เจ้าชอบนางอย่างนั้นหรือ

แม้หยวนชิงหลิงจะรู้ว่าที่บิดาของตนต้องสิ้นชีพไป มิได้เป็นเพราะฝีมือของคนแคว้นเซี่ย แต่เป็นเพราะความโลภในอำนาจของคนแคว้นฉินที่พวกเขาตระกูลหยวนใช้เลือดเนื้อเพื่อปกป้อง แต่เมื่อได้ยินพวกเขาเอ่ยถึงบิดาของตนเช่นนั้น นางก็รู้สึกไม่พอใจยิ่งนัก

ดูเหมือนเซี่ยหวายอีจะเข้าใจความรู้สึกของนาง ที่ต้องมาทนฟังเรื่องราวของบิดาผู้ล่วงลับของตน เขาจึงเอ่ยเพื่อตัดบทหันเหความสนใจที่ทุกคนมีต่อหยวนหมิงออกไป

“ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ นอกจากสิ่งของที่แคว้นฉินส่งมาเพื่อเป็นบรรณาการแด่พระองค์แล้ว ฉินฮ่องเต้ยังส่งสาวงามมาอีกยี่สิบนาง พระองค์คิดจะทำอย่างไรต่อไป กับพวกนางหรือพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้ที่ละความสนใจไปจากสตรีบรรณาการเหล่านั้นแล้วก่อนหน้านี้ หันมาพินิจสาวงามเหล่านั้นอย่างตั้งใจ ยามนี้ตนเองก็อายุล่วงเลยไปห้าสิบปีแล้ว ไม่มีความคิดที่จะรับสนมนางในใดๆ อีก แต่กลับต้องมาสะดุดตากับสตรีที่งดงามนางหนึ่งที่คุกเข่าอยู่ด้านหน้าตน

“เจ้าที่คุกเข่าอยู่ข้างหน้าเรา เงยหน้าขึ้นซิ”

ฮ่องเต้ชี้ไปที่หยวนชิงหลิงอย่างเจาะจง ก่อนที่นางจะทำตามรับสั่งอย่างว่าง่าย เมื่อหยวนชิงหลิงเงยหน้าขึ้น จากที่ทุกคนคิดเอาไว้ว่านางนั้นดูงดงามโดดเด่นกว่าสตรีทุกคนที่ถูกส่งมา กลับต้องมาตกตะลึงอีกครั้งกับความงามที่แม้แต่สตรีแคว้นเซี่ยก็มิอาจเทียบได้

“เจ้า... หรือว่า เจ้าคือบุตรสาวของหยวนหมิงอย่างนั้นหรือ”

หยวนชิงหลิงนิ่งไปกว่าอึดใจ ก่อนที่นางจะพยักหน้ายอมรับ

“เพคะ หม่อมฉันคือบุตรสาวคนโตของหยวนหมิง แม่ทัพแคว้นฉินผู้ล่วงลับ”

ที่ฮ่องเต้สามารถจดจำนางได้นั้นเป็นเพราะเมื่อครั้งที่พระองค์ยังเป็นเพียงองค์รัชทายาท เคยแอบเดินทางไปยังแคว้นฉินในฐานะพ่อค้าต่างแดน และเพราะความบังเอิญทำให้พระองค์เคยได้รับความช่วยเหลือจากฮูหยินของหยวนหมิง สตรีที่งดงามที่สุดในดินแดนแคว้นฉิน แม้พระองค์จะได้พบกับสตรีผู้นั้นเพียงแค่ครั้งเดียว ก็ถึงกับเก็บเอานางมาฝันถึงเสียหลายเดือน

ช่างน่าเสียดายที่ในเวลานั้น นางแต่งงานกับหยวนหมิงไปก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นพระองค์คงจะพานางกลับมายังแคว้นเซี่ยในฐานะพระชายาของตนอีกคนเป็นแน่

และสตรีที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเขานางนี้ มีใบหน้าที่เหมือนกันกับสตรีที่เคยช่วยเหลือตนเอาไว้ถึงแปดส่วน แต่นางดูมีความมั่นใจและโดดเด่นกว่ามารดาของนางนัก

“เราเคยได้รับความช่วยเหลือจากท่านแม่ของเจ้าเมื่อนานมาแล้ว ไม่คิดว่าเราทั้งสองจะมีวาสนาได้พบกันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้คนที่เราได้พบกลับเป็นเป็นบุตรสาวของนาง ท่านแม่ของเจ้านางคงจะสบายดีกระมัง”

เมื่อเอ่ยถึงสตรีที่เคยอยู่ในใจของตนเช่นนี้ พระองค์ก็อดที่จะรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นมามิได้ ไม่ใช่เพราะตนเองเคยชอบนาง แต่เป็นเพราะตนเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ทำให้สามีของนางต้องเสียชีวิต

หยวนชิงหลิงส่ายหน้า

“หม่อมฉันเองก็ไม่ทราบเพคะ แต่คิดว่าคงจะไม่ดีเท่าใดนัก”

หยวนชิงหลิงเอ่ยออกมาด้วยท่าทีเศร้าสร้อย ก่อนจะก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของฮ่องเต้ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ฮ่องเต้เซี่ยเฟยหลงมองท่าทีการแสดงออกของนางด้วยความสงสัย ก่อนจะโบกมือให้ทุกคนแยกย้ายกันออกไป

สตรีบรรณาการทั้งยี่สิบนาง ได้ถูกส่งไปยังตำหนักรับรอง ยังมิได้ตัดสินใจว่าพระองค์จะทำเช่นไรกับพวกนาง แต่หยวนชิง หลิงกลับได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจากนางกำนัล เพราะเป็นคำสั่งโดยตรงจากฮ่องเต้ ทุกคนในวังหลวงต่างก็คิดเห็นไปในทิศทางเดียวกันว่า บางทีครั้งนี้ฝ่าบาทอาจจะรับสนมเข้าวังหลังอีกคน หลังจากที่ห่างหายไปนานหลายปี

“อีเอ๋อ เจ้าคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องที่เราจะรับนางเข้าวังหลัง”

ฮ่องเต้เซี่ยเฟยหลงเอ่ยหยั่งเชิงหลานชายที่นั่งทำหน้านิ่งเป็นก้อนหินของตน เซี่ยหวายอีที่นั่งจิบชาอย่างสบายอารมณ์ในห้องทรงงาน เงยหน้าขึ้นแสดงอาการตกตะลึงออกมา

“พระองค์หมายถึงใครหรือพ่ะย่ะค่ะ”

ฮ่องเต้จับสังเกตท่าทีของหลานชาย ก่อนจะเปรยออกมาเบาๆ

“จะใครซะอีกเล่า ก็เด็กสาวคนนั้น หยวนชิงหลิง....”

“มิได้นะพ่ะย่ะค่ะ พระองค์จะรับสตรีใดเข้าวังหลังก็ได้ทั้งนั้น แต่ต้องมิใช่นาง”

ยังไม่ทันที่ฮ่องเต้จะเอ่ยจบเซี่ยหวายอีก็เอ่ยขัดขึ้น เขาแสดงท่าทีไม่พอใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด

“เหตุใดจะมิได้เล่า นางเป็นสตรีบรรณาการจากแคว้นฉินที่ถูกส่งมาให้เรา เหตุใดเราจะแต่งตั้งให้นางเป็นสนมมิได้”

เซี่ยหวายอีตกตะลึงอีกครั้ง ไม่คิดว่าลุงของตนจะเอ่ยออกมาเช่นนั้น ชายหนุ่มลุกขึ้นด้วยท่าทางไม่พอใจ ก่อนจะเอ่ยออกมาด้วยนำเสียงกระด้าง

“นางเป็นของกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ หากฝ่าบาทต้องการแต่งตั้งให้นางเป็นนางสนม กระหม่อมจะพานางหนีออกไปจากแคว้นเซี่ย แล้วจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกเลย”

ฮ่องเต่เซี่ยเฟยหลงเพียงต้องการหยั่งเชิงดูความรู้สึกของหลานชายเท่านั้น พระองค์ไม่คิดว่าเจ้าเด็กคนนี้จะแสดงท่าทีจริงจังออกมามากมายถึงเพียงนี้ เห็นทีรายงานที่ถูกส่งมาจากกองทัพจะเป็นเรื่องจริงเสียแล้วกระมัง

“เจ้าชอบนางอย่างนั้นหรือ”

เซี่ยหวายอีพึ่งรู้สึกตัวว่าตนเองถูกผู้เป็นลุงเล่นงานเข้าให้แล้ว ร่างสูงมีท่าทีอึกอัก ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ

“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมยอมรับ แต่นางคิดเช่นไรนั้นตอนนี้ยังไม่รู้”

ฮ่องเต้เซี่ยเฟยหลงที่เฝ้ามองการเติบโตของเด็กคนนี้อย่างใกล้ชิด มีหรือที่พระองค์จะไม่รู้ว่าเขาคิดอย่างไร แต่หลายปีมานี้เด็กที่ทำทุกอย่างได้เป็นอย่างดีมาตลอด แม้กระทั่งตอนที่มาขออนุญาตตนเข้าร่วมกองทัพตั้งแต่อายุยังน้อย พระองค์ก็ไม่เคยเห็นเขามีท่าทีจนมุมเช่นนี้มาก่อน

“เสด็จพ่อของเจ้าคงจะดีใจที่ได้เห็นบุตรชายของตนเริ่มมองหาสตรีแล้ว หากเจ้ายังครองตัวเป็นโสดอยู่เช่นนี้ต่อไป อีกไม่นานคงมีข่าวลือออกไปว่าจิ้นอ๋องกลายเป็นพวกตัดแขนเสื้อ”

ฮ่องเต้เซี่ยเฟยหลงเอ่ยถึงน้องชายร่วมอุทรผู้ล่วงลับของตนด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย ตั้งแต่ที่เซี่ยหวายอีอายุห้าขวบ อดีต จิ้นอ๋องก็ด่วนจากไปด้วยโรคร้าย จิ้นหว่างเฟยที่ต้องสูญเสียสามีไปอย่างกะทันหันยอมรับไม่ได้ถึงกับล้มป่วย และเพียงไม่นานพระนางก็มาจากไปอีกคน

เซี่ยหวายอีที่ในเวลานั้นอายุยังน้อย ต้องมาแบกรับทุกอย่างเอาไว้ด้วยตนเอง ยังดีที่ฮ่องเต้รับเขาเข้ามาอยู่ในความดูแล พระองค์เลี้ยงดูเด็กชายดั่งบุตรในอุทร แม้ว่าในข่าวลือเซี่ยหวายอีจะดูเป็นคนเย็นชาและอำมหิต แต่ความเป็นจริงแล้วเขานั้นอ่อนไหวและมีความเห็นอกเห็นใจผู้อื่นยิ่งนัก