อยากทำอีก NC

“อ้าปากแล้วอมให้ทั่ว อยากจัดการอย่างไรก็ทำได้ตามใจ”

เสียงทุ้มสั่งการยั่วยุคนมอง เพราะอยากลองเข้าไปอยู่ในโพรงปากอุ่น ๆ เต็มที

ทางฝั่งสองขาเรียวถูกกางออกกว้าง จนมองเห็นผิวสีชมพูด้านในผนังแคบ ใบหน้าของภมรผู้หิวโหยมุดเข้าหากึ่งกลางลำตัวด้วยท่าทีกระหายอยาก

กลีบผกาอวบอูมถูกลงลิ้นปลุกเร้าอีกครั้ง เขาทั้งขบทั้งเม้มจนติ่งเนื้อสีหวานยืดติดริมฝีปาก

“อื้อ!…”

เสียงร้องครางอู้อี้ฟังไม่ถนัด เพราะริมฝีปากกำลังครอบครองส่วนแข็งตั้งเข้าลึกสุดลำคอ

ร่างงามถูกจัดแจงท่าทางตามตำราปกขาวของผู้ฝึกยุทธ์ จึงถูกจับห้อยหัวลงต่ำเพื่อลิ้มรสกระบองผิวเรียบ ตามความปรารถนาของบุรุษผู้อยากรู้อยากเห็น

“ซี๊ด!” เสียงสูดปากสูดคอด้วยความชอบใจถึงขีดสุด

โพรงปากนุ่ม ๆ ของคนรัก ย่อมดีกว่านิ้วกร้านหยาบกระด้างทั้งห้านิ้ว หากไม่จำเป็นเขาคงไม่กลับไปใช้งานพวกมันอีกอย่างแน่นอน

วันเวลาผันผ่านช่วงวัยสวมกวาน จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่วัยหนุ่มใหญ่ ใช่ว่าจะปราศจากอารมณ์กำหนัดมาต้องกาย ทว่าทุกอย่างถูกจัดการด้วยตนเองมาโดยตลอด

ร่างกายของเขามีค่าดั่งทองคำหลายหีบ ยิ่งกว่าสมบัติล้ำค่าจากบรรพบุรุษ หากไม่รักไม่ชอบย่อมไม่มีทางให้สตรีถูกเนื้อต้องกายอย่างเด็ดขาด

อ๊อก! อ๊อก!

จังหวะการเดินไปรอบ ๆ ทำให้ท่อนเนื้อขยับเข้าลึกสุดลำคอ เป็นเหตุให้เจ้าของโพรงปากตาแทบถลนออกมา

ไป๋ซือเย่วคายสิ่งแปลกปลอมออกไม่ถนัด เพราะล้วงลงลึกและคับแน่นเต็มปาก จึงออกแรงที่โคนลิ้นแล้วใช้มือรูดขึ้นลงตามความเข้าใจ

เมื่อได้ลิ้มลองสิ่งแปลกใหม่ คนหัวไวจึงรู้สึกเพลิดเพลินมากเป็นพิเศษ ลิ้นเล็กกระหน่ำแลบเลียไปรอบ ๆ ยิ่งได้ยินเสียงครางแหบต่ำของบุรุษ นางยิ่งรีบเร่งให้ภารกิจสำเร็จโดยเร็ว

พวงแฝดก้อนกลมถูกอุ้งมือนุ่มนิ่มบีบเบา ๆ ไปตามจังหวะการดันส่วนปลายเข้าลำคอ

“แตกใส่ปากนะเย่วเอ๋อร์”

มาถึงขั้นนี้เขาไม่ยอมถอนออกอย่างเด็ดขาด อยากรู้ยิ่งนักว่าช่วงจังหวะนั้นจะรู้สึกสุขสมมากแค่ไหน

“อื้อ อื้อ”

ทางด้านกลีบสีชมพูอ่อนก็ถูกเขาเร่งรัดไม่แพ้กัน ลิ้นร้อนกระหน่ำสอดแทรกลงลึก แล้วขบเม้มส่วนกลางที่ยื่นออกมา บางจังหวะยังใช้ฟันครูดเบา ๆ กับติ่งเนื้อสลับกับลงลิ้นจ้วงลึก

ผ่านไปไม่นานกายสาวจึงกระตุกเกร็ง ฝ่าเท้าสองข้างชี้ขึ้นเพดานห้อง ร่องสีหวานตอดรัดถี่ระรัวเร็ว ต่อหน้าคนเฝ้ามองการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ละสายตา

ความสุขของการปลดปล่อยแผ่ซ่านไปทั่วกาย ท่วงท่าเช่นนี้หากเป็นคนทั่วไปคงมีหน้ามืดกันบ้าง แต่สำหรับผู้ฝึกยุทธ์กลับรู้สึกสนุกและสาแก่ใจยิ่งนัก

“อ่า…”

น้ำรักทุกหยาดหยดถูกกลืนลงคอจนหมดเกลี้ยง คนถูกจับห้อยหัวถอนหายใจด้วยความโล่งอกที่ไม่สำลักน้ำ หากเป็นเช่นนั้นเท่ากับว่านางพ่ายแพ้ในยกนี้!

“เจ้าชนะอีกแล้ว”

“หมายถึงจะทำต่ออีกหรือเจ้าคะ”

คนถามเก็บอาการหอบเหนื่อยไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ  สายตายั่วเย้าจ้องมองตัวการปล่อยน้ำลงลำคอ ด้วยความรู้สึกอึ้งและทึ่งในความแข็งแกร่ง

“แค่นี้ไม่ยังพอหรอกเย่วเอ๋อร์”

ร่างขาวโพลนถูกพามานอนหงายบนเตียงนอนอีกครั้ง มือสากรูดตัวตนให้แข็งตั้งต่อหน้าคนจ้องมอง มุมปากหยักกดลึกเสริมเสน่ห์บนใบหน้าคมคายประหนึ่งรูปสลัก

ไป๋ซือเย่วตกหลุมพรางของบุรุษเจ้าเสน่ห์อีกครั้ง สองขาเรียวจึงแยกออกกว้าง เตรียมรับแรงกระแทกด้วยความเต็มใจ

“อยากก็ทำอีกเถิดเจ้าค่ะ”

“เสียบคาทั้งคืนไปเลย” เสียงแหบพร่ามาตามแรงชักรูดแท่งร้อน

รอคอยไม่นานร่องแคบเปียกชื้นก็ถูกเติมเต็มด้วยแรงอันหนักหน่วงสมใจนึก

กายสาวสั่นไหวตามการสอดประสานลงลึกถึงใจ เต้านมทั้งสองข้างเด้งกระดอนล่อตาล่อใจคนชอบดื่มนมสด

ไป๋ซือเย่วเชื่อแล้วเรื่องที่เขาบอกกล่าวว่าชอบสตรีม่าย คนเจ้าเล่ห์ผู้นี้คงอยากทำนาน ๆ โดยไม่ต้องยั้งแรงเลยสิท่า!

ยิ่งรู้ว่านางเป็นผู้ฝึกยุทธ์เหมือนกันยิ่งไม่ยอมออมแรงเลยแม้แต่น้อย อาวุธคู่กายก็หนักหนาเกินกว่าสตรีบอบบางจะรับไหว

ของแข็งตอกอัดถาโถมเข้าใส่กายบางจนหัวสั่นหัวคลอน คนถูกกระทำรู้ซึ้งแล้วว่าเหตุใดบุรุษแรงเยอะ ถึงไม่เคยมีค่ำคืนสวาทกับสตรีอื่นเลย

เพราะไม่มีผู้ใดเหมาะสมต่อการสู้รบบนเตียงกับเขาเท่านางอีกแล้ว!

“เจ้าตอบรับข้าถึงใจมาก”

เสียงแหบพร่าเอ่ยชื่นชมสตรีผู้แข็งแกร่ง ร่องสาวถูกกระทำมาค่อนคืนยังไม่มีทีท่าอ่อนแรงเลยสักนิด

พาทดลองท่วงท่าใดนางก็ตอบรับได้ทั้งหมด อีกทั้งยังสู้กลับจนเขาพ่ายแพ้เกือบทุกรอบ

เอี๊ยด! เอี๊ยด!

เอวสอบโยกคลึงเข้าใส่อย่างเพลิดเพลิน ขาเตียงเสียดสีเข้ากับพื้นเรือนซึ่งทำจากไม้เนื้อดี

เสากางผ้าม่านทั้งสี่เสาสั่นไหวรุนแรงคล้ายเกิดภัยพิบัติ ยังดีที่เรือนหลังนี้สร้างแยกจากเรือนหลังอื่น หัวเตียงจึงไม่กระทบเข้ากับผนังเรือนอื่น

“ขอแรง ๆ อีกนะเย่วเอ๋อร์”

“อือ อาหยางใส่เข้ามาแรง ๆ”

สตรีแข็งแกร่งจ้องมองร่างสูงใหญ่ ขยับเคลื่อนกายกระทุ้งเข้าหาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม

เต้านมสองข้างถูกเขาขบเม้มและดูดเข้าเต็มอุ้งปาก ไม่ใช่แค่เขาที่ชื่นชอบจังหวะหนักหน่วง นางก็ชื่นชอบไม่แพ้กัน!

“หากบาดเจ็บข้าจะช่วยรักษาให้เอง”

ลิ้นร้ายแลบเลียริมฝีปากบางเบา เพื่อสื่อให้รู้ว่าส่วนไหนกันแน่ที่จะช่วยรักษาอาการบาดเจ็บตรงจุดสอดประสาน

“รักษาจนหายเลยนะเจ้าคะ”

นิ้วชี้เรียวยาวยัดเข้าปากตนเอง แล้วอมรูดจากโคนจรดปลายเพื่อสู้กลับคนตัวโต เมื่อความกระสันแล่นพร่านไปทั่วกายสาว นางจึงอยากถูกเติมเต็มทั้งบนและล่างไปพร้อม ๆ กัน

ลู่ชุนหยางมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาหื่นกระหาย จึงรีบถอนท่อนแข็งแกร่งออกออกจากร่องรักฉ่ำเยิ้ม แล้วยัดเข้าโพรงปากคนช่างยั่วทันที

“อมให้สมใจอยาก”

ในเวลาต่อมาทั้งปากและทรวงสล้าง ล้วนถูกนำมาเป็นเครื่องมือรีดน้ำสลับกับสอดลึกเข้าโพรงแคบใต้หว่างขา ซึ่งยามนี้บอบช้ำอย่างหนัก กลีบผกาสีชมพูอ่อนได้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างเห็นได้ชัด แต่คนตัวโตก็ไม่ยอมสงบศึกเสียที

เช้าตรู่ของวันใหม่มาเยือนได้สักพักแล้ว แต่ไป๋ซือเย่วยังคงนอนคว่ำหน้าอยู่กับหมอนสีน้ำเงินเข้มแสนหวงแหน บั้นท้ายงามงอนถูกจับยกขึ้นเล็กน้อย เพื่อรองรับแรงกระสันอย่างต่อเนื่อง

บุรุษรูปร่างสูงใหญ่ยังคงทาบทับอยู่กับแผ่นหลังบอบบางไม่ยอมถอยห่าง

เสียงหยาบโลนชื้นแฉะดังก้องอยู่ทั้งคืน คนถูกกระทำร้องครางจนคอแหบแห้งแต่ไม่กล้าบ่นสักคำ

หากพูดไปคงได้เติมน้ำลงคออีกรอบ ค่ำคืนที่ผ่านมาแท่งร้อนผลุบหายไปในโพรงปากนับครั้งไม่ถ้วน ร่องหลืบถูกรุกรานทั้งของแข็งน้อยใหญ่สลับกันทั้งคืน

กระบองร้ายของเขาพ่นน้ำออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ทว่าสามารถสร้างใหม่ได้ในทันทีทันใด อีกทั้งยังแข็งตั้งชูชันพร้อมสู้ศึกทั้งคืน

ลมปราณทุกจุดในกายหนุ่มไหลเวียนถ่ายเทพลังอย่างดีเยี่ยม แรงกระหายใคร่อยากไหลมากองรวมกันตรงปลายหัวหยัก ซึ่งยามนี้บานออกจนเกือบสอดแทรกเข้ารูสวาทไม่ได้

“อาหยางไม่เหนื่อยหรือ อูย…ใหญ่กว่าเดิมอีก”

เสียงแผ่วเบาเอ่ยถามทั้งร้องครางอย่างถูกใจ ยิ่งส่วนปลายขยายออกนางยิ่งพึงใจในความจุกแน่น ร่องแคบตอดรัดถี่รัวสาสมใจ ขนาดใหญ่โตเพียงไรก็โอบอุ้มได้ทั้งหมด

“ไม่เหนื่อย ข้าอยากอยู่ในตัวเจ้าทั้งคืน”

“ให้อีกรอบเดียว ข้าเหนื่อยและง่วงนอนแล้ว”

ต่อให้ชื่นชอบมากแค่ไหนยามนี้คงต้องตัดใจ เพราะร่างกายอ่อนเพลียมากเต็มที วันนี้ตื่นสายสักหน่อยคงไม่เป็นไรกระมัง

“เจ้าเหนื่อยก็นอนหลับก่อนเถิด”

สายตาอ่อนโยนจ้องมองแผ่นหลังบอบบาง ด้วยความรู้สึกอิ่มเอมและเห็นใจอยู่ไม่น้อย

ร่างกายหนุ่มพึ่งเคยปลดปล่อย ด้วยวิธีการที่ถูกต้องเป็นครั้งแรก อีกทั้งยังทะลวงจุดตันเถียนจนร่างกายแข็งแรง ย่อมมีเรี่ยวแรงและคึกคะนองมากเป็นพิเศษ

ด้วยสาเหตุนี้ลู่ชุนหยางจึงยอมรอคอย ไม่บังคับเข้าหอตั้งแต่เดือนแรกที่คบหากัน เขาอยากรอคอยคนงามข้างกาย ให้ตกลงยินยอมพร้อมใจเต็มที่เสียก่อน เพราะศึกรักของเขาไม่ได้ธรรมดาสามัญเลย

สุดท้ายไป๋ซือเย่วก็นอนหลับไปจริง ๆ ลู่ชุนหยางเร่งโยกกายเข้าใส่จนเสร็จสมตามกัน จากนั้นจึงโน้มกายลงนอนกอดเรือนร่างเปลือยเปล่าด้วยความอิ่มเอมใจ

“เมียและบุตรชายของข้าผู้ใดก็ห้ามมาแย่งชิง ต่อให้ต้องสู้จนตัวตายข้าก็ไม่ขอยอมแพ้เด็ดขาด”

เสียงบ่นพึมพำก่อนที่เปลือกตาจะปิดลง ส่วนคนที่ถูกกอดเต็มวงแขน ยามนี้กำลังนอนยิ้มอย่างมีความสุข เพราะได้ยินชัดเจนทุกคำกล่าว

“ข้ากับลูกก็ไม่ขอแยกจากท่านเช่นกัน คนขี้หวง”