Se connecterShare
ตอนที่ 8 คำพูดของคนเป็นพ่อ
Dernière mise à jour:
2025-06-17 20:59:57เมื่อวางสายจากรามัญแล้วริณเรณูก็ทำงานบ้านแต่ก็คอยมองโทรศัพท์อยู่ตลอดเพราะกลัวว่าถ้าบิดาโทรศัพท์มาแล้วตัวเองจะไม่ได้ยินเสียง
เธอทำความสะอาดและทานอาหารเย็นเรียบร้อยก็เข้าห้องนอนและนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบปลายภาค ขณะกำลังทำแบบฝึกหัดวิชาคณิตศาสตร์อยู่นั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เด็กสาวเห็นเบอร์ที่โทรเข้ามาเป็นเบอร์ที่เธอไม่ได้บันทึกไว้ก็ยิ้มด้วยความยินดีเพราะเดาจะเป็นเบอร์ของบิดาอย่างแน่นอน
ริณเรณูกดรับสายพร้อมกับกดปุ่มบันทึกเสียงสนทนาทันที
“สวัสดีค่ะ” เด็กสาวทักทายด้วยเสียงที่สดใส แต่อีกฝ่ายยังไม่ได้พูดอะไรแล้วเธอก็ได้ยินเสียงคนสองคนคุยกันเสียก่อน
“คุณใหญ่คุณทำแบบนี้กับศิตาได้ยังไง” เสียงเกรี้ยวกราดของผู้หญิงคนหนึ่งดังแทรกเข้ามา
“ผมทำอะไรให้คุณเหรอศิตา”
“คุณแอบทำอะไรลับหลังศิตาอย่าคิดว่าศิตาไม่รู้นะคะ”
“คุณพูดเรื่องอะไรของคุณผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ” นครินทร์รีบปฏิเสธแต่ก็รู้สึกเสียวสันหลังเพราะกลัวว่าภรรยาจะรู้เรื่องที่ริณเรณูมาหาเขา
“เลขาของคุณบอกฉันว่ามีเด็กคนหนึ่งชื่อริณเรณูมาหาคุณที่บริษัท”
“อ๋อ เรื่องนี้เลขาผมก็บอกแล้วเหมือนกันแต่ผมไม่ได้เจอเด็กคนนั้นหรอกนะคุณมีอะไรหรือเปล่า คุณรู้จักเด็กคนนั้นเหรอศิตา” นครินทร์ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉยเขาต้องทำตัวนิ่งให้มากที่สุดเพราะถ้าหากเขาลนลานหรือมีพิรุธแม้แต่นิดเดียวภรรยาของจะต้องรู้เรื่องที่เอาแอบมีลูกไว้แน่นอน
“ฉันไม่รู้จักเด็กคนนั้นหรอกค่ะ แต่ชื่อของเด็กคนนั้นมันแปลกมาก”
“แปลกยังไง”
“ก็มันเหมือนชื่อคุณกับบวกกับชื่อของเมียเก่าคุณยังไงล่ะ”
“เมียเก่าเหรอ” เขาแกล้งขมวดคิ้วเหมือนจำไม่ได้
“อย่าบอกนะว่าคุณลืมผู้หญิงคนนั้นไปแล้ว”
“ผู้หญิงคนไหน”
“เรื่องผู้หญิงที่คุณเคยแต่งงานด้วยเมื่อสิบเจ็ด ปีก่อนยังไงล่ะ”
“เรื่องมันนานขนาดนั้นแล้วผมก็ลืมไปบ้างสิ ผมงานเยอะจะตายจะให้จำเรื่องที่ผ่านมานานแบบนั้นได้ยังไง ว่าแต่จู่ๆ คุณจะพูดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทำไมล่ะศิตา”
“ฉันคิดว่าเด็กคนนั้นน่าจะเป็นลูกของคุณกับเรณู”
“คุณคิดแบบนั้นได้ยังไงกัน คุณก็เห็นเหมือนผมไม่ใช่เหรอว่าเรณูแต่งงานไปแล้ว”
“ใช่ค่ะฉันเห็นว่าเรณูแต่งงานใหม่กับผู้ชายคนอื่นไปแล้วเพราะมีคนส่งรูปมาให้คุณที่บริษัท”
“ผมว่าเรื่องเด็กคนคนเมื่อวานไม่เกี่ยวกับผมเลยนะ”
“แต่ฉันก็ยังไม่วางใจอยู่ดีบางทีคุณอาจจะกลับไปติดต่อกับเธออีกก็ได้”
“ผมจะทำแบบนั้นได้ยังไง คุณลองคิดดูนะถ้าเด็กนั่นเป็นลูกของผมจริงๆ แล้วตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาทำไมเธอไม่ติดต่อผมมาเลยล่ะ ผมมีคนรู้จักเยอะและมีชื่อเสียงฝ่ายนั้นก็น่าจะต้องรีบพาลูกมาแสดงตัวสิไม่ใช่เงียบหายไปแบบนี้”
“นั่นสิคะคุณมีชื่อเสียงคุณมีเงินทองถ้าเรณูท้องกับคุณจริงป่านเธอก็คงอุ้มลูกมาหาคุณตั้งนานแล้ว ยิ่งคนบ้านนอกแบบนั้นก็คงจะหวังรวยทางลัด ว่าแต่คุณเถอะไม่ได้แอบติดต่อกับแม่นั่นอีกนะ”
“โธ่ศิตาคุณมั่นใจในตัวเองหน่อยสิ คุณทั้งสวยทั้งมีการศึกษาดูเป็นผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วแล้วผมจะกลับไปหาผู้หญิงบ้านนอกแบบนั้นได้ยังไง”
“มันก็ไม่แน่หรอกนะคะบางทีคนเราก็ชอบความแปลกใหม่”
“ผมยอมรับนะว่าตอนแรกที่ผมแต่งงานกับเธอเพราะชอบความแปลกใหม่ ชอบความใสซื่อแต่ผู้หญิงแบบนั้นจะมาเคียงคู่กับผมในสังคมได้ยังไง มีแต่คุณเท่านั้นแหละศิตาที่เป็นผู้หญิงที่เหมาะสมกับผมมากที่สุด ผมไปอยู่บ้านนอกมีผู้หญิงสวยๆ มาสนิทสนมด้วยมันก็ต้องมีเผลอกันบ้าง”
“แต่คุณก็แต่งงานกับเธอนะ ถ้าแค่เผลอจะแต่งงานทำไม”
“แล้วผมได้พาใครที่กรุงเทพไปร่วมงานแต่งงานของเธอไหมล่ะ พ่อกับแม่ผมยังไปเลย มันก็เป็นการแต่งงานเล็กๆ เพื่อให้เธอตายใจพอผมย้ายกลับมากรุงเทพทุกอย่างมันก็จบแล้ว”
“แต่ฉันเห็นว่าคุณยังพยายามติดต่อเธออยู่”
“มันก็แค่การพยายามติดต่อแต่ผมก็ไม่ได้ติดต่อเธอไปจริงๆ นี่สำหรับผมจบก็คือจบผู้หญิงสวยหวานมันอาจจะทำให้เราหลงรักได้ในช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่ถ้าอยู่ด้วยทุกวันผมคงเบื่อแย่ เธอต่างจากคุณมากเลยนะศิตาคุณทั้งสวยทั้งมีเสน่ห์ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนคุณก็ยังสวยและเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ผมรัก”
“คุณพูดเพื่อแกล้งเอาใจฉันใช่ไหม”
“ถ้าผมจะพูดเพื่อเอาใจคุณจริงๆ ผมจะใช้ชีวิตอยู่กับคุณมานานขนาดนี้เหรอศิตาอย่าคิดมากไปเลย เรื่องผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นไม่เคยอยู่ในหัวของผมเลยนะ”
“แล้วถ้าหากตอนนี้ผู้หญิงคนนั้นเธอเลิกกับผัวแล้วกลับมาหาคุณล่ะ”
“ผมไม่กลับไปกินน้ำพริกถ้วยเก่า”
“ฉันขอถามคุณหน่อยสิถ้าตอนนั้นคุณมีสิทธิ์เลือกระหว่างฉันกับผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นคุณจะเลือกใคร”
“ยังต้องให้ผมตอบคำถามนั้นอีกเหรอ ผมก็ต้องเลือกคุณอยู่แล้วคุณสวยมีการศึกษามีเสน่ห์ดูยังไงก็ไม่เบื่อ”
“ขอบคุณนะคะที่เลือกศิตาแต่ถ้าครั้งหน้าเด็กคนนั้นมาขอเจอคุณอีกคุณต้องรีบบอกฉันนะคะ ฉันอยากรู้ว่าเธอเป็นใคร”
“คุณก็สั่งประชาสัมพันธ์ไว้สิว่าถ้าเด็กคนนั้นมาตามหาผมก็ให้พามาเจอคุณก่อนก็ได้ผมบริสุทธิ์ใจอยู่แล้ว”
“ต่อไปถ้ามีใครมาขอพบคุณฉันจะให้ประชาสัมพันธ์แจ้งฉันก่อนได้ไหม”
“ได้สิ แต่ต้องดูด้วยนะว่าใช่ลูกค้าหรือเป็นคนที่มาติดต่อเรื่องงานหรือว่าแต่วันนี้ไปช้อปปิ้งมาเป็นยังไงบ้าง”
“ก็สนุกดีค่ะฉันกับลูกซื้อเสื้อผ้าเตรียมไปเที่ยวยุโรปด้วยกันว่าแต่คุณจะไม่ไปยุโรปกับเราจริงๆ เหรอคะ”
“ไม่หรอกผมอยากให้คุณกับลูกได้เที่ยวกันอย่างสนุกเต็มที่ถ้าผมไปก็กลัวว่าจะทำให้พวกคุณหมดสนุกเพราะคงไปได้ไม่นาน คุณกับลูกเตรียมตัวไปช้อปปิ้งด้วยนะงานนี้ผมเปย์ไม่อั้นเลย”
ริณเรณูบันทึกเสียงสนทนาไว้เพียงแค่นี้เพราะเรื่องที่ทั้งสองคนคุยกันต่อนั้นมันไม่เกี่ยวกับเธออีกต่อไป เด็กสาวน้ำตาไหลอาบแก้มระหว่างที่ฟังบิดาของเธอพูดถึงมารดา
ริณเรณูผิดหวังเสียใจและโกรธอย่างที่สุด คำพูดเหล่านั้นมันไม่น่าจะออกมาจากปากคนที่มารดาของเธอรักจนสุดหัวใจเลยสักนิด
ถ้ามารดารู้ว่าตนเองถูกพูดถึงแบบนี้ก็คงเสียใจและผิดหวังมากกว่าเธออีกหลายเท่า ริณเรณูคิดว่ามันก็เป็นเรื่องที่ดีเหมือนกันที่เธอได้รู้ธาตุแท้ของผู้เป็นบิดาและจากนี้เธอจะไม่เรียกเขาว่าพ่ออีกต่อไป ส่วนเรื่องที่เขาจะมาเยี่ยมมารดาของเธอหรือเปล่านั้นเธอคิดว่าคงเป็นไปได้ยากมากและถ้าเขามาจริงๆ เธอคงปล่อยให้เขาเยี่ยมมารดาตามลำพังเพราะเธอไม่อาจจะทนมองหน้าเขาได้อย่างแน่นอนคำพูดที่หลุดออกมาจากปากของเขาแต่ละคำทำให้เกิดความรู้สึกเกลียดชังขึ้นในใจ
ริณเรณูนั่งมองโทรศัพท์อยู่นานเพราะอยากให้โอกาสเขาโทรกลับมาแก้ตัวว่าที่พูดออกไปเพราะไม่อยากมีปัญหากับภรรยา แต่เขาก็ไม่โทรกลับมาเลย เด็กสาวอดคิดไม่ได้ว่าเรื่องที่เขาพูดกับผู้หญิงที่ศิตานั้นคือเรื่องจริงและที่เขาโทรศัพท์มาหาวันนี้ก็คงเพราะอยากจะบอกให้เธอเลิกยุ่งกับเขา
ตอนนี้ริณเรณูสับสนมากเธอไม่รู้ว่าอะไรคือเรื่องจริงกันแน่เพราะรามัญบอกว่าบิดาดีใจที่รู้ว่าคือไปหาและยินดีจะมาเยี่ยมซึ่งมันตรงกันข้ามกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของคุณนครินทร์
Latest chapter
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 44 ตอนจบ
ระยะเวลาที่คบกันนานถึงสามปีทำให้ริณเรณูและรามัญเรียนรู้กันมากขึ้นครอบครัวของหญิงสาวยอมรับชายหนุ่มเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของครัวด้วยความเต็มใจแล้ววันที่ทุกคนรอคอยก็มาถึงงานแต่งงานของทั้งสองถูกจัดขึ้นที่บ้านของคุณย่านารีโดยช่วงเช้าเป็นพิธีตักบาตรและพิธีหมั้นส่วนตอนเย็นก็มีการฉลองมงคลสมรสที่โรงแรมหรูเมื่อพิธีการและงานเลี้ยงจบลงตอนนี้คู่บ่าวก็อยู่กันตามลำพังในห้องของโรงแรม“วันนี้หนูริณของอาสวยที่สุดเลยนะครับ” รามัญมองเจ้าสาวที่สวมชุดแต่งงานสีขาวด้วยความภูมิใจ“แล้ววันอื่นหนูไม่สวยเหรอคะอาราม” หญิงสาวพูดแล้วคล้องแขนไปบนลำคอของเขาแล้วส่งสายตาอ้อนเหมือนที่ชอบทำเป็นประจำ“หนูริณของอาสวยทุกวันนั่นแหละแต่ที่อาบอกว่าวันนี้สวยที่สุดก็คงจะเป็นชุดเจ้าสาวที่หนูใส่อยู่”“อารามของหนูก็หล่อที่สุดเหมือนกันค่ะ ยิ่งใส่ชุดเจ้าบ่าวแบบนี้ก็หล่อมาก เพื่อนของหนูชมกันใหญ่เลยว่าอารามหล่อ”“แล้วพวกเขาว่าอะไรไหมที่หนูริณแต่งงานกับคนอายุมากกว่าแบบอา”“ไม่เลยพวกเขาดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าอารามอายุเท่าไหร่อารามของหนูดูเป็นวัยรุ่นอยู่เลยค่ะ”“หนูริณช่างพูดแบบนี้มันทำให้หัวใจคนแก่อย่างอาเต้นแรงทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้หนูเล่นเลยนะ
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 43 ขอแค่เป็นคนดี
“เจ็บแผลมากไหมคะคุณย่า” ริณเรณูถามคุณย่านารีหลังจากที่ทุกคนออกไปจากห้องพักผู้ป่วยแล้ว“ตอนนี้ไม่เจ็บเท่าไหร่จ้ะ น่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาชา”“ถ้าคุณย่าเจ็บแผลหรือปวดแผลต้องรีบบอกหนูนะคะหนูจะได้กดออดเรียกพยาบาลให้เข้ามาดู”“จ้ะลูก หนูริณเพิ่งกลับจากคอนโดยังไม่ได้เอาของเก็บก็ต้องมานอนเฝ้าย่าที่โรงพยาบาลแล้ว เหนื่อยไหมลูก”“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ หนูเต็มใจจะอยู่เฝ้าคุณย่า คุณย่าคะเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้มันเป็นความจริงใช่ไหม”“ใช่จ้ะมันเป็นความจริงทั้งหมดที่ย่าก็เพิ่งรู้มาได้ไม่นาน หนูโกรธไหมที่คุณศิตาเขาทำแบบนั้นจนทำให้หนูกลายเป็นเด็กกำพร้าพ่อ”“หนูยอมรับนะคะว่าโกรธมากเลยค่ะแต่หนูก็คิดว่ามันกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้วล่ะค่ะคุณย่า ถึงแต่ก่อนหนูกับแม่จะถูกทอดทิ้งเพราะความเข้าใจผิดแต่ตอนนี้แต่ตอนที่หนูไม่เหลือใครคุณพ่อกับคุณย่าก็รับหนูมาอยู่ด้วยมันทำให้ หนูรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากอย่างน้อยก็ยังมีครอบครัวหนู”“เป็นคนจิตใจดีมากเลยนะลูกย่าก็นึกเสียดายถ้าหากแม่ของหนูได้มาเป็นสะใภ้คงย่ามันคงดีมากๆ”“หนูคิดว่าตอนนี้แม่กำลังมองดูอยู่ข้างบนและคงมีความสุขมากที่รู้ว่าเรื่องทุกอย่างในอดีตมันเกิดจากความการเข้าใจผิด
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 42 ความจริงที่เจ็บปวด
คุณย่านารีนั่งพิงหัวเตียงอยู่ในห้องพักวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่งบนศีรษะมีผ้าพันแผลสีขาวขนาดเกือบสามนิ้วติดอยู่ขณะที่รอบเตียงรายล้อมไปด้วยลูกหลานครบทุกคนสีหน้าของผู้สูงไว้ดูเครียดถึงแม้คุณหมอจะแจ้งว่าศีรษะมีเพียงแค่บาดแผลและไม่ได้มีอาการอะไรอื่นแต่ความเครียดของเธอก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยเพราะตอนนี้เธอกำลังเป็นกังวลและเป็นห่วงหลานสาวที่เพิ่งรับมาอยู่ด้วยเพียงหนึ่งปีอย่างริณเรณูเป็นอย่างมาก“คุณย่าคะริต้าขอโทษนะคะ ริต้าไม่ได้ตั้งใจทำร้ายคุณย่าเลยแต่คุณย่ามาพูดแบบนั้นกับริต้าเองริต้าก็เลยโมโหและดึงแขนคุณย่าแรงไปหน่อยค่ะ” รวิตายกมือไว้คุณย่านารีแต่ท่าทางของเธอก็เหมือนไม่สำนึกผิดอะไรเลย“ริต้าพ่อว่าหนูไม่ต้องพูดอะไรแล้วนะ ยิ่งพูดมันก็จะยิ่งทำให้ทุกอย่างแย่ลง” คุณนครินทร์ดุลูกสาวหญิงสาวหันมามองผู้เป็นบิดาด้วยสีหน้าไม่พอใจเพราะน้อยครั้งมากที่เธอจะถูกบิดาดุและครั้งนี้ก็ไม่ใช่เป็นการดุตามลำพังแต่เธอถูกดุต่อหน้าทุกคนในครอบครัว“ก็มันจริงนี่คะคุณพ่อ จู่ๆ คุณย่าก็มาพูดเรื่องอะไรก็ไม่รู้ ริต้าจะไม่ใช่ลูกของคุณพ่อจะไม่ใช่หลานของคุณย่าได้ยังไง คุณย่าคงจะหลงยัยริณมากเกินไปจนมองไม่เห็นหัวริต้าแล้วล่
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 41 ความจริงที่ไม่เคยคิดอย่างจะพูด
“นั่นสิคะคุณแม่ให้ริต้าเขาไปอยู่ใกล้ๆ มหาวิทยาลัยไหมจะได้ไม่เหนื่อยกับการเดินทางมาก” ศิตาพูดเสริมให้กับลูกสาว“แต่คอนโดแถวนั้นราคาสูงมากเลยนะ ย่าว่ามันจะสิ้นเปลืองไปเปล่าๆ อีกอย่างมหาวิทยาลัยของหนูกับที่บ้านก็ไม่ได้ไกลกันมากขนาดนั้น ถ้าเหนื่อยกับการขับรถจริงๆ ให้ลุงสนั่นคอยขับรับส่งไหม”“ไม่ค่ะคุณย่าริต้าอยากได้คอนโดริต้าไปดูมาแล้วราคาแค่เก้าล้านเองนะคะ”“ตั้งเก้าล้านย่าว่ามันแพงไปและมันไม่จำเป็นเลยนะริต้า หนูขับรถจากบ้านไปถึงมหาวิทยาลัยไม่ถึงยี่สิบนาทีเองนะ”“ไม่แพงหรอกค่ะคุณย่าซื้อให้หนูนะคะ หนูสัญญาเลยว่าจะตั้งใจเรียน” รวิตาอยากออกไปอยู่คอนโดเพราะอยากใช้ชีวิตอย่างอิสระและไม่ต้องรีบกลับบ้านเหมือนกันที่ผ่านมา“คุณย่าครับผมว่าต่อให้คุณย่าซื้อคอนโดราคายี่สิบล้านให้พี่ริต้า พี่เขาก็คงเรียนดีไม่ได้ครึ่งของพี่ริณหรอกครับ” มาวินพูดแทงใจดำของพี่สาวยังจังเขารู้ว่าที่ริต้าอยากย้ายไปอยู่คอนโดเพราะเธออยากจะออกไปเที่ยวกับเพื่อนมากกว่า“นี่นายมาวินนายได้ไปเรียนต่างประเทศใช้เงินตั้งมากและได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระพี่ขอแค่คอนโดแค่นี้นายจะมาขัดทำไม” รวิตามองน้องชายด้วยสายตาขุ่นเคือง“ก็ผมสงสารคุณย่านี่คร
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 40 อาเคยผิดสัญญากับหนูไหม
ความรู้สึกที่ตื่นมาในตอนเช้าแล้วมีคนนอนอยู่ข้างๆ มันเป็นความรู้สึกที่ริณเรณูโหยหามาตลอดหลายปี แต่ก่อนเธอกับมารดาก็นอนด้วยกันแบบนี้ จนกระทั่งมารดาป่วยและเข้าไปนอนในพยาบาล จากนั้นหญิงสาวก็นอนคนเดียวมาตลอดและพอวันนี้ได้ตื่นขึ้นมาในอ้อมกอดของรามัญก็ทำให้เธอรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ริณเรณูอยากให้มันเป็นแบบนี้ทุกวันหญิงสาวพกอดเขาแน่นขึ้นแล้วซุกใบหน้ากับแผงอกของชายหนุ่มเหมือนกับลูกแมวน้อยทำให้คนที่ตื่นมานานแล้วยิ้มกับท่าทางของเธอ“ตื่นแล้วเหรอ”“ยังคะ”“คนหลับที่ไหนจะตอบได้” รามัญพูดพลางหัวเราะอย่างอารมณ์ดีเขาไม่เคยนอนกับใครจนถึงเช้าแบบนี้เลยสักครั้ง“ก็หนูยังไม่อยากตื่น เมื่อคืนหนูไม่ได้ฝันไปใช่ไหมคะ”“ให้อาทบทวนให้ไหมว่าใช่ฝันหรือเปล่า”“ไม่ดีกว่าคะ แค่นี้หนูก็ไม่มีแรงลุกไปไหนแล้ว อารามคะอาเสียใจไหมกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน” หญิงสาวถามโดยว่าลืมคิดไปว่าคนที่น่าจะถามคำถามนี้น่าจะเป็นฝ่ายชายมากกว่า“หนูริณลืมอะไรไปหรือเปล่า อาต่างหากที่จะต้องถามเรื่องนี้กับหนู หนูเสียใจหรือเปล่า”“หนูก็บอกอาแล้วนะคะว่าหนูไม่เสียใจเลยค่ะก็หนูรักอา”“อาก็รักหนูนะ แต่เราจะทำเรื่องแบบนี้กันอีกไม่ได้”“ทำไมเหรอค
ดอกไม้ป่าของรามัญ ตอนที่ 39 บอกมาตามตรง nc
“หนูริณของอาหัวไวมากจูบเป็นแล้ว”“ดีมั้ยคะอาราม”“ดีที่สุดเลย”“ถ้าอารามอยากให้หนูจูบเก่งอารามต้องสอนหนูนะคะ”หญิงสาวพูดออกไปตามอารมณ์และความรู้สึกเพราะเธออยากให้เขามีเธอเพียงคนเดียวเท่านั้น“แน่ใจนะหนูริณว่าจะยอมเป็นของอาจริงๆ”รามัญถามหญิงสาวอีกครั้ง แม้รู้ว่าถ้าหากริณเรณูเปลี่ยนใจตนเองจะต้องจะทรมานมากแน่ไหน แต่ก็ไม่อยากจะหักหาญน้ำใจของคนที่ตัวเองรักเหมือนกัน แม้เขาจะไม่เคยบอกเธอว่าเขาเองก็รักเธอแต่คิดว่าหญิงสาวก็น่าจะเข้าใจดีเพราะถ้าหากเขาไม่รักไม่ได้รู้สึกอะไรก็คงไม่ตามดูแลเธอมาตลอดหลายปีแบบนี้“หนูไม่เสียใจค่ะอาราม” หญิงสาวยืนยันอย่างหนักแน่น“อาจะทำให้ครั้งแรกของเรามีแต่ความสุข”เขากระซิบข้างหูก่อนที่ปลายลิ้นร้อนจะลากไล้ไปตามหน้าอกอิ่มดูดดุนยอดถันกระตุ้นอารมณ์ของหญิงสาว รามัญตวัดปลายลิ้นรัวลงบนยอดถันสลับกับดูดเข้าปากจนแก้มตอบ เมื่อเห็นหญิงสาวแอ่นโค้งหน้าอกอิ่มเข้าหาเขาก็เข้าใจว่าเธอต้องการให้ตนเองทำแบบไหนฝ่ามือร้อนบีบขย้ำอย่างหนักหน่วง ปากร้อนก็ลากไล้สลับไปมาทั้งสองข้างจนเปียกชุ่ม มืออีกข้างลากต่ำลงมายังเอวนวดเฟ้นสะโพกกลมกลึง ปลายนิ้วจะไล้เข้าหาเนินเนื้อเบื่องล่างอีกครั้ง“อ๊ะ
Vous vous intéresseriez aussi à
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น522.7K VuesOBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat55.2K Vuesอยากเป็นแฟนหมอ ( NC 18+ )
กาแฟหอมกรุ่น38.6K Vuesบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.8K Vuesรักเกินห้ามใจ นายเพลย์บอย | ปริ้นxหลิน
พิชา - Phicha9.5K Vuesคลังเรื่องเสียวชวนซี๊ด
พริกหวานน้อยแต่เผ็ดมาก289 VuesFake Love(รักจอมปลอม)
ไรท์โส162 Vuesเชลยทรายสีเพลิง
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์378 Vues
