43.กุญแจไขความลับ

 

เลโอดึงเบลล่าไปกอด เพราะเขาสัมผัสได้ถึงความกังวลมากมายจากสายตาของเธอ

“เบล ไม่ว่าข้างหน้าจะมีอะไรรออยู่ ข้าจะเป็นคนปกป้องเจ้าเอง อย่าได้กังวลไปเลย”

เธอกำกุญแจในมือเอาไว้แน่น แล้วโอบกอดเลโอ

“เลโอ ท่านทำให้ข้ามีแรงสู้ขึ้นมา หากว่าไม่มีท่านข้าอาจจะซื้อเรือสำเภาสักลำแล้วหอบเงินขึ้นเรือหนีไป…”

เลโอพรมจูบที่ซอกคอของเธอเบาๆ

“เจ้าแข็งแกร่งกว่าที่ตัวเองคิดมากนะเบล ไม่อย่างนั้นตอนที่พบกันครั้งแรกเจ้าไม่กล้ารับงานที่ข้าสั่งไปทำหรอก”

ใบหน้าที่งดงามของเบลล่ายกยิ้มขึ้นมา เกือบลืมไปแล้วว่าในตอนแรกเธอและเลโอคือเจ้านายและลูกจ้าง

“ยังเจ็บตรงไหนอยู่รึเปล่า?”

มือของเขานั้นเริ่มซุกซนจนเธอต้องยกมือขึ้นมาห้ามเอาไว้

“ไม่เจ็บแล้วค่ะ แต่ข้ายังเหนื่อยอยู่มาก…”

“เช่นนั้นก็นอนกันเถิด”

เขากลืนความอยากลงคอไปแล้วโอบกอดเธอเข้ามาในอ้อมแขน เสียงฝนที่ตกอย่างหนักราวกับเสียงเพลงที่ขับกล่อมให้เขาและเธอเข้าสู้ห้วงนิทราอย่างรวดเร็ว

ยามเช้าที่ไร้แสงตะวัน เธอลืมตาขึ้นมาโดยปราศจากเงาของเลโอ เบลล่าลุกขึ้นมาแล้วเดินไปที่หน้าต่าง เช้านี้ฝนตกปรอยๆ พอเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าเป็นเวลาเกือบเที่ยงวัน

น่าแปลกที่วันนี้เธอไม่รู้สึกง่วงแล้ว เบลล่าเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่ออาบน้ำและเตรียมตัว

วันนี้ เธอจะไปที่วิหาร!

…..

“ข้าต้องการพักที่คฤหาสน์เมบิล…”

ไบรอันกล่าวพร้อมทั้งส่งยิ้มให้เลโอ และวัลโด้

“เรื่องนั้นข้ามิอาจจะให้คำตอบได้ องค์รัชทายาทควรจะไปถามดัชเชสเมบิลเอง”

การที่องค์รัชทายาทยอมช่วยเหลือนั่นถือเป็นเรื่องที่ดี แต่การขอเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ของเมบิลดูท่าว่าจะเป็นคำขอที่มากไปหน่อย

“ข้ายอมลดตัวลงไปทำตามแผนการของแกรนด์ดยุค ท่านไม่คิดจะตอบแทนเวลาที่แสนล้ำค่าของข้าหน่อยงั้นหรือ? ทหารจากมาเดลีนก็ถูกส่งมาช่วยดยุคเอเซล่ารบกับชนเผ่าและมอนเตอร์ ข้าใจดีถึงเพียงนี้เหตุใดท่านยังใจจืดใจดำอย่าลืมสิ หากว่าข้าเปลี่ยนใจไปเข้าข้างเมเบโล่ เกมมันจะเปลี่ยนทันที…”

เลโอมองไปที่องค์รัชทายาทมาเดลีนอย่างไม่พอใจ เขาอยากจะลุกขึ้นไปซัดหน้าไอ้คนหน้ามึนนี่ซะเหลือเกิน!!

“ข้าจะให้จักรพรรดินีไปคุยกับเบลล่าให้เอง เมบิลกว้างใหญ่ถึงเพียงนั้น นางคงจะไม่ใจแคบขนาดจะขับไล่องค์รัชทายาทไปหรอก”

“ขอบคุณครับองค์จักรพรรดิ ข้ายอมช่วยเหลือทางฝั่งท่านเต็มที่เลย!!”

“เบลล่าเป็นคนรักของข้า หากพระองค์ประสงค์จะเป็นคนรักของนาง ข้าก็ไม่คิดขัดขวาง แต่หากพระองค์คิดจะเอานางไปจากข้า ข้าไม่คิดว่าข้าจะยินยอมได้ ต่อให้เกิดสงคราม…”

“เลโอ ใจเย็นก่อน”

วัลโด้รีบลุกขึ้นมาห้ามเลโอ เพราะเขารู้ดีว่าหากปล่อยให้เลโอโกรธเรื่องราวยุ่งยากมันจะตามมาแน่นอน!

ไบรอันไม่ได้กล่าวสิ่งใดเขาเพียงยกแก้วไวน์ขึ้นมาดื่ม…พร้อมทั้งยกยิ้มที่มุมปาก

……..

เม็ดฝนยังคงโปรยปรายลงมาไม่หยุด เบลล่าถือร่มเดินเข้าไปที่วิหารเพียงเธอส่งกุญแจให้นักบวชที่เฝ้าหน้าประตู เขาก็พาเธอไปที่ห้องของอาเชอร์ เธอเคยมาหาเขาที่นี่ราวสองถึงสามครั้งตอนที่เธอให้เขาสร้างโพชั่นห้ามตั้งครรภ์ขึ้นมา

นักบวชผู้นั้นส่งยิ้มให้เธอก่อนที่เขาจะเดินออกไป ห้องทำงานของอาเชอร์นั้นกว้างใหญ่พอสมควร อาจจะเป็นเพราะว่าเขามียศเป็นถึงพระคาดินัน

เธอยกมือขึ้นมาจับที่โต๊ะไม้แล้วลูบมันเบาๆ เริ่มมีฝุ่นเกาะบ้างแล้วแสดงว่าไม่มีใครมาที่นี่เป็นเวลานาน

เธอนอนรักษาตัวบนเตียงราวหนึ่งเดือน แต่ห้องนี่ราวกับไม่มีใครเข้ามาใช้นานมากกว่านั้น

ขวดโพชั่นมากมายวางเรียงรายอยู่บนชั้น ไม่มีจดหมายหรือว่าอะไรเลย

เขาให้เธอมาที่นี่ทำไมกัน เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ที่เขานั่งทำงาน แล้วลองเปิดดูตามลิ้นชักก็พบสูตรการปรุงโพชั่นต่างๆ พร้อมกับวิธีใช้ ส่วนกระดาษบนโต๊ะคือการจดช่วงเวลาที่อาเชอร์ทำงานอยู่ที่นี่

เบลล่าเดินไปที่ชั้นหนังสือเธอสุ่มหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านราวสิบเล่ม..ก็ไม่พบอะไรที่จะอาเชอร์จะบอกกับเธอเลย

เธอล้มตัวนอนลงที่พื้นอย่างหมดแรง

อาเชอร์เจ้าต้องการบอกอะไรกันแน่! เหตุใดถึงต้องหนีไปเช่นนี้

หรือว่าเจ้ามีธุระจริงๆ ต้องด่วนขนาดที่จากไปโดยไม่ร่ำลากันเลยงั้นหรือ?

“ก๊อก! ก๊อก!!”

เบลล่าลุกขึ้นอย่างตกใจเพราะเธอได้ยินเสียงเคาะประตู พอเธอมองไปยังประตูที่กำลังเปิดออกก็พบใบหน้าที่ส่งยิ้มให้เธออย่างดีใจ

องค์รัชทายาทมาเดลีน?

“ข้าเห็นรถม้าของเมบิลจอดอยู่ พอถามนักบวชด้านหน้าเขาบอกว่าเจ้าอยู่ในห้องนี้ เจ้าหายดีรึยัง ไม่ได้พบกันเป็นเดือนคิดถึงจังเลย~”

“….”

เบลล่าไม่ได้ตอบเธอเพียงลุกขึ้นเดินไปหาไบรอันก่อนจะปิดประตูห้อง เธอรู้เรื่องมาคร่าวๆ แล้วว่าเขายอมอยู่ฝั่งเราแลกกับอะไรสักอย่างที่เกี่ยวกับตัวเธอ

“ท่านน่าจะทราบดีว่าห้องนี้ไม่ได้อนุญาตให้คนนอกเข้ามา!”

“แต่เจ้ายังเข้ามาได้เลยนี่!”

“ก็ข้าไม่ใช่คนนอก!! หากท่านไม่ได้มาช่วยก็ออกไป!”

ไบรอันยกยิ้มเขาดึงมือของเบลล่าขึ้นมาจูบ

“ที่จริงอยากหอมแก้มมากกว่า แต่วันนี้เอาเท่านี้ก่อนก็พอ…”

เธอไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าชายผู้นี้จริงๆ

“ว้าว!! พวกนี้คือโพชั่นงั้นเหรอ สุดยอดไปเลยนะ ข้าพึ่งเคยเห็นครั้งแรกเพราะที่มาเดลีนไม่มีนักบุญหรือว่านักเวทเลย…”

ไบรอันกล่าวพร้อมทั้งยกมือขึ้นมาทำท่าจะจับ

“จะดีมากหากว่าท่านไม่แตะต้องมัน…”

“เพล้ง!!!”

ไบรอั้นรีบวิ่งมาโอบกอดเบลล่าเอาไว้เพราะมีควันสีชมพูพวยพุ่งออกมาจากขวดโพชั่นที่แตก

“แค่ก!! แค่ก!!”

กลิ่นดิน? เบลล่าตกใจจนต้องหันไปมองที่ควันเหล่านั้น มันเกิดเป็นภาพขึ้นมาราวกับว่าเธอกำลังดูละครอยู่ เพียงแต่คนที่แสดงในนั้นคือตัวเธอเอง

“หากข้าตาย แม่ของเจ้าก็จะตาย ทุกคนที่มีสายเลือดของเมเบโล่ก็จะตายด้วย!!!”

ใบหน้าของเบลล่าในนั้นฉายแววตกใจพร้อมทั้งกระอักเลือดออกมา เธอไม่เห็นเหตุการณ์รอบๆ เลย และไม่รู้ว่าใครเป็นคนพูด เพราะเธอเห็นเพียงแต่ใบหน้าตัวเองที่กำลังกรีดร้องอย่างทรมาน

เธอกระอักเลือดออกมาครั้งแล้วครั้งเล่าพร้อมทั้งพยายามที่จะลุกขึ้นมา..

ไบรอันโอบกอดเบลล่าเอาไว้แน่น เพราะควันพวกนั้นจางหายไปตั้งนานแล้วแต่ตัวของเธอยังสั่นไม่หยุด แววตาของเบลล่ายังคงจับจ้องไปที่ด้านหน้าที่แสนว่างเปล่า ราวกับว่าเธอนั้นหวาดกลัว

อาเชอร์ซ่อนเรื่องราวในอนาคตไว้ในโพชั่นงั้นหรือ?

“เบลในควันพวกนี้มีอะไรกัน เหตุใดตัวของเจ้าถึงดูหวาดกลัวขนาดนี้!!”

“ท่านไม่เห็นงั้นหรือ?”

ไบรอันส่ายหน้า เขาไม่เห็นอะไรเลยนอกจากควันสีชมพูและท่าทางที่ตกใจของเธอ

เบลล่าหลับตาลงอย่างใช้ความคิด…อย่าบอกนะว่าที่เธอหลับไปแรมเดือนก็เพราะโพชั่นที่อาเชอร์ให้กินมันไม่ใช่ยารักษา แต่มันคือยาที่ปลุกประสาทสัมผัสที่หกของเธอ

หากว่าเขาอยู่ที่นี่เธอกระโดดถีบเขาแน่นอนเธอสัญญา!!

ไบรอันลูบผมเบลล่าอย่างเป็นห่วงเขาพาเธอมานั่งบนเก้าอี้ ก่อนจะเดินไปหยิบไม้กวาดมาจัดการกวาดเศษแก้วพวกนั้นเพราะเขากลัวว่ามันจะบาดเบลล่าเข้า

เธอมองท่าทีที่อ่อนโยนของไบรอันด้วยหัวใจที่สั่นไหว ในตอนที่ควันพวกนั้นพุ่งออกมาเขารีบกระโดดมาหาเธออย่างรวดเร็ว นี่มันแปลว่าเขาห่วงเธอใช่รึเปล่านะ

แล้วท่าทางของเขาที่ถือไม้กวาดนี่มัน น่ารักชะมัด!! เธอมองเขาพร้อมทั้งยกแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม

ไบรอันก้มลงเก็บเศษแก้วทว่าเขาเห็นกระดาษม้วนอยู่ด้านในขวด พอกางออกด้านในกระดาษเขียนว่าห้ามดื่มน้ำหนึ่งชั่วโมงหลังจากสูดควันสีชมพูเข้าไป

“!!!”

ไบรอันเงยหน้าขึ้นมาก็พบว่าเบลล่ากำลังดื่มน้ำ ในกระดาษไม่ได้บอกด้วยว่าทำไมถึงห้าม!!

แต่เขาก็รีบลุกขึ้นมาแย่งแก้วน้ำในมือของเบลล่าออกมา พร้อมกับส่งกระดาษให้เธออ่าน

ทว่าเธอไม่ทันได้รับกระดาษจากมือของไบรอันมือของเธอมันก็ดันสั่นเทาขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ อีกทั้งเธอรู้สึกร้อนไปทั่วร่างกาย อย่างไม่ต้องเดาว่านี่คือโพชั่นอะไร มันคือยาปลุกอารมณ์แน่นอน!!!

ไอ้เวรอาเชอร์!!