Beranda / โรแมนติก / ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90 / ตอนที่ 180 ศาสตราจารย์หวังและคุณยายหวังถูกคุกคาม

Share

ตอนที่ 180 ศาสตราจารย์หวังและคุณยายหวังถูกคุกคาม

Penulis: Chawin
last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-12 14:55:43

91 1-2

            ตอนที่ 180 ศาสตราจารย์หวังและคุณยายหวังถูกคุกคาม

            จู้หยานปล่อยให้เธอกระชากคอเสื้ออยู่อย่างนั้น ไม่คิดที่จะถือสาอะไรเลยแม้แต่น้อย ลักยิ้มเล็กๆปรากฏขึ้นข้างมุมปากของเขา ภายหลังได้ฟังคำตอบที่ส่งตรงจากใจจริงของหลินจิงซู ตัวเขาก็มีแต่รอยยิ้มเท่านั้นที่มอบให้

            รถสองแถวแล่นไปจนสุดตัวเมือง ทั้งสองก้าวลงแล้วต่อรถเข้าไปยังตัวหมู่บ้านเป็นลำดับต่อมา

            หลินจิงซูบอกกับจู้หยานว่า

            “ส่งนายเสร็จแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนนะ”

            จู้หยานเลิกคิ้วถามขึ้นว่า

            “นี่คุณจะกลับไปหมู่บ้านติงเจี่ยเลยเหรอ?”

            “ก็ใช่น่ะสิ แม่ยังรอให้ฉันกลับไปที่นั่นนะ”

            จู้หยานเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ช่องว่างภายในใจปรากฏความไม่สบอารมณ์เล็กน้อย แต่ทว่ากลับไม่ได้พูดอะไรออกมา

            ทั้งสองเดินตรงไปถึงประตูบ้านของศาสตราจารย์หวัง

            หยุดอยู่ตรงนั้น หลินจิงซูก็หันไปพูดกับจู้หยานอีกครั้งว่า

            “เอาล่ะ ฉันส่งนายแค่นี้นะ ต้องขอตัวแล้ว”

            “เดี๋ยวก่อนสิ!” จู้หยานรีบหยุดเธอเอาไว้

            หลินจิงซูเลิกคิ้วมองด้วยความสงสัย

            “มีอะไรอีกเหรอ?”

            จู้หยานรีบพูดขึ้นว่า

            “ผมเป็นห่วงคุณ ผู้ชายที่ชื่อเฉินเฉวียนเย่ดูอันตรายมาก เดี๋ยวผมจะส่งคุณกลับเอง”

            “ห๊ะ?”

            ดวงตาคู่สวยของสาวน้อยฉายแววสับสนไม่เข้าใจ นี่เธอควรจะหัวเราะหรือร้องไห้ดีเนี่ย?

            “เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน ฉันมาส่งนายถึงที่นี่ เพื่อให้นายกลับไปส่งฉันที่นั่นนี่นะ? นี่มันออกจะ…”

            “ผมเป็นห่วงคุณ ปล่อยให้กลับไปตามลำพังแบบนี้ไม่ได้หรอก”

            “แล้วส่งฉันเสร็จ นายจะกลับมาที่นี่อีกยังไง? กว่าจะไปจะกลับก็มืดค่ำกันพอดี รถสองแถวก็น่าจะหมดรอบแล้วด้วย”

            “งั้นก็ให้ผมนอนค้างที่บ้านคุณตาอีกสักคืนเป็นไง”

            “ไม่ได้หรอก นายไม่ได้กลับบ้านตั้งหลายวันแล้ว ศาสตราจารย์หวังกับคุณยายหวังเป็นห่วงกันพอดี”

            หลินจิงซูพยายามอธิบายถึงเหตุผลให้อีกฝ่ายฟัง

            แต่ไม่ว่าอย่างไร จู้หยานก็เอาแต่จ้องหน้าเธอแน่นิ่ง ชัดเจนว่าเขายังรู้สึกเป็นกังวลกับการกลับบ้านตามลำพังของเธออยู่ดี

            เผชิญกับสายตาตื๊อที่หนักขึ้นเรื่อยๆของอีกฝ่าย ตัวเธอเองก็ทำอะไรไม่ถูกไปชั่วครู่เช่นกัน สุดท้ายจำต้องหยิบใช้วิธีที่สามเข้าประนีประนอม

            “งั้นเอาแบบนี้แล้วกัน ฉันจะค้างที่นี่สักคืน แล้วพรุ่งนี้เช้าค่อยกลับบ้าน”

            “ตกลง”

            จู้หยานพยักหน้าตอบ

            เมื่อตัดสินใจอย่างนั้นแล้ว ทั้งคู่ก็ตกลงจะใช้เวลาที่เหลือก่อนพระอาทิตย์ตกดิน นั่งรถกลับไปเที่ยวเล่นในตัวเมืองผิงเฉิง ระหว่างทางยังแวะตลาดจับจ่ายหาซื้อผักและผลไม้ไปให้ศาสตราจารย์หวังกับคุณยายหวังเป็นการเยี่ยมเยือน

            แต่ทันทีที่ทั้งคู่กลับมาถึง หลินจิงซูและจู้หยานก็เห็นรถลีมูซีนสีดำสนิทจอดอยู่หน้าประตูบ้าน

            น้ำเสียงอันเย่อหยิ่งของหญิงสาวแผดดังสนั่น ตรงเข้าหูของทั้งคู่ฉับพลันทันที

            “คุณผู้เฒ่าทั้งสองคะ! ไม่ทราบว่าปล่อยให้อาหยานของหนูอาศัยอยู่ในสถานที่ชั้นต่ำแบบนี้ได้ยังไง? เขาเป็นถึงคุณชายแห่งตระกูลจู้ พวกคุณจะกดขี่รังแกเขามากเกินไปแล้ว?!”

            “อาหยานเป็นหลานชายของฉันนะ แล้วฉันจะกล้ารังแกเขาได้ยังไง! หัดระวังคำพูดคำจาด้วยนังหนู!!”

            เสียงตวาดของศาสตราจารย์หวังดังกระหึ่มด้วยความโกรธเกรี้ยว เขายังพูดต่ออีกว่า

            “ทั้งหมดไม่ใช่เพราะพวกสวะแซ่จู้รึยังไง? ที่ทำให้หลานชายของฉันต้องอยู่ในสภาพแบบนี้!! พวกแกสองตัวมาทำบ้าอะไรกันที่นี่? อยากให้ฉันแจ้งตำรวจตอนนี้เลยมั้ยล่ะ!?”

            ต่อจากนั้น ก็ปรากฏเสียงของชายวัยวัยกลางคนดังขึ้น เขาพยายามอธิบายว่า

            “คุณผู้เฒ่าทั้งสองครับ โปรดใจเย็นๆก่อนเถอะครับ ทั้งหมดเป็นเพราะผมเพิ่งจะบอกความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้ฟัง ลูกสาวของผมก็เลยหุนหันพลันแล่นเกินไปหน่อย ขอบอกตามตรงนะครับ ถ้าพวกคุณสองคนขัดสนเรื่องเงินทองจริงๆ ต่อจากนี้ผมยินดีจ่ายค่าโรงแรมที่พักให้กับอาหยานเอง สภาพแวดล้อมความเป็นอยู่แบบนี้ เอ่อ…มันไม่เหมาะสำหรับมนุษย์จะอาศัยอยู่เท่าไหร่… ให้ทางผมช่วยออกเงินค่าโรงแรมดีกว่านะครับ! ปล่อยให้เขาอยู่ในสถานที่แบบนี้ต่อไปคงไม่ไหวหรอก!”

            “แก…แก…”

            ศาสตราจารย์หวังโกรธจัด รีบวิ่งเข้าไปหยิบจานชามในบ้านออกมา แล้วขว้างปาขับไล่คนทั้งสองสุดกำลัง!

            ทางด้านหญิงสาวถึงกับตื่นผวาสุดขีด เพราะเกือบถูกเศษแก้วเล็กๆกระเด็นใส่ร่าง เธอรีบวิ่งไปคว้าแขนของชายวัยกลางคนทันที พร้อมกับระเบิดน้ำตาร้องห่มร้องไห้ออกมา

            ชายวัยกลางคนเร่งออกหน้าปกป้องหญิงสาว พูดขึ้นด้วยความโมโหเช่นกัน

            “ผมอุตส่าห์ยื่นข้อเสนอดีๆให้พวกคุณ แล้วนี่น่ะเหรอคือสิ่งที่ตอบแทนให้กัน? หยวนหยวนไม่ต้องกลัวลูก ไอ้คนบ้านนอกพรรค์นี้มันไม่กล้าทำอะไรพวกเราหรอก! เมื่อถึงเวลา พ่อจะพาอาหยานมาให้ลูกแน่นอน จากนั้นพวกลูกทั้งสองคนก็จะได้บินไปเรียนต่อต่างประเทศด้วยกัน!”

            “รู้มั้ยว่าหลานชายของฉันต้องการอะไรมากที่สุด? ไม่ใช่ใบปริญญาจากต่างประเทศหรืออะไรทั้งนั้น แต่เป็นการได้เห็นชีวิตของพวกแกฉิบหายวายวอดไปต่อหน้าต่อตาเขาต่างหากล่ะ!”

            คุณยายหวังที่นิ่งเงียบอยู่นาน ในที่สุดก็ยอมพูดออกมา ทุกพยางค์คำกล่าวที่เปล่งดังล้วนถูกสลักไปด้วยความอาฆาตแค้น

            “ยัยแก่บ้านนอก! หุบปากเดี๋ยวนี้นะ! อาหยานของหนูไม่มีทางคิดเรื่องอะไรแบบนั้นแน่!!”

            “ใครกันแน่ที่ต้องหุบปาก!!”

            จู้หยานและหลินจิงซูเดินเคียงคู่ตรงเข้ามาในลานกว้าง เข้าสนับสนุนกับฝั่งของศาสตราจารย์หวังและคุณยายหวังอย่างไม่ลังเล

            จู้หยานกวาดสายตาเย็นยะเยือกมองใส่ชายวัยกลางคน ไล่ไปจนถึงหญิงสาวที่อยู่ข้างเคียงกันด้วยรู้สึกความรังเกียจ อีกทั้งยังพูดขึ้นว่า

            “จ้าวกั๋วผิง จ้าวหยวน ใครขอให้พวกคุณสองคนถ่อมาถึงที่นี่? ที่นี่เป็นบ้านของคุณตาคุณยายผม อย่ามาทำนิสัยสันดานต่ำตมแถวนี้!”

           

                       

           

           

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต (จบบริบูรณ์)

    263 ตอนที่ 472 บทสรุปแห่งชีวิต “พูดจริงเหรอครับ? นี่คุณย่าจะเลิกคัดค้านเรื่องของผมกับจิงซูจริงๆเหรอครับ?!” หญิงชราในตอนนี้ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นคนใหม่ รวมถึงทัศนคติที่มีต่อหลินจิงซูด้วย เธอคลี่ยิ้มกว้างพยักหน้าตอกย้ำข้อสงสัยของหลานชายอย่างหนักแน่น ถึงแม้ตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอมักจะแสดงอากัปกิริยาต่อต้านหลินจิงซูอย่างเปิดเผย และไม่ยอมรับอีกฝ่ายเข้าบ้านสกุลจู้ก็ตามที แต่เบื้องลึกในใจแล้ว หญิงชรากลับยอมรับในความใจสู้และเข้มแข็งของเด็กผู้หญิงคนนี้เสมอมา ในบรรดาเด็กสาววัยเดียวกันนั้น เธอผู้นี้นับว่าโดดเด่นมากที่สุดจริงๆ หากเปรียบเทียบกับคุณหนูฐานะรวยอย่างจางซีซี ลองคิดดูว่า ต้องเป็นเรื่องยากเพียงใดที่สาวน้อยชนบทคนหนึ่งจะตัดสินใจเสียสละเงินทองของตนเอง เพื่อมาเป็นทุนการศึกษามอบให้กับทางมหาวิทยาลัย ทั้งหมดที่เธอทำลงไปล้วนมาจากจิตใจที่ต้องการพัฒนาสังคมไปสู่ทิศทางที่ดีขึ้น ซึ่งต่างจากจางซีซีที่ทำไปเพราะหวังให้เพื่อนฝูงรอบตัวและจู้หยานหันมาสรรเสริญชื่นชม เมื่อเธอมองข้ามเรื่องชาติตระกูลของหลินจ

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 471 ความจริงในอดีต

    262 2-2ตอนที่ 471 ความจริงในอดีตเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ลูกตะกั่วพุ่งแหวกอากาศถากเข้าที่หัวไหล่ของจางซีซีอย่างแม่นยำ ก่อนจะเฉียดร่างของหญิงชราไปอย่างหวุดหวิด กระแสความเจ็บปวดที่โฉบแล่นผนวกกับความตื่นตระหนกตกใจ ทำให้ร่างอรชรของหญิงสาวได้สูญเสียการทรงตัว และเผลอก้าวถอยหลังเหยียบลงบนอากาศก่อนจะพลัดตกจากแท่นบันจี้จัมพ์อย่างไม่ทันตั้งตัว ร่างของเธอดิ่งพสุธาลงไปด้านล่างในชั่วพริบตา…ชายวัยกลางคนผู้นั้นได้พุ่งเข้าไปโอบร่างของหญิงชราไว้ได้ทันท่วงที และเมื่อพบว่าผู้ที่มาช่วยชีวิตตนเอาไว้เป็นใครนั้น เธอก็ถึงกับดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด“จู้เอ๋อร์..ทะ-ทำไมแกถึงมาอยู่ที่นี่ได้…”จู้เอ๋อร์ พ่อบังเกิดเกล้าของจู้หยานระบายยิ้มอ่อน พร้อมพูดประชดประชันใส่คนเป็นแม่ว่า“แล้วรู้สึกยังไงบ้างล่ะครับ ที่ลูกชายไม่เอาไหนคนนี้มาช่วยไว้ทัน? ความใฝ่ฝันของผมที่แม่ดูถูกแล้วก็สบประมาทมาตั้งแต่ยังเด็ก มันเพิ่งจะช่วยฉุดแม่ออกมาจากความตาย!”พูดถึงความฝันของตัวเองแล้ว จู้เอ๋อร์ก็เหลือบมองปืนพกกระบอกคู่ใจก่อนจะเก็บเข้าซองหนังข้างเอวไป จากนั้น จึงได้แบกอุ้มร่างของหญิงชราที่ยังคงสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวเสียขวัญจา

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง

    262 1-2 ตอนที่ 470 บุคคลที่คาดไม่ถึง ดูเหมือนแผนการข่มขู่ในครั้งนี้ของหญิงชราจะได้ผลดีกว่าที่คิดไว้มาก จู้หยานถึงกับสูญเสียการควบคุมหัวสมองว่างเปล่าคิดอะไรไม่ออกอยู่ครู่ใหญ่ สุขภาพร่างกายของย่าเขาตอนนี้ก็ใช่ว่าจะดีนัก หากอีกฝ่ายเกิดเป็นลมเป็นแล้งร่วงตกลงมาจากเครื่องเล่นจะทำยังไง?หากไม่รีบเกลี้ยกล่อมให้ยอมกลับลงมาโดยเร็วที่สุด ทุกอย่างที่กำลังไปได้สวย เกรงว่าคงจะต้องจบสิ้นลงตรงนี้อย่างแน่นอน! กว่าจะสามารถสร้างชื่อเสียงของธุรกิจโรงแรมและสวนสนุก ให้มาเป็นที่รู้จักของผู้คนถึงจุดนี้ได้ ทั้งเขาและหลินจิงซูต่างก็ต้องเผชิญหน้ากับความยากลำบากนับครั้งไม่ถ้วน แล้วจู้หยานจะยอมปล่อยให้ย่าของเขาทำลายทุกอย่างลงง่ายๆแบบนี้ได้อย่างไร? “เข้าใจแล้วครับคุณย่า ผมยอมทุกอย่างแล้ว! คุญย่าได้โปรดหยุดสร้างปัญหาสักทีเถอะนะครับ! ผมรับปากจะกลับไปดูแลปรนนิบัติคุณย่าเหมือนเช่นเคย ผมจะกลับไปเป็นหลานชายที่เชื่อฟังของคุณย่าเหมือนเดิมครับ! แต่ผมมีเรื่องขอร้องสักอย่างจะได้มั้ยครับ? ผมไม่อยากแต่งงานกับจางซีซีจริงๆ ผมจะยอมแต่งงานกับใครก็ได้…ที่ไม่ใช่

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย

    261 ตอนที่ 469 ทุกอย่างกำลังไปได้สวย แต่ใครจะคาดคิดว่า จู่ๆหลินจิงซูก็ตัดสินใจทำเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมาก เธอเลิกใส่ใจกับคำก่นด่าสาปแช่งใดๆ แล้วเดินขึ้นไปหยุดยืนอยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์ซึ่งมีความสูงถึง 20 เมตร และยังไม่ได้ผ่านการทดสอบแต่อย่างใด จากนั้น ก็ได้หยิบเชือกยาวมาผูกที่ข้อเท้าทั้งสองข้างของตนไว้อย่างรวดเร็ว ทันทีที่พบเห็นภาพฉากนี้ ทั้งหลิวหมิงและฝูงชนโดยรอบ ต่างก็พากันแตกฮือและตื่นตระหนกกันสุดขีด โดยเฉพาะจู้หยาน เพราะเมื่อวานมีเพียงเครื่องเล่นชนิดนี้เพียงเครื่องเดียวเท่านั้น ที่พวกเขาทั้งคู่ยังไม่ได้ทำการทดสอบเรื่องความปลอดภัย เผชิญกับสถานการณ์ที่เหนือความคาดหมายเช่นนี้ จู้หยานก็ตื่นตระหนกสุดขีด เขาพยายามแผดเสียงร้องตะโกนเรียกหลินจิงซูที่ตอนนี้อยู่บนแท่นบันจี้จัมพ์สูงจากพื้นดินถึง 20 เมตรทันที “จิงซู! ใจเย็นๆก่อนนะ! อย่าด่วนหุนหันพลันแล่นทำอะไรแบบนั้นเลย! มีอะไรก็ค่อยๆพูดค่อยๆจากันเถอะนะ ประธานหลิวหมิงไม่ใช่คนที่ไร้เหตุผลขนาดนั้น! ลงมาก่อน แล้วค่อยมาปรึกษาหารือเรื่องสวนสนุกใหม่ดีมั้ย? เพราะถ้าคุณเป็นอะไรไปตอนนี้

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ

    260 ตอนที่ 468 สั่งหยุดโครงการ ในยุคนี้ แม้แต่ความคิดเรื่องผุดสวนสนุกในโรงแรมก็ยังไม่มีด้วยซ้ำไป แม้แต่จู้หยานที่เป็นนักเรียนนอก อย่างมากที่สุดก็เคยเห็นเครื่องเล่นขนาดเล็กเพียงไม่กี่ชนิดเท่านั้น หากจะให้พูดตามตรงก็คือ ตอนที่หลินจิงซูพูดถึงม้าหมุนหรือรถบั๊มอะไรนั่น จู้หยานยังไม่รู้จักสักอย่างเลย! แค่รูปหน้าร่างตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำ นับประสาอะไรกับเรื่องจะสั่งซื้อเล่า? เพราะคำว่า ‘สวนสนุก’ ที่จู้หยานได้นำเสนอไปนั้น ภาพในหัวของเขามีเพียงสไลด์เดอร์ตามร้านอาหารฟาสต์ฟู๊ดเป็นต้น โดยคิดว่าหากเกิดนำของเล่นเหล่านั้นมาติดตั้งภายในโรงแรม ซึ่งหมายถึง ‘ภายในโรงแรม’ จริงๆ อาจจะช่วยดึงดูดแขกที่เป็นครอบครัวมีลูกเล็ก ให้เข้ามาเล่นมาหาซื้อของกินและเข้าพักที่โรงแรมหลังจากนั้น จู้หยานคิดว่าเขาและหลินจิงซูเข้าใจไปในภาพเดียวกันมาตลอด จนกระทั่งได้เห็นหลินจิงซูวาดเครื่องเล่นสุดผาดโผนลงบนแผ่นกระดาษ เขาจึงได้กระจ่างแจ้ง ดูเหมือนคำว่า ‘สวนสนุก’ ในความหมายของหลินจิงซูจะยิ่งใหญ่อลังการกว่าที่เขาจินตนาการไว้มาก!

  • ทะลุมิติสาวน้อยนักธุรกิจในยุค90   ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก

    259 ตอนที่ 467 เริ่มสร้างสวนสนุก ได้ฟังแผนการตลาดครั้งใหญ่ของจู้หยานแล้ว กระทั่งหลินจิงซูยังต้องรู้สึกทึ่งอย่างมาก ไม่รู้ว่าเป็นความตั้งใจหรือความบังเอิญของจู้หยานกันแน่ เพราะธุรกิจประเภทที่มีสวนสนุกเคียงคู่ไปกับโรงแรมที่พักนั้น กำลังเป็นกระแสนิยมซึ่งสามารถพบเจอได้มากในศตวรรษที่ 21 โมเดลธุรกิจในลักษณะนี้ ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสวนสนุกชื่อดังอย่างดิสนีย์แลนด์ แตกต่างกันตรงที่ดินนีย์แลนด์จะยึดเอาสวนสนุกเป็นธุรกิจหลัก และบริการที่พักเป็นธุรกิจรอง หลังจากที่ได้สนุกสุดเหวี่ยงกับความบันเทิงในสวนสนุกมาตลอดทั้งวันแล้ว ก็จะปิดท้ายด้วยขบวนพาเหรดที่เต็มไปด้วยตัวการตูนในฝัน และหากใครไม่ต้องการลากสังขานเหนื่อยล้าเดินทางกลับบ้าน ก็สามารถจองห้องพักในราคาแพงหูฉี่กับทางสวนสนุกได้! ไม่นึกเลยว่าจู้หยานที่เป็นคนในยุคนี้ จะมีหัวคิดที่ล้ำสมัยเทียบเคียงคนรุ่นใหม่ได้จริงๆ! หากธุรกิจนี้ประสบความสำเร็จขึ้นมาจริงๆ บอกได้คำเดียวว่า โรงแรมหลี่เจี่ยของหลินจิงซูและหลิวหมิงจะถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นอย่างแน่นอน และจะทะยานขึ้นกลายเป็นอาณาจักรธุรกิจที่ยิ่งใหญ่แล

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status