ตอนที่ 364 เห็นแก่ความทรงจำดีๆที่เคยมีร่วมกัน

183 1-2

      ตอนที่ 364 เห็นแก่ความทรงจำดีๆที่เคยมีร่วมกัน

                 

            ในช่วงเวลาเดียวกันนั้นเอง หลินชิงอี้ก็ได้ตัดสินใจควักเงินก้อนใหญ่ เพื่อใช้ประกอบสร้างแผนการแต่งงานใหม่ในครั้งนี้ให้ออกมาสมบูรณ์แบบที่สุด

            หลินชิงอี้ที่สวมใส่เสื้อเชิ้ตยืนถือตะกร้าผลไม้ราคาถูก กำลังเฝ้าคอยการมาถึงของสองแม่ลูกด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจยิ่ง

            กระทั่งเสียงประตูโรงแรมเปิดดังขึ้น หลินชิงอี้ถึงกับต้องขมวดคิ้วแน่น เพราะนอกจากลูกสาวและอดีตภรรยาของเขาจะมาปรากฏตัวอยู่ที่นี่แล้ว กลับมีชายอีกคนติดตามมาอย่างใกล้ชิดด้วยท่าทีที่สนิทสนมอย่างมากด้วย

            “จิงซูลูกพ่อ วันนี้เรามาทานอาหารกันเฉพาะครอบครัวนะ ทำไมถึงได้พาคนนอกมาด้วยล่ะ?”

            สัมผัสได้ถึงท่าทีเคร่งขรึมชวนให้รู้สึกสะพรึงกลัวของชายตรงหน้า หลินชิงอี้ถึงกับเผลอผงกศีรษะให้เล็กน้อยอย่างลืมตัว หลังจากพินิจมองอย่างละเอียดแล้ว จึงค่อยพบว่าเป็นพ่อทูนหัวคนนั้นที่ลูกสาวของเขาเคยพาไปก่อนหน้า

            หลินชิงอี้ค่อยรู้สึกโล่งใจขึ้นมาเล็กน้อย และเป็นฝ่ายริเริ่มจับไม้จับมือกับเฉินเฉวียนเย่ก่อนเพื่อผูกมิตร แต่ติงเสวี่ยเหม่ยกลับเดินขึ้นหน้ามาขวางไว้ ไม่ปล่อยให้ชายที่อยู่ด้านหลังของเธอได้จับมือกับเขา

            หลังจากสังเกตมอง พวกเขาทั้งสามดูราวกับ…เป็นครอบครัวเดียวกัน

            เมื่อคิดได้เช่นนั้น หลินชิงอี้ถึงกับหน้าถอดสี ก่อนจะเปลี่ยนเป็นหม่นทมิฬลงหลายส่วน แต่เพื่อแผนการอันยิ่งใหญ่ เขาจำต้องปั้นหน้าทำใจดีสู้เสือ และผายมือเชื้อเชิญทุกคนให้เข้าไปในห้องอาหารส่วนตัว

            “ทานกันให้เต็มที่เลยนะ ทานให้เต็มอิ่มเลย!! อาเหม่ย ฉันสั่งซี่โครงหมูผัดเปรี้ยวหวานที่เธอชอบไว้ให้ด้วยนะ! ลองชิมดูรับรองจะต้องติดใจ! อาหารที่โรงแรมนี่ขึ้นชื่อว่ามีราคาแพงมาก แต่ไม่เป็นไร ฉันเหมาไว้สำหรับทุกคนแล้ว! อยากจะตักอะไรกินก็ตามสบาย ไม่ต้องเกรงใจ วันไหนมีเวลาว่างฉันก็มักจะแวะมากินอาหารที่นี่อยู่บ่อยๆ บ่อยซะจนแทบจะสนิทกับเจ้าของที่นี่แล้วล่ะ!”

            ได้ทีหลินชิงอี้ก็พูดโวโอ้อวดเสียใหญ่โต อีกทั้งยังจงใจบอกให้ทุกคนรู้ต่อหน้าอดีตภรรยาว่า อาหารที่โรงแรมแห่งนี้มีราคาสูงเพียงใด! ทั้งหมดนี้ก็เพื่อสร้างความประทับใจ และโน้มน้าวให้อีกฝ่ายรู้สึกอยากกลับมาแต่งงานกับตนใหม่อีกครั้ง!

            แต่ใครจะไปคาดคิด เมื่อติงเสวี่ยเหม่ยได้ยินเช่นนั้น แทนที่เธอจะรู้สึกดีใจหรือตื่นเต้นไปกับชีวิตที่หรูหราของอดีตสามีในตอนนี้ เธอกลับระเบิดเสียงหัวเราะดังลั่นออกมาแทน!

            ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ชีวิตของเธอภายใต้ชายคาบ้านตระกูลหลิน หลินชิงอี้ผู้เป็นสามีไม่เคยยอมควักเงินแม้แต่เศษหยวนเพื่อเธอเลยสักครั้ง ยิ่งเป็นเรื่องของลูกสาวด้วยแล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึง!

            “หยุดเสแสร้งเล่นละครตบตาฉันสักทีเถอะหลินชิงอี้ ที่เรียกฉันมาในวันนี้ มีอะไรอยากจะพูดก็รีบๆพูดมา ทั้งฉันทั้งลูกสาวต่างก็อยู่พร้อมหน้าแล้ว พูดให้จบๆไปวันนี้เลย แล้วจากนี้ก็ไม่ต้องมาพบเจอกันอีก!”

            ติงเสวี่ยเหม่ยรู้สึกเบื่อเต็มทน กับการที่จะต้องมีสัมภเวสีคอยระรานสร้างปัญหาให้เธอไม่จบไม่สิ้นเช่นนี้!

            โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนนี้ เธอเองก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งเป็นห่วงหรือกังวลเรื่องลูกสาวอีกต่อไปแล้ว มิหนำซ้ำยังมีสุภาพบุรุษที่ทั้งดีเลิศและจริงใจยิ่งกว่า มาคอยช่วยปลอบประโลมและเติมเต็มหัวใจของเธอให้กลับมาสมบูรณ์เข้มแข็ง แล้วยังจะมีเหตุผลอะไรที่เธอจะต้องกลับไปหาผู้ชายเฮงซวยอย่างอดีตสามีนั่นอีกล่ะ?

            เห็นปฏิกิริยาตอบสนองที่แข็งกระด้าง และไร้มนุษย์สัมพันธ์อย่างสิ้นเชิงของติงเสวี่ยเหม่ย หลินชิงอี้ก็ได้แต่ยิ้มแห้ง ยกมือขึ้นลูบท้ายทอยด้วยความประหม่า

            “อาเหม่ย อย่าพูดแบบนั้นสิ พวกเราต่างก็เป็นสามีภรรยาอยู่กินกันมาตั้งหลายปีแล้วนะ ถึงแม้จะหย่าร้างกันไป แต่ความทรงจำดีๆมากมายที่เคยมีร่วมกันก็ยังคงอยู่นะ”

            “ถึงแม้ฉันจะเคยเป็นคนใจยักษ์ใจมารทำให้พวกเธอสองแม่ลูกต้องเสียใจมาก่อน แต่ตอนนี้ฉันเองก็สำนึกแล้ว อีกทั้งยังพยายามทำทุกอย่างเพื่อชดเชยความผิดเหล่านั้น! นอกจากฉันแล้ว ยังจะมีผู้ชายคนไหนที่สามารถมารับหน้าที่พ่อและสามีที่ดีได้อีกล่ะ ที่ฉันพูดมาจริงมั้ยล่ะอาเหม่ย?”

            สังเกตเห็นร่องรอยรู้สึกผิด และความน่าสงสารเห็นใจที่สะท้อนผ่านแววตาของหลินชิงอี้ ติงเสวี่ยเหม่ยกลับไม่ใช่ผู้หญิงโง่เขลาคนเดิมเหมือนในอดีตอีกต่อไป ความรู้สึกของเธอที่มีต่อผู้ชายคนนี้ มีเพียงแค่ความสมเพชหยามเหยียดอย่างที่สุดเท่านั้น! ความทรงจำดีๆร่วมกันงั้นเหรอ? หมายถึงมหานรกขุมนั้นรึไง?!

            “เลิกพร่ำเพ้อสักทีเถอะ อดีตก็คืออดีต ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะย้อนกลับไปแก้ไขได้อีก สิ่งเดียวที่ฉันปรารถนาอย่างที่สุดในตอนนี้ก็คือ ขอให้คุณไสหัวไปไกลๆ แล้วอย่าได้มารบกวนชีวิตของฉันกับลูกอีกจนชั่วชีวิต! ซูซูโตมากพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว พวกเราสองแม่ลูกไม่จำเป็นต้องมีคุณอยู่ในชีวิตอีกต่อไป”

            ปฏิกิริยาตอบสนองที่เด็ดเดี่ยวเสมือนไร้หัวใจเช่นนี้ ทำเอาหลินชิงอี้ถึงกับตื่นตระหนกไปชั่วขณะ เขาไม่ได้ใช้เงินลงทุนไปตั้งมากมาย เพื่อจะมารับฟังคำพูดเหล่านี้สักนิด!

            แต่ค่าอาหารมื้อนี้ก็ได้จ่ายไปแล้ว อีกทั้งอาหารก็ถูกยกมาวางจนเต็มโต๊ะแล้วเช่นกัน หลินชิงอี้ไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆเพียงแค่นี้แน่

            “อาเหม่ยของฉัน อย่าพูดจาใจร้ายนักสิ เห็นแก่ลูกสาวของเราเถอะนะ ซูซูเองก็ไม่ได้อยากกำพร้าพ่อ ที่สำคัญซูซูยังเป็นคนบอกเองด้วยว่า อยากให้เราสามคนกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันเหมือนเดิม!”

            “ถ้าไม่เชื่อก็ลองถามซูซูลูกสาวของเราสิ นี่เธอไม่รู้หรอกเหรอว่าซูซูดีอกดีใจขนาดไหน เมื่อรู้ว่าพวกเราทั้งสามจะได้กลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันอีกครั้ง? จริงมั้ยซูซูลูกพ่อ?”

            หลินชิงอี้กล่าวประโยคนี้จบ ก็รีบหันไปขยิบตาส่งให้หลินจิงซู โดยคาดหวังให้สาวน้อยคนนี้ช่วยสร้างสันติภาพขึ้นระหว่างเขากับติงเสวี่ยเหม่ย

            แต่กลับไม่คาดคิดว่า หลินจิงซูจะเอาแต่ก้มหน้าก้มตาเพลิดเพลินไปกับรสชาติอาหารจานหรูโดยไม่อะไรแม้แต่คำเดียว ตั้งแต่อาหารถูกยกมาเสิร์ฟ ราวกับหลินจิงซูได้เข้าสู่สภาวะหูหนวก ไม่สนใจโลกภายนอกอีกเลย หักหน้าหลินชิงอี้ที่สู้อุตส่าห์ไว้ใจอย่างสิ้นเชิง