ช่วงเวลาแห่งความสุข

“เช่นนั้นให้ข้าปรนนิบัติเจ้าดีหรือไม่ ฮูหยิน”

หยวนชิงหลิงไม่คิดว่าตนเองจะมาได้ยินคำพูดเช่นนี้ออกมาจากปากของเขา ใบหน้างามที่ยามนี้ไร้เครื่องประทินโฉมมันช่างงดงามเกลี้ยงเกลาดูสะอาดตาไม่ต่างจากเด็กทารก ดวงตาคมของเซี่ยหวายอีที่มองอยู่นั้นอดที่จะกดจูบไปที่แก้มของนางมิได้

“ฮูหยิน วันนี้ข้าจะทำให้เจ้าเป็นของข้าอย่างสมบูรณ์”

ก่อนงานแต่งงานหลายวัน เขาได้สอบถามและศึกษาเรื่องบนเตียงมาจากสหายร่วมรบมาแล้ว เกี่ยวกับการทำให้สตรีมีความสุขในคืนเข้าหอ ร่างสูงค่อยๆ แทะเล็มริมฝีปากอวบอิ่มของนางช้าๆ มือสองข้างที่ยังว่างอยู่ก็ไม่หยุดนิ่ง เขาสัมผัสนางไปทั่วทั้งสรรพางค์กาย แม้เวลานี้ทั้งสองจะสวมใส่อาภรณ์แต่ก็ยังรับรู้ถึงสัมผัสของกันและกันได้

ความรู้สึกแปลกใหม่ที่นางได้รับในเวลานี้ช่างแตกต่างจากที่ผ่านมาที่เขาเคยสัมผัสนางอย่างสิ้นเชิง ท้องน้อยของนางในเวลานี้มันเหมือนกับมีบางอย่างขมวดเข้าหากันจากนั้นจึงคลายออก ทุกการสัมผัสจากเขามันทำให้ข่นอ่อนในกายนางพร้อมใจกันลุกชูชันขึ้น

ลิ้นร้อนของเซี่ยหวายอีเริ่มรุกล้ำเข้ามาในอาณาเขตของหยวนชิงหลิง ร่างสูงสอดลิ้นหนาเข้าไปในปากของนางเกี่ยวกระหวัดรัดรึงลิ้นนุ่มหยุ่นอย่างเชื่องช้าแผ่วเบา

เพียงแค่การจูบเท่านั้น ก็ทำให้ส่วนล่างของนางเปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำหวานที่หลั่งออกมาเพราะความกระสัน หยวนชิง หลิงรู้สึกเหมือนตนเองกำลังล่องลอยอยู่ท่ามกลางปุยเมฆที่แสนเบาสบาย ร่างของนางกระตุกเกร็งเล็กน้อย ก่อนส่งเสียงครางออกมาแผ่วเบา อารมณ์ที่พุ่งทะยานถึงขีดสุดของนางทำให้เซี่ยหวายอียกยิ้มอย่างพึงพอใจ

“อา!!ท่านอ๋องอย่าทรมานข้าอีกเลย ท่านก็รู้ว่าข้ารอเวลานี้มานานเพียงใด”

หยวนชิงหลิงส่งเสียงครางกระเส่าและแหบพร่าออกมา จากลำคอขาวผ่อง แม้เซี่ยหวายอีจะรู้สึกสงสารนางและตนเองมากเพียงใด แต่เวลานี้ยังไม่ใช่เวลาที่จะร่วมรักกับนาง เพราะมันเป็นครั้งแรกของทั้งสองคน ดังนั้นเขาจะต้องเตรียมนางให้พร้อมสำหรับความใหญ่โตของตนเสียก่อน

เซี่ยหวายอีถอดชุดนอนของหยวนชิงหลิงออกจนหมด ร่างเปลือยเปล่าที่เกลี้ยงเกลาของนางทำให้เขามองด้วยสายตาลุกวาว ลิ้นร้อนผละจากปากเล็กของนางมาสัมผัสอกอวบที่มียอดเม็ดสีชมพูประดับอยู่

ทุกครั้งที่ลิ้นสากสัมผัสหัวของมัน เรียกเสียงครางหวานของร่างบางที่กำลังบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเขาได้เป็นอย่างดี มือเรียวลูบสัมผัสไปทั่วทั้งร่างนุ่มก่อนจะใช้นิ้วสะกิดติ่งเล็กส่วนล่างที่เปียกชื้นของนาง ท่อนเอ็นปูดโปนดุนดันอยู่ที่ต้นขา เขาเองก็ต้องการจนแทบทนไม่ไหว จึงต้องบรรเทาความกระสันด้วยการถูไถนาง

“อ๊า!!!!ตรงนั้นใช่แล้วท่านช่วยขยับนิ้วมือให้เร็วกว่านี้อีกสิ ข้าจะเสร็จแล้ว”

ปากและมือของเซี่ยหวายอีทำงานสอดประสานกันได้อย่างลงตัว

“อืมม....ตรงนี้หรือยอดรัก บอกข้ามาเร็วเด็กดี ข้าจะส่งเจ้าไปให้ถึงสวรรค์เอง”

เสียง แจ๊ะ แจ๊ะ ดังขึ้นเป็นจังหวะจากนิ้วมือของเขาที่กำลังสอดส่ายควงวนอยู่ภายในช่องทางคับแน่นของนาง ร่างบางลูบไล้สะเปะสะปะไปยังท่อนล่างของชายหนุ่ม เมื่อนางจับได้ บางอย่างที่กำลังแข็งขืนและตื่นตัวเต็มที่ของเขา มือนุ่มก็กำมันเอาไว้และรูดขึ้นลงช้าๆ

ทั้งที่เป็นเพียงการสัมผัสจากภายนอกอาภรณ์ แต่เซี่ยหวายอีก็ส่งเสียงคำรามในลำคออย่างพึงพอใจ ร่างบางที่นอนบิดเร้าอยู่กระตุกเกร็งขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมทั้งน้ำเหนียวใสพุ่งออกมาพร้อมกันจากช่องทางรักของนาง

“อ๊า!!!ข้าถึงแล้ว ถึงแล้ว...”

เสียงครางหวานของนางทำให้เซี่ยหวายอีทนไม่ไหวอีกแล้ว เขายกนิ้วที่เปียกชื้นของนางขึ้นมาดูดเลียอย่างกระหาย ลำคอของเขาเวลานี้แห้งผากเป็นผุยผง ร่างสูงยกขาเรียวสองข้างขึ้นก่อนจะก้มลงใช้ลิ้มดูดเลียกินน้ำหวานที่นางปล่อยออกมาเพื่อบรรเทาความกระหายของตน

เสียงหายใจหอบถี่ของนางก่อนหน้านี้ แปลเปลี่ยนเป็นเสียงครางกระเส่าขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งสาวใช้และองครักษ์ที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าเรือน ต่างก็มองหน้ากันไปมาด้วยใบหน้าแดงซ่าน ท่านอ๋องและพระชายาช่างไม่รู้จักเห็นใจคนโสดอย่างพวกตนเอาเสียเลย

ร่างสูงผละจากร่างบางเล็กน้อย เพื่อปลดเปลื้องอาภรณ์ของตนออก เขาใช้หัวหยักที่บานราวดอกเห็ดสีชมพูคล้ำของตน ถูกไถไปที่กลีบดอกของนางเพื่อบรรเทาความเสียวซ่าน

เมื่อเม็ดกระสันของนางและหัวหยักของเขาได้สัมผัสกัน เซี่ยหวายอีก็แทบอยากจะพุ่งทะยานเขาไปด้านในของนางเสียเดี๋ยวนี้ มือหนาจับต้นขาของนางแยกออกก่อนที่จะถูไถอยู่อย่างนั้นซ้ำไปซ้ำมา น้ำใสๆ ไหลออกมาจากหัวหยักไม่ต่างจากส่วนล่างของนาง

ท่อนเอ็นที่เห็นเส้นเลือดปูดโปนสีเขียวกระตุกเบาๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า หัวหยักค่อยๆ เสียบเข้าไปในรูเล็กที่คับแน่นช้าๆ ก่อนจะถอดถอนออกมาถูไถไปที่กลีบอ่อนนุ่ม

หยวนชิงหลิงรู้สึกตึงแน่นเล็กน้อย จากนั้นกลับมาเสียวซ่านอีกครั้ง เซี่ยหวายอีทำเช่นนั้นซ้ำๆ อยู่หลายครั้ง จนเขารู้สึกว่านางเริ่มผ่อนคลายลงบ้างแล้ว แต่ส่วนหัวของเขาเข้าไปสำรวจด้านในได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

ริมฝีปากของเขาส่งลิ้นร้อนไปสะกิดยอดสีชมพูของอกอวบเพื่อให้นางหันเหความสนใจ จากนั้นจึงแทงท่อนเอ็นร้อนที่แข็งเต็มที่เข้าไปเพียงครั้งเดียวจนสุด

“กรี๊ด!!! ท่านอ๋องข้าเจ็บเหลือเกิน ได้โปรดหยุดก่อน”

ร่างบางสะท้านเฮือกกอดร่างสูงเอาไว้แน่น ขาสองข้างของนางสั่นไหวเบาๆ ด้วยความเจ็บปวด เซี่ยหวายอีมิได้บังคับนางให้ทำต่อ แต่เขาแช่ความใหญ่โตของตนเอาไว้ภายใน

ความรู้สึกของเขาเวลานี้ ภายในช่องทางคับแน่นของนางมันทั้งตอดรัดและอุ่นร้อน เขาอยากจะกระแทกกระทั้นจนสุดแรง แต่สงสารร่างเล็กที่กำลังหลั่งน้ำตาด้วยความเจ็บปวด

“ผ่อนคลายลงหน่อยเด็กดี เจ้ากำลังบีบรัดข้าเกินไป ข้าจะทนไม่ไหวแล้ว”

เซี่ยหวายอีจูบเบาๆ ไปทั่วใบหน้าเพื่อซับน้ำตาและปลอบประโลมให้นางคลายความเจ็บ ลำคอขาวผ่องถูกลิ้นร้อนชอนไชเปียกชื้นไปด้วยน้ำลาย ขนอ่อนที่ต้นคอของนางเริ่มกลับมาลุกชูชันอีกครั้ง เสียงครางเบาๆ ดังกระเส่าขึ้นในลำคอระหง

เซี่ยหวายอีลองขยับท่อนเอ็นช้าๆ เนิบนาบจนรู้สึกว่าส่วนล่างของนางเริ่มผ่อนคลาย แม้จะยังรู้สึกคับแน่นอยู่บ้างแต่มันกลับตอดรัดเขาจนไม่อาจถอดถอนออกมาได้

ร่างสูงขยับอีกครั้ง ใช้แขนสองข้างยันประคองไม่ให้น้ำหนักลงไปที่ตัวของนางมากเกินไป เขาก้มลงมองส่วนที่เชื่อมกันของทั้งสอง ก่อนจะเสียบเข้าไปจนสุดอีกครั้ง หยวนชิงหลิงไม่รู้สึกถึงความเจ็บอีกแล้ว เวลานี้มีเพียงความต้องการไปถึงจุดสุดยอดที่นางเคยได้สัมผัส นิ้วมือนุ่มจับสะโพกหนาก่อนจะดันมันขึ้นลงเพื่อบรรเทาความเสียวของตน เซี่ยหวายอีเห็นนางแสดงออกเช่นนั้นเขาก็ยกยิ้มอย่างพอใจ