ตอนที่ 2

ผมมองผู้ชายที่เดินมา ท่าเดินที่สมาร์ตหน้าตาที่คมเข้มเวลายิ้มชวนให้เห็นฟันเสน่ห์ หน้าตาที่หล่อเหลาทำเอาใจผมเต้นไม่หยุดเวลาที่ได้มองพี่ฟ้าแต่เหมือนเขาเองก็มองมาที่ผม สายตาที่มองมามันให้ผมอยากจะจีบพี่เขาและอยากได้พี่เขามาเป็นแฟนให้ได้

ผมยกมือโบกให้เขาแต่เหมือนเขาจะละสายตาจากผมแล้วเดินผ่านไปผมไม่นั่งรอให้เสียเวลาลุกขึ้นแล้วตามพี่ฟ้าไป

"พวกมึงรอกูนี่นะ"

"มึงจะไปไหน"หมอกเรียกตามหลังผม

"เออน่า!ฝากเก็บกระเป๋าให้กูด้วยเดียวกูมา"ผมรีบวิ่งไปดักหน้ารอ เขาเดินมาที่ตรงที่ผมยืนอยู่ สวัสดีครับพี่ฟ้านี่คือคำทักทาย คำเเรกหลังจากที่ผมไม่เคยเจอพี่เขามานาน ผมยกมือไหว้และยิ้มกว้างผมดีใจมากที่เจอพี่ฟ้า

"พี่ฟ้าจำผมได้ไหมครับ"

'จำได้ ' เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยไม่แสดงท่าทางตกใจอะไรเลย

"แล้วพี่จำคำพูดของผมได้ไหมครับ"

"คำพูดอะไร" เขาทำน้ำเสียงเรียบเฉยอีก

"พี่จำไม่ได้จริงๆเหรอครับหรือพี่แกล้งที่ไม่จำมัน เอ๊ะ!หรือพี่จะแก่แล้วครับ" ผมกวนกลับไปเบาๆ คำกวนของผมทำให้คนที่ยืนข้างเขายิ้มออกมา และเดินหลบไปนั่งที่อื่นปล่อยให้ผมกับเขาคุยกันตามลำพังแค่สองคน

"ก็คำพูดที่ว่าถ้าผมโตขึ้นผมจะจีบพี่ไงครับ ตอนนี้ผมโตแล้วนะครับผมอยู่ปีหนึ่งแล้วแสดงว่าผมจีบพี่ได้แล้วนะครับ" เขากำลังจะอ้างปากพูด

ผมพูดแทรกขึ้น "อย่าปฏิเสธผมนะครับนะครับ นะครับ" ผมทำหน้าออดอ้อนใส่พี่ฟ้าและเขาก็ทำได้เเค่มองผมแล้วไม่พูดอะไรเลย

"ก็แล้วแต่นะ แต่พี่ไม่รับปากนะถ้าเสียใจขึ้นมาทีหลังพี่ไม่รับผิดชอบ"

"ครับบ ผมจะทำให้พี่ยอมเป็นแฟนผมให้ได้ ว่าแต่พี่จะอดใจไหวเหรอครับ หน้าตาผมออกจะน่ารักขนาดนี้ ผมว่านะพี่น่าจะมีใจให้ผมนิดๆเเหละไม่งั้นพี่ไม่ตอบตกลงผมเร็วขนาดนี้หรอก" ผมพูดอวดหน้าตาตัวเองให้กับที่อยู่ตรงหน้า เขายิ้มเล็กน้อยที่มุมปากทำให้ผมที่มองเขาอดใจไม่ได้ที่จะไม่ชอบเขา

"มั่นใจว่าหน้าตัวเองดีไม่ไปจีบคนอื่นละ มาจีบพี่ทำไม"

"อ้าว อยู่ๆก็มาไล่ผมไปจีบคนอื่น ยังไงเนี่ยผมไม่ไปหรอกผมอยากได้พี่มาเป็นแฟนครับไม่อยากได้คนอื่นมาเป็นแฟนพี่เข้าใจที่ผมพูดไหมครับ" เขามองหน้าผมอย่างอึ้ง

"งั้นผมว่าผมไม่รบกวนพี่แล้วนะครับหยอดทีละหน่อยก็พอจะได้ทำให้พี่หวั่นไหวกับผมทีละนิด ผมไปเรียนก่อนนะครับ บาย "

" "

สักครู่ผ่านไปผมกลับมานั่งกับเพื่อนสองคนที่มันรอผม จนพวกมันทำหน้างอแงใส่ผม

'มึงไปไหนมาสาย" เพื่อนหนึ่งในนั้นสอบถามผมด้วยความสงสัย

"กูไปคุยกับพี่ฟ้ามา พี่ฟ้าบอกให้กูจีบเขาได้แล้วนะเว้ย"

"เขาตอบเพราะรำคาญมึงเหอะ" หมอกพูดแทรกขึ้นมา

"โหห !หมอกมึงนี่ไม่ช่วยกูไม่พอยัง ไม่ให้กำลังใจกูอีกต่างหาก ช่างเหอะ เมื่อสองปีที่แล้วกูจีบพี่เขาไม่ติด ปีนี้กูจีบใหม่ก็ได้กูจะเริ่มต้นจีบที่ฟ้าใหม่"

"เอาเหอะๆกูเอาใจช่วย" เพื่อนอีกคนพูดปลอบใจผม

"ขอบคุณครับเพื่อนว่านไม่เหมือนมึงหมอกขัดกูตลอด"

"กูไม่ได้ขัด กูแค่ไม่อยากให้มึงเสียใจโว้ย"

"ครับ กูจะไม่เสียใจเด็ดขาดมึงคอยดูได้เลย"

"น้องๆครับ เลือกชมรมกันยังครับ" มีรุ่นพี่คนหนึ่งเดินมาทางพวกผม หน้าตาที่หล่อเหลาไม่แพ้พี่ฟ้า ถึงแม้ว่าพี่เขาจะหล่อเพียงใดแต่สำหรับผมพี่ฟ้าคือคนที่หล่อสุดในสายตาผม

"ยังเลยครับพี่" ผมตอบกลับไป

"พี่ชื่อพีนะครับเป็นประธานชมรม ถ้าน้องๆยังไม่มีชมรมหรือเลือกลงชมรมไม่ได้ มาสมัครชมรมที่พี่ได้เลยครับ"

"ผมชื่อสายลมนะครับส่วนสองคนนี้ ชื่อหมอก กับว่าน"

"ยังไงถ้าไม่มีชมรมขอฝากชมรมพี่ไว้ด้วยนะครับ งั้นพี่ขอตัวนะครับ"

"เอาไงมึงเราต้องหาที่ลงชมรมแล้วนะ" หมอกเร่งรีบผม

"กูว่าพวกเราไปลงทะเบียนเข้าชมรมกันเถอะไหนๆพวกเราก็ไม่รู้ว่าพี่ฟ้าของมึงอยู่ชมรมไหน เดี๋ยวค่อยตามไปจีบวันหลังเอาก็ได้มั้ง อยู่มหาลัยที่เดียวกันมันก็ต้องเจอกันบ้างแหละ ถ้ามันไม่เจอกันก็แล้วแต่วาสนาเลยมึง"

"งั้นเราไปลงทะเบียนเข้าชมรมกันเถอะ แต่ที่กูจะจีบพี่ฟ้ามันแล้วแต่วาสนาไม่ได้นะไม่ว่าจะยังไงกูต้องได้จีบพี่ฟ้าพวกมึงเข้าใจกูไหม"

"มึงนี่ความพยายามสูงมากนะสายลม" หมอกแซวผม

"ก็กูชอบก็กูอ่ะ มึงไม่เคยชอบใครมึงไม่รู้หมอก แต่ถ้าวันใดวันหนึ่งมึงได้ชอบใครขึ้นมามึงก็จะไม่ต่างจากกูมึงจำไว้" ผมตอบมันกลับไปด้วยความโมโห

"ว่านช่วยกูจีบพี่ฟ้าด้วยนะ" ผมอ้อนเพื่อนอีกคน

"อืม กูช่วยมึงเอง"

..........///....//...../........