เข้าสู่ระบบ"ฮัลโหลเล็ก ทำไรอยู่"
"อเล็กซ์กำลังจะกลับบ้านค้าบ ทีละถึงบ้านแล้วหรอ" "ช่าย ขอบคุณที่ให้ลูกน้องมาส่งนะ" "แค่นี้เองไม่เห็นเป็นไรเลย" "อเล็กซ์ก็ดีแบบนี้ตลอดเลยอะ ถ้าใครได้เป็นแฟนคงโชคดีมาก" "ถ้าคนนั้นเป็นทีก็ดีสิ" อเล็กซ์พูดเสียงเบา "ห๊ะ อเล็กซ์พูดว่าไรนะมันเบาอะเค้าเลยไม่ได้ยิน" "เค้าพูดว่าถ้ามีก็ดีสิ" "อ๋อ" "งั้นแค่นี้นะ คือว่าเราจะไปอาบน้ำ" อเล็กซ์พูดไปเพราะตอนนี้เนื้อตัวของเขาเต็มไปด้วยสีแดงและกลิ่นคาว คนที่เห็นเขาสภาพนี้คงไม่คิดว่าทำน้ำแดงหกใส่แน่ๆ พอคิดได้แบบนั้น อเล็กก็อยากอาบซะตอนนี้เสียเลย เขาไม่รอช้าที่จะขึ้นรถคันหรูไปยังคอนโดตนเพื่ออาบน้ำทันที ทางด้านนที นทีกำลังงงงวยว่าเกิดไรขึ้นรึป่าวทำไมอเล็กซ์ถึงคุยแค่2-3คำแล้วหายไปเลย แต่ก็ยังคิดในแง่ดีว่าคงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก นทีที่กำลังจะลุกขึ้นไปอ่านหนังสือก็ต้องหยุดอีกครั้ง เพราะมีข้อความจากคนแปลกหน้าส่งมาหาตัวเค้า เนื่องจากความอยากรู้นทีไม่รอช้าที่จะกดอ่านข้อความนั้น "ทักคับ ที่รัก" "นายเป็นใคร ทำไมถึงเรียกฉันว่าที่รัก" "นี่คุณจำผมไม่ได้หรอ" นทีนึกสักพักแต่ก็คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก "ฉันไม่รู้นายหมายถึงอะไร" "นี่คุณลืมเดิมพันเราไปแล้วหรอ" "เดิมพัน?" "ใช่ แบบนี้ผมเสียใจแย่เลย" "อ๋อ นายเมื่อตอนนั้น" "คุณจำได้แล้ว" "อืม ต้องการอะไร" "ไม่ได้ต้องการอะไรแค่มาทวงสัญญา" "ได้สิกะปอม" ธามหยักคิ้วเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าเรื่องมันจะง่ายดายปานนี้ "คุณว่างวันไหน" "ว่างพรุ่งนี้" "งั้นเจอกันที่อำเภอ" "หึ ตกลง" สาเหตุที่นทียอมง่ายขนาดนี้เพราะถ้าตัวเขามีสามีแล้ว พ่อแม่ก็ไม่จำเป็นต้องหาคู่หมั้นมาให้เธออีก แถมมีคนมายื่นขอเสนอในเวลาชั่งพอดิบพอดีกับความต้องการการเทอ "แต่ว่าฉันมีกฎ" "ว่ามาเลยครับ" "ข้อแรกคุณห้ามมีเพศสัมพันธ์กับฉัน" "ตกลง" "ข้อสอง คุณห้ามนอกใจระหว่างที่ยังอยู่ในสัญญา" ธามขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ยังตอบตกลงไป "ข้อสาม คุณห้ามขัดใจฉัน" "และสุดท้าย คุณต้องห้ามใครรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเรายกเว้นครอบครัว" "ผมโอเค กับข้อเสนอนะ" "งั้นลองฟังข้อเสนอผมมั้ย" "คุณห้ามนอกใจผม สองคุณห้ามแต่งตัวโป๊" นทีขมวดคิ้วเล็กน้อยเพราะไม่ค่อยโอเคกับการที่ห้ามเทอแต่งตัวโป๊สักเท่าไหร่ เพราะส่วนใหญ่การแต่งตัวของเทอจะเซ็กซี่แทบตลอด "แค่นี้หรอ" "ใช่" "โอเค" "พรุ่งนี้บ่ายสามผมจะรอคุณที่หน้าอำเภอ" "ครับ คุณว่าที่สามี" วันต่อมา "คุณหนูตื่นได้แล้วคะ คุณหญิงเรียกไปทานข้าวแล้วนะคะ" "โอเครคับป้านวล เดี๋ยวผมตามลงไป" นทีตอบกลับหัวหน้าแม่บ้านหรือป้านวลคนรับใช้ที่อยู่กับเธอมาตั้งแต่สมัยเด็ก แถมยังเป็นผู้อาวุโสของบ้านเทออีกด้วย หลายคนต่างก็เคารพและรักป้านวลกันทั้งนั้น นทีเดินออกมาจากห้องน้ำและเปิดตู้เสื้อผมเพื่อหาชุดไปทำงานแถมวันนี้เทอยังต้องไปทำธุระที่อำเภออีกต่างหาก เขาค้นไปค้นมาจนกระทั่งเจอกับชุดสูทสีขาว น่าจะเป็นชุดที่เฉิ่มสำหรับเทอเลยละ แต่นทีก็ใส่ซีทรูลงไปก่อนแล้วตามด้วยสูททับถึงจะดูเรียบร้อย แต่ซีทรูลายลูกไม้ที่เป็นเอกลักษณ์ก็ทำให้มีลักษณะเด่นได้เช่นเดียวกัน หลังจากแต่งตัวเสร็จนทีก็ลงมาทักทายพี่ชายและแม่ของตนก่อนจะออกไปทำงาน แต่เขาก็ถูกพ่อแทรกขึ้นมา "นทีพรุ่งนี้ลูกต้องไปกินข้าวกับคู่หมั้นนะ" "จะได้ทำความรู้จักกัน" "ไม่จำเป็นครับพ่อ" "เรานี้หน้า นี้กะจะเป็นแบบพี่ชายแกรึ" พี่ชายนทีที่นั่งอยู่ตรงนั้นถึงกับต้องสำลักข้าว ตัวเขาเองก็อยู่เฉยๆ ทำไมถึงถูกลากไปที่กลางวงสนทนาของทั้งสองได้เล่า "ผมมีแฟนแล้วนะพ่อ" "แกจะเอาคนที่ไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ามาเป็นลูกเขยฉันไม่ได้" "แล้วทำไมจะไม่ได้ละพ่อ" "เพราะพวกเรามีดีมากกว่าพวกจรจัด" "แต่พวกเขาก็คนมั้ย" นทีเถียงกับพอใจแถบขาดเขาเสียใจที่พอของเขาเป็นแบบนี้เพราะตัวเขาเอง มันทำให้เขารู้สึกผิดมาก แต่ตัวเขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนคติของคนๆนี้ได้ นทีกลัวเรื่องมันบานปลายไปมากกว่านี้เขาจึงบอกลาครอบครัวแล้วตรงมาที่บริษัทเพื่อทำงานที่ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวานนี้ นทีที่มาถึงห้องของต้นถึงกับถอนหายใจเล็กน้อย เพราะเขามองเห็นกองเท่าภูเขากองอยู่ที่โต๊ะ และนั้นเขาต้องทำให้เสร็จก่อนที่จะบ่าย2 แถมยังนัดกับคนที่เพิ่งรู้จักไม่นานไว้อีก "เห้อออ จะทันมั้ยว่ะเนี่ย" นทีปลอบใจตัวเองเล็กน้อย แต่ก็ทำได้แค่ปลอบใจ นทีเรียกทีเข้ามาในห้องเพื่อใช้งาน ก๊อกๆ "ขออนุญาตนะครับคุณหนู" "เชิญ" "มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ" "ไปซื้อลาเต้นมอัลมอนด์ให้ผมหน่อย" "อ่าได้ครับ" "ออกไปได้ละ" "ครับ" นทีนั่งเคลียร์งานไปสักระยะและยังมีคนแวะเวียนเข้ามาตรวจงานบ่อยขึ้นๆ เมื่อเห็นว่าช่วยไม่ได้เขาเลยต้องไปทำเรื่องลาหยุด นที่ตัดสินใจได้ก็ลุกออกจากโต๊ะทำงานและเดินไปห้องประธาน "ทานประธานอยู่มั้ยคับ" "ว่าไงลูกตัดสินใจได้รึยัง" ทันทีที่เข้ามาในห้องสิ่งแรกที่พ่อเขาถามคือการให้เขาตัดความสัมพันธ์ แน่นอนและว่าตัวเขาไม่ยอมแน่นอน "ผมไม่ได้มาเพราะเรื่องนั้น" "งั้นมาเพราะอะไร" "ผมมาขอลาหยุดครึ่งวัน" "ไปไหน" "ธุระส่วนตัวครับ" "เดี๋ยวนี้หัดมีความลับกับพ่อหรอ" นทีไม่สนใจคำพูดของผู้เป็นบิดาและเดินออกไปจากห้องทันที ตอนหน้าพระนายจะเป็นคู่ผัวเมียตามกฎหมายแล้ว~ รักนักอ่านน้า เจอกันใหม่ตอนหน้า ยังไม่แก้คำผิด #ดวงดาวของนทีภายใต้เสียงที่ดังจอแจ เสียงรถแล่นบนถนนใหญ่เหล่าหนุ่มสาวมากมายต่างพากันสนุกสนานย้านเริงรมย์ เหล่ามั่วสุมของเหล่าวัยรุ่น แต่ในขณะเดียวกันภายในตรอกลึกที่มีเพียงแสงไฟจากถนนที่เล็ดลอดเข้ามา หญิงสาวหน้าตาสละสลวย ผมบลอนด์ยาวจนถึงกลางหลัง กำลังยืนสูบบุหรี่อยู่ไปลางเล่นมือถือไปพลาง ชุดเดรสสั้นจู๋สีดำเป็นสีที่พลางตาไปกับความมืดจนคนส่วนใหญ่มองไม่เห็น ตึกๆ เสียงเดินจากรองเท้าหนังค่อยไปเดินเข้ามาในตรอกซอย ชายร่างหนาสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาว แขนเสื้อที่ถูกพับขึ้นเล็กน้อย ชายร่างหน้าเดินจนมาถึงตรงหน้าหญิงสาวหญิงสาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาด้วยสีหน้าเบื่อหนาย"ผมขอไฟแช็คหน่อย""อืม"หญิงสาวโยนไฟแช็คใส่ชายหนุ่มอย่างไม่ใส่ใจนัก"มาเที่ยวคนเดียวหรอ""ใช่"หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่มีมีหน้าตาลูกครึ่งเลยเปลี่ยนนิสัยจากหน้ามือเป็นหลังมือ "แล้วพี่ชายละคะ มาคนเดียวหรอ"หญิงสาวดันหน้าอกตนเองขึ้นเพื่อหวังให้ชายหนุ่มสนใจตน ชายหนุ่มทำเพียงเหลือบมอง ก่อนจะทิ้งบุหรี่ในมือและเปลี่ยนเป็นโอยเอวหญิงสาวแทน"ครับ"ชายหนุ่มพราวเสน่ห์ ถูกจิ้งจอกสาวยั่วยวนไปอย่างง่ายดาย หญิงสาวเอาผมทัดหนูขึ้นเล
เมื่อรุ่งอรุณของเช้าวันใหม่มาถึงนทีค่อยลืมตาขึ้น นทีกระพริบตารัวเพื่อปรับตามให้รับกับแสงที่ผ่านม่านตา มือเรียวควานหาโทรศัพท์บนหัวเตียง แต่ไม่ทันได้ทักไปหาเพื่อนรักของตนก็ถูกสายโทรมาซะก่อน "ฮัลโหลเล็ก""ไปเที่ยวกัน""ตอนไหน""ตอนนี้เลยบี๋""โอเคๆ""งั้นเจอกัน""เค้ารออยู่ใต้คอนโดทีนะ""อืม"นทีรีบคว้าผ้าขนหนู ก่อนที่จะวิ่งเข้าห้องน้ำไปด้วยความเร่งรีบ ผ่านไปไม่นานนักนทีก็ลงมาหาอเล็กซ์ที่นั่งรอนทีมานานแล้ว"ไปกันเลยมั้ยครับคุณหนู""คุณหนูอะไรกัน""งั้นเรียกไรดี"นทียักคิ้วขึ้นเล็กน้อย"เจ้าหญิงดีมั้ยคะ""เลิกเล่นเถอะน้าอเล็กซ์""งั้นก็ได้"อเล็กซ์ขยี้ผมนทีเบาๆ "ผมยุ่งหมดแล้ววว"ก่อนที่จะสบัดตัวจากอเล็กซ์แล้วเดินไปที่รถ อเล็กซ์ไม่รอช้ามาเปิดประตูข้างฝั่งคนขับให้นทีขึ้นไป ในทันที "เราจะไปไหนก่อนเล็ก""สวนสนุก"อเล็กซ์พูดพร้อมยกไหล่เล็กน้อย นทีทำสีหน้ามึนงง ก่อนที่จะมองตัวของอเล็กซ์"ห๊ะ""ไปสวนสนุกกัน""ทำไมถึงไม่บอกเค้าก่อนละ""ก็เทอไม่ถามเอง""ชิ"นทีมุ้ยปากเล็กน้อย อเล็กซ์ที่มามองพอดี ก็เสียอาการจนหลุดยิ้ม น่าเอ็นดูชะมัด เป็นคำแรกที่อเล็กซ์นึกขึ้นมาได้ในหัว ทังสองเดินทางมาถึงสวนสนุก
ยามท้องฟ้ามืดครึ้ม ฝนเริ่มโปรยปรายลงมาเล็กน้อย บนท้องถนนที่เต็มไปด้วยรถที่สัญจรไปมอง กลับมีเด็กน้อยคนครหนึ่งกำลัง กำลังเดินลัดเลาะไปตามช่องว่างระหว่างรถ โดยการถือพวงมาลัยเร่ขายในขณะที่รถยนต์หลากหลายคันกำลังติดไฟแดงอยู่ "แทน" เด็กหนุ่มตัวเล็กที่ออกมาทำอาชีพด้วยตัวเอง ออกมาหาเงินเองโดยไม่หวังเพิ่งทางบ้าน ถึงตัวเขาจะลำบากแสนเค็ญ แต่ก็มีความสุขมากกว่าอยู่ที่บ้านที่เขาไม่อยากเจ้าไปเหยียบอีกเป็นครั้งที่สอง ครอบครัวของแทนเป็นถึงนักธุรกิจที่ประกอบกิจการมากมาย มีสื่อหลายสำนักคอยจับตามอง แต่ใครจะไปรู้ว่าในความจริงแล้วครอบครัวของแทนนั้นไม่ได้เป็นอย่างที่หลายคนเห็น แทนนั้นเป็นน้องชายของธาม แต่หากว่าธามนั้นเติบโตมาด้วยเงินคือทุกสิ่ง เขาถูกจัดเตรียมพร้อมทุกอย่างไว้ดีที่สุดในสถานะ แตกต่างจากตัวของแทนนั้นราวฟ้ากับเหว ถึงแม้จะมีพ่อแม่คนเดียวกันอีกคนได้ใช้ชีวิตคุณชายส่วนอีกคนต้องตากแดดต่างลมเพื่อส่งตัวเองเรียนถึงแม้แทนจะไปออกงานบางครั้งบางคราวแต่ก็หลายคนไม่ได้ให้ความสนใจมากนัก แทนเร่ขายพวงมาลัยด้วยตัวคนเดียวไปเรื่อยๆ ถึงแม้ตามจริงแล้วเขาจะมีเงินที่ธามแอบโอนมาให้ตัวเขาทุกเดือนก็ตาม แทนไม่เคยแตะต้อง
ทั้งสามพากันมาโรงพยาบาลอีก ประจวบเหมาะกับตอนที่แพทย์ผ่าตัดเสร็จเรียบร้อย ธามได้ย้ายแม่ของบิว มาที่ห้องพักผู้ป่วยพิเศษหลังจากที่แม่ของบิวรอพักฝื้น"หิวมั้ย""ไม่ครับ""กินอะไรหน่อยเถอะถ้าเราล้มป่วยไปอีกคนจะทำไง""พี่...""ทำไมพี่ต้องมาทำดีกับผมขนาดนี้""ทั้งๆที่เราเพิ่งรู้จักกันได้ไม่นาน"ธามเลือกที่จะไม่ตอบคำถามของบิว ยิวที่เห็นทางทีของธามก็เลือกที่จะไม่ถามต่อเพราะกลัวอีกคนอึดอัด"เอ่อพี่""หืออ"ธามมองหน้าบิวนิ่งๆ บิวเลือกที่จะหันหน้าหนีธาม ซึ่งธามก็ไม่ได้ว่าอะไร ความเงียบได้เข้าปกคลุมท้องห้องทันที หลังจากคำถามของบิวจบลง แต่มันก็น้าแปลกจริงๆนั่น ใครเค้าจะมาช่วยอะไรกันง่าย แถมไม่เคยรู้จักกันด้วยซ้ำ แม่ของบิวลืมตาขึ้นก็พบกับสถานที่ที่เทอมไม่คุ้นเลย เทอมองไปรอบๆก็เห็นลูกชายตัวเล็กกำลังจ้องมองการกระทำของตัวเองเทอ ก่อนที่จะกดปุ่มเรียกหาพยาบาล "หิวน้ำมั้ยครับแม่""อืม"หญิงชราตอบอย่างเชื่องช้า"แม่ครับแม่หายแล้วนะ""งั้นหรอ"น้ำตาแห่งความดีใจ ได้หยดลงมาที่แก้มของหญิงชราท่านนี้ เทอสะอื้นเบาๆ"แล้วคุณ""ธามครับพี่เค้าชื่อธาม""ให้เค้าเข้ามาหาแม่หน่อย"แต่ไม่ทันที่บิวจะได้ไปตามร่างสูงก็อย
ธามที่กลับมาที่คอนโดของตนก็ทันทีที่ถึงห้องร่างหนาก็ทิ้งตัวลงไปบนโซฟาด้วยความเหนื่อยล้าที่ถูกสะสม พร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทักหาใครบางคน "เลขา""ว่าไงครับท่าน""เอาพาราขึ้นมาให้ฉัน""ท่านจะรับอะไรเพิ่มเติมรึป่าว""ข้าวมาด้วยก็ดี""โอเคครับ"หลังจบบทสนทนาจาก เลขาเค้าก็รีบโทรหาเบอร์คนๆหนึ่ง นที่กำลังนั่งคุยกับลูกค้ารายใหญ่ อยู่จู่ๆก็มีสายเข้ามา จนทำให้ทั้งลูกค้าของนทีและตัวเขาเองต้องหันมองเป็นตาเดียวกัน"คุณนทีจะไม่รับสายหรอคะ"นทีนิ่งไปสักพัก ก่อนทีจะลุกขึ้น "ขออนุญาตไปคุยธุระสักครู่นะครับ"ลูกค้าของคนทีพยักหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะปล่อยนทีไปคุยโทรศัพท์"ฮัลโหล" นทีเอ่ยกับปลายสาย"ทำไมภรรยาผมถึงรับสายผมช้าจัง ผลงอนได้มั้ยเนี่ย""อย่างี่เง่าหน้าธาม""คุณภรรยา""แค่ในนาม" นทีตอบสวน"แต่ก็มีทะเบียนสมรส""คุณไม่คิดจะยอมผมจริงๆสินะ""ใช่""แล้วสรุปทำไมคุณถึงรับสายผมช้า""ผมคุยกับลูกค้าอยู่""งี้ผมก็กวนอะดิ""ไม่ๆ""คุณออกมาคุยกับผมนานละนะ""อ่า""ขอกำลังใจหน่อย" นทีพูดเสียงเบา"ห๊ะเมื่อกี้คุณพูดอะไรนะผมไม่ได้ยิน""ป่าวๆ" "อืม งั้นไปทำงานเถอะ""สู้ๆนะครับคุณภรรยา"ธามพร้อมตัดสายของของนทีไป น
รุ่งเช้าของอีกวันร่างบางได้ขยับเล็กน้อย แสงแดดที่ส่องผ่านผ้าม่านในยามเช้า ทำให้นทีต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝัน ร่างบางค่อยๆลืมตาขึ้นมา ก่อนที่จะควานหาโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียง เขาก็ได้พบว่าขณะเวลา9:00 ซึ่งมันแปลว่าตัวนทีเองกำลังจะไปทำงานสาย ถึงตัวนทีจะเป็นถึงรองประธาน แต่เขาก็ไม่สามารถไปสายได้ตลอดเพราะต้องเป็นตัวอย่างให้พนักงานคนอื่น "เชี่ยสายละ"ไม่นานนักเขาก็สังเกตเหตุสายที่ไม่ได้รับนับร้อยสายได้ คนที่โทรมานั่นไม่ใช่ใครที่ไหนนั้นก็คือผู้ช่วยของเขาทีนั้นเอง ทำไมถึงไม่แจ้งเตือนนะหรอ นทีเปิดโหมดพระจันทร์เวลานอนหลับเสมอเขามองทั้งข้อความที่ถูกส่งมาเป็นร้อยๆ นั้นก่อนจะโยนโทรศัพท์ไว้ที่เตียงอละลุกเดินเข้าห้องน้ำปล่อยให้ข้อความนั้นแจ้งเตือนต่อไป"คุณนทีครับ""ถึงเวลาแล้วนะครับ""เมื่อไหร่คุณจะมา""โฮลโหลตอบด้วย""โอเค ผมจะรอ"8:30"ท่านค้าบบ""สายแล้วนะ""เมื่อไหร่ท่านจะมา""ตอบผมด้วย""เจ้าอยู่ไส""ท่านรองงง""สวยละเด้อ""เห็นข้อความแล้วรีบมาได้แล้วนะครับ"ร่างบางเดินออกมาห้องน้ำด้้วยร่างกายที่เปลื่อยเปล่าแต่ก็ยังมีผ้าขนหนูผืนหนึ่งพันรอบเอวเอาไว้นทีเห็นข้อความก็นั่งลงบนเตียงเพื่อตอบข้







