ตอนที่ 1

"พี่ฟ้าครับ ผมชอบพี่ฟ้านะครับ"

ผมมองหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม หน้าที่คมเข้ม ตัวที่สูงโปร่ง เขายิ้มออกมาเล็กน้อยชวนให้เห็นฟันเสน่ห์ผมยืนลุ้นว่าเขาจะตอบกลับมายังไง

"พี่ว่าเรายังเด็กเกินไปและอีกอย่างพี่ก็คิดกับเราแค่น้องคนหนึ่ง"

เมื่อผมได้ยินคำตอบทำให้หัวใจผมหล่นไปอยู่ตาตุ่ม แต่ผมยังไม่ท้อนะผมคิดในใจว่าแก่กว่าแค่สองปีเองทำเป็นหยิ่ง

ผมแสร้งทำเป็นยิ้ม "ไม่เป็นไรครับรอให้ผมโตก่อนแล้วผมค่อยจีบพี่นะครับ เมื่อถึงตอนนั้นพี่ต้องให้ผมจีบนะครับ" ผมยิ้มและพูดกับพี่ฟ้าแต่คำตอบที่ผมได้กลับมาคือการทำหน้าตาเรียบเฉยใส่ผมแต่ยังเห็นรอยยิ้มที่มุมปากอยู่

"เอางั้นเลยเหรอ" นี่คือคำตอบที่เขาตอบกลับมาคำตอบที่เหมือนคำถาม

ผมทำหน้ายิ้มและเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา เพราะตัวเขาที่สูงโปร่งเลยทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นทุกครั้งเวลาที่ต้องคุยกับเขา ส่วนผมตัวเล็กถ้าเทียบความสูง ผมสูงถึงแค่หัวไหล่ของเขาเอง ผมยิ้มและตอบเพียงสั้นๆ

"ครับ ผมจะเอาพี่มาเป็นแฟนให้ได้"

^-^

สองปีผ่านไป

"กริ๊งงง"

"ฮัลโหลครับแม่

"เป็นไงบ้างลูก โอเคไหม"

"ผมยังไม่ได้ไปเรียนเลยนะครับ กำลังเปิดเทอมวันนี้วันแรก " ผมคุยกับแม่ โดยใช้เสียงลากยาว

"แล้วตื่นหรือยัง สายแล้วนะ"

"ครับ จะตื่นแล้วว"

"ลูกของแม่โตแล้วนะครับ โตที่พอจะดูแลตัวเองได้เเล้วแม่ไม่ต้องเป็นห่วงคร้าบ"

"จะโตได้เท่าไรเชียวรีบๆอาบน้ำแล้วไปเรียน อย่าได้นอนต่อเดี๋ยวไปเรียนสาย" แม่บ่นอีกแล้วแต่ผมก็เข้าใจแม่แหละที่พี่แม่บ่นคงเป็นห่วงผม

"แค่นี้นะแม่" ผมวางสายแม่มองดูนาฬิกาที่ติดฝาผนังห้อง เวลา ณ ตอนนี้คือเวลาตีห้าสามสิบนาที ผมพึมพำในใจแม่โทรปลุกเช้าไปหรือเปล่า แต่ก็ดีไปเรียนวันแรกจะได้ไม่ต้องไปสาย เผื่อไปเช้าจะได้เจอพี่ฟ้า ผมลุกจากที่นอนหยิบผ้าเช็ดตัวที่เเขวนอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าแล้วเข้าห้องน้ำไป

เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

ผมหยิบมือถือขึ้นกดเบอร์โทรเบอร์ที่ผมจะโทรหา ผมจะถามพวกมันว่าอยู่ไหนเพราะตอนนี้เวลาก็สายมาก ปกติผมก็สายเหมือนกันแหละแต่วันนี้เป็นเพราะแม่โทรมาปลุกตั้งแต่เช้ามืดเลยทำให้ไม่ต้องมาเรียนสายไม่ต้องรีบเหมือนทุกครั้งที่ผ่านมา

"ฮัลโหล พวกมึงอยู่ไหนกูรอพวกมึงอยู่หน้าตึกงั้นเจอกันที่โรงอาหารนะ กูจะไปหาข้าวกินก่อนพวกมึงจะเอาอะไร เดี๋ยวกูจะซื้อไว้ให้

//" ใกล้ถึงแล้วพวกกูไปซื้อเอง" นี่เป็นคำตอบจากปลายสายที่ผมโทรไป

"เออ งั้นเจอกันที่โรงอาหาร "

สิบห้านาทีต่อมาพวกมันสองคนมาถึง มันก็สั่งกับข้าวส่วนผมก็โบกมือเรียกพวกมันสองคนเพราะผมมาจองโต๊ะและผมก็กินข้าวได้ครึ่งจานแล้วแต่พวกมันกำลังมาถึง

"หมอก ว่าน กูนั่งอยู่ตรงนี่"

หมอกกับว่านและผมสายลมเป็นนักศึกษาปีหนึ่ง เป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็กสนิทกันมากสนิทกันจนพวกมันรู้เรื่องที่ผมชอบพี่ฟ้าและตามจีบพี่ฟ้า และพวกมันก็รู้โดยมาตลอดว่าผมโดนพี่ฟ้าปฏิเสธ พวกมันสองคนคอยให้กำลังผมเรื่องพี่ฟ้า ถึงแม้พวกมันจะไม่ค่อยโอเคกับการที่ผมยึดมั่นจะจีบแต่พี่เขาเพียงคนเดียว ทั้งๆที่ผมก็มีคนอื่นมาจีบแต่ผมไม่เอาด้วยจะจีบแค่พี่ฟ้าคนเดียวก็พี่เขาเป็นรักครั้งแรกของผม

"มึงคิดยังว่ามึงจะเข้าชมรมอะไร

"กูจะเข้าชมรมเดียวกับพี่ฟ้าของกู"

"เเล้วพี่ฟ้าของมึงอยู่ชมรมอะไร "

"กูก็ไม่รู้เหมือนกันว่ะ" ผมหันไปสบตากับหมอกและเราทั้งสองก็หันหน้าไปมองเพื่อนอีกคนหนึ่ง "ว่านมึงไปสืบให้กูหน่อยดิ " ผมทำหน้าออดอ้อนเพื่อนด้วยสายตาวิ้งๆ

"เออ เดียวกูไปสืบจากพี่ต้นให้"

ผมมองหน้าว่านอย่างงงๆเเล้วถามมันไปว่าต้นไหนว่ะทำไมถึงไม่เคยได้ยินคนชื่อนี้มาก่อน ผมถามเพื่อนผมด้วยความสงสัยและเอามือเท้าคางมองหน้ามันด้วยความที่อยากรู้ว่าคนชื่อต้นคือใคร

"มึงไม่ต้องงงเลยสาย" หมอกพูดแทรกขึ้นระหว่างผมกับว่าน

"พี่ต้นอ่ะ คือคนที่คุยๆกับว่านมันในตอนนี้" นี่เป็นคำตอบที่ผมได้จากหมอก

"มึงพูดเพ้อเจ้ออะไรเนี่ยหมอก"

"กูไม่ได้พูดเพ้อเจ้อโว้ย กูพูดความจริงกูเห็นนะตอนนั้น พี่ต้นมันมองแต่มึง สนใจแต่มึงและมึงก็คุยกับพี่เขาตั้งแต่ตอนนั้นยังถึงตอนนี้แล้วมึงจะให้กูคิดยังไง"

"มึงพูดเหี้ยอะไรพี่ต้นเขาสนใจทุกคนป่ะว่ะ" ว่านปฏิเสธข้อกล่าวหา

หยุด! ผมยกมือขึ้นแล้วหยุดพวกมันสองคนไว้ "พวกมึงทะเลาะกันทำไมว่ะ"

"มึงก็ดูไอ่หมอกดิ มันว่าให้กู"

"หมอกมึงหยุดปากมึงก่อนกูขอถามก่อน แล้วไอ่พี่ต้นเกี่ยวอะไรกับว่าน"

"แล้วทำไมกูถึงไม่รู้จักแล้วพวกมึงรู้จักกับพี่เขาได้ไง กูพลาดอะไรตอนไหนยังไงไหนพวกมึงเล่ามาให้กูฟังดิ"

'กูเล่าเอง' หมอกเสนอตัวเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะความคันปากของมันหรือยังไงปกติมันก็เป็นชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องคนอื่นอยู่แล้ว "เรื่องของเรื่องมึงจำวันที่มึงไม่มาเรียนได้ไหม" ผมครุ่นคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมา

"ก็ตอนนั้นพี่ต้นมาทำอะไรไม่รู้ที่โรงเรียนพวกเราอ่ะแต่กูจำไม่ได้ว่ามาทำอะไรแล้วทีนี้พี่ต้นอ่ะ มันเดินมาจากไหนก็ไม่รู้ อยู่ๆมันก็เดินชนไอ่ว่านทีนี้โทรศัพท์ไอ่ว่านมันตกน้ำ พี่ต้นเลยขอเบอร์ติดต่อกับไอ่ว่านไว้เผื่อโทรศัพท์ของไอ่ว่านที่มันตกเอาไปซ่อมเสร็จมันจะเอามาคืน แต่คุยกันไปคุยกันมายังไงไม่รู้มันก็คุยกันตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงปัจจุบัน"

"แล้วพี่ฟ้าของกูรู้จักกับพี่ต้นด้วยเหรอ"

'มึงงงง เขาเป็นเพื่อนสนิทกัน มึงนี่ไม่รู้เชี้ยอะไรสักอย่าง ' หมอกมันว่าให้ผม

"งั้นดีเลยไอ่ว่านมึงรีบโทรหาพี่ต้นของมึงเลยนะ กูอยากรู้ว่าพี่ฟ้าของกูเรียนอยู่คณะไหน" ผมสั่งให้ว่านรีบๆโทรหาพี่ต้นเพื่อที่จะรู้ว่าพี่ฟ้าเรียนอยู่คณะไหน

"มึงไม่ต้องละพี่ฟ้าของมึงเดินมาโน่นละ" หมอกเอามือชี้ไปพี่ฟ้า