แชร์

บทที่ 3

ผู้เขียน: เบเกิล
สีหน้าของบิอังก้าซีดเผือดลงในพริบตา

เพียงชั่วพริบตา เธอก็พุ่งเข้ามาคว้ามือฉัน อ้อนวอนขอด้วยน้ำเสียงใสซื่อแบบเดิม

“พี่คะ หนูรู้ว่าพี่เป็นห่วงหนู”

“แต่…ช่วงนี้หนูดีขึ้นมาก อาการแพ้หายแล้ว”

“อย่าโกรธหนูเลยค่ะพี่ หนูกินอย่างอื่นก็ได้!”

การแสดงของเธอดูออกง่ายจนแทบขำ

ครั้งแรกที่ฉันทำสโคนมะม่วง ฉันไม่รู้ว่าเธอแพ้

ตอนนั้นฉันรักน้องสาวแสนหวานคนนี้มาก

แค่เธอเอ่ยปาก ฉันก็อดนอนสามวันสามคืนเพื่อปรับรสชาติให้ถูกใจ

ผลลัพธ์คือ บิอังก้าล้มลงจากอาการแพ้

พอฟื้น เธอก็โผเข้ากอดพ่อแม่ ร้องไห้ทันที

“พ่อ แม่ สโคนเป็นของพี่เขา พี่บอกว่ากัดนิดเดียวไม่เป็นไร”

“อย่าโทษพี่เลยนะคะ เป็นความผิดหนูเองที่อยากกิน!”

ฉันยืนตัวชาอยู่ข้างเตียงโรงพยาบาล เผชิญสายตาเย็นชาของพ่อแม่

“ฉันไม่รู้ว่าเธอแพ้มะม่วง เธอไม่เคยบอกฉันเลย…”

แต่สิ่งที่ได้รับไม่ใช่ความเชื่อใจ หากเป็นฝ่ามือของพ่อ

ฉันยังรู้สึกแสบบนแก้ม เขาตบแรงจนฉันล้มลงกับพื้น

“ทุกคนในบ้านรู้ แกจะไม่รู้ได้ยังไง!”

“งั้นก็ชัดเจน แกตั้งใจทำร้ายน้อง!”

เขาขังฉันไว้ในห้องเก็บไวน์ใต้ดินถึงสามวัน

ที่นั่นหนาวชื้น ไม่มีอาหาร ไม่มีน้ำ

ไข้ฉันพุ่งสูงเกือบสี่สิบองศา ฉันเกือบตายในที่เหม็นสาปนั่น

เมื่อถูกปล่อยออกมา ฉันอ่อนแรงจนแทบยืนไม่ไหว

ขณะเดียวกัน บิอังก้ากลับอยู่ชั้นบน ได้รับการดูแลจากทุกคน

ฉันหัวเราะอย่างเย็นชา “สามสัปดาห์ก่อนแค่กลิ่นมะม่วงก็ทำให้เธอเป็นลม แล้วตอนนี้หายกะทันหันงั้นเหรอ?”

“เอเลนอร์ ปล่อยอดีตไปเถอะ”

แม่โบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “บิอังก้าอยากกินสโคน ก็ทำสิ มันยากตรงไหน”

ฝันร้ายในครั้งนั้นฉายซ้ำในหัว ทำให้ฉันตัวสั่น

ฉันปฏิเสธอย่างเย็นชา “ฉันไม่ทำ ถ้าอยากกินก็ไปซื้อเอง”

ความชั่วร้ายวาบผ่านดวงตาบิอังก้า ก่อนเธอจะกลับไปทำสีหน้าเจ็บปวด

“พี่คะ หนูรู้ว่าพี่ไม่ชอบหนู”

เธอเดินเข้ามา ทำท่าอ้อนวอน “แต่คืนนี้สำคัญกับหนูมาก ได้โปรดนะคะ…”

เมื่อเข้ามาใกล้ เธอก็ทิ้งตัวล้มถอยหลัง

“โครม!”

เธอล้มชนตู้ไวน์ ขวดไวน์วินเทจปี 1947 ร่วงแตก

ขวดแตกกระจาย ของเหลวสีแดงสาดไปทั่ว

มันคือของที่ระลึกจากคุณตาฝั่งแม่ของเดรเวน มูลค่ากว่าหนึ่งแสนดอลลาร์

“พระเจ้า!” แม่กรีดร้อง

สีหน้าพ่อกับเดรเวนซีดเผือด

แต่แล้วบิอังก้าก็หยิบเศษแก้วชิ้นใหญ่ขึ้นมา ปล่อยให้บาดฝ่ามือลึก

เลือดพุ่งออกมาทันที

ฉันคิดว่ารู้ทันกลอุบายเธอหมดแล้ว แต่ไม่คิดว่าเธอจะทำร้ายตัวเองเพื่อใส่ร้ายฉัน

บิอังก้ามองฉัน ร้องไห้ “พี่คะ ทำไมพี่ผลักหนู”

แม่พุ่งเข้ามากอดเธอ รีบดูแผลอย่างร้อนรน

บิอังก้าซบแม่ ร้องครางเบา ๆ “แม่คะ หนูเจ็บ…”

เดรเวนเดือดดาล หันมาหาฉัน “เอเลนอร์! เธอบ้าไปแล้ว รู้ไหมว่าทำอะไรลงไป!”

“ฉันไม่ได้ผลักเธอ” ฉันตอบเสียงเรียบว่างเปล่า “เธอทำตัวเอง”

“พอแล้ว!”

พ่อคว้าแก้วไวน์ปาใส่เท้าฉัน

แก้วแตก เศษแก้วบาดน่องขาฉัน

“เอเลนอร์ แกไม่เคารพกฎตระกูล!”

“แกเคยผลักบิอังก้าตกบันได และตอนนี้ก็ทำแบบเดิมอีก!”

“เมื่อไหร่จะเลิก!”

แรงปาทำให้เขาหมดแรง

ฉันรู้สึกถึงบาดแผลลึกบนขา

แม่เห็นเลือด ก็มีความสงสารวาบหนึ่ง

แต่พอบิอังก้าร้องดังขึ้น เธอก็หันไปปลอบเธออีก

ฉันเช็ดเลือดออก

ไม่สำคัญ ฉันเหลือเวลาอีกไม่กี่วัน

เสียเลือดอีกนิดก็ไม่เป็นไร

ฉันหันขึ้นไปหยิบกระเป๋าใบเล็กที่เตรียมไว้

มันแทบไม่ใช่สัมภาระ แค่เป้ใบเล็ก

แทบไม่มีอะไรควรเอาไป

เมื่อเห็นฉันถือกระเป๋าลงมา เสียงหัวเราะเยาะก็เริ่มอีก

“อะไร แกจะหนีออกจากบ้านงั้นเหรอ”

“กฎตระกูลปกป้องแก เอเลนอร์ ทำไมไม่เข้าใจว่าเราหวังดีกับแก”

“และลืมเรื่องเป็นคู่หมั้นฉันไปได้เลย!” เดรเวนตะโกน

ฉันผิดหวังจนชินชา

ได้ยินซ้ำจนไม่กลัวจะเสียครอบครัวนี้

เพราะพวกเขาไม่เคยยอมรับฉัน

ฉันเดินออกไปโดยไม่หันกลับ พ่อทุบแจกัน เสียงแตกดังตามหลัง

ฉันหยุด กลั้นน้ำตา แล้วหันไปเผชิญหน้า

“ในเมื่อพวกคุณเสียใจที่ปล่อยให้ฉันมีชีวิตอยู่ วันนี้ฉันจะตัดขาดจากตระกูลรอชชี่ตลอดกาล”

“ผู้ใดกลับคำ ย่อมเป็นผู้ทรยศต่อเหล่าตระกูล”

พอออกจากประตู เดรเวนก็วิ่งตามฉันมา

เขาล้วงเงินสดปึกใหญ่จากกระเป๋าเสื้อสูท น้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “ไปพักสักหน่อย แล้วกลับมาขอโทษ ทุกอย่างจะผ่านไปเอง”

เงินปึกใหญ่ปึกหนึ่ง

สำหรับบิอังก้า มันคือเงินช้อปครั้งเดียว

พวกเขาคุ้นชินว่าฉันมีค่าแค่นี้

“ฉันพูดแล้ว ใครกลับคำคือผู้ทรยศ” ฉันเดินกะเผลกหายไปในความมืด

“เอเลนอร์ อย่าอกตัญญูนักสิ!”

เดรเวนกลับเข้าไป บิอังก้าหยิบเงินจากมือเขาไป ยิ้มหวาน

“ที่รัก อย่าให้เงินเธอสิ เดี๋ยวเธอหิวก็คลานกลับมาเอง”

เดรเวนมองหน้าเธอแล้วคล้อยตาม

เพราะทุกครั้ง ฉันเป็นฝ่ายยอมแพ้และยอมขอโทษเขา

เขาคิดว่าครั้งนี้ก็คงไม่ต่างจากครั้งก่อน

ขณะเดิน ความเจ็บแปลบก็แล่นทั่วไปร่างกาย

ฉันลากร่างที่เหนื่อยล้าไปจนข้ามเขตตระกูลฟรอสต์ได้ในที่สุด

ด้วยเงินน้อยนิดที่ฉันมี ฉันเช่าห้องโมเทลโทรม ๆ ที่หนึ่งที่ชานเมือง

กลางดึก ฉันขดตัวบนเตียงเล็ก ๆ สกปรกนั้น

เหลืออีกสองวัน

ชีวิตค่อย ๆ หลุดลอยออกไป ฉันรอความตายอย่างสงบ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 13

    หนึ่งปีต่อมาคฤหาสน์ตระกูลรอชชี่ที่เคยโอ่อ่าตอนนี้เงียบร้าง อาณาเขตกว้างใหญ่เหลือเพียงมาร์โก้กับเจน ที่มีแค่กันและกันเท่านั้นเมื่อสูญเสียสถานะในตระกูล ชีวิตใหม่ของพวกเขาก็แตกต่างจากเดิมราวกับอยู่คนละโลกบรรดาคนรับใช้ งานสังคมไม่รู้จบ และอำนาจเหนือโลกมืดของเมือง ล้วนหายไปหมดสิ้นทุกวัน มาร์โก้จะนั่งอยู่ในห้องเก่าของเอเลนอร์ ห้องที่เคยเป็นเหมือนศาลเจ้าของบิอังก้า แต่ตอนนี้พวกเขาทุ่มเทแรงใจฟื้นคืนให้เป็นของลูกสาวอีกครั้งแม้ข้าวของของเอเลนอร์จะเหลืออยู่น้อยนิด พวกเขาก็ยังพยายามอย่างสิ้นหวังที่จะประกอบเศษเสี้ยวชีวิตของลูกสาวกลับมาเจนขัดกล่องดนตรีที่เต็มไปด้วยฝุ่นจนเงางาม ยามดึกสงัด เธอจะเปิดมัน ฟังท่วงทำนองเรียบง่ายแสนเศร้า พลางจินตนาการถึงเอเลนอร์วัยเด็กซ้อมเปียโนอยู่ในห้องนั้น"ถ้าเราสนใจเธอมากกว่านี้…" เจนมักพร่ำกับตัวเอง ดวงตาพร่าเลือนด้วยน้ำตาชะตากรรมของเดรเวนนั้นยิ่งน่าเวทนายิ่งกว่าจากมาเฟียอาวุโสผู้ทรงอำนาจ เขาถูกลดขั้นเป็นเพียงทหารธรรมดา กลายเป็นคนนอกในตระกูลคนที่เคยประจบสอพลอ ตอนนี้กลับเมินเฉยหรือส่งสายตาดูแคลนใส่เขาทุกภารกิจ เขาถูกส่งไปทำงานที่อันตรายและสกปรกที่ส

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 12

    "พอแล้ว! ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!"ยามพลบค่ำของวันที่ห้า บิอังก้าก็พังทลายลงในที่สุดเธอดิ้นหลุดจากการควบคุมของการ์ด ก่อนจะยืนบนโขดหิน ดวงตาลุกโชนด้วยความเกลียดชังบ้าคลั่ง"คุณคิดว่าการทรมานฉันจะทำให้เอเลนอร์ฟื้นขึ้นมาได้งั้นเหรอ?""เธอเป็นใครกันล่ะ? ก็แค่เศษขยะไร้ค่า!"การวิงวอนขอชีวิตไม่เคยได้ผล ตอนนี้เธอจะล้างแค้นหนึ่งสัปดาห์ต่อมา ภายในห้องควบคุมกล้องวงจรปิดโทนี่ ช่างเทคนิค วิ่งอย่างร้อนรนไปยังห้องทำงานของมาร์โก้"บอส เราดักข้อมูลสำคัญมาได้!"เขาเปิดไฟล์เสียง และเสียงของบิอังก้าก็ดังชัดเจน"คุณโคลัมโบ ฉันสามารถให้เส้นทางการค้าของตระกูลฟรอสต์ได้""แลกกับการคุ้มครองของคุณ และเงินพอสำหรับหนีออกไปจากที่นี่"ใบหน้าของมาร์โก้ซีดเผือดนึกไม่ถึงว่าเขา—ที่ปรึกษาตระกูล—จะเลี้ยงคนทรยศไว้ในบ้านตัวเองเสียงบันทึกยังคงดำเนินต่อไป"เดรเวนมีดีลค้าอาวุธที่ท่าเรือหมายเลข 5 คืนพรุ่งนี้""เวลาคือห้าทุ่ม ผู้ซื้อคือมาเฟียไอริชจากบอสตัน""ดีลนี้มีมูลค่าห้าล้านดอลลาร์"มาร์โก้กระแทกเครื่องเล่นเสียงปิดลงอย่างแรง"เธอขายความลับของตระกูล!"เจนทรุดตัวลงบนโซฟาเมื่อได้ยินข่าว "เธอบ้า… บ้าไป

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 11

    ข่าวการทรยศและการตกจากตำแหน่งของบิอังก้าแพร่กระจายราวไฟลามทุ่งไปทั่วโลกมาเฟียในเวลาเดียวกัน แทบทุกตระกูลต่างรู้ว่าเธอหมดสิ้นที่ยืนในตระกูลรอชชี่แล้วพ่อบุญธรรมของเธอ ที่ปรึกษาตระกูล มาร์โก้ แม่ของเธอ เจน และคู่หมั้นของเธอ มาเฟียอาวุโส เดรเวน ต่างไม่สนใจอีกต่อไปว่าเธอจะเป็นหรือตายในช่วงที่เธอครองอำนาจในแวดวงสังคมชั้นสูง เอเลเนอร์ไม่ใช่คนเดียวที่เธอเหยียบย่ำตอนนี้ เหล่าทายาทหญิงที่เธอเคยเหยียบย่ำ ต่างพร้อมใจกันรุมเล่นงานเธอแม้แต่ “เพื่อนสนิท” ของเธอเอง ที่สิ้นหวังจะเอาตัวรอด ก็ยังเข้าร่วมฝูงล่าเธอภายในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ บิอังก้าก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงเธอถูกทิ้งอย่างโดดเดี่ยวโดยสมบูรณ์ในสังคมมาเฟียไม่มีใครอยากข้องเกี่ยวกับผู้ทรยศที่สูญเสียการคุ้มครองจากตระกูลหลังจากดิ้นรนอย่างสิ้นหวังอยู่หลายวัน เธอก็หยุดนิ่งลงอย่างกะทันหันเธอรู้ว่าหนทางรอดเดียว คือการชิงความไว้วางใจจากตระกูลกลับคืนสามวันต่อมา ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกบิอังก้าขดตัวอยู่มุมหนึ่ง ผมยุ่งเหยิง เสื้อผ้าขาดวิ่นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า เธอก็รีบคลานเข้าไป“พ่อ! แม่!” เธอคว้าขากางเกงของมาร์โก้ ร้องไห้อย่างคล

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 10

    สามวันหลังจากที่เอเลเนอร์ถูกฝังศพสำหรับบิอังก้า สามวันนี้ไม่ได้ต่างอะไรจากวันธรรมดาหลังกลับจากงานปาร์ตี้ของสังคมชั้นสูง เธอเห็นมาร์โก้ เจน และเดรเวน นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น ก็รีบวิ่งเข้าไปกอดพวกเขาด้วยท่าทีออดอ้อนที่ฝึกปรือมาอย่างช่ำชองเหมือนทุกครั้ง“แม่คะ พ่อคะ เดรเวน ปาร์ตี้คืนนี้ประสบความสำเร็จมากเลย!”เธอถือถุงช็อปปิ้งจากแบรนด์หรูหลายใบ พร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะบนใบหน้า“หนูได้สร้างความสัมพันธ์กับลูกสาวของตระกูลใหญ่เพิ่มอีกสามตระกูล ทุกคนสนใจธุรกิจของเรา โดยเฉพาะเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลซานตินี เธอบอกว่าอยากร่วมงานกับเราเลยนะ!”เธอจงใจหยุดเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อราวกับนึกขึ้นได้ทีหลัง“ว่าแต่…พี่สาวสุดที่รักของหนู ทำให้ตระกูลขายหน้าอีกเหรอเปล่า หนูไม่เห็นเธอมาหลายวันแล้ว ไม่ได้หนีไปกับหนูข้างถนนที่ไหนใช่ไหม?”พูดยังไม่ทันจบ มาร์โก้ก็ตบเธอด้วยหลังมือเต็มแรงเสียงตบก้องกังวานไปทั่วห้องนั่งเล่นอันหรูหรา ร่างของบิอังก้าถอยหลังไปแบบเสียหลักตกตะลึง บิอังก้าจับแก้มด้วยความตกตะลึง “พ่อคะ…พ่อทำหนูทำไมคะ?”“เราปฏิบัติกับแกเหมือนเจ้าหญิง แต่สิ่งที่ได้ตอบแทนกลับมา คือนังอสรพิษอย่างนี้เหรอ

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 9

    ตอนแรก มาร์โก้คิดว่าเป็นสายโฆษณาแต่พอฟังได้ไม่กี่วินาที เขาก็กดเปิดลำโพง“สวัสดีค่ะ คุณเอเลนอร์ โทรมาเพื่อสอบถามว่าคุณยังต้องการแพ็กเกจเผาศพแบบพื้นฐานที่จองไว้หรือไม่ หากชำระมัดจำ 5% ตอนนี้ เราจะสามารถกันคิวไว้ให้คุณได้ค่ะ”“คุณเอเลนอร์? คุณเอเลนอร์คะ?”เมื่อได้ยินคำว่า แพ็กเกจพื้นฐาน เดรเวนก็ปิดหน้าด้วยความเจ็บปวด“งั้นวันนั้นผมก็ได้ยินไม่ผิด…”“วันที่เอเลนอร์ไปโบสถ์เพื่อตัดขาดจากเรา เธอก็ติดต่อสถานที่จัดการศพไว้แล้ว”“มาร์โก้ เจน เราทำผิดกับเธอมาตลอด ผิดอย่างเลวร้ายมาตลอดหลายปี!”“เอเลนอร์ยังไม่มีเงินพอแม้แต่จะจัดการจากไปอย่างสมศักดิ์ศรี…”เขาทรุดลงร้องไห้อย่างไม่อายใครตอนนั้นเอง พวกเขาถึงตระหนักว่า เอเลนอร์ไม่มีแม้แต่เงินพอสำหรับงานศพธรรมดามาร์โก้คว้าโทรศัพท์ ตะโกนด้วยความโกรธ“แพ็กเกจพื้นฐานบ้าอะไรนี่!”“ลูกฉันต้องได้งานศพดีที่สุด โถอัฐิที่ดีที่สุด พิธีที่ยิ่งใหญ่ที่สุด!”“เงินไม่ใช่ปัญหา!”เจนร้องไห้อยู่ข้างๆ“เราเป็นหนี้เธอมากเกินไป นี่คือสิ่งเดียวที่ชดใช้ได้”อันโตนิโอยื่นกระดาษแผ่นเล็กออกมา"เอเลนอร์ได้เขียนความปรารถนาสุดท้ายของเธอไว้ก่อนจากไป นั่นคือให้โปร

  • จากบ้านสู่เถ้าในทะเล   บทที่ 8

    อันโตนิโอไม่ได้แปลกใจเลย เมื่อเดรเวนกับพวกบุกเข้ามาในร้านพร้อมลูกน้องเจนพุ่งเข้าหาอันโตนิโอด้วยความสิ้นหวัง คว้าเสื้อเขาไว้“ลูกฉันอยู่ไหน เอาลูกฉันคืนมา เดี๋ยวนี้!”มาร์โก้ดึงเจนกลับแล้วก้าวออกมา“คุณลุง เอเลนอร์อยู่ไหน ผมเป็นพ่อของเธอ ผมต้องพบเธอ”อันโตนิโอมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา ไม่แม้แต่จะเอ่ยสักคำเขาเพียงพาพวกเขาไปยังห้องเงียบ ๆ ด้านหลังร้านเขาเปิดประตูทีละบานห้องเงียบสงัด มีเทียนไม่กี่เล่มส่องแสงริบหรี่เมื่อประตูบานสุดท้ายเปิดออก เผยให้เห็นร่างที่คลุมด้วยผ้าขาว มาร์โก้กับเจนก็ชะงัก“นี่มันอะไร! หมายความว่ายังไง พาพวกเรามาโรงเก็บศพหรือไง คิดจะล้อเล่นกับเราหรือยังไง!”เดรเวนพุ่งเข้าไปด้วยความโกรธ กระชากผ้าขาวออกทันทีที่เห็นใบหน้าคุ้นเคย มาเฟียผู้อาวุโส ผู้ไม่เคยสะท้านในสนามรบ กลับเซถอยหลัง ดวงตาแดงก่ำเอเลนอร์นอนนิ่ง ใบหน้าขาวซีดราวกระดาษ แต่สีหน้าแสนสงบ ราวกับเพียงหลับลึกมาร์โก้กับเจนพยุงกันไว้“ไม่! ไม่จริง!”แต่ร่างตรงหน้านิ่งสนิท ความจริงปฏิเสธไม่ได้เสียงกรีดร้องปวดร้าวฉีกอกเจน ขาอ่อนทรุดลงมาร์โก้ยืนนิ่ง จ้องร่างเอเลนอร์อยู่นานเดรเวนพยุงเจน กำหมัดแ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status