ตอนที่ 4

ทางด้านเฟื่องฟ้านั่งอยู่กับต้นที่ม้าหินอ่อนของมหาลัย เขากับเพื่อนนั่งอ่านหนังสือและทบทวนตำราที่จะต้องส่งอาจารย์ในวันนี้

พีคเพื่อนสาวของเขาเดินมาหาพร้อมกับถือน้ำมาให้ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและมีความเซ็กซี่เธอใส่เสื้อนักศึกษาที่ค่อนข้างที่รัดตัวและกระโปรงที่ใส่ก็ค่อนข้างที่จะสั้นเหมือนกัน เธอคือผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มเพื่อนของเขาและเหมือนจะคิดกับเขาเกินเพื่อน 

"แล้วน้ำของกูอะ" ต้นถามเธอทั้งที่นั่งกันอยู่สองคนแต่ทำไมเอาน้ำมาแค่แก้วเดียวแถมยังเป็นน้ำปั่นที่เฟื่องฟ้าชอบอีกต่างหาก ต้นรู้เลยทันทีว่าเธอยังชอบฟ้าอยู่แต่กับเฟื่องฟ้าไม่ได้คิดอะไรกับเธอนอกจากแค่เพื่อนคนหนึ่ง

"ขอโทษวะ กูนึกว่าฟ้ามันอยู่คนเดียว" เธอแก้ตัวแบบไร้เดียงสาเหมือนไม่รู้สึกผิดอะไรกับเพื่อนอีกคน

"ทบทวนถึงไหนแล้วใกล้ถึงเวลาเรียนแล้วนะ"  เธอถามเพื่อนทั้งสองและชวนเข้าห้องก่อนเวลาที่จะถึงชั่วโมงเรียน

ทั้งเฟื่องฟ้า ต้นและพีค ต่างเดินเข้าห้องเรียนแล้วคุยกันอย่างสนิทสนมระหว่างที่เดินไปด้วยกัน

.......

ช่วงตอนบ่ายผมและเพื่อนต่างมานั่งรออาจารย์ในห้องเรียนก่อนเวลา และเหมือนจะชวนกันไปเที่ยวอีก แต่โดนเบรกด้วยเพื่อนอย่างว่าน เพราะตอนเย็นเหมือนว่านจะไม่ว่างต้องไปหาต้นที่หอ

"ตอนเย็นกูไม่ว่าง" ว่านขึ้นพูดและมองหน้าของผม หมอกทำปากบึนใส่ว่านด้วยความอิจฉาส่วนผมไม่รู้เรื่องกับเพื่อนทั้งสอง

"หมอก ทำไมมึงหน้าแบบนั้นใส่ว่านวะ" ผมถามเพื่อนอีกคนด้วยความสงสัยและด้วยความที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย

"มันนัดไปหาแฟน" คำตอบของหมอกทำเอาผมเขินและหน้าแดงแทนว่านทันที และผมรู้โดยทันทีว่าแฟนของว่านคือใคร ใจจริงผมอยากให้มันล่อถามแฟนมันด้วยว่าเมื่อคืนพี่ฟ้าว่าอะไรผมบ้าง แต่ไม่ดีกว่าให้มันไปมีความสุข สวิง กิ้งๆ กับแฟนมันดีกว่า

พอเลิกคาบเรียนผมกับพวกมันสองคนเดินออกมาจากห้องเรียนในระหว่างที่เดินกำลังจะเดินไปที่รถ ผมสวนทางกับกลุ่มของพี่ฟ้าและเห็นพี่ฟ้าคุยกะหนุงกะหนิงกับพี่ผู้หญิงคนนั้นคนที่เจอตอนประชุมชมรม

ผมไม่อยากเจอเขา เลยเดินแบบหลบหลังของหมอกทำเป็นไม่เห็นเขา ส่วนว่านเดินสวนกับพี่ต้นเหมือนไม่รู้จักกันทั้งที่ทั้งสองกำลังคุยกัน ผมงงในความสัมพันธ์ของทั้งสองมากแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร

เหมือนผมจะเดินไปพ้นกลุ่มของพี่ฟ้าแล้วนะแต่มีเสียงหนึ่งเรียกชื่อผม ทำให้ผมต้องหันหลังกลับไปมองเสียงที่เรียกผม

"สายลม" เสียงของพี่พีคนที่มาชวนพวกผมเข้าชมรมเมื่อคราวก่อน พี่เขาเดินมาทางที่พวกผมยืนอยู่และคุยกันตามประสาคนที่รู้จักกัน ผมเองไม่อยากยืนอยู่ตรงนั้นนานเลยขอตัวไปก่อน

.....

"ฟ้าน้องมันไม่มองหน้ามึงเลยวะ" ต้นพูดกับเขาและสงสัยว่าเมื่อคืนเขาทำอะไรกับสายลมทำไมถึงหลบหน้าหลบตาทั้งที่ใจชอบฟ้ามาก

"มึงสงสัยอะไรกู ว่าแต่มึงเหอะทำเฉยใส่เด็กมึงทำไม" เขาตอบปฏิเสธไปเพราะเมื่อคืนไม่ได้ทำอะไรแค่ไปส่งแล้วก็เดินออกจากมา

"พวกมึงสองคนคุยอะไรกัน " พีคที่เดินมาด้วยกันกำลังสงสัยว่าทั้งสองไปทำอะไรมา แต่ก็ไร้คำตอบจากทั้งสอง

....

ผมที่เดินพ้นมาจากพี่เฟื่องฟ้าและแยกทางกับเพื่อนทั้งสองเพื่อไปซื้อกับข้าวและขนมนำไปกินที่ห้อง แต่เหมือนโลกกลมมากผมเจอกับพี่ฟ้าโดยเผอิญมาซื้อของกินเหมือนกัน เขาหยิบถุงกับข้าวถุงเดียวกับผม 'ใจตรงกันมาก' ผมแอบมองคนที่ยืนข้างและยกถุงนั้นให้กับเขาไป แต่เขากลับปฏิเสธไม่รับและให้ผมไปเอาแทน "ขอบคุณครับ"

ผมลืมตัวว่าเมื่อคืนทำวีรกรรมไว้ไม่ดีกับเขาเลยรีบจ่ายเงินแล้วรีบเดินกลับมาที่รถ แต่ถูกเฟื่องฟ้าเดินตาม

"เดี๋ยวก่อน" ผมหยุดเดินเมื่อมีเสียงของเขาสั่งให้ผมหยุดและหันหลังมองกลับไปที่เขาแล้วยิ้มแห้งๆให้เขาไป

"เมื่อคืนก่อนขอโทษนะครับ" เขาทำเหมือนเมื่อคืนไม่ได้เกิดอะไรขึ้นและไม่พูดถึงมันเลย 

"ไม่เป็นไรแต่คราวหน้าอย่าไปอีก" เขาพูดแค่นั้นแล้วไม่ได้บอกเหตุผลอะไรแล้วก็เดินจากไป ส่วนผมเหรอก็ทำงงไปซิคร้บ แล้วเข้าไปสตาร์ทรถแล้วขับออกไป

ผมถึงห้องแม่โทรเข้ามาพอดี คุยกับแม่ไปสักพักตามประสาแม่ลูกและช่วงวันหยุดชวนผมกลับบ้าน แต่หยุดแค่สองวันผมไม่น่ากลับรอให้ปิดเทอมใหญ่ก่อนแล้วค่อยกลับ

........

"มึงเย็นนี้รุ่นพี่นัดประชุมนะ" ว่านพูดขึ้นพร้อมมองหน้าผมกับหมอก มันคงรู้เรื่องจากพี่ต้นของมัน

ผมไม่อยากไปประชุมแต่ต้องไปเพราะถ้าไม่ไปมีหวังโดนจดชื่อแน่นอน "โคตรเซ็งวะ" ผมบ่นกับพวกมันและพวกมันเองก็เห็นดีเห็นงามกับผม

"เอาละครับน้องทุกคน ที่พี่เรียกมาเข้าประชุมด่วนวันนี้มีเรื่องจะแจ้งให้ทราบ" ที่รุ่นพี่เรียกประชุมวันนี้จะมีการแจ้งเรื่องพาน้องใหม่ในชมรมไปทัศนศึกษานอกมหาลัย

"ไปทะเล" ทุกคนในชมรมต่างดีใจและตื่นเต้นกันมารวมทั้งพวกผมด้วย มีกำหนดไปในวันพรุ่งนี้คือวันศุกร์และเสาร์อาทิตย์ กลับมาวันอาทาทิตย์ตอนเย็น

มีการจับฉลากว่าทุกคนจะได้คู่กับใคร พี่ต้นเป็นนำกล่องมาให้หยิบกระดาษที่ถูกม้วนไว้ในกล่อง

โดยจะแบ่งนักศึกษาสองกลุ่มเท่ากันและเขียนชื่อของอีกกลุ่มลงกระดาษและให้อีกกลุ่มเป็นฝ่ายจับฉลากว่าได้คู่กับใคร

รุ่นน้องกับรุ่นพี่จะคู่กัน หรือรุ่นน้องกับรุ่นน้องจะคู่กันก็ได้แล้วแต่ฉลากที่เลือกจับมา

ในกลุ่มของผมหมอกได้คู่กับรุ่นพี่ที่ดุพวกผมคราวก่อน พี่เขาชื่อพี่แมนเป็นรุ่นพี่ปีสามซึ่งเป็นรองหัวหน้าชมรมรองลงจากพี่พี

ว่านจับฉลากคู่กับพี่ต้น เหมือนที่มันตั้งใจไว้แต่ตอนแรก ส่วนพี่ต้นเองก็ดีใจที่ต้องมาคู่กับว่าน เพราะทุกคนในชมรมไม่มีใครรู้ว่าพี่ต้นกับว่านเป็นอะไรกันนอกจากพี่ฟ้า

ส่วนผมเหรอ ค่อยๆเปิดม้วนกระดาษออกชื่อที่เขียนลงบนกระดาษเป็นชื่อของพี่เฟื่องฟ้า ผมดีใจที่ต้องนั่งคู่กับเขาแต่พี่ฟ้าคงไม่อยากมานั่งกับผมหรอก //

ส่วนพี่พีคได้คู่กับพี่พีเหมือนเธอจะแอบเสียใจนิดหน่อยที่ไม่ได้คู่กับพี่ฟ้า

ถ้าใครได้คู่กับใครให้มายืนด้วยกันและมองหน้ากันไว้ พรุ่งนี้เราต้องนั่งคู่คนที่ยืนอยู่ข้างเรา ! พี่แมนบอกกับทุกคน ส่วนหมอกก็ไปยืนข้างพี่แมน "น้องมายืนข้างพี่ทำไม" คำพูดนี้ทำเอาหมอกเพื่อนผมตกใจเล็กน้อยและตอบด้วยการยื่นกระดาษให้กับพี่แมนอ่าน พี่เขาทำหน้ารับรู้และแยกย้ายกันไป "พรุ่งนี้เจอกัน"

ผมคนที่ยืนข้างพี่เฟื่องฟ้าและพี่เฟื่องฟ้าที่ยืนข้างผมมองมาด้วยสายตาที่แปลกๆเหมือนไม่อยากคู่กับผม "พี่ฟ้าคู่กับผมนะครับ" ผมทำหน้าดีใจและพูดกับเขาแบบนั้นแล้วก็เดินออกมาอยู่กับหมอกและว่าน

........