Home / โรแมนติก / ต้องห้ามรัก / ตอนที่ 10 วันมามาก

Share

ตอนที่ 10 วันมามาก

Author: SS.WONDER
last update publish date: 2026-02-15 22:45:50

 

“ทำไมถึงไปนั่งอยู่ที่นั่นกับคนแปลกหน้าได้ล่ะคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามน้องสาวต่างสายเลือดออกมาด้วยความสงสัย ในขณะที่ตาคมยังคงจับจองไปยังเด็กสาวตรงหน้าด้วยสายที่อ่อนโยน

“บังเอิญเจอกันน่ะค่ะ”

“น้องจำที่คุณพ่อเคยสอนเราไว้ไม่ได้เหรอครับ...ห้ามคุยกับคนแปลกหน้า” ไต้ฝุ่นหยุดเดินก่อนจะหันกลับมามองหน้าน้องสาวอีกครั้งอย่างรอคำตอบ

“แต่ตอนนี้ฮาญาโตแล้ว ไม่ใช่เด็กๆ อย่างกับเมื่อก่อนแล้วนะคะ”

“ไม่ว่าจะโตแค่ไหนน้องก็ยังเป็นน้องของพี่...พี่เป็นห่วงนะครับ”

“ใช่ค่ะญ่าเป็นน้องของพี่” เด็กสาวเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าเสียงอ่อน ก่อนที่ใบหน้าสวยจะปรากฏรอยยิ้มหวานออกมา

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วน้องขอตัวไปหาเพื่อนๆ ก่อนนะคะ” เธอเอ่ยบอกกับร่างสูงตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง พร้อมกับเตรียมจะวิ่งหนีเขาไปอีกทาง

“เดี๋ยวครับ” ข้อมือบางถูกชายหนุ่มคว้าเอาไว้ได้ทัน ก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกกับเธอเสียงอ่อน พร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับเธอ

“เย็นนี้กลับบ้านกับพี่นะครับ”

“ได้ค่ะ ฮาญาขอตัวก่อนนะคะก่อนนะคะ” ฮาญาพยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นการตอบรับคำเชิญชวนของเขา ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปหาเพื่อนๆ ที่รออยู่ไม่ไกลในทันที

“...” ไต้ฝุ่นมองตามแผ่นหลังบางวิ่งห่างออกไปจนลับตา ก่อนที่คิ้วเรียวของเขาจะขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจในท่าทางที่น้องสาวแสดงออกมา

ปกติแล้วถ้าได้อยู่ด้วยกันฮาญาจะตามติดเขาแทบจะตลอดเวลา แต่วันนี้มาแปลก...ไม่ใช่แค่ไม่อยากอยู่ใกล้เขา แต่เธอยังไม่อยากแม้แต่จะสบตาเขาด้วยซ้ำ

“เป็นอะไรรึเปล่า?”

ถึงแม้ว่าตลอด 3 ปีที่ผ่านมาเขาจะเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านกับคอนโดที่คุณพ่อซื้อไว้ให้ใกล้กับมหาวิทยาลัย ไต้ฝุ่นกับน้องสาวของเขาก็ยังคงสนิทสนมกันเหมือนเดิม จะมีก็แต่ทำไมวันนี้ที่เธอทำตัวเหมือนต้องการจะหลบหน้าเขา

“หรือว่าไปทำอะไรให้น้องโกรธแล้วไม่รู้ตัววะ?” ไต้ฝุ่นทำได้เพียงแค่เอ่ยถามตัวเองออกมาด้วยความสงสัย

ช่วงบ่ายของวัน

“เรากลับบ้านกันเลยดีไหมครับ”

“ดีค่ะ” ฮาญาพยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับร่างสูงตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเดินนำเขาไปยังรถหรูที่จอดอยู่ไม่ไกลในทันที

“เชิญครับ”

“ขอบคุณค่ะ” ฮาญากล่าวขอบคุณพี่ชายที่เปิดประตูรถให้กับเธอ ก่อนที่ร่างบางเดินเข้าไปนั่งในรถข้างคนขับอย่างว่าง่าย

“...” เด็กสาวสำรวจไปรอบๆ รถของพี่ชายก่อนที่เธอจะชะงักไปทันทีที่สายตาของเธอเลื่อนไปเห็นวัตถุบางอย่างหล่นอยู่บนพื้นตรงหน้า

“เดี๋ยวนี้พี่ฝุ่นใช้ลิปสติกด้วยเหรอคะ?” ฮาญาเอ่ยถามพี่ชายออกมาด้วยความสงสัย ก่อนจะยื่นมันคืนให้กับชายหนุ่มข้างกาย

“...” ไต้ฝุ่นรับลิปสติกมาถือเอาไว้ก่อนจะว่างมันลงไว้ที่คอนโซลกลางรถระหว่างเขาและเธอ

“ไม่ใช่ของพี่หรอกครับ”

บรรยากาศภายในรถตกอยู่ในความเงียบอีกครั้ง ระหว่างทั้งคู่ไม่มีเคยยอมเอ่ยคำใดออกมาจนกระทั่ง...

“ฮาญาคะ?”

ปกติแล้วฮาญาเป็นเด็กร่าเริงสดใส ช่างพูดช่างเจรจา ยิ่งได้อยู่ด้วยกันกับเขาด้วยแล้วเธอไม่มีทางปล่อยให้บรรยากาศเงียบแบบนี้อย่างแน่นอน

“คะ?” ฮาญาหันกลับมามองพี่ชายของตัวเองอีกครั้งตามเสียงเรียกของเขา

“เป็นอะไรรึเปล่าคะ?”

“ฮาญาไม่เป็นอะไรคะ”

“พี่คิดว่าน้องน่าจะมีเรื่องไม่สบายใจอยู่นะ อยากเล่าให้พี่ฟังไหมคะ”

“จริงๆ ก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ”

“...”

“แต่...”

“พี่ไต้ฝุ่นคะ?” ฮาญาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามพี่ชายออกมาอีกครั้งด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“คะ?”

“พี่ฝุ่นมีแฟนแล้วเหรอคะ?”

“พี่ไม่มีแฟนค่ะ น้องถามพี่ทำไมเหรอคะ หรือว่าได้ยินที่เขาพูดกันวันนี้...” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามน้องสาวออกข้างกายออกมาอย่างรู้ทัน พร้อมกับมุมปากหนาค่อยๆ แสยะยิ้มหวานออกมา

เขาคิดว่าตอนนี้เขาพอจะเดาได้แล้วว่าน้องสาวของเขาเป็นอะไร ‘ที่แท้ก็กลัวถูกแย้งความรักนี่เอง...’

“น้องไม่ต้องกลัวนะคะ ไม่มีใครแย้งความรักของพี่ไปจากน้องได้ทั้งนั้น” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับสาวน้อยข้างกายเสียงอ่อนเสียงหวาน พร้อมกับมือหนาข้างหนึ่งลูบลงที่หัวน้อยๆ ของเธออย่างเอ็นดู

“ค่ะ”

‘ฮาญาขอแค่ไม่รู้สึกกับพี่ไปมากกว่านี้ เรื่องอื่นๆ ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว’ ฮาญาบอกกับตัวเองอยู่ภายในใจ ก่อนที่เธอจะหันหน้าหนีเขาไปอีกทาง ‘แต่ทำไมหัวใจถึงได้เต้นแรงแบบนี้นะ’

“อยากกลับบ้านรึยังคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยถามหญิงสาวข้างกายออกมาอีกครั้ง ในขณะที่สายตาของเขายังคงจับจ้องไปยังถนนเบื้องหน้า

“อยากกลับค่ะ”

“...”

“เมื่อคืนฮาญาอ่านหนังสือดึกไปหน่อยค่ะ ตอนนี้ก็เลยง่วงนอน...”

“หืมมมม?” ไต้ฝุ่นหันมามองหน้าน้องสาวพร้อมกับคิ้วหนายกขึ้นเล็กน้อยอย่างประหลาดใจ ปกติแล้วน้องสาวคนนี้ของเขาชอบออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้านยิ่งกว่าใคร และนี่เธอยิ่งบอกว่าเมื่อคืนอยู่อ่านหนังสือจนดึกด้วยแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่น่าเหลือจะเชื่อไปอีก

“นี่พี่ไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหมคะ?”

“ฟังฮาญาให้ดีนะคะ”

“...”

“ฮาญาอยากกลับบ้านค่ะ” ฮาญาหันไปมองค้อนใส่พี่ชาย ก่อนที่เธอจะเอ่ยบอกกับเขาออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

“พี่เข้าใจแล้วค่ะ”

“...”

“น้องสาวของพี่โตขึ้นแล้วสินะ”

‘คำก็น้องสาว สองคำก็น้องสาว เฮ่อออออ!!!’

ณ คฤหาสน์ฮันเตอร์

“ฮาญากับไต้ฝุ่นกลับมากันแล้วเหรอคะ”

“น้าน้ำมนต์สวัสดีค่ะ”

“สวัสดีค่ะ” น้ำมนต์ภรรยาของหมอเพิร์ชเพื่อนรักเพื่อนตายของฮันเตอร์ เดินออกมารับหลานๆ ของเธอพร้อมกับใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม

“คุณแม่ไปไหนเหรอคะ?”

“คุณแม่ไปตลาดกับน้าชูใจค่ะ”

“อ่อ วันนี้ที่บ้านของเรามีงานปาร์ตี้กันนี่นา”

“ใช่ค่ะ...หิวไหมคะ?”

“หิวมากเลยค่ะน้าน้ำมนต์ แต่ญ่าอยากขอตัวไปอาบน้ำและนอนพักสักงีบก่อนน่ะคะ”

“น่ารักจังเลยหลานสาวน้า ขึ้นไปนอนพักให้หายเหนื่อยก่อนนะคะ ” น้ำมนต์เอ่ยบอกกับหลานสาวตรงหน้าเสียงอ่อนเสียงหวาน ก่อนที่เธอจะหันไปส่งยิ้มหวานให้กับหลานชายที่พึ่งเดินเข้ามาด้วยอีกคน

“สวัสดีครับน้าน้ำมนต์”

“สวัสดีค่ะ...วันนี้เหนื่อยไหมครับ?”

“ไม่เหนื่อยครับ”

“ไม่เหนื่อยก็ไม่เหนื่อยครับ...เด็กๆ ขึ้นไปพักผ่อนกันก่อนนะคะ”

“ครับ / ค่ะ”

ฮาญากับไต้ฝุ่นเดินขึ้นมาบนชั้น 2 ของตัวบ้านเงียบๆ ไม่มีใครเอื้อนเอ่ยคำใดออกมา จนกระทั่ง...

“ฮาญา”

“คะ?”

“พี่มีเรื่องอยากคุยกับน้องค่ะ” ไต้ฝุ่นดึงข้อมือบางของน้องสาวเอาไว้อย่างเบามือ ก่อนที่เขาจะเอ่ยบอกกับเธอด้วยเสียงที่อ่อนลง

“เรื่องอะไรเหรอคะ?” ฮาญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าออกมาด้วยความสงสัย

“น้องงอนพี่รึเปล่าคะ?”

“เปล่านี่คะ” ฮาญาตอบคำถามของร่างสูงตรงหน้ากลับไปในทันที

“น้องเป็นน้องของพี่มาตั้งกี่ปี ท่าทางของน้องเปลี่ยนไปแบบนี้มีเหรอคะที่พี่จะดูไม่ออก”

“...”

“แต่น้องช่วยเมตตาพี่ชายที่แสนจะโง่เขลาคนนี้สักครั้งได้ไหมค?”

“ได้โปรดบอกพี่ทีได้ไหมคะว่าน้องของพี่เป็นอะไร...?”

“...”

“นะคะ พี่โง่เรื่องเดาใจคนม๊ากมาก...น้องก็รู้”

“...”

“นะครับ”

“อุ๊บ! ฮ่าฮ่าฮ่า” ฮาญายกมือบางขึ้นมาอุดปากของตัวเองเอาไว้ ก่อนที่เขาจะเผลอหลุดขำออกมาเสียงดังลั่นบ้านอย่างชอบใจที่เห็นสีหน้าของชายหนุ่มตรงหน้ากำลังออดอ้อนเธอ

“อารมณ์ดีขึ้นมาบ้างแล้วใช่ไหมคะ?”

“ค่ะ” ฮาญาพยักหน้าเบาๆ เพื่อเป็นคำตอบให้กับคนตรงหน้า

“ถ้าอย่างนั้นก็บอกพี่ได้แล้วใช่ไหมครับว่าพี่ไปทำอะไรให้น้องโกรธ”

“อืออออ บอกดีไหมน่า...?”

“เมตตาพี่สักครั้งนะครับ”

“น้องบอกก็ได้ค่ะ”

“พี่รอฟังอยู่ครับ”

“น้องเป็น...วันนั้นของเดือนค่ะ”

“คะ ครับ?”

พูดจบเด็กสาวก็รีบเดินตรงไปยังห้องพักของตัวเองในทันที ทิ้งชายหนุ่มให้ยืนอึ้งกับคำตอบของเธออยู่เพียงลำพัง ก่อนที่มุมปากหนาจะค่อยๆ ยกยิ้มออกมา...

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 20 เจ็บปวดกว่าใคร

    หลายวันต่อมา...“วันนี้ไปสอบมาเหนื่อยไหมคะลูกสาว” ตะวันเดินออกมาต้อนรับฮาญาที่หน้าประตูบ้าน ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามเด็กสาวตรงหน้าออกมาด้วยความเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ แต่ฮาญาง่วงนอนมากกว่า”“เมื่อคืนคงจะอ่านหนังสือดึกสินะคะ”“...” ฮาญาเลือกที่จะส่งยิ้มหวานกลับไปให้กับคนตรงหน้าแทนที่จะตอบคำถามกลับไป“ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นไปพักก่อนนะคะ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วแม่จะให้คนขึ้นไปตามค่ะ”“ค่ะ”ฮาญาเดินขึ้นมายังห้องนอนของตัวเองก่อนที่หญิงสาวจะรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาจนต้องจับราวบันไดเอาไว้ ก่อนหน้านี้เธอก็มีอาการเวียนศรีษะคล้ายจะเป็นลม และรู้สึกหนาวๆ ร้อนๆ ราวกับว่ากำลังจะเป็นไข้คุณหมอที่ห้องพยาบาลวัดความดัน และแจ้งว่าความดันของเธอต่ำสาเหตุน่าจะมาจากการพักผ่อนไม่เพียงพอ และมีความเครียดสะสมมากเกินไป คุณหมอท่านให้ยามาพร้อมกับย้ำนักย้ำหนาว่าให้พักผ่อนให้เพียงพอ“เฮ่ออออ!!” ฮาญาพาร่างกายและหัวที่หนักอึ้งของตัวเองมายังห้องนอนของตัวเองได้สำเร็จ ก่อนที่เธอจะรีบไปอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ในทันทีเผื่อว่าอาการที่เธอเป็นอยู่มันจะทุเลาขึ้นบ้าง“กินยานอนแล้วกันไม่ได้นอนหลับสนิทมาหลายวันแล้ว” ฮาญากินยาที่คุณหมอให

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 19 ตัดใจเสียเถอะ

    “...” ฮาญาเดินไปตามเสียงเรียกของไต้ฝุ่นอย่างว่าง่าย ก่อนที่ทุกคนจะเดินไปยังรถบัคกี้ของตัวเองที่จอดอยู่ไม่ไกล“หมวกกันน็อคค่ะ” ไต้ฝุ่นยื่นหมวกกันน็อคมาให้กับน้องสาวก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปช่วยเธอใส่มันอย่างชำนาญ“ขอบคุณค่ะ”“เพื่อความปลอดภัยใส่เข็มขัดให้เรียบร้อยคะ” ไต้ฝุ่นเอ่ยบอกกับร่างบางตรงหน้า ก่อนที่เขาจะดึงมันออกมาเพื่อใส่ให้กับเธออีกครั้ง“น้องใส่เองค่ะ”“ค่ะ” มุมปากของไต้ฝุ่นยกยิ้มออกมาก่อนที่เขาจะสตาร์ทรถบัคกี้ของตัวเองในทันที เสียงรถบัคกี้ที่ถูกสตาร์ทขึ้นมาพร้อมกันเสียงดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ ก่อนที่รถทุกคันจะถูกขับออกไปตามลำดับ“กรี๊ดดดดด! / กรี๊ดดดดดดด!”“กรี๊ดดดดดด!! พวกเราไม่ได้ไปขับรถเล่นชิวๆ เหรอคะ” ฮาญาร้องถามออกมาเสียงหลง พร้อมกับหันไปมองน้องสาวที่นั่งอยู่คันหลังด้วยความตกใจทันทีที่เธอได้ยินเสียงกรี๊ดของคุณแม่และน้องสาวของเธอกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจไม่ต่างกันกับเธอ“ชิวๆ เหรอคะ?” ไต้ฝุ่นเอ่ยออกมาก่อนที่เขาจะเร่งความเร็วเพื่อให้ตามรถของคุณพ่อของเขาได้ทัน“ชิวไม่ชิวเดี๋ยวน้องก็รู้”“กรี๊ดดดด! พี่ฝุ่น”“นี่แค่พึ่งเริ่มเองนะคะ จับไว้ให้แน่นๆ ของจริงกำลังจะเริ่มขึ้นต่อจากนี้

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 18 จำไม่ได้เลย

    เช้าวันต่อมา...“พี่ญ่าตื่นแล้วเหรอคะ” น้ำฟ้าเอ่ยถามพี่สาวของเธอออกมา ก่อนที่พอใจที่นอนอยู่อีกฝั่งจะหันมามองที่ฮาญาพร้อมกับรอยยิ้มหวานค่อยๆ ปรากฎขึ้นมาบนใบหน้าของเธอ“ค่ะ...” มือบางกุมขมับของตัวเองเอาไว้พร้อมกับนวดคลึงมันเบาๆ พอลืมตาขึ้นมาเธอก็รู้สึกเวียนหัวอย่างบอกไม่ถูก ดวงตากลมโตจ้องมองไปยังหลังคาเต็นท์ ก่อนที่หญิงสาวกระพริบตาถี่รั่วเพื่อพยายามปรับภาพตรงหน้าให้ชัดเจนยิ่งขึ้น“รู้สึกยังไงบ้างคะ” พอใจเอ่ยถามพี่สาวออกมาด้วยความเป็นห่วง“ตาลาย เวียนหัวคล้ายจะเป็นลมค่ะ”“อยากนอนต่ออีกหน่อยไหมคะ” น้ำฟ้าเอ่ยถามขึ้นมาอีกครั้งด้วยความเป็นห่วงพี่สาวไม่ต่างกัน“ไม่อยากแล้วค่ะ ว่าแต่พี่มานอนอยู่ที่นี่ได้ยังไงเหรอคะ” ฮาญาเอ่ยถามน้องสาวทั้งสองคนออกมาด้วยความสงสัย ภาพสุดท้ายที่เธอจำได้คือ...“อุ๊บ! ไม่ได้นะ...” มือบางรีบยกขึ้นมาปิดปากของตัวเองเอาไว้ทันทีที่เธอนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืนขึ้นมาได้ ฮาญาจำได้รางๆ ว่าเธอแพ้เสียงในหัวของตัวเองที่ต้องการจะระบายความรู้สึกอึดอัดออกมา‘นี่ฉันแพ้เสียงในหัวของตัวเองอย่างนั้นเหรอเนี่ย’‘น้องสาวก็น้องสาวสิไม่เห็นต้องย้ำให้ตรงนี้มันเจ็บเลย’“...”‘ฮึกกกก น้อง

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 17 เครื่องดับ

    “คุณแม่คะ”“ขาลูก...” ตะวันยกยิ้มหวานออกมา ก่อนที่เธอจะขานรับเสียงเรียกของเธอกลับไปด้วยน้ำเสียงที่นุ่มละมุนอย่างเช่นทุกครั้ง“ทำไมคุณแม่ถึงรักคุณพ่อล่ะคะ”“ทั้งๆ ที่คุณแม่เลือกที่จะหนีคุณพ่อไปแล้ว แล้วทำไมถึงยังยอมให้คุณพ่อเข้ามาในชีวิตอีกล่ะคะ” ฮาญาเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“หึหึ”“คุณแม่หัวเราะทำไมคะ หรือเพราะฮาญากับเฮคเตอร์เหรอคะ”“เรื่องของหนูก็มีส่วน แต่ที่สำคัญ...คือ แม่รักคุณพ่อของหนู รักมาก มากจนไว้ว่าจะห่างกันไกลแค่ไหน หรือห่างกันนานเพียงใดแม่ก็ยังรักพ่อของหนูอยู่”“แล้วถ้าคุณพ่อยังคงทำไม่ดีกับคุณแม่อยู่ล่ะคะ คุณแม่จะกลับมาไหม”“ไม่กลับค่ะ ถึงแม่จะรักพ่อของหนูมาก แต่แม่ก็รักตัวเองมากเหมือนกัน หากวันนั้นพ่อของหนูปรับปรุงตัวไม่ได้แม่ก็จะไม่เลือกรักเขาอีกเป็นครั้งที่ 2”“แต่คุณพ่อทำได้ใช่ไหมคะ”“ใช่ค่ะ เขาทำได้ดีมาจนถึงทุกวันนี้”“...” ฮาญามองไปยังหญิงวัยกลางคนตรงหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก แก้มแดงทั้งสองข้างของเธอป๋องขึ้นมาอย่างเขินอาย หญิงสาวพ้นลมหายใจออกมาอย่างแรงก่อนจะส่งยิ้มหวานไปให้กับคุณแม่ของเธอ“โรแมนติกจัง...เอิ่บ!!”“ไหวไหมคะ”“รู้สึกอยากอาเจียนรึเปล่าคะ”“อยาก

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 16 ตัดสินใจ

    ช่วงค่ำของวัน...“เด็กๆ มากันแล้วค่ะ” พอใจเอ่ยขึ้นมาพร้อมกับวางจานอาหารในมือลงบนโต๊ะตรงหน้าอย่างเบามือ“เชิญนั่งได้เลยครับ” สกายที่ยืนดูเมียรักจัดโต๊ะอาหารอยู่นานหันไปมองยังทางเดินเล็กๆ ก่อนที่เขาจะเอ่ยเรียกเด็กๆ ให้เข้ามาจับจองที่นั่งของตัวเอง“คุณพ่อคุณแม่ทำอะไรกันเยอะแยะเลยคะเนี่ย?” พอใจมองไปยังจานอาหารที่วางอยู่ตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัย“ยังมีหมูย่างกับเนื้อย่างอีกนะคะ”“มาแล้วครับ” ฮันเตอร์กับเพิร์ชเดินตรงมาที่โต๊ะรับประทานอาหาร พร้อมกับถือถาดเนื้อย่างถาดใหญ่เข้ามาด้วย ก่อนที่พวกเขาจะวางมันลงตรงหน้าของลูกๆ อย่างเบามือ“หู้ยยยยย~~ น่าทานจังเลยค่ะ”“ใช่ค่ะ กลิ่นก็ห๊อมหอม...”“ถ้าอย่างนั้น...ก็เชิญเลยครับ”“ทานแล้วนะคะ / ทานแล้วนะครับ”ทุกคนบนโต๊ะทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย แต่จะมีอยู่สองคนที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาทานอาหารอยู่เงียบๆ ไม่เอ่ยคำใดออกมาผิดแปลกไปจากทุกครั้ง“ฮาญา”“ขา” ฮาญาขานรับเสียงเรียกของคุณพ่อของเธออย่างรวดเร็ว ก่อนที่ใบหน้าหวานจะเงยหน้าขึ้นไปเผชิญหน้ากับเขา“อาหารไม่ถูกปากเหรอครับ” ฮันเตอร์เอ่ยถามลูกสาวออกมาด้วยความสงสยั“เปล่าค่ะ...อาหารอร่อยมากค่ะ”

  • ต้องห้ามรัก   ตอนที่ 15 สารภาพ

    “ฮาญา...”“พี่ฝุ่น!” ฮาญาร้องเรียกชื่อชายหนุ่มออกมาเสียงหลงด้วยความตกใจ ร่างบางชะงักนิ่งงันไปในทันทีเธอไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปมองร่างสูงที่ก้าวเข้ามาหยุดอยู่ด้านหลังของเธอเลยแม้แต่น้อย“เมื่อสักครู่น้องพูดว่าอะไรนะคะ พอดีพี่ฟังไม่ค่อยถนัด”“มีแฟนที่อบอุ่นยังไงก็ดีกว่าค่ะ” ฮาญาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนที่เธอจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา หญิงตอบร่างสูงตรงหน้ากลับไปด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง“น้องจะรู้ได้ยังไงว่าคนคนนั้นรักน้องจริง รักมากจนสามารถทำทุกอย่างเพื่อน้องได้...”“คงเป็นการกระทำของล่ะมั้งคะ”“...”“พูดแบบนี้แสดงว่าพี่ญ่ามีคนนั้นแล้วเหรอครับ?” เฮคเตอร์ที่ยืนเงียบอยู่นานเอ่ยถามพี่สาวของเขาขึ้นมาด้วยความสงสัย“มี เมอ ที่ไหนกันล่ะคะ พี่ก็แค่หมายถึงเฉยๆ”“มองหน้าน้องแบบนี้หมายความว่าไงคะ?” ฮาญาตอบคำถามของน้องชายกลับไป ก่อนที่เธอจะเอ่ยถามไต้ฝุ่นออกมาด้วยความสงสัย“น้องไม่รู้หรอกค่ะว่าความรักของคนอื่นจะเป็นอย่างไง แต่ความรักของน้องคงจะเป็นการกระทำที่ทั้งสองคนแสดงออกมาค่ะ”“.../.../.../...”“เหมือนที่คุณพ่อคุณแม่ของพวกเราแสดงออกมาไงคะ”“ฟ้าเห็นด้วยค่ะ”“พอใจก็คิดเหมือนพี่ญ่าค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่ของ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status