บทที่ 27 ไม่เสียใจ

เสวี่ยซิงเหยาร้องไห้ออกมาเมื่อเห็นว่ามีเลือดออกมาจากจมูกของเธอ ส่วนเสวี่ยซิงซินเมื่อเห็นว่าพี่สาวของตนมีเลือดออกความโกรธของเธอก็ทะยานสูงขึ้นในทันที

“หลินเยี่ยนฟาง ฉันจะพาพี่สาวของฉันไปแจ้งความว่าเธอตั้งใจทำร้ายร่างกายพี่สาวของฉัน” เมื่อเสวี่ยซิงซินพูดเช่นนี้หลินเยี่ยนฟางก็พยักหน้า

“เชิญเลย เชิญตามสบายฉันก็จะได้ไปให้ปากคำกับตำรวจว่าแท้จริงแล้วเป็นพี่สาวของเธอตั้งใจมาหาเรื่องฉันที่นี่ก่อน อ้อ! ก่อนที่เธอจะไปแจ้งความเธอถามพี่สาวของเธอด้วยนะว่าพี่สาวของเธอยินดีที่จะให้สามีรู้ไหมว่าเธอมาตามรังควานเมียของรุ่นพี่ในวิทยาลัยที่เธอเคยรักใคร่ชอบพอเช่นนี้” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เซี่ยหยางชุนก็รีบส่งเสียงแก้ตัวในทันที

“พี่ไม่เคยคบหาหรือชอบพอกับเสวี่ยซิงเหยาเลยนะ ก็แค่เคยให้คำปรึกษาเวลาที่เธอนำปัญหาเรื่องการเรียนมาเล่าให้ฟังเพียงเท่านั้น” คำพูดของเซี่ยหยางชุนทำให้หลินเยี่ยนฟางพยักหน้า

“อ้อ! ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ เสวี่ยซิงเหยาเธอได้ยินแล้วใช่ไหม สามีของฉันบอกกับฉันว่าเขาไม่ได้คิดเกินเลยกับเธอ ดังนั้นเลิกทำสีหน้าราวกับว่าถ้าสามารถกำจัดฉันไปได้เธอก็จะสามารถครองรักกับเขาได้แล้ว เลิกหลงตัวเองเสียที” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้เสวี่ยซิงเหยา กรีดร้องออกมาในทันที

“กรี๊ด เธอจะไปรู้อะไร จะมีผู้ชายคนไหนกล้ายอมรับกับเมียของตนเองกันบ้างเล่าว่าเขาเคยรักใคร่ชอบพอกับผู้หญิงอื่น ฉันจะบอกอะไรให้นะพี่เซี่ยเขาชอบฉันและตอนนี้ก็น่าจะยังชอบฉันอยู่” คำพูดของเสวี่ยซิงเหยาทำให้หลินเยี่ยนฟางหัวเราะออกมาในทันที

“เอาอะไรมามั่นใจ เธอเบิกตากว้างๆ แล้วมองฉันให้ดี ฉันทั้งสวยกว่าเธอ สาวกว่าเธอและที่สำคัญมีมันสมองมากกว่าเธอ ต่อให้เขาเคยชอบเธอจริงก็เป็นแค่เรื่องในอดีตเพียงเท่านั้น ส่วนตอนนี้เธอก้มลงไปดูสารรูปของตัวเองเสียก่อนเถอะว่ามีอะไรที่เหนือกว่าฉันบ้าง” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้เสวี่ยซิงเหยาโต้เถียงกลับในทันทีแม้ว่าตอนนี้เธอจะยังรู้สึกเจ็บที่จมูกเป็นอย่างมากก็ตาม

“แต่ถึงอย่างไรชื่อเสียงของฉันก็ไม่เน่าเฟะเช่นเธอ ฉันได้ยินมาว่าเธอกับโจวจินหมิงคบหากันมานานแล้ว แถมเธอยังถึงกับกล้าออกหน้าเป็นพยานเพื่อให้เขาได้ใบรับรองความประพฤติด้วย หลินเยี่ยนฟางผู้หญิงแบบเธอยังกล้ามาเทียบเคียงฉันอีกหรือ หึหึ ก็แค่ลูกสาวแม่ค้าขายผักจนๆ ที่ทำตัวร่านไปทั่ว ใครเขาจะโง่ทนอยู่กับเธอได้” ท้ายประโยคเสวี่ยซิงเหยาตั้งใจจะพูดจาแดกดันเซี่ยหยางชุนด้วย เมื่อครู่นี้คำพูดของเขาทำให้เธอเสียหน้าเป็นอย่างมาก เธอจึงไม่คิดจะปล่อยให้เขายืนดูเธอโต้เถียงกับภรรยาของเขาอย่างสบายอกสบายใจแน่

“ถ้าคนอย่างฉันร่าน คนอย่างเธอก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันหรอก แต่งงานแล้วยังเสนอหน้ามาหาสามีของฉันจนถึงที่นี่อีก แถมยังมีความมั่นอกมั่นใจมากเสียด้วยนะว่าจะสามารถทำให้สามีของฉันคิดรังเกียจฉันได้ ผู้หญิงแบบเธอนี่นอกจากจะร่านแล้วยังโง่จนได้โล่อีก หมูในฟาร์มของสามีฉันยังน่าจะฉลาดกว่าเธอเลยมั้ง” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดจบก็หันไปพูดกับเยี่ยหงตานในทันที

“พี่หงตานเรื่องในวันนี้ฉันเองก็ยอมรับว่าทำไม่ถูกที่มาทะเลาะกันตรงหน้าร้านของพี่ แต่คนที่มาหาเรื่องฉันก่อนก็คือสามคนนี้ ฉันขอบอกพี่ตามตรงนะคะ ต่อให้ทั้งชุยเหอและเสวี่ยซิงซินสามารถหาลูกค้ารายใหญ่ให้พี่ได้ก็จริง แต่คนที่เอาแต่สร้างปัญหาเช่นนี้พี่คิดดีแล้วหรือที่จะจ้างเอาไว้” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้ชุยเหอรีบส่งเสียงคัดค้านในทันที

“เธอว่าใครเอาแต่สร้างปัญหานะ” เสียงที่เต็มไปด้วยความข่มขู่ของชุยเหอทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมา

“ไม่เพียงสร้างปัญหา แถมยังขี้เกียจชอบอู้งาน ชอบอิจฉาริษยาเห็นใครดีกว่าไม่ได้ เมื่อวานนี้นอกพวกเธอสองคนอ้างว่าขายงานได้แล้วก็เลยโยนงานทั้งหมดให้ฉันกับป้าซ่งทำ พวกเธอสองคนที่เป็นเช่นนี้ช่างกินแรงช่างตัดเย็บเหลือเกินแถมยังกล้าเสนอหน้าไปแย่งงานของอาเหมยและอาหลันอีกด้วย พวกเขาสองคนเป็นคนดีจึงไม่มีปากไม่มีเสียงถูกเธอเอาเปรียบอย่างไรก็ยอมเงียบไว้ ส่วนฉันนั้นไม่ใช่คนดีในเมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้ฉันก็ไม่คิดจะทนให้พวกเธอสองคนโขกสับอีกต่อไปแล้ว” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้ชุยเหอก็หันไปพูดจากดดันเยี่ยหงตานในทันที

“พี่หงตาน พี่ต้องคิดดีๆ นะว่าจะเอาช่างตัดเย็บฝีมือดีแต่ไม่มีลูกค้าคอยหนุนหลัง หรือว่าพี่จะเลือกพวกฉันที่มีลูกค้าอยู่ในมือ” คำพูดของชุยเหอทำให้เยี่ยหงตานเม้มปากแน่น เดิมทีเธอเคยคิดว่าขอแค่มีสองคนนี้ร้านของเธอก็จะไม่เป็นอะไร เธอหันไปมองเยี่ยเหมยและเยี่ยหลันที่ต่างก็พากันส่ายหน้าให้เธอแล้วก็ทอดถอนใจออกมา

“หงตาน ถ้าหนูเลือกชุยเหอกับเสวี่ยซิงซิน ป้าก็ทำงานให้หนูไม่ไหวอีกต่อไปแล้วนะ เด็กสองคนนี้พอเอาเปรียบคนอื่นได้ก็จะเอาเปรียบ แถมยังชอบกดขี่เพื่อนร่วมงานของตนเองด้วย ก่อนหน้านี้ก็ป้าเวิน ตอนนี้ก็เยี่ยนฟาง ไม่แน่ว่าวันหน้าพวกเธอก็คงจะเห็นว่าป้าขัดหูขัดตาแล้วเล่นงานป้าไปด้วยอีกคน” เมื่อป้าซ่งพูดเช่นนี้เยี่ยหงตานก็นิ่งงันไปอย่างใช้ความคิด เสวี่ยซิงซินที่ได้เห็นท่าทางของเยี่ยหงตานก็รีบส่งเสียงข่มขู่เยี่ยหงตานในทันที

“พี่หงตานพี่ลองคิดดีๆ นะว่าพี่จะเลือกพวกฉัน หรือว่าพี่จะเลือกหลินเยี่ยนฟาง” คำพูดของเสวี่ยซิงซินทำให้เยี่ยหงตานทอดถอนใจออกมา แล้วสุดท้ายจึงได้พูดออกมาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

“ฉันขอคิดดูก่อน เยี่ยนฟางวันนี้เธอกลับบ้านไปก่อนเถอะ เอาไว้ฉันคิดตกเรื่องชุยเหอและเสวี่ยซิงซินได้แล้วฉันจึงจะส่งคนไปแจ้งให้เธอรู้ที่บ้านก็แล้วกัน ซิงซินเธอพาพี่สาวของเธอไปหาหมอก่อนเถอะ แม้ว่าเลือดจะหยุดไหลแล้วแต่ก็อย่าได้นิ่งนอนใจ ส่วนเธอชุยเหอวันนี้เธออยู่ร้านช่วยป้าซ่งทำงานก่อน หากให้ป้าซ่งทำคนเดียวงานที่จะต้องส่งไปให้ลูกค้าอาจจะล่าช้าได้” เมื่อเยี่ยหงตานพูดเช่นนี้ก็ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งของเธอ

“ถ้าอย่างนั้นฉันกลับก่อนนะคะ พี่ตัดสินใจได้เมื่อไหร่ก็ให้คนไปแจ้งฉันด้วย” หลินเยี่ยนฟางพูดพลางยิ้มออกมา เธอเข้าใจความในใจของเยี่ยหงตานดี ด้านหนึ่งก็ลูกน้องที่สามารถหาลูกค้ารายใหญ่ได้ ส่วนอีกด้านก็คือพนักงานที่ยังไม่ผ่านการทดลองงาน ถ้าหากเป็นเธอ เธอก็จะไม่มีทางเลือกเด็กสาวที่พึ่งจะเข้ามาทำงานและยังไม่ผ่านการทดลองงานอย่างเด็ดขาด

“ป้าซ่ง อาเหมย อาหลัน วันนี้ฉันคงต้องขอตัวก่อน วันหน้าถ้าหากมีวาสนาต่อกันพวกเราย่อมจะได้พบกันใหม่แน่” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้ทั้งป้าซ่ง เยี่ยเหมยและเยี่ยหลันต่างพากันหน้าเสีย ส่วนชุยเหอและเสวี่ยซิงซินยิ้มออกมาจนมุมปากแทบจะฉีกไปถึงใบหูแล้ว

“ก็แค่ลูกแม่ค้าขายผัก จะมาสู้พวกฉันที่สนิทสนมคุ้นเคยกับคนบ้านเสิ่นได้อย่างไร” คำพูดของเสวี่ยซิงซินทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาในทันที

“ใจเย็นๆ สิพี่หงตานยังไม่ได้ตัดสินใจเลือกเลยนะ” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เยี่ยหงตานก็หลบสายตาของเธอ หลินเยี่ยนฟางได้เห็นท่าทีเช่นนี้ของเยี่ยหงตานก็สามารถเข้าใจได้แล้วว่าเยี่ยหงตานตัดสินใจเช่นไร การให้เธอกลับบ้านไปก่อนแล้วจะส่งคนไปแจ้งผลการตัดสินใจให้ทราบในภายหลังก็แค่เป็นการรักษาหน้าให้เธอเพียงเท่านั้น ซึ่งหลินเยี่ยนฟางเองก็ไม่มีความคิดที่จะเปิดโปงความคิดของเยี่ยหงตานในตอนนี้ เพราะเธอเองก็ยังมีหน้าให้ต้องรักษาเช่นเดียวกัน

“พี่หงตานฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้เยี่ยหงตานก็พยักหน้า ส่วนเซี่ยหยางชุนก็จ้องมองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยแววตาเฉยเมย เขาขึ้นไปนั่งบนรถก่อนรอให้หลินเยี่ยนฟางขึ้นมานั่งซ้อนท้ายดีแล้วเขาจึงได้ขับรถออกจากร้านหงเซวียไป หลินเยี่ยนฟางไม่ได้รู้สึกเสียใจที่ต้องออกจากร้านหงเซวีย เธอรู้ดีว่าวันหน้าตนเองต้องเปิดร้านตัดเสื้อและกลายเป็นคู่แข่งของเยี่ยหงตานแน่ ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเยี่ยหงตานจบลงไปเช่นนี้ก็ถือว่าเป็นเรื่องดี วันหน้าเธอจะได้ไม่ต้องมอบความเกรงใจให้ใครอีก