بيت / รักโบราณ / ทระนงแค้นสีเลือด / ตอนที่ 5 ออกเดินทางสู่หุบเขา

مشاركة

ตอนที่ 5 ออกเดินทางสู่หุบเขา

last update تاريخ النشر: 2024-11-20 14:40:19

“เจ้าค่ะ ข้าจะไม่ทำให้คุณหนูผิดหวัง” เหมยฮวาตอบรับคำ ตัวนางเองก็จะช่วยหนิงเซียนให้เต็มที่เพื่อที่จะแก้แค้นให้กับนายหญิงของนาง

“มีเพียงเท่านี้แหละ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน” หนิงเซียนเอ่ยลาเหมยฮวา แต่โดนเหมยฮวาเรียกเอาไว้

“เดี๋ยวเจ้าค่ะคุณหนู ให้หม่าเถียวไปส่งเถอะเจ้าค่ะ “เหมยฮวาผายมือไปทางชายชุดดำที่ยืนอยู่ข้างๆ นาง นางกลัวว่าหนิงเซียนจะได้รับอันตรายระหว่างทาง

” ท่านไม่ต้องเป็นห่วงเจ้าค่ะ ข้าเอาตัวรอดได้ “หนิงเซียนมองไปที่ชายชุดดำครั้งเมื่อตอนเข้ามาก่อนจะหันมาบอกกับเหมยฮวา แล้วกระโดดข้ามกำแพงออกไป

” ตามนางไป อย่าให้นางได้รู้ตัว “เหมยฮวาหันมาเอ่ยกับหม่าเถียวที่อยู่ข้างๆ

” ขอรับ “

เหมยฮวารอจนหม่าเถียวแอบตามหนิงเซียนไปแล้วนางก็ถอนหายใจออกมา พร้อมมองไปบนฟ้าที่มืดสนิท

คุณหนูเหมือนนายหญิงเลยนะเจ้าคะ…

ตั้งแต่อยู่กับนายหญิงมา นางก็รู้ว่านายหญิงเป็นคนฉลาด ไม่ยอมให้ใครมารังแก พอนางหญิงแต่งเข้าตระกูลหม่านางก็ดูเรียบร้อยขึ้นราวกับเปลี่ยนเป็นคนละคน ทั้งยังให้หม่าเถียวแอบตามคุณหนูตั้งแต่เล็กจนโต ต่อจากนี้ข้าจะคอยดูแลคุณหนูต่อจากท่านเองเจ้าค่ะ…

หลังจากที่หนิงเซียนออกมาจากหอโคมแดง นางก็เดินดูผู้คนในยามค่ำคืนรู้สึกว่าเป็นค่ำคืนที่ เปล่าเปลี่ยวหัวใจเป็นที่สุด เกือบหนึ่งชั่วยามที่หนิงเซียนเดินอยู่ในตัวเมืองก่อนจะกลับบ้าน

สามวันผ่านไป…

อาการของซีฮันดีขึ้นอย่างยิ่งเนื่องจากมีหนิงเซียนคอยดูอยู่ตลอดและวันนี้เป็นวันที่พวกนางจะเดินทางไปยังหุบเขาวิญญาณ ซึ่งซีฮันได้บอกกับนางว่าการจะไปที่หุบเขาวิญญาณต้องใช้เวลาประมาณสองวันจากที่นี่

ยามซื่อเป็นเวลาที่ทั้งสามตกลงออกเดินทาง โดยทั้งสามจะนั่งรถม้าไป ของจำเป็นที่หนิงเซียนเอาไปเป็นส่วนใหญ่เป็นพวกสมุนไพรต่างของนางที่ได้เก็บรวบรวมไว้ ส่วนของใช้ไม่ได้เอาไปมากเพราะซีฮันบอกว่าที่หุบเขาวิญญาณมีอยู่แล้ว

เส้นทางที่ซีฮันพาไปเป็นเส้นทางลัดที่น้อยคนจะใช้ เนื่องจากซีฮันกลัวว่ากลุ่มคนพวกนั้นจะจับพิรุธได้ อีกทั้งตัวเขาคนเดียวไม่สามารถปกป้องหนิงเซียนและลี่หลินได้อย่างแน่นอน

“แม่นมท่านรู้หรือไม่ว่าเหตุใดผู้คนจึงเรียกว่าหุบเขาวิญญาณกันหรือเจ้าคะ” หนิงเซียนที่สงสัยมานานได้เอ่ยถามลี่หลิน

“เอ่อ…เรื่องนี้ข้าก็ไม่รู้เช่นกันเจ้าคะ” ลี่หลินส่ายหน้าให้กับหนิงเซียน เพราะตัวนางได้ยินเพียงว่าหุบเขาวิญญาณเต็มไปด้วยความน่ากลัว ยามค่ำคืนมีเสียงวีดร้องคล้ายกับคน

“หุบเขาวิญญาณเป็นสถานที่อันตรายที่สุดในแคว้นซีฮันขอรับ เป็นสถานที่เต็มไปด้วยพืชที่มีพิษ ทั้งในยามค่ำคืนจะได้ยินเสียงคนร้องโหยหวนดังมาจากด้านล่างของหุบเหวขอรับ…” เป็นซีฮันที่เอ่ยเล่าความเป็นมาของหุบเขาวิญญาณให้หนิงเซียนฟัง

“แล้วท่านพ่อเข้าไปพบสถานที่อย่างนั้นได้อย่างไรหรือเจ้าคะ” หนิงเซียนเอ่ยถาม หากเป็นสถานที่อันตรายที่ผู้คนหวาดกลัวและเต็มไปด้วยพิษแล้วท่านพ่อจัดการพวกมันอย่างไร

“เดิมทีที่ตรงนั้นเป็นท่านปู่ของท่านที่พบมันเข้า ท่านปู่ของท่านเป็นคนค้นพบวิธีกำจัดพืชที่มีพิษพวกนั้น นายท่านเลยคิดจะทำตรงนั้นเป็นฐานลับขอรับ ส่วนเสียงที่ผู้คนได้ยินกันนั้นเป็นเพียงสายลมที่พัดผ่านซอกหินจนทำให้เกิดเสียงคล้ายกับคนร้องเท่านั้นขอรับ”

“……” ท่านพ่อของนางถือว่าเก่งไม่น้อยที่ใช้ข้อได้เปรียบตรงนี้ จากเสียงนั้นจะทำให้ไม่มีผู้ใดกล้าเข้ามาใกล้หุบเขาวิญญาณ

หลังจากบทสนทนานี้จบลง ต่างฝ่ายก็ตกอยู่ในความเงียบมีเพียงเสียงเท้าม้าเวลาเดินกับเสียงล้อรถม้าเท่านั้น

ตลอดเวลาเกือบสองวันที่หนิงเซียนและลี่หลินอยู่ในรถม้า จะมีบางครั้งที่ซีฮันจอดแวะพักเพื่อให้หนิงเซียนและลี่หลินออกมาเดินเล่นเพื่อยืดเส้นยืดสาย

จนในที่สุดเริ่มเห็นภูเขาตั้งสูงตระหง่านเป็นแนวยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา ก่อนที่รถม้าของหนิงเซียนจะมาจอดลงตรงเชิงเขา

“ถึงแล้วหรือเจ้าคะ” หนิงเซียนเห็นว่ารถม้าได้จอดลงจึงเอ่ยถาม

“ยังขอรับ ต้องเดินเท้าเข้าไปอีกประมาณหนึ่งลี้ขอรับ” ซีฮันเอ่ยบอก

หนิงเซียนได้ยินอย่างนั้นก็ลงมาจากรถม้าพร้อมกับเอาของลงจากรถม้า ซึ่งซีฮันได้เอารถม้าไปจอดแอบที่ซอกหินห่างจากตรงนี้ประมาณครึ่งลี้ ก่อนจะกลับมาพร้อมกับม้า

“ทางที่เราจะไปรถม้าไม่สามารถเอาเข้าไปได้ขอรับ” ซีฮันเอ่ยบอกแล้วขนของขึ้นหลังจากม้า หลังจากเรียบร้อยแล้วซีฮันก็เดินนำทางเข้าไป

“แม่นมท่านไหวหรือเปล่า ขึ้นไปนั่งบนม้าหรือไม่เจ้าคะ” เดินมาได้สักพักหนิงเซียนหันมาถามลี่หลินที่เดินอยู่ข้างๆ ด้วยความเป็นห่วง อายุของลี่หลินก็มากแล้ว

“ไม่เป็นอันใดเจ้าคะ แค่นี้ข้ายังไหว” ลี่หลินเอ่ยบอกตัวนางนั้นแข็งแรงเป็นอย่างดี

“ก็ได้เจ้าคะ ถ้าไม่ไหวก็อย่าฝืนนะเจ้าคะ”

“เจ้าค่ะคุณหนู” ลี่หลินเอ่ยด้วยรอยยิ้ม นางดีใจที่หนิงเซียนดูสดใสขึ้นมาไม่น้อย ไม่มีแววตาเศร้าโศกให้นางได้เห็น

เกือบครึ่งชั่วยามในที่สุดพวกนางก็มาถึงหุบเขาวิญญาณจนได้ ภาพที่ได้เห็นมันต่างจากที่นางคิดไว้อย่างมาก ภาพบ้านเรือนนับร้อยหลังคาเรือนตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ เรียกได้ว่าเป็นเมืองหนึ่งได้เลย มีทั้งเด็กน้อยตัวเล็กๆ ไปจนถึงคนชรา ดูพวกเขาใช้ชีวิตมีความสุข

เหมือนกับพวกเขาสังเกตการณ์มาของหนิงเซียน พวกเขาต่างมองด้วยความสงสัย ก่อนจะมีเหล่าชายหนุ่มร่างใหญ่เดินเข้ามาหาพวกนาง

“กองทัพทมิฬยินดีต้อนรับกลับมาของคุณหนูขอรับ” เป็นชายคนหนึ่งที่เอ่ยขึ้นก่อนจะคำนับให้กับหนิงเซียน ส่วนชายหนุ่มคนอื่นๆ ก็ทำตาม จนตอนนี้มีผู้คนเกือบร้อยคนมาล้อมรอบพวกหนิงเซียนไว้

“ท่านพี่ซีฮัน คุณหนู… “เป็นชายหนุ่มร่างใหญ่ มีรอยแผลเป็นที่แขนขวาซ้ายเดินเข้ามาหาซีฮันแล้วเอ่ยทักทาย

” เป็นอย่างไรบ้าง “ซีฮันเอ่ยถามชายตรงหน้า

” ตอนนี้คนของกองทัพทมิฬเริ่มทยอยกลับมาหมดแล้วขอรับ “เฟยหยางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

” อืม…คุณหนูนี่เฟยหยางเป็นนายกองของกองทัพทมิฬ “ซีฮันเอ่ยแนะนำเฟยหยางให้หนิงเซียนได้รู้จัก

” คำนับคุณหนูขอรับ “

” ไม่ต้องพิธีมากขนาดนั้น คนกันเองทั้งนั้น “หนิงเซียนเอ่ยบอกเมื่อเห็นเฟยหยางคำนับอย่างจริงจัง

” ขอรับ “

” เจ้ามีอันใดก็ทำเถอะ เดี๋ยวข้าพาคุณหนูไปพักผ่อนก่อน “ซีฮันเอ่ยบอกกับเฟยหยาง หลังจากเดินทางมานานคงต้องพักผ่อนเอาแรงเสียก่อน

” ขอรับ เอาละพวกเจ้าแยกย้ายกันได้แล้ว “เฟยหยางตอบรับ แล้วหันไปสั่งคนที่มารวมตัวให้แยกย้าย

” คุณหนูเชิญทางนี้ขอรับ “เฟยหยางผายมือไปทางด้านขวา หนิงเซียนและลี่หลินหันมองตามมือเห็นว่ารถม้าจอดรอพวกนางอยู่

” ต้องขึ้นรถม้าด้วยหรือ “หนิงเซียนเอ่ยถาม

” ขอรับ เรือนของท่านอยู่บนเนินเขาต้องนั่งรถม้าขึ้นไปขอรับ “หนิงเซียนได้ยินก็พยักหน้าเข้าใจแล้วเดินขึ้นรถม้าพร้อมกับลี่หลิน

ตลอดทางหนิงเซียนมองออกไปนอกรถม้าทำให้ได้เห็นวิถีชีวิตของคนที่นี่ ส่วนใหญ่เป็นครอบครัวของเหล่าทหารกองทัพทมิฬที่ท่านพ่อได้ช่วยพวกเขาเอาไว้ ก็จะพามาอยู่ที่หุบเขานี้

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 44 จบบริบูรณ์

    เช้าวันรุ่งขึ้น…ในตำหนักของหนิงเซียนต่างวุ่นวายตามหาหมอหลวงอย่างเร่งรีบ เมื่อพบว่าหนิงเซียนโดนทำลายร้ายตอนนี้ทั้งวังหลวงต่างอยู่ในความตื่นตระหนก เหตุใดเมื่อคืนถึงบังอาจมีผู้ลักลอบเข้ามาทำลายว่าที่ฮองเฮาได้“ฝ่าบาทหมอหลวงมาแล้วเจ้าค่ะ” เข่อซิงวิ่งมาพร้อมกับหมอหลวง เข้ามาในห้องของที่มีร่างของหนิงเซียนนอนเจ็บอยู่ที่แขนของนางนั้นยังมีเลือดซึมอยู่ตลอดหมอหลวงเข้ามาแล้วก็รีบจัดการกับแผลของหนิงเซียน “ฝ่าบาทพระองค์โปรดออกไปก่อนได้หรือไม่ ข้าต้องใช้สมาธิอย่างมากในการรักษาคุณหนูหนิงเซียน” หมอหลวงหันมาบอกจางหมิงที่ยังยืนอยู่ในห้องดู“ข้า…” ทีแรกจางหมิงมีท่าทียึกยัก แต่พอคิดว่าจะต้องรีบรักษาหนิงเซียนให้เร็วที่สุดจึงตัดสินใจออกจากห้องไปพอหมองหลวงเห็นว่าฝ่าบาทออกไปแล้วก็หันมารักษาให้กับหนิงเซียน หยิบยาขึ้นมาก่อนจะป้อนให้กับหนิงเซียน ดวงตาที่หลับอยู่ของหนิงเซียนเปิดขึ้นทันทีคว้ายาในมือของหมอหลวงก่อนจะป้อนใส่ปากของหมอหลวงอย่างรวดเร็วนางตวัดร่างขึ้นก่อนจะล็อกร่างของหมอหลวงไว้ให้กลืนยาเม็ดนั้นลงไป ด้วยความที่ร่างหมอหลวงบอบบางเกือบเท่านางทำให้หมอหลวงไม่สามารถขัดขืนได้เลยทำใจต้องกลืนยาเม็ดนั้นลงไป“เจ

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 43 ยามวิกาล

    “เจ้าหัวเราะอันใด” ซูเม่ยมองไปที่หนิงเซียนอย่างไม่เข้าใจ เหตุใดมันจึงไม่เป็นไปตามที่นางคาดไว้“ข้าแค่เพียงชื่นชมในบทละครที่คุณหนูซูเม่ยตั้งใจเล่นเป็นอย่างมาก แต่เพียงคุณหนูบทของท่านกลับไม่เป็นจริงสักเรื่อง”“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”“ท่านยังต้องถามข้าอีกหรือ ข้าอยากจะรู้นักว่าคนที่ไปสืบเรื่องนี้มาเหตุใดจึงสืบมาได้เพียงแค่นี้ เรื่องราวที่เหตุขึ้นที่ซีฉินออกจะใหญ่โต งั้นตัวข้าหนิงเซียนจะเล่าให้ทุกคนฟังในเรื่องที่ถูกต้อง จะได้เล่าเรื่องของตระกูลข้าได้อย่างตรงไปตรงมาไม่บิดเบือน” หนิงเซียนไล่สายตาไปหาผู้คนในงานนี้ ผู้ที่เผลอสบสายตากับนางก็รีบหลบสายตาหนีทันที“เรื่องที่ตระกูลหม่าของข้าถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏนั้นเป็นความจริง แต่มันก็เป็นสิ่งที่ตระกูลข้าถูกใส่ร้ายเท่านั้น พวกบ้าหลงระเริงอยู่ในอำนาจหวาดกลัวต่อตระกูลของข้าที่ย่อมสละเลือดเนื้อเพื่อแผ่นดิน คุณหนูซูเม่ยต่อจากนี้ท่านจงตั้งใจฟังให้ดี… “หนิงเซียนจ้องเข้าไปในดวงตาของซูเม่ยที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก” ตัวข้ากองทัพทมิฬของท่านพ่อข้าและยังมีกองทัพหนันเหลียงร่วมจัดการโค่นบัลลังก์ตระกูลราชวงศ์องค์ก่อนนั้นคือสิ่งที่คุณหนูซูเม่ยขาดหายไป” หลังจาก

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 42 คณะทูตจากซีฉิน

    ภายในท้องพระโรง“ฝ่าบาทมีม้าเร็วจากซีฉินส่งสารมาว่าเหล่าคณะขุนนางของซีฉินจะมาเยี่ยมเยือนหนันเหลียงในอีกห้าวันข้างหน้าขอรับ” สิ้นสุดเสียงของนางกองทำให้เหล่าขุนนางในท้องพระโรงต่างถกเถียงกันกับการมาเยือนของคณะซีฉินในครั้งนี้ เพราะทั้งสองแคว้นนั้นก็นับว่าไม่ได้ปรองดองกันถึงขนาดที่ว่าจะไปมาหาสู่กันได้แต่ข้อถกเถียงก็ข้อถกเถียงเมื่อจางหมิงสั่งให้ขุนนางทุกคนเตรียมความพร้อมให้ดีในการมาเยือนของคณะซีฉินอีกห้าวันข้างหน้า“คุณหนูเจ้าคะ คณะจากซีฉินจะมาเยี่ยมเยือนที่นี่ในอีกห้าวันข้างหน้า” เหมยฮวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น“ท่านลุงจะมาที่นี่หรือ” หนิงเซียนแปลกใจเหตุใดนางถึงไม่รู้ข่าวเกี่ยวกับซีฮัน“ใช่เจ้าค่ะ ตอนนี้ฝ่าบาทสั่งให้เหล่าขุนนางเตรียมความพร้อมต่างๆ ท่านซ่งเสี่ยนเองก็เริ่มสั่งให้นางกำนัลเตรียมการสถานที่วังหลวงรอแล้วเจ้าค่ะ”หนิงเซียนพยักหน้าเข้าใจ นางก็อยากรู้ว่าที่ซีฮันมาเยือนหนันเหลียงครั้งนี้ด้วยเหตุอันใด “คงจะมีเรื่องให้ตื่นเต้นอีกแล้ว”ห้าวันผ่านไปตลอดเวลาที่ซีฉินส่งมาแล้วมาว่าจะมาเยี่ยมเยือนให้อีกห้าวันข้างหน้า คนในวังหลวงต่างมีหน้าที่จัดเตรียมสถานที่ให้พร้อม และวันนี้เป็นวันที่คณะของ

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 41 ราชโองการ

    “คุณหนูเกิดเรื่องใหญ่เข้าเจ้าค่ะ” เสียงของเข่อซิงดังมาตั้งแต่หน้าตำหนัก ทำให้หนิงเซียนที่กำลังนั่งอยู่ในห้องยาต้องออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น“เกิดอะไรขึ้นหรือเข่อซิง” ท่าทีของเข่อซิงดูร้อนรนไม่น้อย“ข่าวเกี่ยวกับท่านเจ้าค่ะ ตอนนี้ในเมืองต่างกล่าวถึงตัวท่านอย่างสนุกเลยเจ้าค่ะ เกี่ยวกับที่ตระกูลหม่าของท่านเป็นตระกูลแม่ทัพที่ก่อกบฏร้ายแรงสังหารชาวบ้านไม่เว้น แต่ดีที่ราชวงศ์ของตงหยางสั่งประหารได้ทัน พวกเขายังเล่นกันอีกกว่าเป็นท่านที่หนีรอดมาได้” เข่อซิงที่ออกไปซื้อของให้กับลี่หลิน นางจึงบังเอิญได้ยินเข้าหนิงเซียนได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้มีท่าทีเปลี่ยนแปลงไปมากนัก” งั้นหรือเจ้าจะตกใจไม่ใย “ทำให้เข่อซิงสงสัยไม่น้อยตอนนี้ตระกูลของท่านกำลังถูกมองไม่ดีอยู่นะเจ้าคะ” แต่… “” มันไม่ใช่ความจริง เหตุใดข้าต้องเป็นเดือดเป็นร้อนกับเรื่องพวกนั้นด้วยล่ะ“เรื่องที่กล่าวมาไม่เป็นความจริงทั้งสิ้น เหตุใดจึงไม่บอกไปด้วยละว่านางคนนี้ที่เป็นคนล้มราชวงศ์ซีฉินกับมือเอง” เจ้าค่ะ “เข่อซิงพยักหน้าตอบรับ ในเมื่อหนิงเซียนไม่ดูเดือดร้อนกับข่าวที่เกิดขึ้นเลยนางก็หาได้เดือดร้อนไม่“ขบวนองค์หญิงสามเสด็จ” เสียงของใครบางคนดัง

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 40 ข่าวลือ

    หนิงเซียนที่ได้ฟังเรื่องราวของก็รู้สึกสงสารจางหมิงไม่น้อย เป็นถึงเชื่อราชวงศ์ใช่ว่าจะสุขสบาย ต้องคอยระวังภัยกันเอง“แล้วฝ่าบาทจะตื่นจากบรรทมเมื่อใด”“หากไม่มีดอกไม้นั้นแล้ว กว่าพิษที่อยู่ในร่างกายของจางหมิงจะหายหมด ข้าคิดว่าอย่างต่ำสี่ถึงห้าวัน”ซ่งเสี่ยนพยักหน้าอย่างโล่งใจ คิดว่าจางหมิงจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้เสียอีกเมื่อจัดการตรงนี้เสร็จรีบร้อยนางจึงลาซ่งเสี่ยนกลับตำหนักวันนี้นางคิดที่จะไปเยี่ยมพวกเสี่ยวเปาเสียหน่อย นางเดินมาถึงทางออกเห็นว่ามู่เฉินยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้านิ่งเรียบ” มีอันใดหรือมู่เฉิน “” คุณหนูท่านจะกลับตำหนักแล้วหรือขอรับ “” ใช่ ว่าแต่เกิดอันใดขึ้น “” ตอนนี้เหล่าขุนนางต่างหมายจะเข้ามาเยี่ยมฝ่าบาทขอรับ “ตอนนี้มีเหล่าขุนนางประมาณหกเจ็ดคนยืนรออยู่หน้าตำหนักของจางหมิงเพื่อหวังจะเข้ามาดูอาการ” มีทางออกอื่นหรือไม่ “หนิงเซียนเองก็ไม่อยากปะทะขุนนางพวกนั้นในตอนนี้หรอกมู่เฉินได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้า ทางลับของตำหนักของฝ่าบาทย่อมมีอยู่แล้ว” ตามข้ามาขอรับ “หนิงเซียนเดินตามมู่เฉินออกไปทางลับที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งของตำหนัก” ทางเดินไปทางนี้แล้วเลี้ยวซ้าย ท่านจะไปออกหลังน้ำตกใ

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 39 ดอกนิดนิรันดร์

    ทันทีที่นางเข้ามาในห้องบรรทมของจางหมิง สิ่งที่ทำให้นางขมวดคิ้วอย่างแรกก็คือกลิ่นของกำยานนางรู้สึกว่าในกลิ่นของกำยานนี้มีบางอย่างแอบแฝงอยู่ แต่นางปล่อยผ่านมองไปที่เตียงก็เห็นร่างอันคุ้นเคยนอนแน่นิ่งอยู่กับเตียง ผิวกายซีดขาวราวกับคนตายระหว่างนั้นนางก็ยืนรอเพราะตอนนี้กำลังมีหมอหลวงคอยตรวจอาการของจางหมิงอยู่“หมอหลวงอาการของฝ่าบาทเป็นเช่นไรบ้าง” หลังจากที่หมอหวังเหว่ยตรวจเสร็จแล้วก็เข้าไปถามหมอหลวงหันมาพบว่ามีหญิงสาวผู้หญิงยื่นจ้องมองมาที่เขาด้วยสายตาเรียบนิ่งก็ชะงักเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยตอบหวังเหว่ย “อาการฝ่าบาทคล้ายคนปกติ ชีพจรเต้นมั่นคงดูเหมือนคนแข็งแรงทั่วไปแต่ที่ข้าสงสัยคือผิวที่ซีดราวกับคนตายของฝ่าบาท ข้าคงต้องขอไปปรึกษาหารือกลับหมอหลวงคนอื่นๆเสียก่อน ท่านองครักษ์หวังเหว่ยท่านโปรดวางใจ” หมองหลวงเอ่ยตอบพลางเหลือบตาไปมองหญิงสาวที่ยืมอยู่ในห้องนี้อีกคน“เช่นนั้นก็ขอบคุณท่านมาก คุณหนูเชิญท่านตรวจดูอาการของฝ่าบาทได้เลย” หวังเหว่ยเอ่ยขอบคุณหมอก่อนจะหันมาบอกกับหนิงเซียน“ไม่ได้ ท่านหวังเหว่ยนางเป็นใครกล้าดีอย่างไรถึงให้นางมาจับตัวฝ่าบาทท่านไม่รู้หรือว่าตอนนี้ฝ่าบาทกำลังจะประชวรอยู่” หมอหลวง

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 38 เกิดเรื่องกับฝ่าบาท

    ขบวนรถม้าของหนิงเซียนมาจอดอยู่หน้าเรือนขนาดใหญ่ ทำให้เด็กต่างมองด้วยความตื่นเต้น“พี่หนิงเซียนพวกเราจะอยู่ที่นี่กันหรือเจ้าคะ” เปาซานเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้น มองไปภายในเรือนด้วยความอยากรู้อยากเห็น นางไม่เคยเห็นเรือนที่มีขนาดใหญ่เท่านี้มาก่อนเลยหนิงเซียนพยักหน้าตอบลง” ใช่นับตั้งแต่วันนี้ไปพวกเจ้าจะต้อง

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 30 ประกาศต่อหน้าฝูงชน

    เพียงแวบตาเดียวที่จางหมิงหันมาสบตากับนางก่อนจะหันไปทางอื่น ในมุมนี้ทำให้หนิงเซียนเห็นนิสัยอีกด้านหนึ่งของจางหมิงเลยก็ว่าได้ พอตอนอยู่กับนางจางหมิงชอบแกล้งนางเป็นที่หนึ่ง ตามติดไม่ห่างราวกับเป็นคนขาดความอบอุ่น แต่พอนางมาเป็นจางหมิงในมุมนี้ ในสถานะราชาปกครองแคว้นจางหมิงทั้งดูสุขุม มีอำนาจที่สามารถสยบผ

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 27 หญิงสาวผู้ที่อยู่ในข่าวลือ

    ในที่สุดขบวนรถม้าของจางหมิงก็มาถึงเมืองหนันเหลียงสักที นี่เป็นครั้งแรกที่หนิงเซียนได้มาต่างเมือง นางมองสองข้างทางด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนว่าเมืองหนันเหลียงนั้นจะดีกว่าเมืองซีฉินอย่างมาก ทั้งความเป็นอยู่ของชาวบ้านตลอดสองข้างทาง และบ้านเมืองที่ดูอลังการกว่าของซีฉินไม่น้อยขบวนรถม้าแล่นมาเรื่อยๆ จนถึงเ

  • ทระนงแค้นสีเลือด   ตอนที่ 26 เดินทางสู่หนันเหลียง

    หลังจากผ่านเหตุการณ์นั้นไป ทั้งซีฮันและเฟยหยางต่างเร่งเร้าให้นางขึ้นเป็นจักรพรรดินีคนต่อไปของแคว้นซีฉิน แต่หนิงเซียนก็เลือกที่จะปฏิเสธพร้อมกับบอกซีฮันว่าตนนั้นไปอยู่หนันเหลียงกับจางหมิง ตอนที่ซีฮันรู้เรื่องระหว่างของหนิงเซียนกับจางหมิงเขาถึงกับโวยวายอยู่พักใหญ่ ทำให้หนิงเซียนและลี่หลินไปช่วยกันอธิบา

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status