Se connecterPartager
บทที่ 5
Dernier chapitre
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 11
เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ที่แสนเจ็บปวดราวกับหัวใจจะแตกสลายของหลิ่วหรูเยียน กู้อี่เฉินกลับไม่ได้ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย น้ำเสียงของเขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง: “หลิ่วหรูเยียน สิ่งที่เธอทำไว้กับซูถง วันนี้ฉันก็แค่ให้เธอลิ้มลองมันดูบ้าง คงไม่เรียกว่าเกินไปหรอกนะ?”“อ้อ แล้วเดี๋ยวจะไม่มีการวางยาสลบหรือยาแก้ปวดให้ด้วยนะ ต่อจากนี้ไป แกจะไม่มีวันมีลูกได้อีก เตรียมใจไว้ซะ”หลังจากปลายสายเงียบไปหลายวินาที หลิ่วหรูเยียนก็เริ่มร้องขอความเมตตาอย่างบ้าคลั่ง：“กู้อี่เฉิน... กู้อี่เฉิน! คุณจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! ปล่อยลูกของเราไปเถอะ! อ๊าก—!”พอได้ยินเสียงกรีดร้องที่ดังขึ้นมาอย่างกะทันหันของหลิ่วหรูเยียน ร่างกายของฉันก็สั่นสะท้านขึ้นมากู้อี่เฉินวางสายโทรศัพท์ บนใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้มอ้อนวอนกู้อี่เฉินผู้มีใบหน้าซีดเผือดผิดปกติจับมือฉันไปวางบนใบหน้าของเขา:“ซูถง เดี๋ยวอีกสักพักผมจะให้พวกเขาส่งวิดีโอการผ่าตัดมาให้ ถ้าเธอต้องการ ผมจะให้คนส่งซากทารกนั่นมาให้ด้วยก็ได้ พอเธอได้เห็นกับตาตัวเองแล้ว จะพอให้อภัยผมได้บ้างไหม?”ฉันชักมือที่รู้สึกเหมือนถูกทำให้สกปรกกลับมา: “คุณมันบ้าไปแล้ว!”กู้อี่เ
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 10
ในสงครามที่ไร้ควันปืนซึ่งถูกบีบให้เริ่มต้นนี้ คนแรกที่หมดความอดทนก็คือจัสตินคืนดึกวันนั้น ฉันกับจัสตินเพิ่งกลับจากงานปาร์ตี้ ก็เห็นกู้อี่เฉินยืนถือไวโอลินอยู่ใต้แสงไฟตรงประตูเหล็กแต่ไกล และทางเดินกลับบ้านเล็กๆ สายนี้ ก็ถูกโปรยปูไว้ด้วยกลีบกุหลาบจนเต็มทางทันทีที่ฉันก้าวลงจากรถ ท้องฟ้าเบื้องหลังก็พลันสว่างวาบขึ้นด้วยดอกไม้ไฟนับหมื่นนับพันนัดท่ามกลางเสียงดอกไม้ไฟที่ดังสนั่น กู้อี่เฉินกำลังบรรเลงไวโอลินในบทเพลง (สดุดีแด่ความรัก)จัสตินเคยทรมานตัวเองด้วยการดูวิดีโอตอนที่กู้อี่เฉินขอฉันแต่งงานนับครั้งไม่ถ้วนในตอนนั้นที่ฉันยังเยาว์วัยและไร้เดียงสา หัวใจของฉันก็หวั่นไหวไปกับดอกไม้ไฟสุดตระการตาที่เต็มท้องฟ้าและบทเพลงรักที่เขาบรรเลงให้อย่างจริงใจ และบนพรมกลีบกุหลาบที่โปรยปรายอยู่เต็มพื้นนั้นเอง...ฉันก็ได้ตอบตกลงรับคำขอแต่งงานของกู้อี่เฉินมาถึงตอนนี้ เมื่อจัสตินเห็นว่าฉันถูกดอกไม้ไฟดึงดูดความสนใจไป ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว พุ่งเข้าไปเผชิญหน้ากับกู้อี่เฉินแล้วปล่อยหมัดใส่อย่างจัง: “ไอ้สารเลว! ทำไมแกยังไม่ไสหัวกลับบ้านเก่าของแกไปอีก!”กู้อี่เฉินก็ไม่ยอมแพ้: “ผมกับซูถงใช้ชีวิตอยู่ด้วย
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 9
เมื่อกู้อี่เฉินตื่นขึ้นมา นาฬิกาลูกตุ้มบนผนังก็ชี้บอกเวลาเที่ยงวันแล้วบนโต๊ะข้างเตียงมีน้ำอุ่นวางอยู่หนึ่งแก้ว กู้อี่เฉินยกขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด แล้วเดินออกจากห้องไปด้วยใจที่เปี่ยมสุข เขาพยายามอดทนต่อความรู้สึกไม่สบายกาย เพื่อที่จะได้พบหน้าภรรยาและพูดคุยกับเธอดี ๆ อีกครั้งทว่า เมื่อเขาเดินขึ้นบันไดวนไปจนถึงชั้นดาดฟ้าทั้งที่เหงื่อกาฬไหลท่วมตัว— ภาพที่เขาเห็นกลับเป็นภรรยาของตัวเองกำลังจุมพิตอย่างดูดดื่มอยู่กับชายที่ชื่อจัสตินหัวใจของเขาก็พลันเจ็บแปลบขึ้นมาในบัดดลกู้อี่เฉินเม้มริมฝีปากบางที่ซีดเผือด พุ่งเข้าไปกระชากคอเสื้อของจัสติน แล้วเค้นเสียงถามลอดไรฟัน:“ไอ้สารเลว แกทำอะไรกับซูถง!”ถึงตอนนี้แล้ว กู้อี่เฉินไม่สามารถหลอกตัวเองได้อีกต่อไปว่าซูถงยังคงถูกจัสตินหลอกลวง“ใครอนุญาตให้แกแตะต้องเธอ!”จัสตินยกมุมปากขึ้น:“เฮ้ คุณเคยปฏิบัติต่อซูถงในฐานะภรรยาของตัวเองอย่างดีแล้วจริง ๆ หรือ?”ไม่รอให้จัสตินได้พูดประโยคถัดไป กู้อี่เฉินก็ซัดหมัดเข้าที่ใบหน้าของเขาทันที “ใจเย็นหน่อยสิ นี่ไม่ใช่ท่าทีของสุภาพบุรุษนะ” จัสตินหลบหมัดนั้นได้ “กู้อี่เฉิน ที่ผมให้ที่พักพิงกับนายหนึ่งคืนก็เพร
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 8
ฉันรู้สึกได้ว่าร่างกายของฉันแข็งทื่อ จัสตินจึงโอบกอดฉันไว้แน่นขึ้น“กู้อี่เฉิน ผมรู้จักคุณ สามีของคุณซูถง” จัสตินยิ้มพลางมองมาที่ฉัน “ตอนนั้นคุณไปชอบเขาลงได้ยังไง? ดูยังไงก็ไม่หล่อเท่าผมเลย”กู้อี่เฉินรู้สึกหายใจติดขัดขึ้นมาทันที ราวกับมีใครเอาค้อนมาทุบหน้าอกอย่างจัง แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปยังมือของจัสตินที่วางอยู่บนเอวของฉันอย่างไม่วางตา หากที่นี่เป็นถิ่นของเขา กู้อี่เฉินคงชักปืนออกมายิงมือข้างนั้นให้ทะลุไปแล้วในวินาทีถัดมาจัสตินคลายมือออกจากเอวฉัน “อย่ามองมือผมแบบนั้นสิ มันเสียมารยาทนะ แต่ผมเองก็ควรจะแนะนำตัวอย่างสุภาพเช่นกัน ผมชื่อจัสตินครับกู้อี่เฉินที่อยู่ในชุดสูทเต็มยศ บัดนี้กลับดูน่าสมเพชสิ้นดี “นายคือเด็กที่ครอบครัวซูถงรับมาเลี้ยงงั้นเหรอ? ก็แค่เด็กกำพร้าคนหนึ่ง มีสิทธิ์อะไรมาเข้าใกล้ซูถง?”จัสตินเลิกคิ้ว แล้วยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแต่ฉันกลับขมวดคิ้ว: “กู้อี่เฉิน อย่าพูดจาไร้สาระ คุณมาที่นี่ทำไม? ไม่รู้หรือไงว่าที่นี่คือคฤหาสน์ส่วนตัว? เราแจ้งตำรวจจับคุณได้เลยนะเมื่อได้ยินฉันพูดแบบนั้น สีหน้าของกู้อี่เฉินก็ยิ่งดูย่ำแย่ลง เขาคว้าข้อมือฉันไว้ด้วยสายตาดุดัน “ซูถง เธอจะ
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 7
“ที่รัก คุณฟังฉันก่อน” หลิ่วหรูเยียนอ้อนวอนอย่างร้อนรน “ฉันกับลูกจะขาดคุณไปไม่ได้... ถึงแม้คุณจะเกลียดฉัน แต่คุณก็ไม่ควรเกลียดลูกของเรานะ!”“ผู้หญิงคนนั้น ซูถง ถ้าเธอรักคุณจริง เธอควรจะรักลูกของเราเหมือนลูกของตัวเองสิ เธอก็ท้องไม่ได้แล้วนี่ คุณลืมไปแล้วเหรอ! แถมเธอยังทำลายงานวันเกิดของกู้หยุนฉี่ ทำให้คุณกับกู้หยุนฉี่ต้องขายหน้าต่อหน้าคนแบบนั้น! เธอเลวร้ายขนาดนี้ คุณยังจะ...”เมื่อเห็นสีหน้าเย็นชาดุจน้ำแข็งของกู้อี้เฉิน เสียงของหลิ่วหรูเยียนก็ค่อย ๆ แผ่วลง“ฉันว่าเธอลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นใคร” กู้อี่เฉินจัดกระดุมข้อมือเสื้อเชิ้ตของเขา วันนี้เขาตั้งใจเลือกใช้กระดุมข้อมือที่ซูถงให้ ไม่ใช่ของที่หลิวหรูเยียนให้ ราวกับจะบอกใบ้เป็นนัย ๆ “หลิ่วหรูเยียน ฉันเคยคิดว่าเธอเป็นแค่คนเอาแต่ใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เรื่องที่เธอทำฉันก็เลยแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นมาตลอด”“เธอพูดถูก ซูถงมีลูกไม่ได้แล้ว ผมถึงได้มาหาเธอ สิ่งที่ผมต้องการคือลูกในท้องของเธอ แต่เธอกลับกล้าฝันเฟื่องไปมากกว่านั้น ช่างน่าขันสิ้นดี”“จำไว้ เธอเป็นได้แค่เมียน้อย ภรรยาของผมจะมีแค่ซูถงคนเดียว อ้อ แล้วก่อนที่ผมจะพาซูถง กลับมา เธอต้องเก็บข้า
ฉันจากไปโดยไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันเอง บทที่ 6
เมื่อถูกกู้อวิ๋นฉี่คาดคั้น กู้อี่เฉินก็เม้มปากแน่นก่อนจะเอ่ยอธิบายว่า:“ช่วงนี้ซูถงยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวจนเหนื่อยเกินไป ทำให้อาการหอบหืดของเธอกำเริบขึ้นมา เธอทำงานหนักมาก ผมเลยให้เธอไปพักผ่อนก่อนแล้วครับ”ชายชรามองไปยังหลิ่วหรูเยียนที่กำลังพูดคุยกับคนอื่นอยู่ไม่ไกลด้วยสายตาคมกริบ ราวกับมองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งสองชั่วโมงผ่านไปสมาชิกตระกูลแต่ละคนต่างทักทายและมอบของขวัญจนเสร็จสิ้นแล้ว กู้อี่เฉินมองข้อความที่ยังไม่ได้อ่านในโทรศัพท์อย่างหัวเสีย พลางข่มความรู้สึกไม่สบายใจที่รุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ในอก กู้อี่เฉินใช้เรื่องการสูบบุหรี่เป็นข้ออ้างเพื่อเดินเลี่ยงออกมาที่ระเบียงและโทรหาซูถง แต่หลังจากรออยู่เนิ่นนาน ปลายสายกลับมีเพียงสัญญาณไม่ว่างหัวใจของกู้อี่เฉินกระตุกวูบ เขากดโทรซ้ำอย่างไม่อยากจะเชื่อ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมายังคงเป็นสัญญาณเย็นชาเช่นเดิม เขาถูกบล็อกเบอร์“บ้าเอ๊ย!” กู้อี่เฉินทุบกำปั้นลงบนกำแพงอย่างแรงขณะเดียวกันในห้องจัดเลี้ยงอันหรูหรา ลูกน้องคนหนึ่งกำลังนำของขวัญสามชิ้นเข้ามา ท่ามกลางสายตาใคร่รู้ของสมาชิกในตระกูล กู้หยุนฉี่เปิดของขวัญชิ้นแรก： มันคือกล่องซิการ์หรูท
Vous vous intéresseriez aussi à
จมดิ่งในความเงียบของพวกเขา
โคโค่แจม3.5K Vuesเจ้าสาวที่เอเดรียนมิอาจครอบครอง
เวลเวท2.7K Vuesเสียครั้งแรกไปแล้วไง ก็สอบติดได้เหมือนกัน
สการ์เล็ตเฟลม15.7K Vuesไม่มีของเหลือทิ้งอีกต่อไป
อีเทอร์นิตี้2.7K Vuesหนี้แค้นคนทรยศ
เอคโค่4.1K Vuesเหนือเงาตระกูลเดอลูก้า
เกมม่า3.7K Vuesเกิดใหม่เป็นเจ้าหญิงมาเฟียเสียอย่างนั้น
ไฟแรง2.4K Vuesเลือกเธอแล้วเรียกฉันว่ามารดา
ลิเลีย1.9K Vues
