แผนการอันแยบยล

“พระองค์คิดอย่างไรเพคะ ถ้าหากว่าจะยึดเฉิงโจวมาเป็นของแคว้นเซี่ย หม่อมฉันเพียงถามความเห็นดูเท่านั้น หากพระองค์คิดว่ามันไม่คุ้มที่จะเสี่ยงให้เกิดสงครามระหว่างสองแคว้น เช่นนั้น ก็ช่างมันเถิด หม่อมฉันเองก็มิได้ยึดติดกับทรัพย์สินเงินทองเหล่านั้น ห่วงเพียงแต่ว่าหากชุดเกราะและอาวุธตกอยู่ในมือของฉินฮ่องเต้ มันจะกลายเป็นภัยต่อแคว้นน้อยใหญ่ที่อยู่รอบๆ เพคะ”

เรื่องราวเป็นอย่างที่หยวนชิงหลิงกำลังเป็นห่วง ที่อดีตเฉิงอ๋องขอย้ายตนเองมาอยู่ที่เมืองเฉิงโจว ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาได้อ่านบันทึกของบรรพบุรุษตระกูลฉินตั้งแต่เริ่มก่อตั้งราชวงศ์เข้าโดยบังเอิญ

การก่อกบฏจึงได้เริ่มต้นวางแผนขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น ผ่านไปเกือบยี่สิบปี การค้นหาห้องลับของตระกูลซวนหยวนที่อยู่ในบันทึกวิธีการสร้างอาวุธและชุดเกราะที่ดีที่สุดของซวนหยวน แม้แต่ทวนเหล็กก็ไม่สามารถสร้างรอยขีดข่วนให้มันได้ หากเขาได้ครอบครองพวกมันแผ่นดินนี้ต้องอยู่ในกำมือเขาแน่

ความคิดของเฉิงอ๋องในเวลานั้นเขามิได้คิดครอบครองแค่เพียงบัลลังก์แคว้นฉินเท่านั้น แต่ความต้องการของเขาไม่ต่างจากฮ่องเต้ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ฉิน เข้าต้องการขึ้นเป็นจักรพรรดิผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของแผ่นดินแต่เพียงผู้เดียว

“ความจริงเราเองก็คิดถึงเรื่องนี้เช่นเดียวกัน แต่หากเราเป็นผู้ที่เริ่มก่อสงครามโดยที่แคว้นฉินไร้ความผิด เช่นนั้นเราคงต้องถูกตราหน้าว่าเป็นฮ่องเต้บ้าอำนาจไม่ต่างจากอดีตฉินฮ่องเต้แน่”

หยวนชิงหลิงเมื่อได้ฟังเช่นนั้น นางก็ถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ นางจะกระตุ้นฮ่องเต้ผู้นี้ให้รู้ถึงภัยที่กำลังใกล้เข้ามาอย่างไรดี

“หม่อมฉันผู้ที่ได้อ่านบันทึกของบรรพบุรุษ ตอนที่ไปช่วยครอบครัว กำลังเป็นห่วงว่าฉินฮ่องเต้องค์ปัจจุบันอาจจะกำลังคิดการใหญ่อะไรบางอย่าง พระองค์ถึงได้ทิ้งเวลาที่จะก่อกบฏเอาไว้เนิ่นนานถึงเพียงนี้ บางทีเหตุผลนั้นอาจเป็นเพราะยังหาอาวุธหรือชุดเกราะพวกนั้นยังไม่พบก็เป็นได้นะเพคะ”

เซี่ยหวายอีนั่งฟังการสนทนาของบุคคลทั้งสองโดยที่มิได้เอ่ยสิ่งใดขึ้นมาตั้งแต่ต้น เขาที่คร่ำหวอดอยู่ในสนามรบมาเกือบสิบปี มองว่าเรื่องนี้มีนัยสำคัญบางอย่าง

การที่ฉินฮ่องเต้จะกระทำการเคลื่อนกองทัพเพื่อรุกรานดินแดนของแคว้นอื่น หากกระทำเช่นนั้นโดยไร้เหตุผลเขาจะต้องถูกตราหน้าว่าเป็นทรราชของแผ่นดิน และแคว้นอื่นๆ จะต้องผนึกกำลังกันต่อต้านทำให้การรวมแผ่นดินของเขาต้องล้มเหลวแน่

หรือต่อให้เขารวมแผ่นดินได้สำเร็จและขึ้นเป็นจักรพรรดิได้ ก็คงจะไม่มีใครให้ความเคารพอย่างจริงใจ คงมีเพียงความหวาดกลัวและยำเกรงเพราะอำนาจในมือเท่านั้น เมื่อถึงเวลาที่ฉินฮ่องเต้จากไป แคว้นน้อยใหญ่ที่อยู่ใต้อาณัติจะต้องก่อการกบฏแน่

แต่หากต้องการครอบครองแผ่นดินโดยชอบธรรม เช่นนั้นเขาจะต้องสร้างสถานการณ์บางอย่างขึ้น เพื่อที่จะได้โจมตีแคว้นนั้นได้อย่างไร้ข้อครหา เมื่อคิดได้ดังนั้นเซี่ยหวายอีที่นั่งเงียบมาตลอดก็ลุกพรวดขึ้น ก่อนจะมองไปยังฮ่องเต้ด้วยสายตาเป็นคำถาม

“แย่แล้ว!!องค์ชายใหญ่อยู่ที่ใดหรือพ่ะย่ะค่ะ”

หยวนชิงหลิงและฮ่องเต้หันมองหน้ากัน ทั้งสองไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาต้องแสดงท่าทางตื่นตระหนกเพียงนั้น

“จะอยู่ที่ใดได้เล่า เขาก็ต้องอยู่ที่ตำหนักองค์ชายใหญ่ของเขาน่ะสิ เจ้าลืมไปแล้วหรือว่าเจ้าเป็นคนขอให้ข้ากักบริเวณเขาเอาไว้ จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะกระจ่าง”

เซี่ยหวายอีพรวดพราดออกจากห้องทรงงานในตำหนักคุนหนิงไป ก่อนจะเรียกหาคนของตนที่ยืนรออยู่ด้านนอก

“เข่อซิง รีบให้คนไปตรวจสอบดูว่าองค์ชายใหญ่ยังอยู่ที่ตำหนักหรือไม่ พาทหารไปมากหน่อย ถ้าใครกล้าขัดขวางจัดการได้ทันที บอกว่านี่เป็นคำสั่งของข้า”

“พ่ะย่ะค่ะ ท่านอ๋อง”

เข่อซิงประสานมือรับบัญชา ก่อนจะพาทหารออกจากวังหลวงเพื่อไปยังตำหนักขององค์ชายใหญ่ ร่างสูงถอนหายใจออกมาอย่างหนักใจ ขอให้ทันทีเถอะไม่อย่างนั้นได้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแน่ หยวนชิงหลิงที่เห็นชายหนุ่มวิ่งพรวดพราดออกมาจากตำหนักคุนหนิงด้วยท่าทางร้อนรน นางเองก็รู้สึกเป็นห่วงจึงได้เดินตามออกมาเช่นกัน

“เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นหรือ เหตุใดต้องให้เข่อซิงพาทหารไปด้วย”

เซี่ยหวายอีหันมาทางร่างเล็กก่อนจับมือของนางเอาไว้หลวมๆ

“เข้าไปคุยข้างในเถอะ”

แม้เจ้าตัวจะยังถูกกักบริเวณ แต่หูตาขององค์ชายใหญ่ล้วนมีอยู่ทุกที่ เขาจะเสี่ยงให้เรื่องนี้ถูกเปิดเผยมิได้

“กลับมาแล้วหรือ ทีนี้จะบอกเราได้หรือยังว่ามีเรื่องเร่งด่วนอะไรกันแน่ ถึงได้รีบร้อนออกไปเช่นนี้”

เซี่ยหวายอีกราบทูลเรื่องที่เขาคาดเดาเอาไว้ในใจแก่ฮ่องเต้ เพราะเขาคิดว่าฉินฮ่องเต้จะต้องใช้เรื่องนี้เป็นชนวนในการก่อสงครามแน่

หนึ่งชั่วยามต่อมา เข่อซิงและทหารผู้ติดตามย้อนกลับมายังวังหลวงอีกครั้ง ทุกคนได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยเพราะเกิดการปะทะขึ้นที่ตำหนักขององค์ชายใหญ่ และเข่อซิงได้รายงานว่าองค์ชายใหญ่ยังคงเก็บตัวอยู่แต่เพียงภายในตำหนัก มิได้ออกไปที่ใด ตามคำสั่งของฮ่องเต้

เซี่ยหวายอียังคงรู้สึกแคลงใจในการกระทำขององค์ชายใหญ่ เขาคิดว่าการคาดเดานี้น่าจะไม่มีข้อผิดพลาด ดูเหมือนตอนนี้เขากำลังพลาดบางอย่างไป

ช่วงเวลาที่เซี่ยหวายอียังคงหารือกับฮ่องเต้เซี่ยอยู่ที่เมืองหลวง กองทัพแคว้นฉินก็เข้าประชิดชายแดนเมืองจิ่งโจวทันที แต่ที่นั่นยังมีชางรุ่ยที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพรักษาการแทนชั่วคราว ระหว่างที่เซี่ยหวายอีกับเข่อซิงออกตามหาหยวนชิงหลิง

เหตุผลที่แคว้นฉินใช้โจมตีแคว้นเซี่ยในตอนนี้ก็คือ แคว้นเซี่ยได้ทำลายสนธิสัญญาสงบศึกระหว่างกัน และจิ้นอ๋องได้ลอบเข้าไปยังเมืองเฉิงโจวที่ตั้งอยู่ในเขตแดนของแคว้นฉินเพื่อลอบสังหารองค์ชายห้า พระโอรสเพียงพระองค์เดียวของฉินฮ่องเต้ ข่าวนี้ได้ถูกกระพือออกไปทั่วทุกแคว้นและทุกคนต่างก็เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง

เรื่องนี้สร้างความเศร้าโศกเสียใจแก่ราชวงศ์แคว้นฉินยิ่งนัก ฉินฮ่องเต้ได้ส่งราชทูตเดินทางมายังแคว้นเซี่ยเพื่อเรียกร้องให้ฮ่องเต้เซี่ยส่งตัวจิ้นอ๋องออกมารับผิดชอบต่อการกระทำของตน ยังมีแคว้นน้อยใหญ่ที่เป็นพันธมิตรต่างก็ออกมาประณามการกระทำของจิ้นอ๋องด้วย

หยวนชิงหลิงไม่คิดว่าเรื่องที่เซี่ยหวายอีคาดการเอาไว้ก่อนหน้านี้จะเป็นเรื่องจริง เขาคิดว่าองค์ชายใหญ่จะต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อให้เขาหลุดจากตำแหน่งแม่ทัพ แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าสังหารองค์ชายห้าเพื่อให้แผนของตนเองประสบผลสำเร็จ แต่ตัวเขาอยู่ที่นี่แล้วเขาทำเช่นนั้นได้อย่างไร

ขุนนางในราชสำนัก ที่อยู่ฝั่งองค์ชายใหญ่เองก็ถวายฎีกาต่อฮ่องเต้ไม่เว้นแต่ละวัน เพื่อให้ส่งตัวจิ้นอ๋องไปยังแคว้นเซี่ย เพราะพวกเขาเกรงว่าแคว้นฉินจะผนึกกำลังกับแคว้นข้างเคียงเพื่อโจมตีแคว้นเซี่ยเพียงแคว้นเดียว เมื่อถึงตอนนั้นต่อให้ส่ง จิ้นอ๋องไป ทุกอย่างก็คงจะสายเกินไปแล้ว

“ฝ่าบาท พระองค์ทรงต้องตัดสินใจได้แล้วนะเพคะ หม่อมฉันขอเวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น ช่วงนี้ขอให้พระองค์ทรงถ่วงเวลาพวกเขาเอาไว้ก่อน ได้หรือไม่”

ฮ่องเต่เซี่ยมีท่าทางคิดหนัก พระองค์รู้ว่าหลายแคว้นต่างยำเกรงต่อความสามารถของจิ้นอ๋อง แต่ถ้าเขาส่งตัวจิ้นอ๋องไปยังแคว้นฉินก็ไม่ต่างจากส่งเนื้อเข้าปากเสือ และหากต้องให้เขาส่งหลานชายที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขที่เหลือเพียงคนเดียวของน้องชายให้ไปอยู่ในกำมือของศัตรู เขาไม่มีทางทำเช่นนั้นแน่ ต่อให้ต้องเปิดศึกกับแคว้นเซี่ย หรือแคว้นอื่นๆ ก็ตามที

“ได้ เราให้เวลาเจ้าหนึ่งเดือน หนึ่งเดือนเท่านั้น ท่านหญิงลู่จิวได้โปรดช่วยอีเอ๋อด้วย ความอยู่รอดของเขาอยู่ในกำมือของเจ้าแล้ว”

หยวนชิงหลิงคุกเข่าประสานมือลงตรงหน้าชายวัยกลางคน ก่อนเดินออกจากวังหลวงไปด้วยท่าทางเด็ดเดี่ยว

ในระหว่างที่กำลังทำการเจรจาส่งตัวจิ้นอ๋องให้แคว้นฉิน หยวนชิงหลิงเข่อซิงและคนอีกจำนวนหนึ่ง ลอบเดินทางกลับไปยังเฉิงโจวอีกครั้ง ครั้งนี้นางใช้ทางลัดที่สั้นที่สุด และเป็นเส้นทางที่เจ้าม้าเป็นผู้นำทางพวกนางไป หยวนชิงหลิงได้แต่หวังว่านางจะกลับมาทันก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

“ตอนนี้ท่านอ๋องกำลังถูกกักตัวเอาไว้ภายในตำหนัก ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ดั่งใจ เมื่อพวกเจ้าเดินทางถึงหุบเขาหิน ก็จงทำการขนย้ายอาวุธและชุดเกราะไปยังจิ่งโจวได้เลย ไม่จำเป็นต้องรอข้า”

เอ่ยจบนางก็ควบม้าไปอีกเส้นทางทันที มิได้บอกเอาไว้ว่านางต้องการที่จะทำสิ่งใดกันแน่ เวลานี้นางวางเรื่องทั้งหมดเอาไว้ที่เดิมพันนี้เท่านั้น นางไม่รู้ว่ามันจะสำเร็จหรือว่าแผนการนี้จะคร่าชีวิตของนาง แต่หยวนชิงหลิงยังเชื่อมั่นว่าในกองทัพยังมีคนที่เชื่อมั่นในตัวบิดาและตระกูลหยวนของนางอยู่