บทที่ 40 น้องสาว

เสวี่ยซิงซินรีบนำตัวอย่างผ้าชนิดใหม่และแบบเสื้อผ้าไปวางลงบนโต๊ะตรงหน้าสองแม่ลูกจากบ้านเสิ่น ส่วนชุยเหอก็รีบไปชงชาเพื่อนำมารับรองแขกคนสำคัญเป็นการเฉพาะ โดยมีเยี่ยหงตานคอยติดตามดูความเรียบร้อยของคนทั้งสองด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

ตั้งแต่ร้านหงเซวียไม่มีหลินเยี่ยนฟาง ลูกค้าภายในร้านก็ลดลงอย่างน่าใจหาย ช่วงนี้ไม่เพียงลูกค้าลดลงไปแต่งานในร้านกลับเกิดปัญหาขึ้นอย่างไม่หยุดไม่หย่อน ทั้งงานที่ตัดเย็บออกมาไม่มีความประณีต ทั้งใช้เวลาในการตัดเย็บนานจนเกินไปทำให้ส่งงานลูกค้าไม่ทันตามกำหนดที่จะต้องส่งมอบงานให้ลูกค้า ปัญหาที่พบในช่วงนี้ต่อให้เยี่ยหงตานรู้สึกเกรงอกเกรงใจเสวี่ยซิงซินกับชุยเหอมากเพียงใดก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากตำหนิออกมาอย่างไม่พอใจ ดังนั้นการที่คุณนายเสิ่นพาลูกสาวมาเป็นแขกในร้านวันนี้น่าจะทำให้ได้รับยอดการสั่งซื้อครั้งใหญ่ เยี่ยหงตานจึงคาดหวังว่าเด็กสาวทั้งสองจะไม่ทำผิดพลาดอีก ส่วนเสวี่ยซิงซินและชุยเหอเองก็ต่างดีใจและพากันคิดว่าการที่คุณนายเสิ่นเข้ามาอุดหนุนที่ร้านเช่นนี้เยี่ยหงตานก็จะได้เลิกเอ่ยปากตำหนิพวกเธอสักที

“วันนี้ฉันไม่ได้ตั้งใจจะมาอุดหนุนพวกเธอ แต่จะมาต่อว่าพวกเธอที่ไล่หลินเยี่ยนฟางออกจากร้านต่างหาก” เหยียนเหม่ยเจียงไม่รอช้าที่จะเข้าประเด็น ยิ่งเธอเห็นท่าทีประจบเอาใจอย่างออกนอกหน้าของเสวี่ยซิงซินและชุยเหอเธอก็ยิ่งรู้สึกรังเกียจและอยากจะจบเรื่องกับสองคนนี้ให้เร็วที่สุด

“ทำไมจึงได้พูดถึงหลินเยี่ยนฟางขึ้นมาล่ะคะ หรือว่าหลินเยี่ยนฟางไปพูดอะไรที่ทำให้คุณนายเสิ่นเข้าใจพวกฉันผิดเช่นนั้นหรือ” คำถามของชุยเหอทำให้เหยียนเหม่ยเจียงเม้มปากแน่นด้วยความไม่พอใจในทันที

“หลินเยี่ยนฟางบอกกับฉันว่าพวกเธออาศัยชื่อของฉันทำให้เธอต้องถูกไล่ออกจากงาน” เมื่อเหยียนเหม่ยเจียงพูดเช่นนี้ชุยเหอก็รีบเอ่ยปากแก้ตัวออกมาในทันที

“หลินเยี่ยนฟางตบตีพี่สาวของฉันและตบตีฉันด้วยพี่หงตานก็เลยต้องไล่เธอออกจากงานไป ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่าเธอไปพูดอย่างไรกับคุณนายแต่หลินเยี่ยนฟางคนนี้เชื่อถือไม่ได้ ตอนนี้เธอกล้าเปิดร้านแข่งกับพี่หงตานอย่างไม่สำนึกบุญคุณอีกทั้งยังแย่งชิงคนงานที่มีฝีมือในร้านไปอีก คิดไม่ถึงว่าตอนนี้ยังกล้าใส่ร้ายพวกฉันให้คุณนายฟังอีกด้วย พี่หงตานพี่ดูสิหลินเยี่ยนฟางคนนี้นอกจากจะไม่รู้จักสำนึกในบุญคุณของพี่แล้วยังกล้าพูดจาทำให้พี่ดูไม่ดีในสายตาของคุณนายเสิ่นอีกด้วย” เมื่อชุยเหอพูดเช่นนี้เสวี่ยซิงซินก็ไม่รอช้ารีบพูดจาส่งเสริมคำพูดของชุยเหอในทันที

“แย่งคนงานในร้านไปแล้ว ตอนนี้คงอยากจะแย่งลูกค้าคนสำคัญของพี่หงตานไปอีกก็เลยพูดจาให้ร้ายพี่หงตานกับพวกฉันเช่นนี้ หลินเยี่ยนฟางคนนี้สมแล้วที่เป็นแค่เพียงลูกสาวของแม่ค้าขายผักจริงๆ เพื่อผลักดันตนเองขึ้นสู่ที่สูงต่อให้ต้องหักหลังผู้มีพระคุณก็สามารถทำได้โดยไม่ลังเล” คำพูดของชุยเหอทำให้เสิ่นชิงหลีที่นั่งฟังอยู่มาโดยตลอดส่งเสียงคัดค้านออกมาในทันที

“เป็นแค่เพียงลูกของแม่ค้าขายผักมันผิดด้วยหรือ เท่าที่ฉันฟังก็ยังไม่เข้าใจว่าเธอจะดึงแม่ของหลินเยี่ยนฟางลงมาเอ่ยถึงด้วยทำไม” เมื่อเสิ่นชิงหลีพูดเช่นนี้เสวี่ยซิงซินก็ร้องเฮอะ! ออกมาในทันที

“ก็แม่ของหลินเยี่ยนฟางนั่นแหละตัวดี ถ้าไม่ใช่เพราะหล่อนคอยสั่งสอนหลินเยี่ยนฟางจะเป็นคนเช่นนี้หรือ พวกคุณคงจะไม่รู้สินะว่าสามีของหลินเยี่ยนฟางคนนี้ที่สามารถควักกระเป๋าเปิดร้านให้เธอได้ก็เป็นเพราะแม่ของเธอแย่งชิงผู้ชายมาให้ เดิมทีสามีของเธอคบหาอยู่กับพี่สาวของฉันคิดไม่ถึงว่าแม่ของหลินเยี่ยนฟางจะชอบพอในเงินทองของเขา บีบบังคับให้เขาต้องแต่งงานกับหลินเยี่ยนฟาง โดยเอาเรื่องบุญคุณที่เคยช่วยเหลือเขาตั้งแต่เด็กมาอ้าง หึหึ แม่เป็นอย่างไรลูกก็เป็นอย่างนั้น ตอนนี้หลินเยี่ยนฟางก็คงจะแสร้งตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเพื่อเรียกร้องความเห็นใจจากคุณนายเสิ่นแล้วทำให้คุณนายเสิ่นหันไปเป็นลูกค้าของเจ้าหล่อนสินะ” คำพูดของเสวี่ยซิงซินทำให้เหยียนเหม่ยเจียงอ้าปากเพื่อจะโต้เถียงคิดไม่ถึงว่าคนที่สงบเงียบและเรียบร้อยมาโดยตลอดอย่างเสิ่นชิงหลีจะเป็นคนเอ่ยปากโต้แย้งออกมา

“หลินเยี่ยนฟางไม่จำเป็นต้องตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จคุณแม่ของฉันก็พร้อมจะสนับสนุนเธอ ด้วยฐานะของหลินเยี่ยนฟางในตอนนี้เธอไม่มีความจำเป็นสักนิดที่จะมาเรียกร้องความเห็นอกเห็นใจจากคุณแม่เพื่อที่คุณแม่จะได้ไปอุดหนุนเธอ ตอนนี้ต่อให้เธอไม่พูดอะไรคุณแม่ของฉันก็พร้อมจะสนับสนุนหลินเยี่ยนฟางทุกอย่าง” คำพูดของเสิ่นชิงหลีทำให้ทั้งเสวี่ยซิงซินและชุยเหอต่างก็รีบคัดค้านออกมาเป็นเสียงเดียวกัน

“ไม่ได้นะคะ” เสียงของสองสาวทำให้เหยียนเหม่ยเจียงพลันเลิกคิ้วขึ้นในทันที

“ทำไมฉันจะสนับสนุนหลินเยี่ยนฟางไม่ได้” เมื่อคุณนายเสิ่นพูดเช่นนี้เสวี่ยซิงซินก็พูดออกมาในทันที

“ก็เพราะว่าเธอเป็นคนไม่ดีอย่างไรเล่า คุณนายคะ คุณนายอย่าไปหลงเชื่อเธอนะคะ หลินเยี่ยนฟางเป็นคนไม่ดีจริงๆ นะคะ” คำพูดของเสวี่ยซิงซินดังออกไปถึงนอกร้านทำให้หลินเยี่ยนฟางที่วันนี้ตั้งใจจะเข้ามาพูดคุยกับเยี่ยหงตานถึงกับต้องรีบเปิดประตูเข้ามาในร้านทันที

“ฉันเป็นคนไม่ดีแล้วเธอเป็นคนดีมากนักหรือ” เมื่อหลินเยี่ยนฟางพูดเช่นนี้ทุกคนในร้านก็ต่างหันไปจ้องมองเธอในทันที

“หลินเยี่ยนฟางเธอมาที่นี่ทำไม” คำถามของชุยเหอทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมา

“พี่หงตานไปขอความช่วยเหลือฉัน บอกให้ฉันช่วยเข้ามาแก้ไขแบบร่างชุดของลูกค้าให้เธอหน่อยเพราะลูกน้องของเธอไม่อาจจะตัดเย็บเสื้อผ้าตามแบบที่ลูกค้าต้องการออกมาได้ ฉันเห็นแก่ที่ก่อนหน้านี้พี่หงตานเคยใจดีให้โอกาสฉันเข้ามาทำงานที่นี่ฉันก็เลยรับปากพี่หงตานว่าจะเข้ามาช่วยแก้ไขแบบร่างให้ นี่พี่หงตานไม่ได้บอกพวกเธอสองคนเอาไว้หรือ” คำถามของหลินเยี่ยนฟางทำให้ทุกคนต่างหันไปมองเยี่ยหงตานในทันที

“ฉันเป็นคนบากหน้าไปขอความช่วยเหลือเยี่ยนฟางเอง ตั้งแต่เยี่ยนฟางออกไปงานในร้านก็ยุ่งเหยิงและวุ่นวาย โดยเฉพาะเธอสองคนเลยเสวี่ยซิงซินชุยเหอที่ไม่สามารถทำงานส่งลูกค้าให้ฉันได้ ฉันก็เลยจำต้องไปขอโทษขอโพยเยี่ยนฟางแล้วขอให้เยี่ยนฟางพาคนเข้ามาแก้ไขงานที่ร้านให้ฉัน” เมื่อเยี่ยหงตานพูดเช่นนี้ทุกคนจึงพึ่งจะเห็นว่าด้านหลังของเยี่ยหงตานมีป้าซ่งกับป้าเวินติดตามมาด้วย

“พี่หงตานพี่จะไปอ้อนวอนให้มันมาแก้งานให้พี่ทำไม พี่ไม่กลัวว่ามันจะกลั่นแกล้งทำให้งานของพี่เสียหายแล้วก็แย่งชิงลูกค้าของพี่ไปหรือ” คำถามของชุยเหอทำให้หลินเยี่ยนฟางร้องเฮอะ! ออกมาในทันที

“ร้านของฉันในตอนนี้ไม่จำเป็นต้องมายื้อแย่งลูกค้ากับพี่หงตานหรอก ว่าแต่เมื่อครู่นี้พวกเธอกำลังใส่ความอะไรฉันให้คุณแม่ของฉันฟังกันอีก พวกเธอนี่ทักษะการทำงานไม่เคยจะมีก็แต่ทักษะการพูดจาให้ร้ายคนอื่นสินะ” คำพูดของหลินเยี่ยนฟางทำให้ทั้งเสวี่ยซิงซิน ชุยเหอและเยี่ยหงตานหากันอุทานออกมาพร้อมกันในทันที

“คุณแม่!” เสียงอุทานของคนทั้งสามทำให้หลินเยี่ยนฟางยิ้มออกมาแล้วเธอจึงได้หันมาถามเหยียนเหม่ยเจียงด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความขบขัน

“ว่าแต่คุณแม่พาน้องชิงหลีมาทำอะไรที่นี่คะ คงไม่ใช่ว่าตั้งใจจะพาน้องมาฟังคนพูดเรื่องไม่ดีของฉันใช่ไหม” คำถามของหลินเยี่ยนฟางทำให้เหยียนเหม่ยเจียงส่ายหน้าในทันที ส่วนเสิ่นชิงหลีที่ถูกยัดเยียดคำว่าน้องให้ทั้งๆ ที่รู้ว่าเกิดในเวลาไล่เลี่ยกันก็พลันยิ้มออกมาอย่างจืดเจื่อนในทันที