Share

ตอนที่ 14 รักษามารดา

last update Petsa ng paglalathala: 2026-01-01 09:29:34

จ้าวฟางหรูปาดน้ำตาก่อนเงยหน้าขึ้นมองทั้งสองด้วยสายตาเคลือบแคลง เว่ยซินเหยียนจึงยอมบอกความจริงกับนาง “ท่านแม่ วันนี้ท่านอาจารย์สอนข้าหลอมยา ข้าจะใช้ยานั้นกับท่านแม่เป็นคนแรกได้หรือไม่เจ้าคะ” ถึงจะอยากได้เงินหนึ่งหมื่นตำลึง แต่ตอนนี้ชีวิตมารดาสำคัญยิ่งกว่า

            “นี่เจ้า…” จ้าวฟางหรูโกรธบุตรสาวแทบตายที่ไม่เชื่อฟังตน แต่ก็ทำเพียงถอนหายใจ และถามบุตรสาวว่า “เจ้าใช้เลือดตนเองหลอมยาหรือ” เว่ยซินเหยียนพยักหน้ารับเบา ๆ จ้าวฟางหรูพูดต่อว่า “เจ้านี่มัน…เฮ้อ! ช่างเถิดห้ามไปเจ้าก็ไม่ฟังข้าอยู่ดี”

            “ท่านแม่ ที่ข้าทำลงไปทั้งหมดก็เพื่อครอบครัวของเราทั้งนั้นนะเจ้าคะ ท่านแม่อย่าโกรธข้าเลยนะ” เว่ยซินเหยียนเข้ามาโอบกอดมารดาทำเสียงออดอ้อน มารดาจะไม่ใจอ่อนได้อย่างไร

            “เจ้านี่นะ” นางลูบผมบุตรสาวด้วยความรัก

            อี๋นั่วเห็นจ้าวฟางหรูไม่ว่าอะไรจึงพูดว่า “เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน พรุ่งนี้ยามซื่อข้าจะไปหาเจ้าที่เรือน”

            จ้าวฟางหรูลุกขึ้นยอบกายกล่าวออกว่า “ขอบคุณนายท่านมากเจ้าค่ะ จริงสิ ข้าทำอาหารเย็นมาเผื่อท่านด้วย” จ้าวฟางหรูยื่นตะกร้าที่ใส่ชามอาหารให้เขา

            อี๋นั่วยังลังเล เว่ยซินเหยียนจึงบอกเขา “รับไว้สิท่านอาจารย์ ข้ากับท่านแม่จะได้รีบกลับ”

            เขาเอื้อมมือมารับไว้ จากนั้นเดินขึ้นเรือนโดยไม่หันกลับมามองทั้งคู่อีก

            คืนนั้นเว่ยซินเหยียนจึงใช้ยาพิษครอบจักรวาลรักษามารดาของตน หลังจากนางพ่นเลือดออกมาทางปากและรู้สึกโล่งไปทั้งตัวนางจึงเข้าใจว่าวันนั้นทำไมบุตรสาวของนางถึงได้กระอักเลือดและหายป่วย เพราะเลือดในกายนางสามารถขับพิษได้นั่นเอง แต่ทำไมเพิ่งขับพิษได้นั้นนางก็สุดรู้และคงไม่พยายามหาคำตอบอีก

            จ้าวฟางหรูกอดบุตรสาวพลางน้ำตาไหล พร้อมกับเอ่ยออกว่า “เจ้าคือดาวนำโชคของแม่” หากเลือดบุตรสาวไม่สามารถขับพิษได้ นางอาจจะนอนรอวันตายอย่างช้า ๆ และเว่ยซินเหยียนก็จะกลายเป็นเด็กสติไม่สมประกอบไปตลอดชีวิต

            ทั้งสองผละออกจากกัน เว่ยซินเหยียนบอกมารดาว่า “ข้าจะแก้แค้นให้ท่านแม่” แม้ไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่นางต้องทำให้ได้

            จ้าวฟางหรูส่ายหน้าพรืดรีบพูดว่า “ไม่นะเหยียนเอ๋อร์ เจ้าทำอย่างนั้นไม่ได้ แม่ไม่ยอมเด็ดขาด”

            “แต่พวกเขาทำร้ายท่านกับข้า ท่านแม่ไม่แค้นหรือเจ้าคะ”

            “แต่แม่มีเจ้าเพียงคนเดียว แม่ปล่อยให้เจ้าทำอย่างนั้นไม่ได้เด็ดขาด มีเจ้าอยู่ด้วยเท่านี้แม่ก็พอใจแล้ว” หากนางต้องเสียบุตรสาวไปอีกคนนางจะอยู่ได้อย่างไร

            เว่ยซินเหยียนอยากจะพูดบางอย่างต่อ แต่ก็ได้แต่เก็บงำไว้ไม่กล้าพูดออก หากมารดายังยืนยันเช่นนี้แล้ว นางคงต้องหาลู่ทางเพียงลำพังอย่างเงียบ ๆ

            วันต่อมาอี๋นั่วจึงมาพบจ้าวฟางหรูตามเวลาที่ได้นัดเอาไว้ และเริ่มการรักษาทันที จ้าวฟางหรูนอนบนเตียงนอนในห้องของนาง โดยมีเว่ยซินเหยียนยืนสังเกตการณ์อยู่ด้านข้าง

            อี๋นั่วทำการฝังเข็มเงินเก้าเล่ม และเข็มทองอีกสามเล่มลงตามจุดต่าง ๆ บนร่างกายของจ้าวฟางหรู เว่ยซินเหยียนตกตะลึงเป็นอย่างมากที่เห็นเขาใช้เข็มทองกับร่างกายมารดา แสดงว่าเขาเป็นหมอที่เก่งกาจมากคนหนึ่งเลยทีเดียว เพราะนางเคยอ่านเจอในตำราว่าหมอที่ใช้เข็มทองได้จะต้องเป็นหมอที่อยู่ในวังหลวงเท่านั้น เพราะหมอที่เก่งกาจจะได้เข้าไปรับใช้ราชวงศ์ ทางจ้าวฟางหรูก็เห็นเขารักษานางด้วยเข็มทองเช่นเดียวกัน แต่นางกับบุตรสาวได้แต่เก็บงำคำพูดเอาไว้

            หนึ่งเค่อผ่านไปเขาก็ทำการรักษาจ้าวฟางหรูเสร็จแล้ว จ้าวฟางหรูลุกนั่ง เขาจึงพูดขึ้นว่า “เจ้าต้องได้รับการฝังเข็มทั้งหมดสามครั้ง แต่ละครั้งห่างกันสามสัปดาห์”

            “เจ้าค่ะ”

            อี๋นั่วหันไปพูดกับเว่ยซินเหยียนว่า “อย่าบอกใครว่าข้ารักษานาง”

            “ข้าจำได้แล้ว ท่านไม่ต้องย้ำหรอกน่า” ยิ่งนานวันไป เว่ยซินเหยียนยิ่งสงสัยในตัวเขามากขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่กล้าซักถาม แค่เขารับรักษามารดาของนางก็มากพอแล้ว

            เย็นวันต่อมาหลังจากกลับจากเก็บสมุนไพรเว่ยซินเหยียนก็ไปพบอี๋นั่วอีกครั้ง นางมีหลายเรื่องที่ต้องคุยกับเขา

มือเล็ก ๆ เคาะประตูสามทีเมื่อมาถึงพร้อมกล่าวออกว่า “ท่านอาจารย์” จากนั้นก็ถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปโดยไม่รอฟังคำอนุญาต

อี๋นั่วเพียงปรายตามองนางอย่างเย็นชาเหมือนทุกครั้ง ถามออกเสียงเรียบว่า “มีอะไร”

“ข้าอยากหลอมยาอีก”

“ไม่ได้ ข้าบอกเจ้าแล้วไม่ใช่หรือว่าเจ้าต้องฟื้นฟูร่างกายนานเป็นเดือน”

“แล้วข้าจะหลอมยาได้อีกเมื่อไร”

“นับจากนี้อีกหนึ่งเดือน” เขาว่า “เจ้าจะหลอมยาได้เดือนละครั้งเท่านั้น อีกทั้งการหลอมยามากกว่าหนึ่งครั้งในหนึ่งเดือนยังเป็นอันตรายต่อร่างกายเจ้าด้วย” เขาเว้นช่วงหายใจกล่าวต่อว่า “อีกอย่างห้ามเจ้าใช้ทางลัดช่วยเหลือใครอีกเป็นอันขาด หากมีคนรู้ว่าเลือดของเจ้าสามารถใช้ถอนพิษได้ ชีวิตเจ้าคงไม่สงบอีกต่อไป” รวมถึงตัวเขาก็ต้องย้ายไปอยู่ที่อื่นด้วย 

“ข้าจะจำไว้เจ้าค่ะ”

            เมื่อหลอมยาไม่ได้เว่ยซินเหยียนจึงเรียนการตรวจชีพจรและการฝังเข็มกับท่านอาจารย์ต่อ รออีกสักหน่อยนางก็จะมียาถอนพิษไปขายแล้ว

            เวลาหนึ่งเดือนผ่านไปไวอย่างน่าเหลือเชื่อ เว่ยซินเหยียนทำการหลอมยาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้นางสามารถหลอมยาที่ห้องของตนเองได้แล้ว โดยมารดากับบ่าวรับใช้ไม่ได้เข้ามารบกวนเวลาของนางเลยแม้แต่น้อย เว่ยซินเหยียนใช้เวลาหลอมยาบวกกับซ่อมแซมพลังปราณไปราวสองชั่วยามเท่ากับการหลอมยาครั้งก่อน แสดงว่าทุกครั้งที่นางหลอมยาต้องอยู่ในห้องอย่างเงียบ ๆ เพียงลำพังถึงสองชั่วยาม

            เมื่อนางฟื้นขึ้นมาได้ยาเม็ดสีใสวาววามออกมาแล้วจึงรีบวิ่งออกมาหามารดากับสาวใช้ที่กำลังช่วยกันตากสมุนไพรอยู่ด้านนอก

            “ท่านแม่ข้าทำสำเร็จแล้วเจ้าค่ะ” พูดพลางวิ่งไปกอดมารดา 

จ้าวฟางหรูยิ้มด้วยความภาคภูมิใจในตัวบุตรสาว แต่อีกใจหนึ่งกลับรู้สึกเป็นห่วงความปลอดภัยของนางเป็นที่สุด ถึงนางจะฝึกปราณและมีวรยุทธ์แต่สักวันก็อาจจะเพลี่ยงพล้ำได้ นางเอ่ยชมบุตรสาวว่า “เจ้าเก่งมาก”

ซิ่วอิงกับแม่นมเตียวก็ตื่นเต้นไปด้วยที่รู้ว่าคุณหนูของพวกนางหลอมยาได้ เพียงแต่ไม่รู้ว่านางหลอมยาอะไรเท่านั้น

เว่ยซินเหยียนพูดกับซิ่วอิงว่า “ซิ่วอิงเราเข้าตลาดกันดีกว่า ข้าจะนำยาไปขาย” นางทนรอให้ถึงพรุ่งนี้ไม่ไหวแล้ว

จ้าวฟางหรูจึงเอ่ยขัดขึ้น “จะดีหรือลูก รอไปพรุ่งนี้ไม่ดีกว่าหรือ”

“ดีสิเจ้าคะท่านแม่ ข้าอยากรู้ว่ามันจะขายได้เท่าไรกันแน่” นางแสร้งไม่บอกราคายากับมารดาเพราะเกรงว่านางจะเป็นลมไปเสียก่อน จึงพูดออกไปแค่นั้น

ซิ่วอิงลอบสบตากับจ้าวฟางหรูเมื่อนางพยักหน้า ซิ่วอิงจึงยอมตามเจ้านายตัวน้อยเข้าตลาดแต่โดยดี ทั้งสองใช้ผ้าปิดบังใบหน้าเหมือนเช่นทุกครั้งที่เข้าไปขายสมุนไพร

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 89 เดินทางกลับชายแดนเหนือ

    “ท่านก็ช่วยข้าดูแลอยู่ทุกวันอยู่แล้วนี่เจ้าคะ” “แต่ข้าอยากดูแลมากกว่านั้น” “ท่านอยากดูส่วนไหนเพิ่มอีกหรือเจ้าคะ” “ไม่ใช่ ๆ” “หรือว่าท่านอยากช่วยข้าดูแลคนงานดีหรือไม่เจ้าคะ” “ไม่ใช่อย่างนั้น” “หรือว่าท่านอยากช่วยข้าดูแลเรื่อง…” “หัวใจของเจ้า” เขาผ่อนลมหายใจออกอย่างโล่งอกเมื่อพูดคำนี้ออกมาได้สักที “เจ้าคะ” จ้าวฟางหรูทำหน้าตาสงสัย “ข้าหมายถึง ข้าอยากดูแลหัวใจของเจ้า” จ้าวฟางหรูยืนนิ่งงันคล้ายกับไม่อยากเชื่อหู เพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าคุยเรื่องนี้กับนางเกาเต๋อเห็นนางยังยืนเงียบหัวใจก็พลันสลดวูบลง และคิดว่าจ้าวฟางหรูคงไม่เคยรู้สึกกับตนเกินกว่าคำว่าเพื่อนบ้าน เขาพูดออกคล้ายสำนึกผิดว่า “ข้าขอโทษ คิดเสียว่าข้าไม่เคยพูดคำนี้กับเจ้าก็แล้วกัน” ว่าจบก็หันหลังเตรียมเดินจากไป จ้าวฟางหรูจึงพูดขึ้นว่า “ท่านพูดว่าอะไรนะเจ้าคะ เมื่อครูข้าฟังไม่ค่อยถนัด” เกาเต๋อหันกลับมาหานางช้า ๆ ถามนางว่า “เจ้าอยากฟังอีกครั้งจริง ๆ หรือ” จ้าวฟางหรูพยักหน้าน้อย ๆ เขาเดินเข้ามาใก

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 88 ความลับของเว่ยซินเหยียน

    ยิ่งได้ฟังดังนั้นสุยฮุ่ยหมิงก็ยิ่งน้ำตาไหลไม่หยุด ตลอดระยะเวลาที่เขาถูกขังอยู่ในคุกหลวงจนครบหนึ่งเดือน สุยฮุ่ยหมิงได้ตกตะกอนทางความคิดแล้วว่าความลำบากเป็นเช่นไร การกินข้าวบูดมันช่างทรมานเหลือเกิน ที่ผ่านมาเขาช่างต่ำช้าเลวทราม ฆ่าพ่อแท้ ๆ ของตน แถมยังคิดแย่งชิงบัลลังก์แม้กระทั่งคนที่เลี้ยงดูและให้ทุกอย่างแก่ตนมาตั้งแต่เล็กจนโต “กระหม่อมขอประทานอภัยพ่ะย่ะค่ะ หากเกิดชาติหน้า กระหม่อมอยากเกิดเป็นลูกเสด็จพ่อ และจะไม่ทำตัวเหลวไหลเช่นนี้อีก” กล่าวจบก็คุกเข่าโขกศีรษะอยู่อย่างนั้น “ลุกขึ้นเถิด เราดีใจที่เจ้าคิดได้เช่นนั้น ต่อจากนี้ระหว่างเราไม่มีอะไรติดค้างกันอีก” กล่าวจบฮ่องเต้ก็รีบหมุนกายเดินออกจากห้องขังทันที เพราะเกรงว่าเขาจะเห็นน้ำตาที่เริ่มเอ่อล้นออกมาแล้ว ถึงแม้จะรู้สึกเจ็บปวดเพียงใด แต่ก็ต้องทำทุกอย่างให้ถูกต้อง หลังจากประหารคนตระกูลเซี่ยทั้งหมดกว่าสี่ร้อยสามสิบชีวิตแล้วต่อจากนั้นอีกสามวันก็ถึงวันเนรเทศอีกสี่ตระกูล อันได้แก่ตระกูลเว่ย ตระกูลลิ้ม ตระกูลตั้ง และตระกูลจิว เจ้าหน้าที่จัดการเรื่องสตรีและเด็กเรียบร้อยแล้ว เหลือเพียงเหล่าบุรุษที่มีอายุมากกว

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 87 สะใภ้ของข้าเป็นหมดเทวดา

    ทางด้านของวังหลวง พอฮ่องเต้ทรงทราบว่า เว่ยซินเหยียนหลับไปและยังไม่ตื่นขึ้นมาตั้งแต่รักษามู่กุ้ยเฟย พระองค์ก็ทรงเป็นห่วงเจิ้นเสิ่นอ๋องเป็นอย่างมาก โทษประหารและเนรเทศนักโทษกบฏจึงรั้งรอไว้ก่อนจนกว่าเว่ยซินเหยียนจะฟื้นขึ้นมาอีกครั้งตอนนี้มู่กุ้ยเฟยอาการดีขึ้นมากแล้ว เดินเหินเองได้สะดวก อีกทั้งร่างกายยังแข็งแรงมากขึ้นอีกด้วย แต่ทางด้านจิตใจกลับห่วงบุตรชายและลูกสะใภ้เป็นอย่างมาก หลังจากที่เว่ยซินเหยียนหลับใหลไปได้สิบวัน นางจึงทูลขออนุญาตฮ่องเต้ไปบำเพ็ญภาวนาที่อารามชี เพื่อให้ลูกสะใภ้ฟื้นขึ้นมาในเร็ววัน หากลูกสะใภ้นางเป็นอะไรไป นางจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขได้อย่างไรขณะที่นางกำลังนั่งหลับตา ปากภาวนา มือนับลูกประคำอยู่ในอาราม จางหมัวมัวก็เดินเข้ามาบอกว่า “มู่กุ้ยเฟย พระชายาเจิ้นเสิ่นอ๋องฟื้นแล้วเพคะ”มือของนางหยุดชะงัก ลืมตาแล้วหันหน้ามาหาจางหมัวมัว จางหมัวมัวยิ้มให้พร้อมกล่าวอีกว่า “อีกทั้งมู่กุ้ยเฟยยังใกล้จะได้เป็นเสด็จย่าด้วยนะเพคะ”มู่กุ้ยเฟยนิ่งงันไปชั่วขณะ คิดตามคำพูดของจางหมัวมัวอีกครั้งนางถึงกับน้ำตาไหลออกมา อ้าปากเอ่ออ่าจะพูดออกแต่ก็นึกคำพูดไม่ได้จางหมัวมัวจึงช่วยหาทางออกให้ “เรา

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 86 ชีพจรมงคล

    “ยาที่คนตายกินแล้วสามารถฟื้นขึ้นมาได้อีกครั้งเจ้าค่ะ”ดวงตาคมเข้มที่เคยมืดมนสว่างวาบขึ้นในตอนนั้น จ้าวฟางหรูได้ยินดังนั้นก็รีบถามออกว่า “เจ้าพูดจริงหรือ”“จริงเจ้าค่ะ พระชายาเคยหลอมยานี้แล้วเก็บไว้กับตัวหนึ่งเม็ดเจ้าค่ะ”“แล้วตอนนี้ยานั้นอยู่ที่ใด” เจิ้นเสิ่นอ๋องเอ่ยถามอย่างร้อนใจทุกคนต่างรู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก“น่าจะอยู่ในกล่องไม้ที่พระชายามักใช้เก็บของสำคัญไว้เจ้าค่ะ”ได้ยินซิ่วอิงพูดเช่นนั้น เจิ้นเสิ่นอ๋องก็รีบเดินไปหากล่องไม้นั้นทันที เขาเปิดกล่องไม้นั้นออกดู และก็พบว่ามียาหลายชนิดอยู่ในนั้น แต่ยังมีกล่องไม้กล่องเล็กอีกใบเขาจึงหยิบมันขึ้นมาเจิ้นเสิ่นอ๋องเปิดกล่องไม้ขนาดเล็กออกดูก็พบยาเม็ดสีเขียวมรกตอยู่ในนั้น เกาเต๋อจึงเอ่ยออกว่า “ใช่ยาท้าพญายมจริง ๆ ด้วย” ยานี้เขาเคยห้ามไม่ให้นางหลอม แต่ไม่ได้บอกเหตุผลกับนางว่าทำไม ทำให้นางไม่รู้ผลเสียที่จะตามมา ตอนนี้ยาที่นางหลอมไว้คงมีคนนำไปใช้แล้วกระมังเจิ้นเสิ่นอ๋องรีบนำยาเม็ดนั้นไปให้นางกิน เกาเต๋อบอกเขาว่า “ยาเม็ดนี้จะทำให้นางมีชีวิตอยู่ได้อีกเพียงครึ่งปีเท่านั้น“ถึงแม้ยานี้ทำให้นางอยู่ได้เพียงวันเดียวข้าก็ให้นางกินอยู่ดี” ว่าแล้ว

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 85 พระชายาไม่หายใจแล้ว

    ย่างเข้าสู่วันที่สิบเจ็ดชีพจรของเว่ยซินเหยียนก็แทบสัมผัสไม่ได้แล้ว อีกทั้งมารดาของนางกับแม่นมเตียวก็เดินทางมาถึงเมืองหลวงแล้วเกาเต๋อส่งข่าวบอกจ้าวฟางหรูตั้งแต่เว่ยซินเหยียนสลบไปได้ห้าวัน พอเดินเข้ามาในห้องของบุตรสาวก็ปรี่เข้าไปหาร่างที่นอนหายใจแผ่วอยู่บนเตียงนอนทันที“เหยียนเอ๋อร์ลูกแม่” จ้าวฟางหรูร้องไห้ออกมาด้วยความเสียใจ มองหน้าเกาเต๋อแล้วเอ่ยว่า “ท่านเป็นถึงหมอผู้เก่งกาจแต่ไม่สามารถช่วยนางได้เลยหรือเจ้าคะ” นางจับมือของบุตรสาวมากุมไว้ด้วยความรักและห่วงใยอย่างสุดซึ้งเกาเต๋อส่ายหน้าช้า ๆ “นางไม่ได้ป่วย แต่นางสูญเสียพลังชีพมากเกินไป”ขณะที่ทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบ จ้าวฟางหรูก็รู้สึกว่า มือของเว่ยซินเหยียนอ่อนระทวยคล้ายกับคนไร้เรี่ยวแรง นางจึงหันไปมองมือบุตรสาว พร้อมกับใช้หลังนิ้วมืออังบริเวณจมูกของนางนางตกใจจนแทบสิ้นสติ เอ่ยออกเสียงสั่นว่า “ท่านอ๋องเหยียนเอ๋อร์ไม่หายใจแล้วเจ้าค่ะ”เจิ้นเสิ่นอ๋องและเกาเต๋อสาวเท้าเข้ามาหานางอย่างรวดเร็ว จ้าวฟางหรูลุกขึ้นจากเตียงให้คนทั้งสองเข้ามาแทนที่เกาเต๋อรีบตรวจชีพจรให้เว่ยซินเหยียน ก็พบความจริงดั่งที่จ้าวฟางหรูบอก เกาเต๋อกล่าวออกเสียงเศร้าว่า

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 84 ข้าอยู่ไม่ได้หากไม่มีนาง

    เจิ้นเสิ่นอ๋องตกใจเป็นอย่างมากเมื่อได้ยินเว่ยซินเหยียนกล่าวเช่นนั้น เขายืนนิ่งงันไปชั่วขณะ หลายอึดใจจึงเอ่ยออก “เจ้าจะไม่เป็นอะไรใช่ไหม”“ข้าแข็งแรงออกปานนี้จะเป็นอะไรได้”“เช่นนั้นข้าสามารถช่วยเหลืออะไรเจ้าได้บ้าง”“ข้าต้องการผู้ช่วยที่เป็นหมอหลวงสักสี่คนเจ้าค่ะ”“ข้าขออาสาช่วยเจ้า” เกาเต๋อรีบพูดขึ้น“เช่นนั้นท่านช่วยหาหมอหลวงให้ข้าอีกสามคน”“ได้”กล่าวจบเจิ้นเสิ่นอ๋องก็ทำตามที่นางต้องการทันที เว่ยซินเหยียนเตรียมอุปกรณ์การผ่าตัดไว้อย่างพร้อมเพรียง พอทุกอย่างพร้อมแล้วนางก็เริ่มลงมือผ่าตัดทันที ยังดีที่นางมียาผงโรยห้ามเลือด เลือดของมู่กุ้ยเฟยจึงไม่ไหลออกมามากนัก ทว่าก็ยังทำให้บรรดาหมอหลวงทั้งสามถึงกับเหงื่อตกตัวซีดไปตาม ๆ กัน ตั้งแต่เป็นหมอหลวงมาพวกเขาไม่เคยผ่าตัดท้องคนเช่นนี้มาก่อน แค่เห็นนางเปิดแผลหน้าท้องหมองหลวงทั้งสามก็แทบเป็นลมไปตรงนั้นแล้ว แต่เว่ยซินเหยียนกลับทำด้วยความชำนาญและรวดเร็วแม่นยำ มีเพียงเกาเต๋อที่แอบมองนางด้วยความชื่นชมและศรัทธานางเป็นอย่างยิ่ง เพราะเขาเองก็ไม่เคยผ่าตัดเช่นนี้มาก่อน อีกทั้งเขายังไม่เคยสอนนางด้วย แล้วนางไปร่ำเรียนเรื่องพวกนี้มาจากที่ใด เพราะเขาเองก็อย

  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 27 พบหน้าพระชายา

    เว่ยซินเหยียนเดินเข้าไปดูอาการของซ่งฉือกับทหารอีกคน เขาคือม่อห่าวหรัน จากนั้นจึงเอ่ยกับซิ่วอิงว่า “ต้องเย็บแผล” เพราะแผลโดนคมดาบมีลักษณะเป็นทางยาว หากไม่เย็บปิดปากแผล แผลอาจจะอักเสบได้ อีกทั้งยังหายช้าอีกด้วย ซ่งฉือกับหมิงจ้านพลันสบตากันอย่างไม่ได้นัดหมาย หมิงจ้านถามออกไปว่า “พระชายาทำเ

    last updateHuling Na-update : 2026-03-18
  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 28 ผู้ช่วยหมอเทวดาเป็นสตรี

    ถึงคราวที่ต้องดื่มสุรามงคลเขาก็เดินไปหยิบสุราที่จางหมัวมัวเตรียมไว้ให้มาให้นาง จากนั้นก็คล้องแขนกรอกสุราลงคอโดยไม่ถอดหน้ากาก เว่ยซินเหยียนทำตามอย่างว่าง่าย นางไม่ได้ซักถามหรือสงสัยแต่อย่างใด เพราะคิดว่าเจิ้นเสิ่นอ๋องคงไม่อยากให้ใครเห็นความอัปลักษณ์ของตนพิธีการทุกอย่างเสร็จสิ้นลงแล้วเขาจึงพูดเสียง

    last updateHuling Na-update : 2026-03-18
  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 25 เสียดายแต่ไม่ทันแล้ว

    เว่ยซินเหยียนเดินตามไปอย่างไม่อิดออด แต่พอเข้าไปในห้องหนังสือของบิดาแล้วท่าทางอ่อนน้อมถ่อมตนของนางก็เปลี่ยนไปทันที ที่นางฝืนทำเมื่อครู่ก็เพื่อเป็นการหยั่งเชิงเท่านั้น นางนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามกับบิดาทั้งที่เขายังไม่ได้เอ่ยคำใด แต่นางกลับเอ่ยขึ้นก่อนว่า “ท่านพ่อมีอะไรจะคุยกับข้าหรือเจ้าค

    last updateHuling Na-update : 2026-03-18
  • ชายาแพทย์ผู้ลึกลับกับท่านอ๋องอัปลักษณ์   ตอนที่ 23 กลับจวนสกุลเว่ย 1

    ทางด้านของเจิ้นเสิ่นอ๋องเมื่อได้รับราชโองการแล้วก็ไม่ได้มีท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อนแต่อย่างใด ยังคงนั่งทำงานในห้องหนังสืออย่างสงบ ยิ่งเขาสวมชุดสีดำปักดิ้นทอง สวมหน้ากากเหล็กบวกกับถุงมือสีดำ บนร่างกายเขาไม่มีส่วนไหนที่โผล่พ้นเนื้อผ้าออกมาได้ ยกเว้นดวงตากับริมฝีปากเท่านั้น ยิ่งทำให้เขาดูน่าเกรงขามระคนน่

    last updateHuling Na-update : 2026-03-17
Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status