LOGIN[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]
Part : ความสุขของละลา -------------------------------------------------------------------------- การมาเที่ยวครั้งนี้ ท่านซาตานมีเหตุผลที่ต้องการจะพาสาวก ผู้ที่ศรัทธาบูชาเขา มาเยี่ยมดูสถานที่ที่เป็นจุดพักหลังสิ้นสุดหน้าที่ในโลกใบเก่า เพื่อเดินทางต่อไปยังที่แห่งใหม่ ที่ผู้ลาจากก็ไม่รู้ว่าที่แสนไกลนั้นจะเป็นที่แห่งใด จะบอกว่าสถานที่แห่งนี้ไม่มีอยู่ในโลกความจริงก็คงเป็นเช่นนั้น เพราะสถานที่แห่งนี้เป็นโลกหลังความตาย เป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างสถานที่บางสถานที่ ซึ่งท่านซาตานสงวนไว้ให้กับคนสำคัญของเขา มีเพียงแค่คนที่เขากำหนดเท่านั้นที่จะได้เห็น และที่นี่ก็ดูจะเป็นสถานที่ที่ถูกใจคุณย่าของละลามาก ๆ เพราะเมื่อได้เข้าไปพักภายในห้องนอนส่วนตัว ก็เหมือนว่าเธอได้หลุดเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่ทำให้รู้สึกสบายทั้งกายและใจ ทั้งที่คิดว่าคงไม่มีที่ไหนให้ความสุขได้เท่าที่บ้าน แต่สถานที่นี้กลับทำให้รู้สึกแบบนั้นตั้งแต่ครั้งแรกที่มาเยือน... “ที่นี่สวยจริง ๆ ฉันชักจะอยากมาเที่ยวที่นี่บ่อย ๆ แล้วสิ” “คุณหญิงย่าคงชอบที่นี่มากเลยสินะคะ เอ่ยชมไม่หยุดปาก…” สาวใช้คนสนิทเอ่ยถามกับหญิงสูงอายุผู้เป็นเจ้านาย เพราะเห็นว่าเธอพูดชมความงดงามของสถานที่นี้ ตั้งแต่ลงจากรถจนขึ้นมาถึงห้องพักส่วนตัว “ใช่ รู้สึกเหมือนได้อยู่บ้าน ทั้งสงบแล้วก็สบายใจ” “ที่นี่มีทั้งวิวภูเขาและวิวทะเล แถมการตกแต่งบ้านก็ยังเหมือนหลุดเข้ามาอยู่ในวังอีก ว่าไหมคะ…แฟนของคุณละลา คงจะฐานะดีมากเลยนะคะ ถึงได้เป็นเจ้าของบ้านพักตากอากาศหลังนี้” “ก็คงจะแบบนั้น...” พ่อหนุ่มคนนั้นเป็นใครกันนะ เขาจะใช่คนที่ท่านซาตานส่งมาหรือเปล่า? หากว่าสิ่งที่คิดเป็นความจริง ก็ไม่มีเหตุผลใดที่เธอจะไม่ยอมยกหลานสาวให้กับซานดูแลต่อ เพราะเธอเชื่อมั่นว่าถ้าเป็นคนของท่านซาตานจริง เขาผู้นั้นจะสามารถดูแลละลาแทนเธอได้ดีอย่างที่จะทำให้เธอหมดห่วงหลังจากโลกนี้ไป ซึ่งแน่นอนว่าละลาจะได้รับการดูแลจากซานเป็นอย่างดี เพราะเขาเป็นคนที่เธอเชื่อถือได้อีกทั้งยังคอยดูแลปกป้องเธอและหลานสาวมาตลอดหลายปี และเป็นคนเดียวกับที่ประทานพรสุดวิเศษหลายข้อให้กับเธอ ซึ่งเวลานี้เขาก็ทำหน้าที่ดูแลและเอาใจหลานสาวของเธออยู่ มอบทุกคำขอที่ละลาเอ่ยปาก ไม่ว่าจะเป็นการแสดงความรัก ความใส่ใจ ความห่วงใย หรือแม้แต่ความใคร่ในช่วงเวลาที่ละลาต้องการมัน “ที่นี่สวยเหมือนไม่มีอยู่จริงเลยนะคะ ละลาชอบจัง...” เธอชื่นชมกับบรรยากาศและภาพวิวสวยงามตรงหน้าที่ทำให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย “เข้าบ้านกันเถอะ ละลายังไม่ได้เดินชมความสวยงามในบ้านเลยนะ” “จริงด้วย เข้าบ้านกันเถอะค่ะ^^” ทั้งคู่ย้ายเข้ามาชมความงามที่ด้านในหลังจากเดินเล่นอยู่ด้านนอกนานเกือบชั่วโมง ซึ่งที่แรกที่ละลาสำรวจภายในบ้านหลังนี้ ก็เป็นห้องนอนที่เธอจะใช้หลับพักผ่อนในคืนแสนวิเศษนี้ “ว้าว นี่มัน...สวรรค์ชัด ๆ” “ใช่ที่ไหนล่ะ” “...” “ที่นี่ไม่ใช่สวรรค์หรอก ซาตานที่ไหนเขาอยู่บนสวรรค์กัน...” “จะไม่ใช่สวรรค์ได้ยังไงคะ ก็นางฟ้ายืนอยู่ตรงนี้” ละลาป้องสองมือเป็นรูปตัววีใหญ่ ทำไปที่ปลายคางของเธอ เพื่อบอกให้ผู้ชายของเธอรู้ว่านางฟ้าที่ว่าก็คือเธอนั่นเอง นี่สินะ ความน่ารักของมนุษย์ “ถ้างั้น...ซาตานกับนางฟ้างั้นเหรอ?” “ซาตานกับเมียของซาตานต่างหากค่ะ” เธอเดินเข้าปะชิดร่างคนตัวสูงโอบกอดเขาจากทางด้านหน้า จงใจให้เขาอ่านความคิดภายในหัวของเธอ (ละลาอยากโดนคุณซานเอาค่ะ) “...อีกแล้วเหรอ?” “ได้ไหมล่ะคะ” เธอทำเสียงออดอ้อน “ละลากินจุเหมือนกันนะ” “หมายถึงข้าวเหรอคะ” “หมายถึง...ต่างหาก” เขาเว้นวรรคคำสำคัญในใจความนั้น และใช้สายตาพูดแทน “คุณซานทำให้ละลาติดใจเองนะ โทษละลาไม่ได้...” “อีกไม่นานก็จะถึงเวลาของมื้ออาหารแล้ว ให้ย่าละลารอนานคงไม่ดี คิดเหมือนกันไหม...” “คุณกำลังจะขัดใจละลาเหรอคะ?” “เปล่าหรอก ฉันแค่กลัวว่าละลาจะกินของชอบยังไม่ทันอิ่ม ก็ต้องรีบลงไปกินข้าวข้างล่างก่อนน่ะ...” เขารู้ใจเธอดีกว่าใคร เพราะเวลาน้อยนิดคงไม่ทำให้เธอรู้สึกอิ่มหนำใจกับสิ่งที่ต้องการทำ “งั้น...เอาเป็นคืนนี้ดีกว่า เวลาทั้งคืนคงจะพอ ไม่มีใครขัดจังหวะเราด้วย” ที่เธอเห็นด้วยกับความคิดของซานอาจเพราะตอนที่เธอเดินขึ้นมาด้านบน เธอเห็นว่าคนรับใช้กำลังตั้งสำรับที่โต๊ะทานข้าว เวลาคงมีอย่างจำกัดหากว่าจะทำเรื่องที่อยากทำ อาจจะเหลือแค่สิบหรือห้านาที ซึ่งเวลาน้อยแค่นั้นมันไม่เพียงพอความต้องการของหญิงสาว ที่อยู่ในช่วงเสพติดกามารมณ์ “ดีกว่าใช่ไหมล่ะ?” “ค่ะ^^” “งั้นลงไปข้างล่างกันเถอะ เผื่อว่าย่าละลาท่านจะลงไปแล้ว...” หนุ่มสาวคู่รักพากันจูงมือเดินลงไปที่ห้องทานข้าวชั้นล่าง และเมื่อเดินลงมาก็พบว่าย่าของละลากำลังจะทิ้งก้นลงนั่งบนเก้าอี้ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งเดินมาถึงได้ไม่นาน “มากันแล้วเหรอ...” “ค่ะ ละลาไปเดินเที่ยวข้างนอกมา น้ำทะเลใสมาก…วันเกิดคุณย่า ละลาว่าเรามาจัดที่นี่กันดีไหมคะ บรรยากาศดี ที่พักก็เป็นส่วนตัวสุด ๆ” “แล้วแต่ละลาสิ ย่าตามใจหลาน…” “ชีวิตของละลาทำไมมันช่างดีแบบนี้นะ มีทั้งคุณย่าแล้วก็แฟนที่คอยเอาใจตามใจละลา...” เธอรู้สึกอิจฉาตัวเองที่ได้รับการใส่ใจเช่นนี้จากคนที่รัก ความสุขที่เธอได้รับมันช่างหอมหวาน จนลืมตระหนักไปว่าการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ ก็มีดับไป และอีกไม่นานเธอคงจะได้เรียนรู้บทเรียนใหม่ของชีวิต อย่างที่จะทำให้เธอเติบโตขึ้นอีกขั้น... -------------------------------------------------------------------------- [ติดตามตอนต่อไป] • [Follow the next episode] • เพิ่มเข้าชั้น • กดหัวใจ • คอมเมนท์ •กดติดตาม และฝากซัพพอร์ตนักเขียนด้วยนะครับ~ sds[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : THE END.--------------------------------------------------------------------------หกปีต่อมา...ชีวิตของละลาที่ผ่านมาจนถึงเวลานี้เธอเติบโตขึ้นมาก อาจจะเพราะความเป็นแม่ที่เธอได้รับหน้าที่ ทว่าความสวยสง่าของเธอยังดูเป็นเช่นเดิม เหมือนว่าอายุของเธอถูกสตาฟไว้เพียงแค่วัยยี่สิบห้าปี แม้ว่าอายุจริงจะเข้าเลขสามเต็มตัวแล้วแต่เธอก็ยังดูงดงามไม่เปลี่ยนส่วนท่านซาตานเอง เขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีเสมอ อย่างที่ละลาไม่เคยต้องระแวงหรือไม่ไว้ใจอะไรในตัวของผู้เป็นสามีเลย เขายังคงความหล่อเหลาไว้เช่นเดิมแรงก็ดีไม่มีตก คงมีเพียงแค่ลูกชายวัยหกขวบ ที่มีพัฒนาการโตวันโตคืนให้น่าตื่นเต้นตามอยู่เสมอเซนต์มีส่วนสูงถึงร้อยสามสิบเซนติเมตร เมื่อเทียบกับเพื่อนในชั้นเรียนแล้วเขามีส่วนสูงที่มากกว่าใคร อาจเพราะดีเอ็นเอที่สืบทอดระหว่างพ่อมาสู่ลูก และนอกจากร่างกายที่โตกว่าเด็กรุ่นเดียวกันแล้ว ความคิดของเขาก็โตกว่าวัยด้วยเช่นกัน เซนต์เป็นเด็กที่ฉลาดแต่ไม่ทะนงตน แม้จะรู้ว่าตัวเขาเป็นเด็กที่พิเศษกว่าคนทั่ว ๆ ไป เขาก็ยังอ่อนโยนและเข้มแข็งในแบบที่เป็นเขา แต่ถึงอย่างนั้
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : คุณแม่โคตรฮอต Nc🔞--------------------------------------------------------------------------⚠️18+ เนื้อหานิยายในตอนนี้ มีฉากเกี่ยวกับการรวมเพศ ความรุนแรงและพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม โปรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะที่รัก♡----------------------- ✿ ✿ ✿ ◡̈ ✿ ✿ ✿ -----------------------เส้นทางการเป็นแม่คนของละลาได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเต็มตัว เพราะในเวลานี้เธอได้คลอดลูกชายออกมาแล้ว และเขาก็มีวันเกิดที่ตรงกันกับทั้งตัวของเธอผู้เป็นแม่และคุณย่าทวดผู้ล่วงลับ ซึ่งเกิดในวันที่หกเหมือนกันทั้งสามคน และเมื่อนำเลขวันเกิดของทั้งสามมาเรียงกันก็จะเป็นเลข 666 เลขประจำตัวซาตาน คนที่นำพาทั้งสามคนให้มาเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันทุกอย่างเชื่อมโยงกันมาตั้งแต่เริ่มแรก นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมต้องเป็นหญิงเร่ร่อนคนนั้น ทำไมต้องเป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งอย่างละลา เพราะหากไม่ใช่ทั้งสองคนนี้ เขาอาจจะไม่ได้สิ่งล้ำค่าที่สุดนี้มาแอ้ แอ้~ เสียงหนุ่มน้อยวัยสองเดือนเศษ เล่นหยอกล้ออยู่กับเจ้าของกล้ามแขนใหญ่เป็นมัด ผู้ที่อุ้มเขาอยู่ในอ้อมอกเวลานี้“น่าแปลกจัง เมื่อวานรอยตรง
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : แก้วตาดวงใจ--------------------------------------------------------------------------ในเช้าวันนี้ ละลาตื่นแต่เช้าเพื่อมาทำบางสิ่ง สิ่งที่เธอควรจะทำตั้งแต่วันแรกที่เธอเกิดความสูญเสีย แต่กลับไม่ได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเต็มที่เท่าที่ควร เพราะมัวแต่ปิดหูปิดตาจมดิ่งอยู่กับความเศร้า...“คุณย่าอยู่ที่นั่น สบายดีใช่ไหมคะ?” ละลาที่ยืนอยู่หน้าหลุมฝังศพของผู้เป็นย่า เอ่ยถามไปกับความว่างเปล่า ซึ่งหากว่าย่าของเธอตอบได้ ท่านคงจะบอกว่าที่นั่นทั้งสงบและสบายใจเกินกว่าจะหาอะไรมาเปรียบ“เธอสบายดี ละลาไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอกนะ”“ละลาไปเยี่ยมคุณย่าที่นั่นได้ไหมคะ?”“ไม่ได้แล้วล่ะ ฉันพาละลาไปที่นั่นได้แค่ครั้งเดียวเท่านั้น...”สถานที่นั้นไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวที่ใครจะไปเยือนเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เป็นสถานที่เฉพาะ ที่ท่านซาตานสร้างไว้ให้แค่สำหรับบุคคลหนึ่งเท่านั้น และที่แห่งนั้นจะหายสาปสูญไปตลอดการหลังจากหญิงแก่ผู้พักอาศัย เดินทางไปสู่เส้นทางใหม่ที่เธอควรจะไป“เฮ้อ เสียดายจัง ละลาอยากพูดอะไรบอกคุณย่าหลายอย่างเลย ถ้ารู้ว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ ละลาคงจะทำหน้า
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ยอมเข้าใจ--------------------------------------------------------------------------หากไม่ใช่ย่าของละลาที่ได้เลี้ยงดูเธอและเจอเธอในกองขยะวันนั้นแต่เป็นคนเร่ร่อนคนอื่น ทุกอย่างอาจจะไม่เป็นอย่างตอนนี้ แต่เพราะว่าทุกการตัดสินใจของซาตาน เขาเลือกมาแล้วว่าใครคือคนที่คู่ควร และเหมาะสมที่จะได้ทำในหน้าที่นั้น ๆซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมา ย่าของละลาก็ทำหน้าที่ของตัวเองได้ดีจนวินาทีสุดท้าย แล้วก็เป็นไปอย่างภาพในอนาคตที่เขามองเห็น ว่าละลาผู้ที่จะมาเป็นเมียและแม่ของลูกให้กับเขา เธอจะยังมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้ เพื่อคลอดบุตรให้กับเขาสิ่งสำคัญคือ ลูกที่จะเกิดโดยเขาและละลา จะต้องเป็นบุคคลที่มีความเชื่อมโยงกับทั้งตัวเขาที่เป็นพ่อผู้ให้กำเนิด และตัวของแม่ผู้ให้กำเนิดด้วยเช่นกัน นั่นจึงเป็นเหตุเป็นผลที่ทุกอย่างถูกจัดวางให้เป็นเช่นนั้นตั้งแต่แรกมา...“ฮึก คุณพูดจริงใช่ไหมคะ ไม่ใช่แค่โกหกให้ละลาสบายใจแล้วหายโกรธคุณใช่ไหมคะ ฮืออ”“ฉันโกหกไม่เป็นหรอก แล้วฉันก็เกลียดการโกหก ละลาเชื่อใจฉันได้ ว่าเรื่องที่ได้ยินเป็นเรื่องจริง…”“แล้วทำไม คุณย่าต้องบอกให้ละลา
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : ความรักของซาตาน--------------------------------------------------------------------------“...” เธอไม่พูดอะไร เดินกลับขึ้นห้องนอนชั้นบนไปเฉย ๆ เหมือนว่าเธอจะเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองควรจะวางฟอร์มงอนเขาต่อ เนื่องด้วยมีอำนาจถือไพ่เหนือกว่าเขา เพราะสิ่งล้ำค่าที่อยู่ภายในท้องของเธอ“ขี้งอนจริง ๆ เลย เมียใครเนี่ย...” เขายกยิ้มชอบใจก่อนจะเดินตามเธอไปติด ๆใบหน้าของเขาเริ่มแสดงความรู้สึกออกมามากขึ้น เวลาที่กลุ้มใจเรื่องเมีย หรือในตอนที่รู้สึกพอใจกับความน่ารักของเธอที่เขามองเห็น แม้จะเป็นผู้มากอำนาจแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดจะใช้อำนาจนั้นกับเธอเลย อาจเพราะเวลานี้ละลาได้รับหน้าที่เมียของเขาอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว และก็กำลังจะกลายเป็นแม่ของลูกของเขาในอีกไม่ช้านี้ภายในห้องนอนของละลา...ละลาที่เดินขึ้นห้องมายังรู้สึกสับสนกับเรื่องการตั้งครรภ์ของตัวเอง หนึ่งคำถามแรกในหัวชวนให้มีคำถามที่สอง สาม และสี่ตามมา ซึ่งเธออยากจะเข้าใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นโดยไม่ต้องฟังคำอธิบายจากปากของชายคนที่เธอไม่อยากคุยด้วย ทว่าการหาคำตอบด้วยตัวเองก็คงเป็นไปไม่ได้ที่เธอจะค้นพบความจร
[ขอให้สนุกกับการอ่านนะครับ] • [Have fun reading]Part : เตรียมตัวเป็นแม่คน--------------------------------------------------------------------------เธอจ้องตาเขม็งใส่เขา แววตาคู่สวยบอกให้รู้ว่าเธอทั้งโกรธ ทั้งน้อยใจ และคิดถึงเขาในเวลาเดียวกัน แม้จะรับรู้ว่าเขาไม่เคยหายไปไหน แต่เพียงแค่ไม่มาให้เห็นหน้าในช่วงสองอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็ทำเธอน้อยใจจนคิดว่าจะไม่ยอมให้อภัยเขาง่าย ๆ“ออกไปนะ” ละลาดันตัวลุกขึ้น และพยายามผลักดันร่างชายที่เกาะติดอยู่กับร่างของเธอให้หลุดออก ทว่าเขาดูเหมือนจะยังอยากอยู่ในท่านี้นานขึ้น ด้วยเหตุผลเดียวคือคิดถึงเธอ“ไหน ๆ ก็ยอมให้ฉันเอาจนเสร็จแล้ว ขอฉันนอนกอดละลาแป๊บนึงนะ...” เขาพูดจบก็สลับลงไปนอน และย้ายร่างของละลามานอนทับอยู่บนตัวของเขา“ปล่อย”“...” เขาเงียบนิ่ง ตอนนั้นก็ใช้มือเพียงข้างกอดรัดร่างของเธอแนบสนิทกับร่างของเขาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยกอดออกการที่เห็นว่าเธอใจอ่อนให้เขาลงมาเล็กน้อย แม้จะเป็นการปล่อยเลยตามเลยของจิตใจชั่ววูบ แต่มันก็มีช่องว่างให้เขาได้ทำสิ่งที่เหมาะสม เช่นการพูดอธิบายเรื่องนั้นให้เธอเข้าใจ“บอกให้ปล่อยไง”“ละลากำลังจะเป็นแม่คน” เขาหยุดเธอที่







