All Chapters of ซาตานเถื่อนชีคทมิฬ: Chapter 1 - Chapter 10

ลิ้นร้อนตวัดปาดเลียไล้ขึ้นลง แล้วดูดเม้มยอดเกสรนารีอ่อนหวาน เธอบิดกายเร่าๆ คุกเข่าก้มใบหน้าลงสบตาเขาอย่างร้อนแรงปากหนาโชว์ลีลาวาดปลายลิ้นลามเลียถ้วนทั่ว มือหนาหวดสะโพกผายงอนงาม เธอส่ายหน้ายั่วเย้า ร้องประท้วงอย่างมีจริต แต่หนีไม่พ้นเพราะถูกมือหนากอบกุมบั้นท้ายอวบงามเอาไว้ชามิลแทบซดน้ำหวานที่หยดย้อยหยาดเยิ้ม ดูดกลืนด้วยความกระหาย ก่อนจะยกสะโพกผายออกห่าง กดร่างกลมกลึงบนเตียงกว้างได้เวลาลงทัณฑ์คนช่างยั่วแล้ว เขาทาบทับแนบชิด ก้มลงเชยชิดอกอวบอัดสะท้านใจ ขยำเคล้นคลึงแล้วกระชากขาเพรียวให้แยกออกจากกันเสียงหวานร้องครางคล้ายประท้วง ขาสวยถูกเปิดกว้างให้แยกออกจากกันจนกว้าง เขาบดเบียดถูไถแก่นกายเข้ามาแนบชิดแต่ยังไม่ฝังความอุ่นร้อนดั่งเหล็กกล้าเข้าสู่กายสาว เธอหยัดยกสะโพกขึ้นเสนอ เขากลับถอยห่าง สายตาคมเข้มเปี่ยมไปด้วยอำนาจมองสบสายตาท้าทายที่แสนหวานเขารู้สึกโกรธเกรี้ยวในหัวอก ไม่เคยมีใครหยามเขาขนาดนี้มาก่อนสายตาโกรธเกรี้ยวมองนิ้วเรียวที่สอดรักเข้าสู่ซอกใจสาว!!!เธอไม่แคร์เขาเธอไม่สนใจไยดีเขาเธอกำลังช่วยตัวเองอย่างถือดีที่สุด โดยไม่เรียกร้องให้เขาฝังกายจ้วงลึกเข้าไปในความคับแน่นนั้นให้ตายเถอ

อารตีเหยียดริมฝีปากใส่ลูกเลี้ยงโดยที่ไม่ให้สามีเห็น นางจงใจพูดให้อญู่ร่าฟังว่าผู้เป็นน้องสาวก็เรียนจบกลับมาไม่แพ้กัน แถมยังจบจากเมืองนอกเมืองนาเสียด้วยอญู่ร่ากับฟาตีมาอายุห่างกันไม่กี่เดือน อญู่ร่าเกิดก่อนเล็กน้อยเพราะตอนที่ฟาฮัสอยู่กินกับซารีฟา มารดาของอญู่ร่าก็มีภรรยาอีกคนที่ซุกซ่อนเอาไว้คืออารตีและมีบุตรสาวที่เกิดจากนางด้วยเช่นกัน“น้องฟาจะกลับมาแล้วเหรอคะ” อญู่ร่าเอ่ยถาม เธอมิได้น้อยใจที่ได้เรียนแค่เมืองไทย แต่เพราะไม่อยากรบกวนเงินบิดามาก ปกติระหว่างเรียนก็หางานทำในช่วงปิดภาคเรียนบ้าง ด้วยรู้ดีว่าบิดาต้องส่งเสียน้องสาวที่เรียนอยู่ต่างประเทศฟาตีมานั้นเป็นบุตรสาวอีกคนของบิดา มันอาจเกิดจากความผิดพลาดโดยไม่ได้ตั้งใจแต่ฟาตีมาก็ถือกำเนิดขึ้นมา ในระหว่างที่มารดาของเธอก็มาจากไปเพราะโรคร้าย บิดาอยากให้เธอมีคนดูแลจึงรับอารตีมาอยู่ด้วย คราแรก เธอก็เสียใจร้องไห้หนักว่าบิดาไม่รักมารดาอีกแล้วเพราะยังเด็กมาก แต่เหตุผลของท่านเธอจึงยอม เธออยากให้ท่านมีความสุขอารตีนั้นชอบทำดีต่อหน้าบิดา แต่พออยู่กับเธอก็ชอบพูดจาแขวะอยู่บ่อยๆ แต่เธอเห็นนางเอาใจใส่บิดาดีจึงไม่อยากมีปัญหา ตาและยายของเธอรับเธอไปอยู่

“ราร่าจะรีบกลับไปนะจ๊ะ มีอะไรขาดเหลือยังไงบอกพนักงานได้เลย” อญู่ร่าบอกเพื่อนอย่างตื่นเต้นไม่หาย จริงๆ เธอหัวใจกระตุกตั้งแต่ที่รู้ว่าพี่ชายของเพื่อนจะเดินทางมาด้วย เธอไม่เคยพบเขาจริงๆ มาก่อน เพียงแค่เห็นในรูปที่เพื่อนส่งให้ดู แค่นี้หัวใจของเธอกลับสั่นไหวไปหมด มันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล“จ้ะ รับทราบ” นาดากดวางสายกับเพื่อนสาวก่อนหันมายิ้มให้พี่ชายที่มองอยู่ก่อนแล้ว“จะอยู่เที่ยวอีกสักกี่วันล่ะคราวนี้” ชามิลเอ่ยถามน้องสาวเสียงเอ็นดู“ยังไม่รู้เลยค่ะเจ้าพี่ แต่น้องว่าพักผ่อนอีกหลายๆ วันก็ดีนะเพคะ” นาดายิ้มพราว เธอกับพี่ชายจะเข้าพักที่โรงแรมของเพื่อนในฐานะแขกที่มาพักทั่วไป โดยที่เพื่อนรักอย่างอญู่ร่าจัดเตรียมที่พักให้เป็นอย่างดี ทั้งสองจึงมิได้เปิดเผยฐานะอันใดให้ใครล่วงรู้มากมายนัก“ไปหาเพื่อนเราเสร็จก็ไปหาท่านตากับท่านยายด้วย”“เรื่องนั้นแน่นอนค่ะ เราจะไปพักกับท่านนานๆ หน่อย นาดาน่ะคิดถึงมากเลย แต่อยากเที่ยวพักผ่อนก่อน” นาดาตอบรับคำพี่ชายยิ้มๆ“ยังไงนี่เรา อยากเจอท่านตากับท่านตาหรืออยากเที่ยวพักผ่อนกันแน่” ชามิลดักคอน้องสาว“ก็ทั้งสองอย่างค่ะ ท่านตากับท่านยายน่ะ น้องเพิ่งไปเจอมาเมื่อไม่นานมานี้เ

ชามิลไม่ได้ใส่ใจนักกับท่าทีพยศของอีกฝ่าย เขาแค่แช่นิ่งค้างในเนื้อนางอ่อนหวานให้เธอปรับตัวเพื่อจะรับเขาอีกหลายชั่วโมงอญู่ร่าตาโตเมื่อมือแกร่งของคนเอาแต่ใจลูบคลำสะโพกผายกลมกลึง ใช้ชั้นเชิงที่มีมากล้นเล้าโลมให้เธอหลงเพริดไปกับอารมณ์พิศวาสที่ไม่เคยพานพบ ก่อนจะกระทั้นกายถี่ยิบเร่งแรงรักดั่งเครื่องกลประสิทธิภาพสูง กระชากร่างน้อยไปสู่สรวงสวรรค์ติดกันครั้งแล้วครั้งเล่าหญิงสาวหอบโยนเหนื่อยแทบขาดใจเมื่อมีความสุขเสียวซ่านติดกันหลายครั้งจนเผลอหลับไปในอ้อมแขนแกร่งที่โอบรัดเธอไว้อย่างหวงแหนคนที่ไม่อยากเจออญู่ร่าลืมตาอย่างเลื่อนลอย เมื่อเธอตื่นมาอีกครั้งก็พบความจริงอันโหดร้าย จู่ๆ เธอก็สูญเสียพรหมจรรย์ให้กับแขกที่เข้าพักของโรงแรม แถมยังเป็นพี่ชายของเพื่อนรักอีกด้วย!หญิงสาวยังมึนงงจนทำตัวไม่ถูก เธอได้สอบถามพนักงานเรียบร้อยแล้วว่านาดาเพื่อนสาวได้เข้าพักห้องนี้แต่ทำไมกลายเป็นพี่ชายของเพื่อนไปได้หรือว่า!!!อญู่ร่าตาโตเมื่อคิดถึงเพื่อนสาว หรือทั้งสองจะแลกห้องกัน คนอะไรร้ายกาจที่สุด เอาแต่ใจ เผด็จการจะข่มเหงเธอให้ได้... แต่พอมาคิดดู ยอมรับว่าเขาข่มเหงเธอคราแรก แต่หลังๆ เธอก็ไม่ได้ขัดขืน ยิ่งคิดก็ยิ

“ฉันไม่มีความลับกับนาดา ให้นาดาอยู่ฟังด้วยคงไม่มีปัญหาอะไร” เธอไม่อยากอยู่กับเขาสองต่อสอง“จริงหรือ งั้นเมื่อหลายชั่วโมงก่อน...” ชามิลยั่ว“ก็ได้” อญู่ร่ารีบยั้งคำพูดของเขาเอาไว้แทบไม่ทัน สายตาหวานวาวโรจน์เหมือนจะจิกทึ้งเขาให้เป็นจุณ ให้สาสมกับความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจของเขานัก“มีอะไรกันหรือเปล่าคะเจ้าพี่ ราร่า” นาดาถามพี่ชายและเพื่อนสาว มองหน้าคนนั้นทีคนโน้นทีด้วยความไม่เข้าใจ เหมือนทั้งสองจะมีอะไรต่อกัน แต่เธอไม่รู้ว่าเรื่องอะไรนั่นเอง“เปล่า...”ชามิลและอญู่ร่าพูดพร้อมกัน เขายิ้มพราวใส่ตา ขมุบขมิบปากว่าเธอช่างใจตรงกับเขาโดยที่ไม่ให้น้องสาวเห็น อญู่ร่าอ่านริมฝีปากเขาแล้วสะบัดค้อนให้คนร้ายกาจด้วยใบหน้าแดงก่ำ“งั้นน้องขอตัวก่อนนะคะ ราร่า นาดาไปก่อนนะจ๊ะ ตกลงกับพี่ชามิลเสร็จจะรอทานอาหารด้วยกัน” นาดาขอตัวจากพี่ชายและเพื่อนรักเมื่อลับร่างอรชรของนาดา ชามิลก็หันมาหาเป้าหมายที่เขาอยากพุ่งเข้าใส่ทันที“คุณ!” อญู่ร่าผวาเล็กน้อยเมื่อเห็นสายตาของเขา“ที่นี่ไม่เหมาะที่เราจะตกลงพูดคุย ตามมาสิ” ชามิลยืนขึ้นเต็มความสูงด้วยท่าทีสบายๆ“อย่ามาเผด็จการนะ”“หรือจะให้เราฉุดเจ้า อย่าคิดว่าไม่กล้า” ชามิลย่างเ