ログイン共有
บทที่ 1
最新チャプター
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 8
“ตอนนี้ฉันใช้ชีวิตได้ดีมาก ทุกวันได้ช่วยชีวิตผู้คน มีเพื่อนที่มีอุดมการณ์เดียวกันอยู่รอบตัว ไม่ต้องคอยเอาใจใครอีก ไม่ต้องคอยดูสีหน้าใครอีกแล้ว”“อวี่โจว ฉันไม่รักคุณแล้ว”ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา อวี่โจวก็เหมือนถูกพรากเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้ายไป ร่างทั้งร่างทรุดฮวบลงเขาพึมพำซ้ำไปซ้ำมา น้ำตาไหลอาบหน้า แต่ก็ยังพยายามรั้งฉันไว้อย่างไร้ประโยชน์“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะ อวี่อัน”“ฉันจะรอคุณเอง รอจนกว่าวันไหนคุณอยากกลับมา ฉันก็จะอยู่ตรงนี้เสมอ”ฉันไม่อยากฟังคำสำนึกผิดที่ไร้ประโยชน์เหล่านี้อีก จึงลุกขึ้นผลักประตูร้านกาแฟออกไปนับจากวันนั้น อวี่โจวก็ปักหลักอยู่ใกล้ค่ายเขาเช่าบ้านหลังเล็กๆ ไว้หลังหนึ่ง และมารอฉันที่หน้าค่ายทุกวันเขาเอาอาหารเช้ามาให้ เอาน้ำมาให้ ช่วยฉันขนย้ายอุปกรณ์การแพทย์เขาบอกว่าตัดขาดกับซูหว่านอย่างสิ้นเชิงแล้วเขาขายบ้านทั้งสองหลังในประเทศไปแล้ว และจะไม่กลับไปอีกข้อความส่งมาทีละข้อความ เพื่อพิสูจน์ให้ฉันเห็นว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วฉันไม่เคยตอบกลับเลยแม้แต่ครั้งเดียวตัวอักษรเหล่านั้นลอยเข้ามาในโทรศัพท์ของฉันราวกับสายลม แล้วก็ร่วงหล่นลงราวกับฝุ่นผงฉันยังคงไปทำงาน
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 7
ปัง !สายถูกตัดไปอย่างแรงอวี่โจวถือโทรศัพท์ไว้ ถูกด่ากราดจนแทบไม่มีช่องให้พูด แม้แต่ความรู้สึกโกรธก็ยังไม่มีแรงจะมี ตอนนี้เขาเพียงอยากตามหาฉันให้เจอ อยากพบหน้าฉัน และบอกฉันให้ชัดเจนว่าเขาเสียใจแล้ว เขารู้ตัวว่าผิดไปแล้วในปีที่สองของการอยู่แอฟริกา ฉันกลายเป็นกำลังหลักของทีมแพทย์ไปแล้วบ่ายวันหนึ่ง จู่ๆ ก็มีแขกที่ไม่ได้รับเชิญมาถึงค่ายอวี่โจวยืนอยู่ด้านนอกเต็นท์เขาดูทรุดโทรมอย่างหนัก หนวดเครารุงรัง แววตาเลื่อนลอย ผิวคล้ำแดดจนดำสนิท ไม่เหลือเค้าของสถาปนิกหนุ่มผู้เปี่ยมด้วยความมั่นใจและมีชีวิตชีวาในวันวานแม้แต่น้อยฉันไม่ได้แปลกใจที่เขาจะตามมาถึงที่นี่หลินซีบอกฉันตั้งนานแล้วว่า เขาใช้เวลาตลอดทั้งปีถึงจะสืบรู้ว่าฉันอยู่ที่นี่เพื่อนร่วมทีมสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงพากันเข้ามาล้อมไว้ มองเขาด้วยความระแวดระวังฉันโบกมือให้พวกเขาเป็นสัญญาณว่าไม่เป็นไร“ที่นี่ไม่สะดวกคุยกัน ข้างหน้ามีร้านกาแฟอยู่ร้านหนึ่ง เราควรคุยกันให้ดีสักครั้ง”แสงแดดยามบ่ายในแอฟริการ้อนแรงจนแสบตาฉันไม่ได้สั่งกาแฟ แค่ขอน้ำเย็นหนึ่งแก้วอวี่โจวจ้องมือที่ฉันประคองแก้วไว้ ริมฝีปากขยับเหมือนอยากพูดอะไร แต่ฉันข
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 6
ปลายสาย อวี่โจวยังไม่ยอมแพ้ กดโทรออกอีกครั้งแต่หมายเลขที่ก่อนหน้านี้ยังโทรติดกลับกลายเป็นเสียงผู้หญิงจากระบบตอบรับอัตโนมัติอีกครั้ง ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจบางอย่างขึ้นมาอวี่โจวทรุดตัวลงบนโซฟาอย่างหมดอาลัยตายอยากยกมือขึ้นปิดหน้าแล้วร้องไห้อย่างหนักช่วงเวลาที่อยู่ในค่ายเต็มไปด้วยความวุ่นวาย แต่ก็มีความหมายทุกวันฉันไม่อยู่ในห้องผ่าตัด ก็อยู่ระหว่างทางไปตรวจรักษาผู้ป่วยเหนื่อยจนหัวถึงหมอนก็หลับทันที ไม่มีเวลาให้คิดฟุ้งซ่านเลยแม้แต่น้อยเพื่อนร่วมทีมทุกคนดีมาก พวกเรามาจากทั่วทุกมุมโลก มารวมตัวกันด้วยเป้าหมายเดียวกันไม่มีใครรู้เรื่องราวในอดีตของฉัน และไม่มีใครพูดถึงอวี่โจวกับซูหว่านในที่สุดฉันก็ได้กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง เป็นเจียงอวี่อัน ศัลยแพทย์ที่ช่วยชีวิตผู้คน ไม่ใช่ภรรยาของอวี่โจวหลินซีจะวิดีโอคอลมาหาฉันทุกสองวัน เล่าเรื่องซุบซิบในประเทศให้ฟัง พร้อมด่าอวี่โจวว่าสมควรแล้วที่ต้องเจอแบบนี้พ่อแม่ไม่เคยตำหนิฉันเลยสักครั้ง ทุกครั้งที่วิดีโอคอลกัน พวกท่านจะคอยกำชับให้ฉันระวังตัวและกินข้าวให้ตรงเวลาความอบอุ่นจากการที่มีคนห่วงใยฉันอย่างจริงใจ และทะนุถนอมฉันอย่างระมัดระวัง ค่
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 5
เที่ยวบินรอบดึกเงียบสงัดฉันสะลึมสะลือฝันถึงคำพูดสุดท้ายที่หลินซี เพื่อนสนิทของฉันพูดกับฉันในวันนั้น“เธอไม่ได้เป็นแบบนี้เพราะมื้ออาหารมื้อนี้หรอก แต่เป็นเพราะมื้ออาหารแบบนี้นับครั้งไม่ถ้วนต่างหาก”“อวี่อัน อย่าฝืนทนทำร้ายตัวเองอีกเลย”วันนั้นฉันยังคงถ่ายภาพแสงอาทิตย์ยามเย็นที่สวยงามเอาไว้ เพียงแต่ไม่ได้ส่งให้ อวี่โจวอีกต่อไป และไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระที่ชวนให้เขารำคาญเหมือนเมื่อก่อนฉันเก็บภาพนั้นไว้ในอัลบั้มรูปแทนฉันเชื่อว่าสักวันจะได้พบคนที่เต็มใจฟังเรื่องไร้สาระของฉัน และยอมอยู่ดูแสงอาทิตย์ยามเย็นเป็นเพื่อนฉันเมื่อเครื่องบินลงจอดที่ไนโรบี ก็เป็นเวลาตีสี่ตามเวลาท้องถิ่นแล้วฉันเหนื่อยจนแทบลืมตาไม่ขึ้น จึงขึ้นรถของทีมแพทย์ตรงไปยังค่ายพักทันทีฉันทิ้งตัวลงบนเตียงไม้แข็งๆ และหลับสนิทไปอย่างหนักอึ้งเมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดนอกเต็นท์ก็สว่างจ้าจนแสบตาแล้วเกือบเที่ยงวันอยู่รอมร่อพอเสียบสายชาร์จโทรศัพท์แล้วเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ต เสียงสั่นเตือนก็ดังรัวขึ้นมาทันทีราวกับเสียงหึ่งๆ ของฝูงผึ้งหน้าจอกะพริบไม่หยุด ตัวเลขสายที่ไม่ได้รับสีแดงเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง มีมากกว่าเจ็ดสิบ
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 4
“พี่อวี่อัน พี่ไม่ได้มีเรื่องจะคุยกับอวี่โจวเหรอคะ อย่าเพิ่งรีบกลับสิ”อวี่โจวเองก็เริ่มหมดความอดทน เขาเคาะโต๊ะเบาๆ“ใช่ ตกลงเธอจะพูดอะไร ก็รีบพูดมาสิ คืนนี้ฉันกับหว่านหว่านยังต้องไปงานเลี้ยงรุ่นอีก”ฉันยกยิ้มมุมปาก แต่แววตากลับไร้รอยยิ้ม“เรื่องระหว่างฉันกับคุณ รอให้คุณมีเวลาจริงๆ ค่อยคุยกันก็ได้ ตอนนี้ฉันกลับได้หรือยัง”อวี่โจวถึงกับพูดไม่ออก เขาอ้าปากเหมือนอยากอธิบายอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรเขาเงียบไปหลายวินาที ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แฝงความรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย“งั้นเธอกลับไปก่อนแล้วกัน หลังงานเลี้ยงรุ่นคืนนี้จบ ฉันจะไปซื้อเครปมะม่วงที่เธอชอบ แล้วเราค่อยมาคุยกันดีๆ”ฉันโบกมือแล้วเดินจากไป พร้อมหลบมือที่เขายื่นออกมาอย่างแนบเนียนเขาตะโกนไล่หลังมา“อวี่อัน พรุ่งนี้หนังที่เธอชอบจะเข้าฉายแล้วนะ เราไปดูด้วยกัน”ฉันพยักหน้าส่งๆ โดยไม่ได้เก็บมาใส่ใจเมื่อกลับถึงบ้าน ฉันก็เริ่มเก็บกระเป๋าเดินทางฉันวางเอกสารข้อตกลงการหย่าที่เซ็นชื่อเรียบร้อยแล้วไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดที่สุด แล้ววางกุญแจบ้านทับลงไปจากนั้นก็หันหลังเดินออกจากบ้านฉันเพิ่งนั่งลงในรถ โทรศัพท์ก็ดั
จากนี้ไปคงไร้รัก บทที่ 3
ราวกับฉันเป็นเพียงแม่บ้านที่ใครเรียกใช้เมื่อไรก็ต้องพร้อมทำงานเมื่อนั้นมองดูข้าวของที่กระจัดกระจายเต็มพื้น ความอึดอัดก็จุกแน่นอยู่ในอกลำคอราวกับมีก้อนสำลีอุดอยู่ แม้แต่ลมหายใจยังเจือความขมขื่นจู่ๆ โทรศัพท์ก็สั่นขึ้นมาเป็นข้อความจากกลุ่มแชตของโรงพยาบาลประกาศรับสมัครเข้าร่วมโครงการช่วยเหลือทางการแพทย์ระหว่างประเทศฉันจ้องมองข้อความบรรทัดนั้น หัวใจพลันเต้นเร็วขึ้นเล็กน้อยบางที นี่อาจเป็นโอกาสที่ดีมากก็ได้ออกไปจากที่นี่ อยู่ให้ห่างจากอวี่โจวสักหน่อย ให้โอกาสตัวเองได้ก้าวออกจากความสัมพันธ์นี้อย่างแท้จริงฉันสูดหายใจเข้าลึกๆ ค่อยๆ ปรับลมหายใจให้สงบ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาสมัครเข้าร่วมโครงการหลังสมัครเสร็จ ฉันก็ลุกขึ้นจัดการตัวเอง แล้วไปส่งเอกสารที่โรงพยาบาลเมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ฉันก็เปิดวีแชตขึ้นมาหน้าต่างแชตยังคงค้างอยู่ที่ข้อความที่ฉันส่งไป"จัดการธุระเสร็จแล้วติดต่อฉันด้วย มีเรื่องจะคุย"ไม่มีข้อความตอบกลับฉันกำลังจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเขา จู่ๆ แพลตฟอร์มวิดีโอสั้นก็แจ้งเตือนความเคลื่อนไหวใหม่ซูหว่านกำลังอธิบายคุณค่าทางศิลปะของภาพวาดชิ้นหนึ่งหน้ากล้อง เ
あなたも気に入るかもしれません
รักแท้เปลี่ยนเป็นเพชฌฆาต
มิเรียม13.8K ビューรักสลายปลายฤดูใบไม้ร่วง
ชุนรื่อซานไน่13.2K ビューเขาคลั่ง หลังขังฉันไว้ในห้องเย็น
สายหลุดปล่อยใจ17.6K ビューดอกไม้ร่วงโรยยากจะรั้งฤดูใบไม้ผลิไว้ได้
ช็อกคลิส6.5K ビューทรัพย์สินที่สามีเปย์ให้ตอนนอกใจ กระจายอยู่ทั่วประเทศ
มู่เหอ14.3K ビューใยรักเป็นสาปพิษ หิมะเป็นหลุมฝัง
เฉาเย่1.2K ビューไม่อาจเป็นดวงจันทร์ของคุณได้
อาอู๋2.1K ビューผ่านพ้นพันพายุ ชีวิตนี้ยังไม่สาย
ประทีปอู๋6.5K ビュー
