เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 225
วันที่เผยแพร่:
2025-09-06 19:30:09
บทล่าสุด
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 322
กลับมายังปัจจุบัน "ในตอนนั้นแม่เล่าว่า...เธอยิ้มออกมาทั้งน้ำตาทีเดียวค่ะ ให้กับคำพูดของเพื่อนรักที่ตัวเองก็ท้องแก่ใกล้จะคลอดแต่ก็ยังมาเยี่ยมตัวเอง และหลังจากนั้นแม่บุญธรรมก็มักจะนำสิ่งของรวมถึงเงินเท่าที่หล่อนจะแบ่งได้มาให้ฉันอยู่ตลอด จนกระทั่งเธอมีลูกคนที่สองและฉันเริ่มโตขึ้นและแม่หาเงิ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 321
หลายปีผ่านไป...หลังจากที่เปลวไฟแห่งโศกนาฏกรรมได้มอดดับลง และบาดแผลทั้งหมดได้รับการเยียวยาด้วยกาลเวลาและมิตรภาพภายในเรือนสี่ประสานในบ่ายวันหยุดสุดสัปดาห์ที่แสนจะสงบสุข... เสียงหัวเราะของเด็กแฝดชายหญิงที่ได้เติบโตขึ้นมากกำลังวิ่งเล่นอยู่ในสวน...คือบทเพลงที่ไพเราะที่สุดของบ้านหลังนี้และในวั
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 320
"หวงจิง! ดูหวังเฉียง! เขามีแผลไฟไหม้รุนแรง!" "อู๋ถิง! ดูจ้าวลี่! ระวังเรื่องบาดเจ็บที่ศีรษะและกระดูกสันหลัง!" ทั้งหวงจิงและอู๋ถิงทำงานกันอย่างคล่องแคล่วแม้ว่าจะตกตะลึงกับอาการของเพื่อน ทว่ามือของพวกเขาก็ทำงานไม่หยุด หลังตัดชุดดับเพลิงที่เสียหายออกและประเมินบาดแผลรวมถึงเปิดเส้นเลือดให้สาร
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 319
"ทุกคน! สวมหน้ากากป้องกันสารพิษ! ห้ามถอดออกเด็ดขาด!" เสียงที่เด็ดขาดของเกาซูอวี้ดังขึ้นเป็นคำสั่งแรก...เธอรู้ดีว่าควันที่มองเห็นตรงหน้านั้น...เต็มไปด้วยสารเคมีอันตราย ทีมแพทย์ภาคสนามทั้งหมดรีบสวมหน้ากากป้องกันอย่างรวดเร็ว...ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งตัวเข้าไปในความโกลาหลเบื้องหน้าที่เต็มไปด้วยภ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 318
หวงจิงและอู๋ถิงมองหน้ากัน...ก่อนจะพยักหน้าอย่างพร้อมเพรียง...ซึ่งพวกเขาคือผู้ที่เหมาะสมมากที่สุด "ฉันจะไป" "ฉันไปด้วย" และในตอนนี้การตัดสินใจที่กล้าหาญเป็นอย่างมาก...ได้เกิดขึ้นแล้วโดยที่พวกเขาทั้งหมดไม่ได้รู้เลยว่า...การรวมตัวกันครั้งนี้จะเป็นเรื่องน่าเศร้าสำหรับสหายของพวกเขาต้องเผชิญ
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 317
กลางดึกสงัดของกรุงปักกิ่ง...ท่ามกลางการหลับใหลของผู้คน ฉับพลันในวินาทีนั้นได้มีเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุดดังขึ้นกึกก้อง...ทำลายความเงียบของสถานีดับเพลิงในเขตชานเมือง หวังเฉียงกับจ้าวลี่...สองสหายนักดับเพลิง...กระโจนออกจากเตียงพักผ่อน...แล้วรูดเสาลงมายังชั้นล่างด้วยความเร็วสูงสุดพวกเข
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 143
กลุ่มนักข่าวและช่างภาพจากสำนักพิมพ์และสถานีโทรทัศน์ต่าง ๆ ในเมืองหนานจิงได้มารวมตัวกันอยู่ที่ หน้าประตูทางเข้า ซึ่งได้สร้างความประหลาดใจให้กับเหล่าทหารยามและชาวบ้านที่ผ่านไปมาเป็นอย่างยิ่ง "เกิดอะไรขึ้นน่ะ? ทำไมนักข่าวมากันเต็มเลย?" "มีเรื่องอะไรไม่ดีเกิดขึ้นในค่ายของเรารึเปล่า?"
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 142
หลายวันแห่งการสอบที่แสนยาวนานได้สิ้นสุดลง...ก่อนจะตามมาด้วยช่วงเวลาแห่งการรอคอยที่ยาวนานและบีบคั้นหัวใจยิ่งกว่า...เพราะหลังจากที่ทุกคนได้ยื่นใบสมัครเลือกคณะและมหาวิทยาลัยตามคะแนนที่ตัวเองคาดการณ์ไปแล้ว...ในที่สุด วันประกาศผลคะแนนเกาเข่าอย่างเป็นทางการก็มาถึง บรรยากาศที่หน้าโรงเรียนมัธยมส
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 141
ในขณะที่เกาเจี้ยนกั๋วก็พยายามทำตัวตามปกติ แต่สายตาของเขาก็คอยมองลูกสาวอยู่ตลอดเวลา "ไม่ต้องกดดันนะลูก" เขากล่าวออกมาอย่างอ่อนโยนแม้ว่าหัวใจจะค่อนข้างทำงานหนักเพราะลุ้นไปกับลูกก็ตาม "ทำเต็มที่ก็พอ พ่อเชื่อว่าลูกทำได้" "ค่ะพ่อ" เมื่อถึงเวลา...ทีมพี่ใหญ่ทั้งหม
ชีวิตนี้ฉันขอลิขิตเอง บทที่ 140
หลังจากที่เกาซูอวี้ได้เอ่ยคำมั่นสัญญาของตนออกไปแล้ว เธอก็ได้ขอปลีกตัวออกมาจากตรงนั้น และในระหว่างที่เธอกำลังเดินอยู่ตามทางเดินเรียบกับสวนของโรงพยาบาลเพื่อจะไปหาเพื่อน ๆ กับพ่อที่ไปรออยู่กันที่โรงอาหาร สายตาของเธอก็พลันไปปะทะเข้ากับกล่องกระดาษใบใหญ่ที่ถูกนำมาวางทิ้งไว้ใต้โคนต้นไม้ใหญ่ต้นห
บางทีคุณอาจจะชอบ
พิมมาล่ารัก ฉบับแม่หญิงการละคร
babybunny 385 viewsSixth of the bedroom #รักหนึ่งเดียวมันเชยไป...ฉันขอเหมาหมด
คุณธิดา3.7K viewsทะลุมิติมาเป็นคุณแม่ในยุค 70 กับระบบตลาดลับ
คุณธิดา3.1K viewsทะลุมิติมาเป็นเศรษฐินียุค 80
ลัยลา3.1K viewsชุนหนี ฮู้เกินโคลนใบไม้ผลิคุ้มราก
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค3.8K viewsฉันเกิดใหม่เป็นหลานสาวชาวนายุค60
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค11.7K viewsครัววิเศษของม่ามี๊ลูกสอง
จันทร์ส่องแสง9.0K viewsทะลุมิติครั้งนี้ไม่เป็นแล้วพระชายาท้ายวัง
ชงเมิ่ง9.4K views
