- 23 - ไม่จำกัด

งานประมูลดำเนินไปอย่างครึกครื้น ผู้คนพากันประมูลเครื่องประดับเพราะทุกชิ้นในงานเป็นชิ้นพิเศษที่ทำเอาไว้หนึึ่งชิ้นต่อแบบเท่านั้น ปาริฉัตรตั้งใจให้มันเป็นผลงานที่น่าจดจำสำหรับวันครบรอบการก่อตั้งบริษัทด้วย

แสงแฟลชดับลงมืดสนิทก่อนจะสาดขึ้นบนเวที ความอลังการและดนตรีน่าตื่นเต้นบ่งบอกเวลาของชุดเครื่องเพชรรอบฟินนาเล่ที่ทุกคนรอคอย นางแบบดังเดินออกมานำเสนออย่างหน้าสนใจ ก่อนจะหยุดยืนเพื่อรอคอยการประเมิน

"สร้อยเส้นนี้ออกแบบให้เป็นดอกทานตะวันและหัวใจ ประดับเพชรเม็ดเล็กอย่างปราณีต เพชรทุกเม็ดเราคัดสรรมาอย่างดี เป็นเพชรน้ำร้อนทั้งหมดค่ะ"

หลังฟังที่ปาริฉัตรอธิบายจบตะวัันขยับมองอย่างสนใจสร้อยเส้นนี้เป็นพิเศษ ทานตะวันกับหัวใจไม่ใช่ว่ามันคู่ควรกับแสนรักที่สุดหรอ เขาขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซอบแผ่วเบาเพื่อถามเธอให้มั่นใจ

"แสนรักชอบไหมเส้นนี้?"

"ก็ดีนะคะ เป็นทานตะวันแถมยังมีหัวใจด้วย น่ารักดีค่ะ" แสนรักพยักหน้าไปตามความจริง สร้อยเพชรราคาแพงขนาดนี้ ใครไม่ชอบก็คงแปลกแล้ว

"ราคาประมูลสร้อยเพชรชุดนี้เริ่มต้นที่สามล้านบาท เริ่มค่ะ"

"ห้าล้าน"

"พี่ตะวันคะ...." เธอคว้าแขนเขาเอาไว้ทันทีด้วยความตกใจที่เห็นเขาเริาิ่มประมูลด้วยอารมณ์ เห็นทีตะวันคงจะต่อสู้กับพวกนั้นแน่ เธอรู้ดีว่าตะวันำำม่ใช่คนยอมแพ้อะไรง่ายๆ แล้วถ้าทางนั้นตั้งใจลงเงินเพื่อต่อสู้กับเขา เขาต้องสวนกลับไปแบบไม่คิดแน่

"ไม่เป็นไรหรอก อยู่เฉยๆแล้วดูให้สนุกก็พอ" มือหนาแตะลงบนมือคนน้องแผ่วเบาเพราะเขารู้ว่าเธอคงกังวล แต่เงินแค่นี้มันเล็กน้อยมากสำหรับเขา

"หกล้าน" อาทิตย์ยกป้ายบอกราคาประมูลขึ้นสู้ ตะวันเห็นแววตาท้าทายนั้นเขาแค่แค่นยิ้มแล้วยกป้ายบอกราคาประมูลต่ออย่างไม่รีรอ

"หึ แปดล้าน'

"สิบล้าน"

ครั้งนี้สิรินาถพูดบ้าง เขารู้ว่าทั้งสองคนตั้งใจมองมาอย่างท้าทายเขา ว่าเขาจะสามารถสู่ราคาต่อได้ไหม เพิ่มทีละล้านสองล้านมันจะไปสนุกอะไร

"สิบห้าล้าน" ตะวัันพูดอย่างมั่นคง เขามองมือเล็กที่จับแขนเขาแล้วบีบเล็กน้อยราวกับปรามเขาเอาไว้ แสนรักอาจจะไม่รู้ว่าเขาต้องการประมูลสร้อยเส้นนี้ให้เธออยู่แล้ว และไม่ว่าราคามันจะไหลไปเท่าไหร่ ตะวัันก็ยังจะสู้ต่อไปจนมันเป็นของเขา

"สะ สิบหกล้าน"

"ยี่สิบล้าน" เขารอบขำนิดหน่อยยามเห็นแสนรักตาเบิกกว้าง ดูท่าคนน้องคงอยากจะตีเขาเต็มทีที่เขาไม่ฟังที่เธอเตือนเธอเลย ตะวันแค่ทำเสมอไปทางอื่นแล้วรอฟังต่อว่าอาทิตย์จะสู้อีกไหม

"ยี่สิบเอ็ดล้าน"

"โหยยย อัครบวรเหมือนกันแต่ทำไมอาทิตย์ทันขี้เหนียวจังว่ะ" เสียงสกายตั้งใจพูดก่อกวนให้ทั้งอาทิตย์และสิรินาถรู้สึกขายหน้า ตะวันมองสกายที่ยักคิ้วให้เขาก่อนจะหันไปหาองศาเพื่อให้อีกคนพูดเสริมเจ้าไปอีก

"จริง เพื่อนกูบิดทีตั้งสี่ห้าล้าน แต่คุณอาทิตย์ดันบิดเพิ่มแค่ทีละล้านเอง"

"ก็นี่มันงานประมูล!! จะบิดเท่าไหร่ก็ได้ไม่ใช่หรือไง" สิรินาถลุกขึ้นเถียงทันควัน ตะวันได้แต่ส่ายหัวให้กับความปกป้องอาทิตย์ของหญิงสาวอีกคน ไม่รู้วึกอะไรเลยหรือไงที่ผู้ชายปกป้องตัวเองไม่ได้เลย ดูไปก็ยังไม่รู้ว่าสิรินาถไปหลงรักอาทิตย์ที่ตรงไหน

"มันก็ใช่แหละ แต่ละดับคุณอาทิตย์กับคุณสิรินาถ ก็น่าจะสู้แบบสมน่ำสมเนื้อให้คนได้ตื่นตาตื่นใจกันหน่อย" สกายยักคิ้วราวกับท้าทายจนสิรินาถกำมือแน่น แม่พ่อของสิรินาถจะรวยและตามใจลูกสาวมาก แต่ก็เห็นแก่ผลประโยชน์มากเช่นกัน ขืนรู้ว่าลูกสาวเอาเงินมาถลุงประมูลแข่งแบบนี้ เห็นทีคงโดนด่ากันทั้งผัวทั้งเมีย

"เอายังไงต่อดีคะ มีคนประมูลเพอ่มไหมเอ่ย ตอนนี้อยู่ที่ยี่สิบเอ็ดล้านค่ะ" ปาริฉัตรดำเนินงานประมูลต่อ เสียงนับหนึ่งและสองแต่ยังไม่ทันถึงสามตะวันก็ยกป้ายขึ้นเพื่อเสนอราคาอีกครั้ง

"สามสิบล้าน" เสียงฮือฮาดังขึ้นภายในงาน ทุกสายตาจดจ้องไปที่อาทิตย์กับสิรินาถยิ่งเพิ่มแรงกดดันให้ทั้งสองคนสู้ต่อ

"สะ สามสิบเอ็ดล้าน" อาทิตย์เริ่มพูดตะกุกตะกักยิ่งทำให้ตะวันแค่ยหัวเราะ เขารู้ดีว่าอัครบวรไม่มีเงินขนาดนั้นหรอก แต่ถึงจะมีถ้าเอามาลงกับเครื่องเพชรราคานี้จริงก็คงไม่เหลืออะไร

"สามสิบห้าล้าน"

"พี่ตะวันพอแล้วค่ะ" ตะวันส่ายหัวให้แสนรักไปแล้วจับป้ายประมูลเอาไว้มั่น เขาลูบแก้มเธอแล้วขยับเข้าไปใกล้

"สร้อยเส้นนี้ควรจะเป็นของแสนรัก" เขาพูดเท่านั้นก่อนจะขยับกลับไปนั่งทิ้งตัวพิงเก้าอี้ทั้งไขว่ห้าง

"มีใครจะสู้ต่อไหมคะ? สามสิบห้าล้านครั้งที่หนึ่ง สามสิบห้าล้านครั้งที่สอง สามสิบห้าล้านครั้งที่....."

"สามสิบหกล้าน!" สิรินาถตะโกลั่นออกมานั่นไม่ทำให้ตะวัันรู้สึกเกรงกลัวแม้สักนิด เขาเคาะปลายนิ้วลงบนป้ายสำหรับยกประมูลตามจังหวะการนับเพื่อปิดประมูลของสร้อยเส้นนี้

"ไม่จำกัดวงเงิน...."

คำของตะวันทำเอาทุกคนในงานประมูลพูดคุยกันเสียงเจื้อยแจ้ว เขาแค่นยิ้มมุมปากก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นอ่อนโยนเมื่อหันไปมองแสนรัก คืนวันนี้เธอจะต้องเจิดจรัสที่สุด เจิดจรัสกว่าสร้อยเพชรรอบฟินนาเล่เส้นนี้อีก ตะวันต้องการให้คนที่ดูถูกเธอในวันที่ครอบครัวเธอล้มได้รู้ว่าแสนรักไม่ได้หมดที่พึ่งอย่างที่คิด

"ประมูลบ้าอะไรแบบนี้ ปกติต้องพูดราคาไม่ใช่หรอ!" สิรินาถลุกขึ้นเหวเสียงดังลั่นอย่างไม่พอใจ

"คุณไม่เข้าใจหรอครับคุณสิรินาถ?"

ตะวัันพูดทั้งลุกขึ้น เขาเดินออกจากโซนวีไอพีไปหาโซนที่อาทิตย์และสิรินาถนั่งอยู่ สรรพนามและคำลงท้ายที่สุภาพนั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อสถานการณ์ตอนนี้เท่านั้น

"ไม่จำกัดวงเงินของผมหมายถึงว่า....ไม่ว่าพวกคุณจะประมูลราคาเท่าไหร่ ผมจะบิดเพิ่มห้าล้านเสมอ.. พูดง่ายๆก็คือสร้อยเส้นนี้ต้องเป็นของผม"

"แกจะอวดดีไปแล้วไอ้ตะวัน มีปัญญาจ่ายหรือไง!!" อาทิตย์ชี้หน้าแล้วพูดประโยคแสนดูถูกออกมา ตะวันแค่นหัวเราะ ดูเหมือนน้องชายฝาแฝดของเขาจะยังคิดว่าตะวัันคนนี้เป็นคนไร้ค่าไร้ความสามารถที่ไม่สามารถดูแลตัวเองได้เหมือนเมื่อก่อนสินะ

"กูอ่ะมีแน่ แต่มึงมีรึเปล่า.... ใช้เฃินเมียประมูลให้เมีย น้าขายหน้าชิบหายเลยนะ" เขาตั้งใจพูดข้างหูให้อาทิตย์โกรธเคืืองขึ้นมา ตะวันหันมองไปโดยรอบตะโกนถามหาคนที่ต้องการประมูลสู้กับเจาแต่ก็ไม่มีใครยอมเอ่ยปาก เขามองสิรินาถที่พยายามโทรศัพท์ ถ้าเดาไม่ผิดก็คงโทรหาพ่อเธอ แต่สีหน้าที่ไม่สู้ดีนี้มันน่าตลกชะมัด

สิ้นสุดการนับถอยหลังสร้อยเพชรเส้นนั้นก็เป็นของเขา ตะวันรับมันมาก่อนจะก้าวเดินมาเผชิญหน้ากับแสนรัก สร้อยเพชรเส้นนั้นถูกสวมให้เธออย่างไม่ต้องคิด ไม่ส่ามันจะราคาเท่าไหร่ ก็มีค่าสู้แสนรักของเขาไม่ได้เลยสักนิด