปนอนรอเขาอยู่ในผ้าห่มล่วงหน้า

ทว่าพอเขาอาบน้ำเสร็จและผลักประตูเข้ามาเห็นฉันอยู่บนเตียง เขากลับยืนนิ่งไป

“คุณมาทำอะไรที่นี่” น้ำเสียงของเขาไม่มีความอ่อนโยนเลยแม้แต่น้อย

ฉันกวาดตามองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

เฉิงซีมีรูปร่างดีมาก เสื้อคลุมอาบน้ำที่เปิดอ้าออกครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นกล้ามอกแน่นและกล้ามหน้าท้องที่ราวกับถูกสลักมาอย่างดีแบบวับ ๆ แวม ๆ

ตามหลักการแล้ว เขามีสันจมูกโด่งเป็นสันและนิ้วมือที่เรียวยาว ลีลาบนเตียงต้องระดับท็อปแน่ ๆ

แต่ตลอดครึ่งปีที่แต่งงานกันมา ฉันกลับไม่เคยได้สัมผัสประสบการณ์นั้นเลย มันทำให้ฉันรู้สึกไม่ยอมรับอยู่บ้าง

“คืนนี้ฉันอยากนอนที่นี่”

ไม่ว่าเขาจะหาข้ออ้างอะไร คืนนี้ฉันจะต้องนอนกับเขาให้ได้!

เฉิงซีกวาดตามองการแต่งตัวของฉัน ก่อนตอบกลับด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ได้”

ราบรื่นขนาดนี้เลยเหรอ ฉันแทบไม่อยากเชื่อ

ตอนเขาเดินเข้ามา ฉันถึงกับทำตัวไม่ถูก

แสงโคมไฟติดผนังในห้องนอนค่อนข้างสลัว

เฉิงซีล้มตัวลงนอน หัวใจของฉันเต้นแรงขึ้น ขณะเอามือโอบรอบเอวของเขาเอาไว้ทันที

เขาตัวแข็งทื่อ ก่อนค่อย ๆ ก้มหน้ามองฉันอย่างเชื่องช้า

ท่ามกลางเงามืด น้ำเสียงของเขาแหบพร่า “ให้ผมช่วยคุณไหม”

เขาพูดจบก็รีบหันไปดึงลิ้นชักตู้ข้างเตียง โดยไม่รอให้ฉันตอบรับ

ความคาดหวังเล็ก ๆ ในใจฉันถูกการกระทำของเขาสาดน้ำเย็นเข้าใส่จนดับมอด

เขากำลังหยิบปลอกนิ้ว ยังจะใช้มือเหมือนเดิม

ฉันโมโหควันออกหู

เป็นแบบนี้ทุกทีเลย

ต่อให้ท่อนล่างของเขาจะแข็งขืนจนปวดหนึบ เขาก็ไม่มีทางเอามาใช้เด็ดขาด

เมื่อเห็นสิ่งที่เขาหยิบออกมา ใบหน้าของฉันก็มืดครึ้มลง ฉันแย่งมันมาปาใส่ตัวเขาอย่างแรง

“ไม่ต้องมาช่วย! ตาแก่หัวโบราณ คุณไม่มีน้ำยาใช่ไหม!”

ฉันขึ้นเสียง โกรธจนตัวสั่น

แสงไฟสลัวจนฉันมองสีหน้าของเขาไม่ชัด แต่สัมผัสได้ว่าดวงตาลึกล้ำคู่นั้นกำลังจับจ้องมาที่ฉัน

สายตานั้นร้อนแรงจนน่าตกใจ

ฉันตะโกนลั่นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจถึงขีดสุด “เฉิงซี ถ้าคุณไม่มีน้ำยาก็บอกมาตรง ๆ! ลอสแอนเจลิสมีผู้ชายถมเถไป ฉันหาคนมาแทนคุณเมื่อไหร่ก็ได้!”

เราเป็นสามีภรรยากัน ทำไมทุกครั้งถึงต้องเป็นฉันที่ทำตัวเป็นฝ่ายเข้าหาเหมือนคนมีความต้องการไม่รู้จักพอด้วย

“ผมไม่ได้หมายความแบบนั้น” แต่เขาก็ยังคงไม่ได้เดินหน้าทำขั้นต่อไป