ตอนที่ 307 ร้านถูกพัง (2)

            154 2-2

            ตอนที่ 307 ร้านถูกพัง (2)

            ได้ยินเช่นนั้น เฉินเฉวียนเย่ก็ถึงกับหัวร้อนเดือดดาลขึ้นอีกครั้ง

“เจ้าเด็กบ้า! ก็ถ้ารู้ตัวคนร้ายแล้วทำไมถึงไม่บอกกับทางตำรวจไปล่ะ?!”

หลินจิงซูกวาดสายตามองผู้คนรอบข้างที่แห่แหนเข้ามาดูด้วยความสนใจ ก่อนจะบอกเล่าถึงเหตุผลและข้อกังวลใจของตนให้เฉินเฉวียนเย่ได้รู้

เฉินเฉวียนเย่ฟังจบก็ถึงกับสบถก่นด่าออกมาอย่างอดไม่ได้

“ไอ้คนครอบครัวนี้มันเป็นบ้าอะไรกันไปหมดนะ! สัตว์นรกทั้งนั้นจริงๆ! สาวน้อย ไม่ว่าจะยังไงเธอก็ห้ามให้จ้าวลี่ออกจากคุกได้เด็ดขาด ขืนให้โอกาสคนแบบนี้ได้ออกมาเรียนต่อจนจบ สุดท้าย คนพรรค์นี้ก็ไม่พ้นต้องกลายมาเป็นมะเร็งของสังคมเข้าสักวันอยู่ดี! ทางที่ดี พวกเรารีบขุดรากถอนโคนครอบครัวนี้ให้สิ้นซากดีกว่า!”

            “กำแหงได้ใจถึงขั้นกล้าทุบทำลายร้านของเราแบบนี้ มันท้าทายกันมากเกินไปแล้ว! ฉันจะทำให้พวกมันได้รู้ซึ้งว่า ในอดีตฉันคือใคร?!”

            เฉินเฉวียนกัดฟันเสียงดังครืดคราด น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความอำมหิต

            หลินจิงซูปรายหางตามองอีกฝ่ายเล็กน้อย สำหรับเรื่อง ‘วิธีการ’ สั่งสอนผู้คนของเฉินเฉวียนเย่นั้น เธอนี่ล่ะที่รู้ซึ้งดียิ่งกว่าใครๆ!

            สภาพที่จะเหลือรอดกลับมาคงไม่ต่างอะไรกับติงจู้ฮั่วเมื่อชาติก่อนอย่างแน่นอน ขาคู่นั้นของเขาต้องพิการไปชั่วชีวิต…

            “พ่อเฉินคะ อย่าลืมว่าสถานที่แห่งนี้เป็นสังคมที่อยู่ภายใต้ระบอบกฎหมาย ที่นี่ไม่ใช่หมู่บ้านชนบทหรือถนนไป๋ฮั่นที่จะสามารถทำอะไรตามอำเภอใจได้ ขืนบุ่มบ่ามทำอะไรลงไป พวกเราอาจจะถูกฟ้องร้องได้…”

            เธอรีบร้องเตือนสติด้วยสีหน้าจริงจัง

            ความจริงแล้ว เหตุผลหลักที่เธอไม่ต้องการให้เฉินเฉวียนเย่ลงมือด้วยตัวเองนั้น เป็นเพราะหลินจิงซูได้คิดหาแผนการมากำราบคนชั่วทั้งสองได้แล้วนั่นเอง มิหนำซ้ำยังเป็นวิธีการที่ถูกกฎหมายอีกด้วย

            สรุปก็คือ ต่อให้เฉินเฉวียนเย่ไม่กลายร่างเป็นลูกพี่เฉินผู้โหดเหี้ยม เธอก็มีวิธีจัดการกับคนพวกนั้นแบบนองเลือดได้…

            “แต่เราไม่มีหลักฐานจะมัดตัวพวกมันได้เลยนะ? ทำไมไม่ให้ฉันเรียกพวกไปรุมกระทืบให้จบๆซะล่ะ?”

            เฉินเฉวียนเย่ยังคงหงุดหงิดฉุนเฉียวอย่างมาก เอ่ยปฏิเสธความคิดเห็นของสาวน้อยตรงหน้าเป็นนัยๆ

            “พ่อเฉินคะ เชื่อใจหนูสักครั้งเถอะนะคะ ตอนนี้หนูคิดแผนจัดการพวกมันได้แล้ว! แต่ถ้าไม่สำเร็จ ถึงตอนนั้น…ก็ออกโรงได้เลยค่ะลูกพี่เฉิน!”

            หลินจิงซูเอ่ยตอบพร้อมกับยิ้มเหยียด ดูช่างลึกลับอย่างยิ่ง

            เฉินเฉวียนเย่เฝ้ามองท่าทางที่สุดแสนจะมั่นใจของหลินจิงซู และด้วยเหตุผลบางอย่างที่มิอาจบรรยายได้ ทำให้เขารู้สึกเชื่อมั่นในตัวสาวน้อยตรงหน้ายิ่งกว่าอะไรดี ภายหลังสงบอารมณ์ให้เย็นลงได้ เขาจึงพยักหน้าตอบรับแต่โดยดี

            “เข้าใจแล้ว งั้นลองใช้แผนการของเธอไปก่อนก็แล้วกันนะสาวน้อย”

            พ่อทูนหัวและลูกบุญธรรมคู่นี้ตัดสินใจปิดบังเรื่องราวทั้งหมด ไม่ปริปากพูดเรื่องร้านถูกพังกับติงเสวี่ยเหม่ยสักคำ

            ทั้งสองเร่งมือช่วยกันทำความสะอาดคาบสกปรกภายในร้านจนสะอาดหมดจด แล้วจึงจัดหาซื้อข้าวของใหม่เข้าร้าน พร้อมกันนั้น ก็สั่งให้พนักงานทุกคนในร้านใหม่แห่งนี้ไปพักร้อนกันให้หมด และไม่ให้เสนอหน้ามาทำงานในช่วงสองสามวันนี้อย่างเด็ดขาด

            เมื่อไม่มีคนดูแลร้าน สถานที่แห่งนี้จึงต้องปิดตัวลงชั่วคราว

            วันรุ่งขึ้น ทุกอย่างล้วนเป็นไปตามที่หลินจิงซูคาดไว้ไม่มีผิด หลังจากเรียนเสร็จและตั้งใจว่าจะกลับบ้าน พ่อแม่ของจ้าวลี่ก็มาดักรออยู่ที่หน้าประตูรั้วมหาวิทยาลัยแล้ว

            ใบหน้าของคนทั้งคู่ล้วนบูดบึ้ง ดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย หลินจิงซูยิ้มเหยียดก่อนจะพูดขึ้นว่า

            “มีอะไรอีก? จะมาทำตัวเป็นสัมภเวสีขอส่วนบุญอีกแล้วเหรอคะ?”

            ด้านแม่ของจ้าวลี่ถึงกับเดือดดาลอย่างมาก ยกนิ้วขึ้นชี้หน้าพร้อมคำรามก่นด่าสาปแช่งไม่หยุด

            “นังคนชั่วช้า! นังเดรัจฉาน! ถ้าแกไม่ยอมช่วยลูกสาวฉัน ฉันก็จะขอตามจองล้างจองผลาญแกไปจนชั่วชีวิต!!”

            หลินจิงซูช้อนตามองใส่อย่างสมเพชใจ น้ำเสียงที่เอ่ยตอบเปี่ยมไปด้วยความเหยียดหยามดูถูก

            “เชิญตามสบายเลยค่ะ แต่ถ้าวันหนึ่งเกิดตายขึ้นมา ก็ไม่ต้องเป็นวิญญาณมาหลอกหลอนกันหรอกนะคะ เพราะแค่ตอนมีชีวิตอยู่ก็อัปลักษณ์ไปถึงจิตใจแล้ว นี่หนูแทบไม่อยากนึกถึงสภาพศพตอนตายเลยนะเนี่ย! หนูกลัวว่าตัวเองจะฝันร้ายน่ะค่ะ!!”

            “แก!!”

            แม่ของจ้าวลี่ยิ่งทวีความโกรธจัด นังสัตว์นรกน้อยตัวนี่ไม่เกรงกลัวเธอแม้แต่น้อยจริงๆน่ะเหรอ?!

            “คุณป้าคะ หนูขอบอกตามตรงนะคะ นิสัยสันดานของลูกสาวป้ามันดัดยากแล้วจริงๆ ปล่อยให้ประสบการณ์ในคุกได้อบรมสั่งสอนเธอให้กลายมาเป็นคนดีบ้างเถอะนะคะ ขืนปล่อยเธอออกมาตอนนี้ เกิดไปฆ่าชิงทรัพทย์คนอื่นขึ้นมาจะทำยังไง? อย่าปล่อยให้ภัยสังคมแบบนั้นออกมาในตอนนี้เลยจะดีกว่าค่ะ!”

            หลินจิงซูตีหน้าใสซื่อบริสุทธิ์ ทว่าทุกพยางค์วาจาที่พูดออกไป ล้วนหนักหน่วงรุนแรงราวกับถอดรองเท้าตบใส่หน้าอีกฝ่าย! เด็กสาวคนนี้ขึ้นชื่อว่ามีฝีปากที่ดุเด็ดเผ็ดมันเป็นที่สุด คำพูดของเธอสามารถเชือดเฉือนผู้คนได้นิ่มๆภายใต้อากัปกิริยาที่สงบเยือกเย็น

            “แก..แก…ฉันไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาด่าแกแล้วจริงๆ!”

            พ่อของจ้าวลี่เองก็โมโหจนแทบหายใจหายคอไม่ออกไปชั่วขณะ แต่ละคำที่หลินจิงซูฟาดใส่ ทำเอาเขาแทบกระอักเลือดออกมา! ท้ายสุดก็ทำได้เพียงทิ้งทวนข่มขู่ไปว่า

            “เก่ง! แกเก่ง! เก่งมาก! แล้วฉันจะคอยดูว่าแกยังจะปากเก่งไปได้อีกสักกี่น้ำ! ยังไงพวกฉันก็แค่ตาเฒ่ายายเฒ่าแก่ๆคู่หนึ่งเท่านั้น ต่อให้ต้องสละทั้งชีวิต พวกฉันก็ขอลากแกลงนรกไปด้วยกัน!! วันนี้แกต้องตาย!!”

            ทั้งสองอดทนอดกลั้นต่อไปไม่ไหวอีกแล้ว สิ้นเสียงเท่านั้น ต่างก็พุ่งกระโจนเข้าใส่หลินจิงซูอย่างคลุ้มคลั่ง!!