2 ลูกสะใภ้ที่ดี

พ้นหลังปกรณ์ชัย

“ หนูลินแม่ขอโทษแทนตากรณ์ด้วยนะลูก ” คุณหญิงปิ่นมณีรีบหันมาเอ่ยกับลูกสะใภ้ตัวเอง  เป็นห่วงความรู้สึกอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก ใจเจ็บที่ช่วยอะไรไม่ได้มากกว่าการก่นด่าตามหลัง

“ พ่อไม่คิดว่าตากรณ์ มันจะชั่วได้ถึงขนาดนี้ ” แววตาท่านจิระ ล้วนเต็มไปด้วยความหนักใจ ชายวัยกลางคนถอนหายใจระอา ในหัวเริ่มคิดทบทวนถึงสัญญาการแต่งงานอีกครั้ง ว่ามีข้อไหน…

พอจะเป็นทางออกให้ผู้หญิงตรงหน้า  หลุดพ้นจากลูกชายของตัวเองได้บ้าง

แน่นอนว่าปกรณ์ชัยคือนักธุรกิจสีเทาตัวพ่อ และนักธุรกิจอย่างลูกชายเขา

ไม่มีวันยอมเสียผลประโยชน์แม้แต่เศษเสี้ยวเดียว

เอวาลินสูดหายใจลึก  ก่อนจะหันมาฝืนยิ้มกับทุกคน

“ ลินขอตัวไปเข้าห้องน้ำนะคะคุณแม่ ” เสียงหวานยังคงนุ่มนวล ราวกับว่าเมื่อครู่นี้ไม่ได้มีเรื่องกระทบจิตใจ

คุณหญิงปิ่นมณีพยักหน้าอย่างเป็นห่วง  แต่เอวาลินไม่กล้าสบตานานกว่านั้น เธอกลัว…

กลัวว่าถ้ามองนานไปอีกเพียงวินาทีเดียว  น้ำตาที่กลั้นไว้สุดแรงจะทรยศเธอและไหลออกมาตอนนี้

ร่างเล็กรีบเดินออกจากห้องนั่งเล่น เท้าแต่ละก้าวยังคงมั่นคง หลังตรงใบหน้าเชิด

จนกระทั่งประตูห้องน้ำปิดลง

ร่างบางก็ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นห้องน้ำทันที หลังบางพิงประตูอย่างไร้เรี่ยวแรง มือหนึ่งปิดปากแน่นเพื่อไม่ให้เสียงสะอื้นเล็ดลอดออกมา  อีกมือกำชายกระโปรงราวกับต้องการหาที่ยึดเหนี่ยว ไม่ให้ตัวเองแตกสลายไปมากกว่านี้

เธอแค้นที่ถูกลดทอนศักดิ์ศรี  เจ็บใจที่ได้แต่ทนก้มหน้ารับคำดูถูก

“ ฮึก…”

เสียงสะอื้นหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

เอวาลินปล่อยให้ตัวเองร้องไห้อยู่อย่างนั้น  นานพอให้หัวใจได้ระบาย ให้ความเจ็บใจปลดปล่อยออกไปจนหมด  ก่อนจะฝืนลุกขึ้นล้างหน้า จัดการสีหน้าและความรู้สึกของตัวเอง   ไม่ให้ดิ่งไปมากกว่านี้  เพราะเธอรู้ดีว่าเมื่อเปิดประตูออกไปเธอยังต้องสวมบทบาทเป็น ลูกสะใภ้ที่ดี ต่อหน้าทุกคนเหมือนเดิม

“ หนูลินแม่ว่าเราออกไปทานข้าว ที่ร้านประจำของครอบครัวเราดีกว่านะ ดูอาหารที่แม่บ้านทำขึ้นโต๊ะตอนนี้  มันไม่น่าทานเลยลูก ”

คุณหญิงปิ่นมณีพยายามเอาใจลูกสะใภ้ อีกอย่างอยากพาเอวาลินหนีห่างออกจากบรรยากาศคุกรุ่นเมื่อครู่นี้  แม้ไอ้ตัวดีต้นเรื่องจะไปแล้วก็ตาม

“ลินอยากทานคะน้าหมูกรอบพอดีเลยค่ะคุณแม่”

คุณหญิงปิ่นมณียิ้มออกทันที  ราวกับโล่งใจที่เห็นลูกสะใภ้ยอมตอบรับ  ท่านจิระพยักหน้าเห็นด้วย

“ งั้นเราไปกัน พ่อก็อยากเปลี่ยนบรรยากาศทานข้าวพอดี ”

คนของท่านจิระที่กำลังยืนรออยู่หน้าประตู พอได้ยินเช่นนั้นรีบออกไปเตรียมรถ เพื่อพาเจ้านายทั้งสามมุ่งหน้าไปยังร้านอาหาร โดยมีคนสนิทโทรไปแจ้งกับทางร้านเพื่อจองโต๊ะ และสั่งอาหารบางส่วนรอเพื่อที่ทั้งสามไปถึงจะได้รับประทานกันพอดี

เอวาลินกลับเข้าบ้านหลังใหญ่ของผู้เป็นสามีในเวลาเกือบสามทุ่ม  ตั้งใจกลับเข้าบ้านให้เร็วกว่าคนที่ออกไปงานเลี้ยง  หวังเพียงจะหลบเลี่ยงการปะทะที่ไม่จำเป็น แต่ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในห้องโถง  ความหวังนั้นก็พังทลายลงในชั่วพริบตา เมื่อเจอเข้ากับปกรณ์ชัยที่กำลังจิบไวน์สีหน้าไม่ทุกข์ร้อน

ข้างกายเขามีเด็กสาวหน้าตาสะสวยในชุดรัดรูป กำลังรินไวน์ให้ไม่หยุดอย่างเอาใจ 

เอวาลินหยุดฝีเท้ามองการกระทำที่แสนน่ารังเกียจนั้นอย่างเลี่ยงไม่ได้  ดวงตากลมสวยนิ่งสนิทไร้ความรู้สึกใดๆ  ต้องขอบคุณที่เธอเกลียดปกรณ์ชัยเข้ากระดูกดำมาตั้งแต่แรก  การกระทำยั่วประสาทจากสามีและคำพูดร้ายๆ  เหมือนอย่างเช่นวันนี้  ไม่ได้ทำให้เธอเจ็บปวด  มีเพียงสิ่งเดียวที่เพิ่มพูนขึ้นอย่างช้า ๆ คือความแค้นในใจเธอ

“ นี่ใครอีกคะ”  เอวาลินหันไปตั้งคำถามกับวัช  คนสนิทของสามีแทนการคุยกับปกรณ์ชัยโดยตรง

“ ดะ...เด็กขัดดอกคนใหม่ครับซ้อ ” น้ำเสียงที่เอ่ยตอบล้วนเต็มไปด้วยความลำบากใจ

“ อีกแล้วเหรอคะ ”

“ไม่ดีหรือไง เฮียหาคนใช้มาให้หนูลินเพิ่ม ” เอ่ยกับภรรยา แล้วหันไปบอกเด็กสาวข้างกาย “ สวัสดีซ้อเขาสิ ”

เด็กสาวสะดุ้งเล็กน้อย เพราะหลงเข้าใจผิดคิดว่าเสี่ยจะรับดูแลเธอ ก่อนจะรีบลุกขึ้นยืน ยกมือไหว้เมียเสี่ยปกรณ์ชัยท่าทีเก้ ๆ กัง ๆ อย่างทำหน้าไม่ถูก

“ สะ…สวัสดีค่ะซ้อ”

เอวลินมองผ่านภาพตรงหน้าไปราวกับว่าเป็นเพียงธาตุอากาศ  ทำเอาเด็กสาวถึงกับหน้าเสีย และอดแปลกใจไม่ได้  ที่อีกฝ่ายไม่แสดงท่าทางหึงหวงผัวกับเธอเลย ทว่า...

ยังหันไปตั้งคำถามกับสามีอย่างหน้าตาเฉย  ราวกับอีกฝ่ายไร้ความรู้สึก

“ ไหนเฮียบอกว่าไปงานเลี้ยงส่งท่านผู้ว่าค่ะ ” เอวาลินถามสามีน้ำเสียงเรียบ นิ่ง และท่าทีดูห่างเหินต่อสามี

“ ไม่มีอารมณ์ไป ” ปกรณ์ชัยตอบสั้น ๆ ก่อนจะเอนหลังพิงโซฟา ดวงตาคมกริบไล่กวาดมองเรือนร่างภรรยาตั้งแต่หัวจรดเท้า  สายตาแบบเดียวกับที่เขามองเหยื่อ…

ไม่ใช่คู่ชีวิต

นิ้วหนากระดิกเบา ๆ เป็นสัญญาณเรียกให้ภรรยาเดินเข้ามาหา

“ ออกไป ” คำสั่งสั้น ๆ ถูกโยนใส่เด็กสาวอย่างไร้เยื่อใย  พร้อมตวัดสายตาไล่ให้พ้นทาง 

เพราะตอนนี้ปกรณ์ชัยรู้สึกอยากเล่นกับเมียตัวเองมากกว่า  ท่าทีต่อต้านคนตัวเล็กที่กำลังแสดงออกมา  มันเร้าอารมณ์เขาฉิบหายเลย...