10.โจมตี?

หลังจากที่เตรียมตัวกันเสร็จและอำล่ากันเรียบร้อยแล้วนักล่าที่อยู่ในเผ่าที่มีประมาณ 30-50% ของคนในเผ่าทั้งหมดก็เดินทางออกจากเผ่าไปสู่ป่าใหญ่ทั้งหมดโชคร้ายที่คนที่ไม่มีแผนที่จะมีก็มีแค่ท่านผู้เฒ่าที่เป็นเทพสามตาเท่านั้น หลังจากนั้นคนที่อยู่ในเผ่าก็ต้องทำงานกันต่อไปเพศเมียส่วนใหญ่มักจะทำงานอย่างเช่นไปเก็บผลไม้ตามป่าที่อยู่ใกล้ๆ เผ่าแถวนี้

“นี้ลูฟาเราจะไปไหนกันเหรอ เจ้าจะพาข้าไปที่ไหน”

ก่อนหน้านั้น

อลิสหรือตอนนี้คือบาน่าที่ไม่มีอะไรทำแล้วเพราะหลังจากที่บาไกออกไปล่าสัตว์เธอก็ไม่มีอย่างอื่นทำเลย พอกลับไปที่กระโจมก็ไม่มีอย่างอื่นให้ทำเพราะก่อนที่บาไกจะไปเขากำชับว่าไม่ให้เธอไปทำอย่างอื่นที่ใช้แรงหรือใช้กำลังอย่างเพศเมียในเผ่าที่ไม่รู้ว่าไปเอาแรงมาจากไหนเยอะแยะมากมาย

เธอเลยต้องหาวิธีหรือหางานทำเพื่อที่เธอจะได้ไม่ว่างเกินมากเกินไปแต่มองไปรอบๆ กระโจมเพราะการที่จะออกไปช่วยคนอื่นเราก็ต้องทำงานของตัวเองให้เสร็จก่อนใช่หรือเปล่าล่ะ เพราะอย่างนั้นเธอเลยกวางสายตาเพื่อที่จะได้รู้ว่าตัวเองต้องทำอะไรกับกระโจมอีกหรือเปล่าแต่พอมองไปที่ครัวหรือที่ทำของกินที่มีแค่หม้อหินที่หนักมากถึงขนาดทับเธอตายได้เลย

ห้องครัวจะมีให้เห็นพื้นดินที่ถูกล้อมรอบด้วยก้อนหินขนาดเท่าฝ่ามือถูกวางเป็นรูปทรงสี่เหลี่ยมพอประมาณโดยที่มีกองไม้ที่เอาไว้ทำฟืนเพื่อจุดไฟกับหม้อหินกับใบไม้ยักษ์ที่เอาไว้กินอาหารและถ้วยหินสองสามใบตั้งอยู่บริเวณนั้น นั่นแหละห้องครัวของกระโจมเราเล็กมาก เล็กกว่าอ่างอาบน้ำอีก

เมื่อเดินเข้าไปเล็กน้อยที่อยู่ขนานกับประตูกระโจมที่มีเพียงผ้าปิดเอาไว้แค่นั้นมันมีแค่หนังสัตว์ปูเท่านั้นเอง ประตูของกระโจมจะอยู่ทางด้านขวาและด้านซ้ายจะเป็นที่เก็บของเสียมากกว่าไม่มีอย่างอื่นเลยนอกจากเนื้อที่ตากแห้งกับผลไม้ที่ไม่มีคนกิน

ทำไงดีเราต้องตกแต่งบ้านใหม่ซะแล้วบาไกไม่ฉลาดเอาซะเลยที่เอาที่นอนมาไว้ตรงหน้าประตูเนี่ยใครเขาบอกให้ทำแบบนี้กันถึงแม้ว่ามันจะมีที่นั่งเอาไว้กินข้าวกับรับแขกก็เถอะนะแต่ยังไงมันก็เห็นชัดเกินไป

งั้นตอนนี้เราต้องเก็บของให้เป็นระเบียบก่อนดูแล้วทั้งเราเมื่อก่อนกับบาไกจะจัดของไม่เป็นเลยสินะ ตอนแรกก็ต้องเก็บของก่อนตรงกลางเป็นส่วนครัวเอาทำอาหารด้านซ้ายส่วนหน้าที่ติดกับประตูเอาเป็นที่เก็บของทั่วไปเอาไว้เก็บของต่างๆ ในบ้านก็แล้วกันส่วนในสุดเป็นห้องนอน ด้านขวาเป็นที่เก็บอาหาร

ที่เหลือก็แค่ลงมือทำทุกอย่างก็จะเป็นไปได้สวย

2 ชั่วโมงต่อมา

“เสร็จสักที เฮ้อ…ไม่คิดว่าพอไม่มีเทคโนโลยีจะเหนื่อยขนาดนี้ โอ๊ย! เหนื่อยแต่คุ้มดีจริงๆ”

อลิสยิ้มกับความว่างเปล่าที่ไม่มีอะไรนอกจากบ้านที่พึ่งจะจัดเสร็จแล้วจากที่มีแต่ของเก่าและมีฝุ่นเกาะตอนนี้ถูกจัดใหม่จนไม่ว่าใครที่เข้ามาก็ต้องตระลึงกับภาพที่เห็น

พรึบ

“บาน่าเจ้าทำอะไรอยู่นะ เพศเมียไปทำงานกันหมดแล้วนะซาซ่าไม่เป็นเจ้าไปทำงานเลยให้ข้ามาตามเจ้านะ เจ้า! ว้าวอะไรเนี่ย” ลูฟาเพื่อนอีกคนที่ปกติแล้วบาน่าไม่ค่อยจะเข้าไปพูดคุยเท่าไรนักเพราะนางมักจะตัวติดกับซาซ่าอยู่ตลอดและซาซ่าก็ตัวติดกับท่านผู้เฒ่าอีกที

แน่นอนว่านางคงจะกำลังนินทาเราอยู่ว่าเป็นพวกขี้เกียจที่ไม่ยอมทำอะไรแน่เลยสินะ ไม่จำเป็นต้องอ่านใจก็รู้แล้วว่านางคิดอะไรอยู่ ไม่น่าเชื่อว่าลูฟาที่เป็นผู้หญิงตัวบางแถมยังพูดจาออกจะนิสัยดีจะไปมีเพื่อนแบบเจ้าซาซ่าได้

“มีอะไรอย่างนั้นเหรอ”

“เกิ เกิดอะไรขึ้นกับกระโจมของเจ้ากัน” ลูฟาที่เดินเข้ามาตาโตเป็นไข่ห่านก่อนที่จะมองไปรอบๆ ที่ทุกอย่างแปลกตาและไม่เหมือนเดิมพวกมันดูใหม่หมด

“จัดใหม่นิดหน่อยนะ มองแบบนี้แล้วดูดีขึ้นเยอะเลยเนอะว่าแต่มีอะไรกับข้าหรือเปล่า”

“คนอื่นไปทำงานกันนะซาซ่าเลยให้ข้ามาตามเจ้าเพราะไม่เห็นเจ้าข้างนอกนั้น นาง นะ”

“นางพูดว่าข้าขี้เกียจเอาแต่นอนอยู่ในกระโจมไม่ออกไปไหนล่ะสิใช่หรือเปล่า”

ลูฟายังไม่ทันที่จะได้พูดอะไรออกมาอลิสก็กอดอกคิ้วขมวดก่อนพูดตามในสิ่งที่ยัยนมเล็กกว่าเธอคิดอีกฝ่ายที่ยินอย่างนั้นตกใจเล็กน้อยที่คนตรงหน้าพูดได้ตรงทุกประโยค

“เจ้าอ่านใจข้าได้อย่างนั้นเหรอ” (O-O)

“เอ่อ เปล่างั้นไปกันเถอะข้าพึ่งจะได้ความคิดมาจากสมองว่าจะทำที่นอนใหม่นะเมื่อวานข้าเห็นต้นนุ่นอยู่ใกล้ๆ แถวนี้”

“ต้นนุ่นเหรอ ข้าไม่รู้จักเลย”

“ช่างมันเถอะ”

ไม่รู้ว่าต้นนุ่นคืออะไรเนี่ยนะ เอาจริงดิ

เราต้องมานั่งอธิบายแบบเจ้าเข่าคุยหันไหมล่ะเนี่ย (-_-!)

“ไปกันเถอะ”

“อือ”

เดินไปทางด้านหน้าของเผ่าที่ไม่ไกลเท่าไรนักจากแต่ก็ไกลพอสมควรสำหรับคนที่ขี้เกียจเดินแบบเธอ เผ่าของเราเป็นเผ่าที่มีขนาดใหญ่ประมาณหนึ่งแต่สำหรับคนอื่นอาจจะพูดว่าเป็นเผ่าขนาดเล็ก อลิสไม่เคยได้เดินไปด้านหน้าของเผ่าเลยนอกจากตอนที่มีคนเอาตัวเธอไปอันนั้นไม่นับนะ

ตอนแรกเธอไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมไม่ไปที่ป่าเพื่อไปเอาพวกผลไม้กับสมุนไพรมากินแต่พวกนางและคนในเผ่าบอกว่าคนที่จะออกไปได้มีเพียงแค่เพศผู้กับนักล่าเท่านั้น แต่ป่ามันอยู่ใกล้ๆ มากแค่เดินผ่านรั่วของเผ่าเราก็เจอแล้วตอนแรกอลิสจะไปอีกทางหนึ่งที่มีต้นนุ่นอยู่ด้วยซึ่งเมื่อวานเธอไปเก็บผลไม้นั่นแหละที่เธอจะไปแต่ลูฟาพาเธอไปอีกทางหนึ่งซึ่งทางนั้นคือด้านหน้าของเผ่าแต่ไม่น่าเชื่อเลยว่าทุกๆ ที่รอบๆ เผ่าเราจะมีต้นนุ่นอยู่หลายต้นมากพอสมควรเลยและมันก็ออกผลมาเต็มต้นเพราะไม่มีคนเอาไปทำอะไรเลยไม่รู้ว่าทำไม

มีของดีแต่ไม่เอาไปใช้เสียของจริงๆ คนพวกนี้

ที่นอนใหม่จ้า คนสวยมาแล้วจ้า… (>_<)

“ข้าว่าพืชพวกนี้กินไม่อิ่มท้องเลยนะ”

“ก็กระโจมข้าเนื้อหมดแล้วนิ อีกอย่างข้าก็กำลังมีเด็กอยู่ด้วยตัวผู้ของข้าเลยไปล่าสัตว์มาเลี้ยงเองจะได้ไม่ต้องหิวไปอีกหลายครั้ง”

หลายมื้อหรือเปล่าแต่ช่างเถอะ นี้เรากลายเป็นพวกที่ชอบยุ่งเรื่องช่วยบ้านไปแล้วหรือไง

“เจ้าโชคดีจังเลยนะที่มีเด็กในฤดูนี้ว่าแต่ตัวผู้คนไหนของเจ้าล่ะที่เป็นพ่อของเด็ก”

“นั้นนะสิ กระโจมเจ้ามีตั้ง 2 คน”

เสียงของบรรดาเพศเมียในเผ่าที่ออกมาเอาผลไม้และพืชที่สามารถกินแก้หิวได้ต่างมารวมกันบริเวณนี้ เพราะเมื่อหิวหรือไม่มีเนื้อให้ทานเพศเมียจะเป็นคนที่หาพืชหรือผลไม้เข้ากระโจมของตัวเองส่วนเนื้อที่บรรดานักล่าของเผ่าได้มาก็จะเอามาแบ่งกับคนในเผ่าขึ้นอยู่ว่าใครเป็นคนล่าและต้องการแบ่งหรือเปล่าทำให้เวลาที่ไปล่ามาแล้วได้มาน้อยก็จะทำให้คนในเผ่าไม่พอที่จะเลี้ยงปากเลี้ยงท้องกัน แต่ท่านผู้เฒ่าได้ออกกฎใหม่แล้วว่าสัตว์ที่นักล่า ล่ามาได้จะเป็นของคนนั้นที่สามารถล่ามาได้แต่อีกส่วนหนึ่งที่ช่วยกันล่ามาได้จะต้องแบ่งให้เผ่าเพื่อแจกจ่ายให้คนในเผ่านั้นทำให้นักล่าจะมาจากครอบครัวละ 1 คนหรือบางก็มากันทั้งครอบครัวเลยก็มี

“มาแล้วเหรอบาน่า ข้าคิดว่าเจ้าจะนอนอยู่แต่ในกระโจมรอให้ตัวผู้ของเจ้าหาเน้อมาให้เจ้าอย่างเดียวเสียอีกนะ”

“ข้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของข้าซาซ่าเจ้าไม่ต้องมายุ่งเรื่องของครอบครัวข้าหรอกนะ”

“ครอบครัว เจ้ายังไม่ได้สมสู่กับบาไกเลยด้วยซ้ำจะมาพูดว่าครอบครัวเจ้าได้ยังไง”

“บาไกคือเพศผู้ของข้าก็ต้องเป็นครอบครัวข้าสิ หรือว่าเจ้าอยากได้บาไกเป็นตัวผู้ของเจ้าอย่างนั้นเหรอซาซ่าแต่ข้าว่าเจ้าก็มีตัวผู้แล้วนะยังจะอยากได้อีกเหรอ มีตัวผู้ตั้งเยอะแต่ไม่มีเด็กน่าสงสารจริงๆ”

ชิ เจ็บล่ะสินี้แหละผลของการมาริอาจมายุ่งกับฉันยัยนมเล็ก

ไปทำงานของเราดีกว่า ผลไม้ก็ยังเหลืออยู่เนื้อแดดเดียวก็ยังเหลืออยู่ไปดีกว่า

คิดได้อย่างนั้นร่างบางก็เดินออกจากวงของเพศเมียที่อยู่กับบริเวณนั้นประมาณ 5-6 คนส่วนคนอื่นถ้าไม่ได้อยู่ในกระโจมก็น่าจะหาพืชหรือไม่ก็ผลไม้ที่ส่วนอื่นอยู่ อลิสเลือกที่จะเดินไปที่ต้นนุ่นที่มีผลนุ่นใหญ่มากอาจจะเป็นเพราะว่าที่นี่ไม่ใช่ที่โลกของเธอแต่ที่นี่ยังคงมีความเป็นธรรมชาติอยู่มากทำให้พวกมันต่างจากปกติบ้างชนิดก็ลูกใหญ่มากกว่าปกติที่เธอเคยเห็น

“โอ๊ะ! นั้นไง”