EP.04 รสชาติบริสุทธิ์

นิธิตก้มมองความสวยงามอย่างตกตะลึง ความงดงามที่เห็นอยู่ใต้สายน้ำเย็นเฉียบว่างดงามแล้วนั้น ยังเทียบไม่ได้กับสิ่งที่เห็นอยู่นี้

เมื่อเส้นไหมแพรดำอ่อนละมุนนิ้วมือ เปียกเรียบลู่ไปกับดอกไม้ที่ยังคงปิดสนิท ราวกับจะบอกว่า ดอกไม้แสนงามนี้ยังไม่เคยมีแมลงตัวใดได้เชยชม และเขาก็เป็นแมลงตัวแรกที่กำลังอาจหาญเด็ดดอกไม้งดงามแห่งผืนป่า ไม่รอช้า นิธิตใช้ปลายนิ้วแตะสัมผัสทันที

“อื้อ... พี่จะทำอะไรฉัน... พี่...”

“พี่จะทำให้น้องมีความสุขยังไงครับ นะครับคนดี เชื่อพี่นะครับ”

ชบาพยักหน้ายอมรับอย่างว่าง่าย ไม่ใช่ว่าเชื่อตามที่เขาบอก แต่สัมผัสจากน้ำหนักนิ้วมือที่แตะไต่ลงมาทำให้เธอต้องแหงนหน้ามองผนังหินด้านบนอย่างไม่รู้จะต้องทำยังไงดี เพราะในใจร้องสั่งให้เธอนอนราบและปล่อยให้เขามอบความสุขให้ตามปากว่าอย่างเต็มที่ แต่อีกใจหนึ่งนั้นก็ร้องประท้วงให้ดวงตาจ้องมองการกระทำของเขาไม่กะพริบ เพราะเขากำลังทำอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอ

“อูย... พี่จ๋า... พี่จะทำอะไร นั่น... ไม่ได้นะ ไม่ได้... นั่นมัน...”

ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นอีก เมื่อเห็นได้ชัดเจนว่าเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเกินกว่าผู้ชายทุกคนที่เธอเคยเห็น ก้มลงหาส่วนนั้น... เธอย่อมรู้ดีว่ากลิ่นเหงื่อไคลและคราบหมักหมมทำให้ส่วนนั้นมีกลิ่นมากน้อยแค่ไหน แต่เขาก็ยังทำ...

จมูกโด่งก้มลงดอมดมที่กลีบดอกไม้ ส่งผลให้ร่างอวบอิ่มแห่งวัยสาวสะท้านเฮือกแต่กลับอ้าหน้าขาออกจากกันมากขึ้นไปอีก นิธิตฝังจมูกลงไปตามรอยแยกอย่างไม่รอช้า

“หอมเหลือเกิน... หอมที่สุด”

“อื้อ... พี่จ๋า... พี่ทำอะไรฉัน...”

“พี่จะทำให้น้องไปสวรรค์ อืม... หวาน... ทั้งหอมทั้งหวาน...”

เรียวลิ้นตวัดลงตามรอยแยกที่เห็นยอดเกสรสีชมพูแจ่มใสอยู่ภายใน ฝ่ามือหยาบใหญ่จับต้นขาขาวให้ตั้งฉากแบะไปข้างหลังปลดปล่อยดอกไม้กลีบบางให้ลอยเด่นล่อแมลงตัวผู้เข้าไปคลุกเคล้าดอมดม และไม่รอให้ดอกไม้บานเก้อ เจ้าแมลงหนุ่มชอนปลายลิ้นตรงเข้าสู่โพรงน้ำหวานที่ขับน้ำสีทับทิมเอ่อซึมตามแรงปรารถนาที่ถูกปลุกเร้าทันที

ปลายยอดเกสรคล้ายจะสั่นระริกรอคอยปลายลิ้นร้อนของเจ้าแมลงจะไปถึง แมลงหนุ่มก็ไม่รอช้าฉกวาบปาดซ้ายปาดขวาดูดดุนกลืนกินน้ำหวานที่ปลายยอดทับทิมโดยเร็ว

“โอย... พี่จ๋า... พี่ทำอะไรฉัน โอย... ฉันจะตายอยู่แล้ว โอย... อา...”

ใบหน้างดงามของหญิงสาวแหงนขึ้นเปล่งเสียงครวญครางอย่างน่าเวทนา แต่นิธิตก็ไม่หยุดเลยสักนิด ปลายลิ้นร้อนยังทำหน้าที่กวาดต้อนชอนชิมน้ำหวานฉ่ำเยิ้มอย่างหิวกระหาย ยิ่งหญิงสาวบิดกายดิ้นรน เขายิ่งกระหน่ำน้ำหนักลิ้นลงไปให้เธอต้องโอดครวญมากขึ้น

ตรงไหนที่เอ่อล้นเขาก็จะตักจะตวง ตรงไหนที่สั่นไหวเขาก็จะกดปลายลิ้นปรามย้ำๆ ตรงไหนที่ส่ายวนไปมา เขาก็จะจับยึดและลงลิ้นให้เธอดิ้นพล่าน และร่างที่กระตุกติดๆ กันหลายครั้ง กับเสียงกรีดร้องเล็กๆ ในลำคอ ก็ทำให้เขารู้ว่าส่งเธอไปล่องลอยล่วงหน้าบนสวรรค์แล้ว

“อา... อูย... โอย... พี่จ๋า... พี่จ๋า... โอย... ซี้ด... อา... กรี๊ดดดดด...”

หญิงสาวนอนเหยียดยาวอยู่กับพรมตะไคร่น้ำหอบหายใจระรัวเร็ว ดวงตายังคงหลับพริ้มเพราะเหนื่อยอ่อนอย่างหนัก แต่ริมฝีปากนั้นกลับพ่นลมหายใจออกมาสลับกับกัดริมฝีปากล่างของตัวเอง ท่าทางน่าเอ็นดูนั้นทำให้นิธิตต้องขยับกายขึ้นไปประทับจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มบอบบางอย่างแสนหลงใหล

ดอกไม้กลางป่าดอกนี้ งดงามมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา ทั้งสวยงามและบริสุทธิ์ ไร้เดียงสา และอีกไม่กี่อึดใจเขาก็จะได้ครอบครองเป็นเจ้าของความบริสุทธิ์นี้แต่เพียงผู้เดียว แล้วต่อไปเล่า...

ความหวงแหนเข้าเกาะกุมมากมายเสียจนเขาไม่อาจเสียเวลาให้ผ่านไปได้ เขาจะต้องครอบครองเธอเดี๋ยวนี้ และเธอต้องเป็นของเขาตลอดไป ในเมื่อเขาเป็นคนเด็ดดอกไม้งามนี้จากต้น ดอกไม้นี้ก็ต้องเป็นสมบัติของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“พี่... พี่จะทำอะไรจ๊ะ”

“ยังไม่ถึงสวรรค์เลย”

“ยัง... นี่ยังไม่ถึงอีกเหรอจ๊ะ ฉัน... ฉันคิดว่า...”

ใบหน้างดงามซุกซบอยู่ที่แผงอก เมื่อเขาขืนกายเธอให้ลุกขึ้นนั่งรับจูบลึกล้ำของเขา ดวงตากลมโตหลุบมองลงต่ำด้วยความขวยเขินที่เขาแตะต้องเธอไปทั้งตัว ไม่เว้นแม้ตรงส่วนนั้นที่เขาใช้ปลายลิ้นซอกซอนสำรวจไปจนทั่ว

“ยังหรอก นี่เพิ่งครึ่งทาง สวรรค์น่ะต้องไปต่ออีกนิด”

“ยังไงเหรอจ๊ะ”

“พี่จะพาไป”

แววตาสงสัยของเธอทำให้เขาก้มลงสัมผัสริมฝีปากบอบบางอีกครั้งก่อนจะไล้วนปลายลิ้นคว้านไปมาให้สาวเจ้ามึนงงสับสน และส่งปลายลิ้นเล็กๆ เข้ามาพัวพันกับเขาราวกับถูกมนต์สะกด ฝ่ามือหยาบบีบเคล้นเต้าอวบทั้งสองข้าง ลากไล้ปลายนิ้วปลุกอารมณ์บนปลายยอดสีสวย กดๆ บีบๆ เค้นๆ ให้เธอสั่นสะท้านไปทั้งตัว

หญิงสาวร้องประท้วงด้วยความซ่านเสียวที่เขาปลุกเร้าเธอไปทั่วทั้งร่าง ทุกอณูเนื้อไม่มีจุดไหนที่ฝ่ามือไม่ลูบไล้ไปสัมผัส ทุกจุดกระสันก็ไม่มีสักตารางนิ้วที่ริมฝีปากกับปลายลิ้นร้อนจะไม่ไปชอนชิม แม้กระทั่งปลีน่องเขาก็จูบประทับและชิมรสชาติสาวบริสุทธิ์ไปจนทั่ว