ตอนที่ 459 สืบเสาะหาความจริง

254 1-2

            ตอนที่ 459 สืบเสาะหาความจริง

            หลินจิงซูบุกไปที่บ้านของจู้หยานอย่างไม่นึกเกรงใจ ทั้งที่รู้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบ 70 ปีของย่าเขา และต่อให้การมาของเธอในครั้งนี้จะดูไร้มารยาทและน่าตำหนิเพียงใด เธอก็ไม่สนใจและไม่คิดจะไว้หน้าใครอีกเช่นกัน!

            นับจากนี้เป็นต้นไป เธอไม่จำเป็นต้องเคารพและเกรงใจใครหน้าไหนอีกแล้ว หลินจิงซูเดินดุ่มถีบประตูบุกเข้าไปในบ้านอย่างเปิดเผย

           

            ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้สักเล็กน้อย จู้หยานกำลังนั่งระบายยิ้มบางอย่างมีความสุขอยู่ที่ระเบียงบ้าน เมื่อเห็นเค้กวันเกิดก้อนโตที่จางซีซีเพิ่งอบเสร็จและนำออกมาให้ดู ทว่าอีกใจหนึ่งก็รู้สึกเศร้า เพราะตัวเขาซึ่งเป็นหลานแท้ๆ กลับไม่ได้ตระเตรียมของขวัญอะไรมาให้ย่าตัวเองเลยแม้แต่น้อย

            “ตั้งแต่ผมกลับมาจากอังกฤษ ผมกับคุณย่าก็มีปัญหาขัดแย้งกันตลอด จนทำให้ผมลืมวันเกิดของท่านไปเลย แต่ไหนๆตอนนี้ผมก็ยอมย้ายมาอยู่บ้านหลังนี้ตามที่คุณย่าสั่งแล้ว หวังว่านี่พอจะเป็นของขวัญวันเกิดแทนได้”

            หญิงชราส่ายหน้าไปมาพร้อมปลอบใจว่าไม่เป็นไร และรู้สึกดีใจอย่างมากที่อย่างน้อยหลานชายคนนี้ของเธอก็ไม่คิดจะตัดขาดความสัมพันธ์เหมือนที่ผ่านมา ถึงแม้เขาจะยังไม่ยอมเปิดใจรับหลานสะใภ้ที่เธอคัดสรรไว้ให้ก็ตาม

            ทุกวันนี้ จางซีซีและจู้หยานต่างก็ต้องใช้ชีวิตร่วมกันตลอดทั้งวัน อยู่ใกล้ชิดกันตลอดเวลาแบบนี้ ย่อมไม่เหลือช่องว่างให้ผู้หญิงที่ชื่อหลินจิงซูสอดแทรกคั่นกลางได้ เชื่อเถอะว่าในอีกไม่ช้า ผู้หญิงบ้านนอกคนนั้นก็จะค่อยๆเลือนหายไปจากชีวิตของหลานชายเธอเอง!

            ช่วยไม่ได้ ใครสั่งใครสอนให้คนอย่างนั้นตีตัวเสมอเธอเล่า ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่า ทั้งภูมิหลังครอบครัวและความมั่งคั่งร่ำรวยของตนเองนั้น ช่างห่างไกลจากจางซีซีไม่รู้กี่ขุม แต่ผู้หญิงไร้ยางอายคนนั้นก็ยังหน้าด้านที่จะเข้าหาหลานชายของเธอต่อไป

            ตระหนักถึงความสัมพันธ์ระหว่างจู้หยานกับจางซีซีที่นับวันก็ยิ่งกระชับใกล้ชิดมากขึ้น หญิงชราก็ได้แต่ยิ้มออกมาด้วยความสุขใจมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ดูเอาสิ แม่หนูจางซีซีคนนี้ทั้งสวยทั้งอ่อนโยน มิหนำซ้ำยังเป็นถึงคุณหนูจากตระกูลที่มีเชื้อสายสูงส่งอีกด้วย แตกต่างจากอีกคนราวฟ้ากับเหว!

            “อาหยาน ย่าเองก็ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่ อย่างน้อยๆก็ช่วยเติมเต็มความปรารถนาของย่าคนนี้สักครั้งจะได้มั้ย? ตั้งแต่หลานกลับมาจากอังกฤษ ความสัมพันธ์ย่าหลานของเรากลับเลวร้ายมากขึ้นทุกที นี่เราสองคนมาถึงจุดนี้กันได้ยังไง?”

            “หลานเองก็อายุขนาดนี้แล้วนะ ถึงวัยที่ต้องสร้างครอบครัวของตัวเองเสียที ย่าขอบอกตามตรง ไม่มีผู้หญิงคนไหนจะเหมาะเป็นภรรยาของหลานมากไปกว่าแม่หนูจางซีซีอีกแล้วล่ะ อะไรที่หลินจิงซูทำได้ ก็ใช่ว่าแม่หนูจางซีซีคนนี้จะทำไม่ได้นี่นา จริงมั้ย? อย่าหาว่าย่าพูดพล่ามไปเรื่อยเลยนะ ย่าคิดว่าพวกเธอสองคนดูเหมาะสมกันมากจริงๆ ส่วนแม่หลินจิงซูอะไรนั่น เทียบรัศมีแม่หนูจางซีซีไม่ติดเลยด้วยซ้ำ!”

            ทันทีที่ประโยคคำพูดเหล่านั้นหลุดลอยผ่านอากาศ ใบหน้าของจู้หยานก็เปลี่ยนเป็นบูดบึ้งน่าเกลียดทันที บรรยากาศความอบอุ่นในงานวันเกิดที่เคยมีได้อันตรธานหายไปจนสิ้น แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ทำได้เพียงแค่อดทนอดกลั้นต่อไปเท่านั้น

            แต่หารู้ไม่ว่า ภาพฉากทั้งหมดนี้ล้วนอยู่ในสายตาของหลินจิงซูทั้งหมดแล้ว เธอสังเกตการณ์ผ่านกระจกบานนี้มาครู่หนึ่งแล้ว และถึงโอกาสอันควรเสียทีที่จะต้องเปิดตัวประจัญหน้า!

            เธอยกเท้าขึ้นถีบประตูให้เปิดออกจนเสียงดังสนั่น ทำเอาทั้งสามชีวิตในงานเลี้ยงถึงกับสะดุ้งเฮือกด้วยความตระหนกตกใจ!

            เผชิญกับภาพฉากการเปิดตัวของหลินจิงซูในครั้งนี้ ปฏิกิริยาตอบสนองของทั้งสามคนล้วนแตกต่างกันไป

            คนที่ดูจะมีความสุขเป็นที่สุดคงหนีไม่พ้นจู้หยาน เธอสังเกตเห็นสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความหวังของอีกฝ่าย หลินจิงซูเสมือนตกสู่สภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออกไปชั่วขณะ เพราะเขาหารู้ไม่ว่าการบุกมาในงานเลี้ยงวันเกิดครั้งนี้ของเธอ เธอไม่ได้ทำเพื่อเขา แต่มาเพื่อชำระบัญชีแค้นกับจางซีซีโดยเฉพาะ!

            และเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนช่วงเวลาแห่งความสุขมากไปกว่านี้ เธอจึงเดินตรงดิ่งเข้าไปหาจางซีซีในทันที

            ด้านจางซีซีกลับดูไม่ตื่นตระหนกเท่าใดนัก มิหนำซ้ำยังยิ้มให้พร้อมเอ่ยทักทายอย่างเป็นมิตรว่า

            “อ้าวประธานหลินนี่เอง! เห็นยืนลับๆล่อๆอยู่ที่หน้าประตูตั้งแต่เมื่อครู่แล้ว มาสิ มาร่วมทานเค้กฉลองวันเกิดให้กับคุณย่าของจู้หยานกันดีกว่า! เป็นสาวเป็นแส้แท้ๆ แต่ออกมาคนเดียวกลางดึกแบบนี้มันอันตรายไปหน่อยนะ แต่เอ๊ะ? หรือว่าชอบทำงานดึกๆดื่นๆตามข้างถนนจนชินแล้วนะ?”