บทที่ 9

// ผมรู้สึกปวดหัวนิดๆและเหมือนจะมีไข้เล็กน้อยแต่ไม่สามารถประคองตัวเองให้ลุกได้ น่าจะเป็นเพราะเมื่อวานอากาศร้อนเกินไปเลยทำให้มาวันนี้ไม่สบาย

คงอดที่จะไปบ้านโน้นแน่เลยผมบ่นกับตัวเองอยากเจอหน้าเขาทุกวันไม่อยากให้ขาดเลยสักวัน แม่เรียกผมหลายรอบจนขึ้นมาดูผมที่เห็นห้อง

สภาพผมตอนนี้คือหน้าซีด ปวดหัวเหมือนตัวหนักไปทั้งตัวและไม่อยากลุกเลยอยากนอนอย่างเดียว แม่เข้ามาแตะแขนของผมต้องตกใจเพราะตัวผมร้อนมาก

ผมไม่อยากไปโรงพยาบาลเลยขอให้แม่ทำข้าวต้มมาให้และเตรียมยาไว้ให้ก็พอ กินยาแล้วนอนพักเดี๋ยวก็คงหาย

เสียงมือถือผมดังขึ้นผมหยิบมันแล้วกดรับเป็นหมอกที่ชวนผมไปบ้านแต่ผมไม่ไหวบอกมันไปว่าไม่สบาย

มันทำเสียงตกใจเมื่อรู้ว่าผมไม่สบายอยากมาเยี่ยมอยู่แต่ผมไม่อยากให้มันมาอยากหลับมากกว่า

"แม่ลงไปข้างล่างก่อนนะมีอะไรเรียกเลยนะ" แม่พูดกับผมพร้อมกับเดินออกจากห้องไป

////_//

สักพักได้ยินเสียงเหมือนพี่ฟ้ามาถามหาผมแต่กลับลุกไม่ไหวคงเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่ทำให้ผมสะลึมสะลือ

ผมรู้สึกว่ามีคนเปิดประตูเข้ามาในห้องแต่ไม่รู้ว่าเป็นใครเขานั่งลงข้างผมแล้วเอาผ้ามาเช็ดตัวผมเพื่อที่จะให้ตัวผมเย็นลง

ผมหลับไปทั้งที่ไม่รู้ว่าเป็นใครรู้สึกตัวอีกทีเวลาก็เริ่มเย็นลงแล้ว นี่ผมหลับไปกี่ชั่วโมงเนี่ยคุยกับตัวเอง พอเหลือบไปมองตรงโซฟาของห้องปรากฏพี่ฟ้ามานอนในห้องผมตั้งแต่ตอนไหน "พี่ฟ้าครับ" เขารู้สึกตัวทันทีเมื่อผมเรียกชื่อเขา

"อ้าว ตื่นแล้วเหรอ" เขาถามผมและลูกมาหาผมที่เตียง

"พี่มาตอนไหนครับไม่เห็นรู้เรื่องเลย" ผมถามด้วยความอยากรู้ว่าอยู่ๆทำไมถึงขึ้นมาห้องผมได้

"มาตอนที่เราไม่รู้เรื่องนั่นแหละว่าจะชวนไปทานข้าวที่บ้าน" ผมทำหน้ารับรู้และอดกินฝีมือพี่ฟ้าเลยน่าเสียดายจัง

"พี่ขอตัวกลับก่อนนะมาตั้งแต่ตอนเช้าละ ว่าจะมาเฝ้าคนป่วยกลับมาหลับเป็นเพื่อนคนป่วยซะงั้น" พี่ฟ้าขอตัวกลับก่อนในใจลึกๆของผมอยากให้อยู่ต่อมากไม่อยากให้กลับแต่คงเป็นไปไม่ได้

"ครับ"

...

เช้าของอีกวันผมลุกแต่เช้าเพื่อไปบ้านพี่ฟ้าแต่ต้องตกใจเมื่อกำลังเดินเข้าบ้านกลับเห็นมีใครคนอื่นอยู่ในบ้านที่ไม่ใช่เจ้าบ้าน "พี่ต้น" ผมเรียกชื่อนั้นเบาๆและสงสัยว่ามาได้ยังไง

"อ้าวน้องสายลมมาได้ไงครับ" ไม่ใช่แค่ผมที่ตกใจพอเห็นพี่ต้นมาบ้านพี่ฟ้าตัวพี่ต้นเองก็ทำท่าตกใจเหมือนเมื่อเห็นผมโผล่ไปบ้านของเขา

"ต้นรู้จักน้องสายลมด้วยเหรอ" ป้าเพชรถามพี่ต้นเมื่อเห็นท่าทางตกใจของพี่ต้นและป้าเพชรยังบอกอีกด้วยว่าผมกับพี่ฟ้ารู้จักกันตั้งแต่เด็ก

"บ้านสายลมอยู่ข้างบ้านป้านี่แหละสนิทกับฟ้ามันตั้งแต่เด็ก" ผมรู้สึกว่าป้าเพชรจะพูดเยอะไปแล้วนะครับทีนี้เรื่องคงแตกแน่เลยพี่ฟ้าเรียกผมเข้าไปนั่งในบ้านเหมือนปกติทุกครั้ง

"ถึงว่าทำไมน้องมันชอบมึงเป็นเพราะแบบนี้เอง" พี่ต้นซุบซิบกับพี่ฟ้าเบาๆ แต่เขาก็ไม่ว่าอะไรพี่ต้นกลับและมองมาที่ผม

ถ้าพี่ต้นมาที่นี้แสดงว่าไอ่ว่านก็ต้อง กลับมาบ้านแน่เลยพอผมนึกถึงมันว่านก็โทรเข้ามาหาพอดีผมขอตัวไปรับสายนอกบ้านกลัวเสียมารยาทหากพูดในบ้านที่มีคนเยอะแบบนี้

"ว่าไงมึง กว่าจะโทรหากูได้นะ" ผมคุยสายกับมันปกติเหมือนทุกครั้งแต่น้ำเสียงของว่านมันดูแปลกๆเหมือนมันร้องไห้ ผมไม่รอช้าถามมันว่าอยู่ไหนจะไปหามันตอนนี้เลย

พอไปถึงสิ่งที่ผมเห็นคืออยากเข้าตบหัวพวกมันสองคนมากมันหลอกผมเพื่อที่จะให้ผมไปหาพวกมัน "พวกมึงเล่นอะไรกัน กูเป็นห่วงแทบแย่รู้ไหม" ผมโมโหใส่พวกมันสองที่เล่นอะไรไม่ระวัง

"พวกกูขอโทษ ถ้าไม่ทำแบบนี้มึงคงไม่มาหาพวกกูหรอก" มันก็จริงดั่งที่พวกมันพูดนั่นแหละ ตั้งแต่กลับจากมหาลัยช่วงปิดเทอมผมหมกมุ่นอยู่กับพี่ฟ้าไม่มีเวลามาเจอและไม่มีเวลาคุยกับพวกมัน

"แล้วนี่พวกมึงทำไร" มีน้ำมึนเมาและกับแกล้งที่แสนจะอร่อยพวกมันคงเตรียมไว้เพื่อที่จะมากินด้วยกัน ผมนั่งลงตรงเก้าอี้หมอกเทสิ่งนั้นให้ผมไปเลยครึ่งแก้วแบบไม่ผสมไม่ใส่น้ำแข็งพอเข้าปากก็มีแก้วต่อไปเรื่อยๆจนเมาไม่รู้เรื่อง

"ครับพี่ต้นผมอยู่กับหมอกและสายลมครับ" ผมได้ยินว่านมันคุยกับพี่ต้นด้วยน้ำเสียงที่ปกติเพราะมันไม่ค่อยเมา หันมาที่ผมกับหมอกเมาเละเทะ และผมยังได้ยินมันบอกพิกัดพร้อมว่าดื่มกันที่ไหน ให้เดาได้เลยอีกสักพักพี่ต้นมาตามหาว่านชัวร์

ส่วนผมกับหมอกคงต้องซ้อนรถมอเตอร์ไซค์กลับด้วยกันเพราะคงไม่มีใครมารับแน่นอน

ผ่านไปยี่สิบนาทีรถเก๋งคันสีดำรถคุ้นๆเหมือนเคยเห็นที่ไหนขับมาจอดตรงที่พวกผมกำลังนั่งดื่มกันอยู่ คนที่ลงจากรถคนแรกคือพี่ต้น อ่อพี่ต้นมารับไอ่ว่าน !

"ว่านพี่ต้นมารับ" ผมพูดกับว่านด้วยความมึนเมา คนอีกคนที่อยู่ในรถลงจากรถผมต้องตกใจเป็นอย่างมาก "พี่ฟ้า" เอาอีกแล้วกูคราวที่แล้วเมาพี่ฟ้าเป็นคนพากลับบ้านคราวนี้ก็คงหนีไม่พ้นแน่นอน

พี่ฟ้าลงจากรถแล้วดึงแขนผมสุดแรงแล้วลากผมขึ้นรถทันทีโดยที่ผมไม่ทันได้อธิบายอะไร ผมกับหมอกและว่านนั่งอัดกันสามคนในของพี่ฟ้า ส่วนพี่ฟ้าเป็นขับรถและพี่ต้นนั่งด้านข้าง

พอถึงห้องผมเมาหนักมากไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่างหลับไปทั้งที่เมาไปอย่างงั้นส่วนเพื่อนผมสองคนนอนไหน อันนี้ไม่รู้ครับ