Teilen

ตอนที่ 6 เดินเล่น

last update Veröffentlichungsdatum: 28.06.2026 11:16:28

ตอนที่ 6 เดินเล่น

     หลินเหย่เดินจับมือของเขาโดยไม่สนสายตาคู่อื่นที่จ้องมองมาที่นางกับเซียวหนานแม้แต่น้อย การกระทำของนางเมื่อครู่ก็ทำให้คนในตลาดไม่กล้านินทา เดินผ่านทางใดก็รีบหลบหน้าอย่างเห็นได้ชัด

ฉับ ฉับ เสียงฝีเท้าการเคลื่อนไหวของกลุ่มมือสังหารที่เซียวหนานจดจำได้และมีสัมผัสได้เป็นอย่างดี การที่เขาไม่ค่อยมาข้างนอกมิใช่ว่าต้องแสร้งเป็นท่านอ๋องสติไม่ดีบ้าใบ้เพียงอย่างเดียวทว่า มีนักฆ่าคอยลอบสังหารเขาอยู่ เมื่อเห็นเขาเริ่มเคลื่อนไหว

“ท่านอ๋อง ท่านดูนี่สิเพคะมันน่าอร่อยมากเลย เห็นหรือยังว่าเอาแต่อยู่ในจวนจะพลาดของอร่อย ๆ และเรื่องราวน่าตื่นเต้น จูเก่อหลิงเจ้าไปซื้อขนมร้านนั้นให้ข้าที ส่วนเจ้าเสิ่นอันหนิงข้าอยากกินมันเผาด้านนู้น นี่ ๆ เงินรีบ ๆ ไปซื้อมา” หลินเหย่รีบล้วงเอาถุงเงินให้ทั้งสองเพื่อไปซื้อของตามที่นางอยากกิน เพราะนางไม่ต้องการไปยืนต่อแถวรอซื้อและไม่อยากให้ท่านอ๋องเซียวหนานรู้สึกอึดอัดแม้ว่าจะมีอำนาจทว่ายามนี้ใบหน้าของเขาแสดงอาการออกมาให้เห็นได้ชัดเจน

“เพคะ หม่อมฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้ พระชายาอย่าไปทางใดนะเพคะ”

“ไม่ต้องห่วง ข้ามีถังหลินอยู่และยังมีอำนาจจะมีผู้ใดกล้าทำร้ายผู้เราได้เล่า ข้าจะไปรอพวกเจ้าอยู่ฝั่งนู้นก็แล้วกัน ตรงนั้นไม่ค่อยมีคนท่านอ๋องจะได้หายใจปลอดโปร่ง” หลินเหย่ชี้นิ้วไปด้านหน้า สะพานข้ามแม่น้ำมีศาลาให้นั่งเล่นเป็นที่เล่นหมากรุกของชาวบ้าน เอ่ยจบนางก็รีบเดินไปทันที

‘สตรีผู้นี้แรงเยอะเสียจริง ข้าเหนื่อยจะวิ่งตามนางแล้ว ดูเหมือนการออกมาจากจวนครั้งนี้จะมีสายตาคอยจ้องมอง ฮึ ..แอบซุ่มรอจังหวะลงมืออย่างนั้นหรือ ? ทั้ง ๆ ที่ข้าแกล้งเป็นคนสติไม่ดี เป็นใบ้เช่นนี้ยังไม่ต้องการให้ข้ามีชีวิตอยู่อย่างนั้นหรือ ?’ เซียวหนานเดินตามหลังหลินเหย่พลางครุ่นคิดและรู้สึกได้ว่ามีนักฆ่าคอยตามมาสองสามคน เขายกมือขึ้นส่งสัญญาณให้แก่ถังหลินไปจัดการ อย่างลับ ๆ ไม่ให้ชาวบ้านแตกตื่นและทำให้เงียบที่สุดอย่างที่เคยทำ

       หลินเหย่ตื่นตาตื่นใจจ้องมองดูแม่น้ำ เรือที่แล่นผ่านและชาวบ้านการดำเนินชีวิตในยุคนี้มีเสน่ห์จนไม่ทันรู้ตัวเลยว่าด้านหลังกำลังเกิดการต่อสู้ เมื่อถังหลินหลบหายไปจัดการกับนักฆ่าที่มาลอบสังหาร แต่ก็มีหนึ่งคนที่เล็ดลอดหลุดมากระโดดลงด้านหลังของท่านอ๋อง หวังจะตวัดเพียงครั้งเดียวเพื่อจัดการทว่าท่านอ๋องไหวตัวทัน หลบหลีกใช้แรงกำลังและการต่อสู้ที่ฝึกฝนอย่างหนักทำให้นักฆ่าถูกโจมตีด้วยฝ่ามือจนล้มลงกับพื้น จังหวะนั้นหลินเหย่หันมามองด้านหลังพอดี

“ท่านอ๋อง..เอ่อ ทำไมท่านอ๋องถึงได้เหงื่อไหลท่วมตัวเช่นนี้เพคะ หรือว่าอากาศร้อน แล้วนั่นชายคนนั้นทำไมถึงได้ล้มลงตรงนั้น เอ๊ะ ..! แต่ว่าเมื่อครู่ข้าไม่เห็นเขาเลยล่ะ ถังหลินไม่ไปช่วยดูหน่อยว่าชายคนนั้นเป็นอะไร มีอะไรต้องการให้ช่วยหรือไม่ ? เหตุใดทั้งสองถึงได้เหงื่อไหล ทั้ง ๆ ที่ข้าไม่เห็นรู้สึกร้อนเลยสักนิด ท่านอ๋องท่านไม่สบายหรือเพคะ” หลินเหย่รีบยกมือแตะที่หน้าผากของเซียวหนานเพื่อวัดไข้ ทว่าเขาไม่ได้ไม่สบายแต่เมื่อครู่เกิดการต่อสู้ต่างหาก และยังไม่ทันได้จัดการกับนักฆ่า แต่ก็ไม่คิดเลยว่าหลินเหย่จะมีจิตใจเมตตาเป็นห่วงผู้อื่น เพราะเมื่อครู่นางพึ่งจะสั่งให้จัดการลงโทษชาวบ้านอยู่แท้ ๆ

‘สตรีนางนี้ซื่อบื้อจริง ๆ หรือว่าเสแสร้งกันนะ !!’ เซียวหนานคิดในใจ คลี่ยิ้มเต็มดวงหน้าทำเป็นไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร ถังหลินจึงรีบเอ่ยออกมา

“พระชายาเมื่อครู่กระหม่อมได้ยินชาวบ้านเอ่ยกันว่าช่วงนี้มีโรคระบาด มีคนเจ็บป่วยจนสลบในทุก ๆ วัน กระหม่อมว่าท่านทั้งสองรีบเสด็จไปที่อื่นเถิดพ่ะย่ะค่ะ ตรงนี้กระหม่อมจะจัดการเอง”

“หากเป็นโรคระบาดเจ้าเองก็ไม่ต้องไปยุ่งหรอก เดี๋ยวจะนำโรคเข้าไปที่จวน เจ้ารีบไปตามจูเก่อหลิงกับเสิ่นอันหนิงให้กลับจวนโดยเร็ว เมื่อถึงจวนจงพากันอาบน้ำชำระร่างกายอย่างสะอาดและนำชุดวันนี้ทิ้งเสีย”

“พ่ะย่ะค่ะ” หลินเหย่ยื่นมือไปจับมือของเซียวหนานก่อนจะพาเขาเดินไปรอที่ศาลาที่นัดแนะกันเมื่อครู่

“ท่านอ๋องกลับจวนข้าคงต้องสั่งให้ท่านหมอมาตรวจดูอาการของท่านเสียหน่อยแล้ว ดูสิมิใช่แค่เหงื่อไหลออกมาแต่ใบหน้าของท่านก็แดงก่ำอีกด้วย ยังมีหน้ามายิ้มให้ข้าอีก! ท่านนี่ซื่อบื้อจริง ๆ ” นางพาเขามายืนในศาลาจับใบหน้าของเขาหันซ้ายหันขวาก่อนจะบ่นอุบอิ๊บเล็กน้อย คำพูดของนางทำให้เขางวยงง 

‘นางเป็นห่วงข้าตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ข้าคิดว่านางจะเดินห่างจากข้า แต่นางกลับเป็นฝ่ายจับมือของข้าแถมตอนนี้ยังจ้องมองข้าด้วยสายตาเป็นห่วงเป็นใย ที่ข้าใบหน้าแดงมิใช่เพราะข้าไม่สบายเสียหน่อยเพราะเจ้าต่างหากทำอันใดไม่เคยเอ่ยขอข้าสักคำ จับบนกายของข้าราวกับว่าข้าเป็นสิ่งของ หรือว่าข้าจะจัดการนางทิ้งเสียตั้งแต่วันนี้ นางเริ่มเข้าใกล้ข้า ยิ่งทำให้แผนการที่วางเอาไว้จะรั่วไหล แต่หากทำเช่นนั้นท่านใต้เท้าไป๋คงต้องตามหาคนลงมือแน่นอน และเขายังเป็นคนที่ภักดีต่อฮ่องเต้พระองค์ก่อน หลินเหย่ที่ข้าไม่ฟันมือเจ้าทิ้งและใช้น้ำร้อนเทใส่ปากที่พูดมากของเจ้าเพราะบิดาของเจ้ายังมีประโยชน์ต่อข้า เมื่อไหร่ที่ข้าทำทุกอย่างบรรลุเมื่อนั้นข้าจะไม่ทนสตรีเช่นเจ้าอีก' 

“พระชายาเพคะ พวกเรามาแล้วเพคะ” เสียงของสาวใช้ดังขึ้นหลินเหย่รีบปล่อยมือจากใบหน้าของเขา หันไปหาสาวใช้ทั้งสอง 

“จูเก่อหลิง เสิ่นอันหนิง รีบกลับจวนส่วนขนมนั้นข้าไม่กินแล้ว เมื่อครู่ถังหลินบอกในหมู่บ้านเกิดโรคระบาดกลับเข้าจวนพวกเจ้าต้องรีบไปชำระร่างกายให้สะอาดและนำชุดที่สวมใส่ไปเผาทิ้งเสียเข้าใจหรือไม่” ทั้งสองมองหน้ากันอย่างงงวย แต่ก็ยอมทำตามพระชายาสั่ง

“เพคะ” หลังจากนั้นทั้งห้าคนก็ได้เดินทางกลับจวน เมื่อถึงจวนได้ชำระล้างกายนำอาภรณ์ไปเผาตามที่นายหญิงสั่งเอาไว้

Lies dieses Buch weiterhin kostenlos
Code scannen, um die App herunterzuladen

Aktuellstes Kapitel

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 25 กรรมตามสนอง(ตอนจบ)

    ตอนที่ 25 กรรมตามสนอง ท้องฟ้าที่เคยสว่างสดใส บัดนี้มืดมนเหมือนชีวิตของเซียวเหยี่ยนเขาพาแม่เดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมายจนมาถึงศาลารับลมริมแม่น้ำ แววตาของเขาเหม่อลอย“เซียวเหยี่ยน กินสิ กินหน่อยนะ” แม่ของเขายื่นก้อนหินอยู่ที่พื้นขึ้นให้ลูกชาย สายตาของเธอคิดว่านี่คือมันเผาแสนอร่อย“ดูสิร้อน ๆ น่ากินมากเลย กินซ่ะนะจะได้เติบโตแข็งแรงและเป็นคนดี มีหน้าที่การงานที่ดี” เซียวเหยี่ยนมองมารดาที่เสียสติแต่ความรักของแม่ยังคงมีอยู่ไม่จางหาย ยิ่งทำให้เขาเจ็บร้าวไปทั้งหัวใจรู้สึกผิดที่ทำร้ายร่างกายและจิตใจของผู้เป็นแม่เพราะผู้หญิงคนเดียว เพราะความโง่บ้าตัณหา ของเขาที่ทำให้เขาสูญเสียทุกอย่างน้ำตาแห่งความเจ็บปวดขมขื่นและสมเพชตนเองหลั่งไหลออกมา รับก้อนหินจากแม่มาถือเอาไว้“แม่ ฉันขอโทษ …..ฉันขอโทษ” “ร้องไห้ทำไม อย่าร้องเลยนะหรือมีใครมารังแกบอกแม่มาเร็วแม่จะไปจัดการให้” ราวกับว่าสายตาของหยุนเฟยมองเซียวเหยี่ยนเป็นเด็กชายตัวน้อย ที่ร้องไห้ขี้มูกโป่งอยู่ตรงหน้า เธอดึงตัวลูกชายเข้ามากอดลูบหลังเบา ๆ พลางปลอบให้เซียวเหยี่ยนหยุดร้อง“อย่าร้องเลยนะคนดี แม่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่มีใครทำอะไรลูกได้ แม่จะปกป้อ

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 24 สูญเสียทุกอย่าง

    ตอนที่ 24 สูญเสียทุกอย่าง หยุนเฟยหมดเรี่ยวหมดแรงหอบแรงทั้งหมดที่มีไปแจ้งเรื่องที่อำเภอ ส่วนเซียวเหยี่ยนรีบไปที่ทำงาน ทว่าเมื่อมาถึงกลับพบว่าวันนี้โม่ชิงเหมยยังไม่มาทำงาน เขาจึงไปสอบถามที่ห้องทะเบียนเกี่ยวกับประวัติของโม่ชิงเหมย หลังจากที่รู้เรื่องของเธอใจของเซียวเหยี่ยยเย็นเยือกไปทั้งใจ โม่ชิงเหมยไม่ใช่คนร่ำรวยและยังมาจากชนบทที่ยากจนเสียยิ่งกว่าเขาอีกด้วย ประวัติของเธอด่างพร้อยชอบโกหกสร้างเรื่อง จนแทบจะโดนไล่ออกหลายครั้งเพราะไปยุ่งกับสามีชาวบ้านผิดศีลธรรม สมองของเซียวเหยี่ยนว่างเปล่า ใบหูอื้ออึงแทบไม่ได้ยินเสียงอื่นใด มีเพียงภาพเหตุการณ์มากมายที่พรุ่งพรูเข้ามาเกี่ยวกับโม่ชิงเหมย โลกของเขาแทบพังทลายลงตรงหน้า ครอบครัวแตกร้าวสมบัติชิ้นสุดท้ายถูกขโมยไม่ใช่คนอื่นใดที่ทำร้ายครอบครัวเขา แต่เป็นเขาเอง ที่ทำลายครอบครัวที่ดี ภรรยาที่ดี ลูกสาวที่น่ารักและเขายังทำตัวไม่ดีกับแม่อีก ความเสียใจประดังประเดเข้ามาไม่รู้จบ ดวงตาแดงก่ำร่ำไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด เดินกลับบ้านอย่างไร้เรี่ยวแรง เมื่อมาถึงบ้านตระกูลอู๋ ชาวบ้านที่อยู่ใกล้ ๆ เข้ามาช่วยหยุนเฟยหาเอกสารอาจจะไม่ได้หายไปที่ใด หยุนเฟยเห็นลูก

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 23 แผนร้ายของโม่ชิงเหมย

    ตอนที่ 23 แผนร้ายของโม่ชิงเหมย หลายวันต่อมาชีวิตของเสี่ยวผิงเริ่มดีขึ้นเมื่อมาอยู่กับซูเหย่ เธอได้รับความรักการเอาใจใส่ได้กินอาหารดี ๆ ได้เสื้อผ้ารองเท้าและได้เข้าโรงเรียนใหม่ เสี่ยวผิงกลับมายิ้มสดใสร่าเริงตามวัยเช่นเคยเป็น โรงเรียนของเสี่ยวผิงอยู่ใกล้ที่ทำงานจึงเป็นเรื่องง่ายที่เธอไปรับไปส่ง ความสัมพันธ์ระหว่างซูเหย่เหมือนจะเริ่มพัฒนา เขาเข้ามาหาเสี่ยวผิงบ่อยครั้ง มาทุกครั้งก็มีของติดไม้ติดมือมาเสมอ จนทำให้เสี่ยวผิงบ่นอยากเจอลุงหานจื้ออวี่ทุกวัน ฝั่งด้านบ้านตระกูลอู๋ ตั้งแต่วันที่ซูเหย่มาพาตัวเสี่ยวผิงออกไป หยุนเฟยยังคงทำงานเหมือนเดิมแต่ทำเพียงแค่ร้านส่งผัก เท่านั้นเพื่อหาเลี้ยงตัวเอง ส่วนเซียวเหยี่ยนไม่ค่อยกลับบ้านตรงเวลา หลังเลิกงานมักจะไปดื่มกับเพื่อร่วมงานเสมอ จะมีแต่โม่ชิงเหมยที่กลับมาก่อน“บ้านหลังนี้น่าเบื่อจริง ๆ เซียวเหยี่ยนที่เหมือนจะดีตอนนี้เริ่มกลายเป็นอีกคน ฉันชักจะทนไม่ไหวแล้ว อุตส่าห์หลอกว่าท้องคิดว่าแม่สามีจะหลงรัก สามีจะใส่ใจมากกว่าเดิม ในเมื่อเมินฉันแบบนี้คิดหรือว่าฉันจะทน ฮึ ฮึ อุตส่าห์แต่งงานเข้ามาในบ้านตระกูลอู๋คิดว่าจะร่ำรวยที่แท้ก็แทบจะเป็นยาจก การที่ฉัน

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 22 คุณลุงใจดี

    ตอนที่ 22 คุณลุงใจดี พลั่ก !!“ผู้หญิงไม่ต้องการฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง ซูเหย่คุณเป็นอะไรมั้ย” ชายปริศนาใบหน้าเข้มขรึมคิ้วผูกโบว์ด้วยความโมโห เอ่ยถามพลางสำรวจร่างกายของซูเหย่ ใจของเธอเต้นแรงระรัวเมื่อเห็นหน้าอีกฝ่าย“คุณหานจื้ออวี่มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรคะ ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ”“นี่ ! ไอ้นี่มันเป็นใครหรือว่าเธอเองก็แอบมีชู้ ที่หนีออกจากบ้านตระกูลอู๋เพราะไปอยู่กับผู้ชายคนนี้” เซียวเหยี่ยนลุกขึ้นปาดเลือดที่ไหลซึมออกมาจากริมฝีปากที่ถูกหานจื้ออวี่ต่อยเมื่อครู่“ฉันไม่ได้ชาติชั่วเหมือนแก อย่ามาคิดว่าคนอื่นจะเป็นเหมือนตัวเอง ในเมื่อพูดไม่รู้เรื่องวันนี้ฉันจะไม่พูดอีก ฉันจะพาเสี่ยวผิงไปอยู่ด้วย ถ้าอยากฟ้องก็ยื่นเรื่องฟ้องได้เลยฉันพร้อมสู้เสมอ”“ส่วนฉันนะไม่ใช่ชู้ของคุณซูเหย่ แต่เป็นคนที่รู้ถึงคุณค่าของเธอ ถ้าจะแจ้งความเรื่องใช้ความรุนแรงก็เชิญ นี่นามบัตรของฉันแล้วให้ทนายติดต่อมา” หานจื้ออวี่ยื่นนามบัตรให้แก่เซียวเหยี่ยนก่อนจะพากันเดินจากไป เซียวเหยี่ยนโมโหจนแทบตั้งสติไม่อยู่แต่เมื่อเห็นชื่อบนนามบัตรดวงตาของเขาสั่นระริก ชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาและยังเป็นท่านประธานโรงงานในเครือข่ายที่เซียวเหยี

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 21 ไม่ต้องการ

    ตอนที่ 21 ไม่ต้องการ “ไม่ใช่แค่เธอหรอกโม่ชิงเหมยที่เลือกผิด ฉันต่างหากที่ถูกเธอหลอกล่อ จนต้องทิ้งภรรยาแสนดีอย่างซูเหย่ไปคว้าเอาคนไม่เอาไหนอย่างเธอเข้ามาในบ้าน ไม่มีทางที่ฉันจะปล่อยซูเหย่ไปง่าย ๆ ยังไงซูเหย่ก็รักฉันอยู่ ฉันเชื่อว่าในใจของเธอลึก ๆ ยังมีฉันอยู่ ถ้าถือดอกไม้ไปขอโทษ ขอคืนดีมาร่วมใช้ชีวิตครอบครัวให้มีความสุขเหมือนเมื่อก่อนยังไงเธอก็ต้องยอม ความสุขของเสี่ยวผิงไม่ว่ายังไงซูเหย่ต้องกลับมาหาฉันแน่นอน และฉันจะหย่ากับโม่ชิงเหมย ดีไม่ดีเด็กในท้องอาจจะไม่ใช่ลูกของฉันก็ได้ ผู้หญิงง่าย ๆ อย่างนั้นอาจจะใช้แผนนี้เข้าหาคนอื่นมั่วไปหมด” เซียวเหยี่ยนแสยะยิ้มชั่วร้ายพลางล้วงเอาบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างสบายใจเมื่อวางแผนในใจเอาไว้แล้ว พรุ่งนี้จะไม่มีการฟ้องร้องเกี่ยวกับการเลี้ยงดูเสี่ยวผิงแต่จะเป็นวันดี ๆที่เขาพร้อมจะกลับมาเป็นครอบครัวที่สุขสันต์กับซูเหย่และลูกสาว ฝั่งด้านซูเหย่ หลังมาถึงบ้านเสี่ยวลี่เธอเตรียมห้องรับรองแขกเอาไว้ให้ซูเหย่พักในคืนนี้ แถมยังทำอาหารต้อนรับเป็นอย่างดี สามีของเสี่ยวลี่จัดเตรียมเหล้ามาดื่มฉลองหลังจากไม่ได้เจอกันนานและยินดีที่ซูเหย่ประสบความสำเร็จจนโด่งดัง “มาแล้ว ๆ

  • ทะลุมิติมาเป็นพระชายาตัวร้ายของท่านอ๋องใบ้   ตอนที่ 20 ปะทะหน้ากันอีกครั้ง

    ตอนที่ 20 ปะทะหน้ากันอีกครั้งซูเหย่ใช้เวลาเดินทางกลับพร้อมเสี่ยวลี่ไม่รอช้า เดินทางมาถึงท้องฟ้าก็มืดสลัวเสี่ยวลี่ให้ซูเหย่นำของไปไว้ที่บ้านของเธอเสียก่อนแล้วรุ่งเช้าค่อยไปที่บ้านตระกูลอู๋ ทว่ายามนี้ซูเหย่ไม่อาจจะใจเย็นเฝ้ารอจนถึงตอนเช้าได้ จึงไปที่บ้านตระกูลอู๋ ภาพที่เธอเห็นในสิ่งแรกที่ก้าวเท้าเข้าไปในบ้าน คือภาพของหยุนเฟยกำลังหุงต้มอาหารให้เสี่ยวผิงได้กิน เสียงโหวกเหวกโวยวายของเซียวเหยี่ยนที่ดังจากด้านใน สถบด่าผู้เป็นมารดาไม่หยุดย่อน “จะทำให้มันได้อะไรนักหนา คนอื่นจะมองว่าฉันเป็นคนยังไง เรื่องที่เป็นลมหมดสติอยู่ที่ตลาด ผู้คนเอาไปพูดคุยกันสนุกปากว่าฉันไม่ดูแลแม่ของตัวเอง หยุดทำเรื่องโง่ ๆ สิ้นคิดเสียที เสี่ยวผิงแกเองก็เช่นกันอยากเรียนให้มันได้อะไรขึ้นมา โตขึ้นอีกหน่อยฉันจะขายให้ตระกูลร่ำรวยที่โง่เง่า เรียนไปก็ไร้ประโยชน์” ซูเหย่ได้ยินสั่นสะท้านไปทั้งตัว กำมือแน่นก่อนจะเดินเข้าไปอย่างเงียบ ๆ และเปล่งเสียงดังเข้มขรึมออกไป“ลองดูสิ ลองเอามือสกปรกมาแตะต้องลูกสาวของฉันดูสิ ฉันจะทำให้แกรู้ว่านรกมันเป็นอย่างไร อยากรู้จริง ๆ ในสมองนั่นมีแต่สิ่งสกปรกและชั่วร้ายหรือไงกัน ถึงได้คิดแต่เรื่องเล

Weitere Kapitel
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status