Share

บทที่ 2 ทะลุมิติ (1/2)

last update publish date: 2026-11-08 17:15:48

บทที่ 2 ทะลุมิติ (1/2)

ลมหนาวพัดกรีดร้องผ่านช่องว่างของผนังบ้านผุพัง ความเย็นยะเยือกเสียดแทงทะลุเสื้อผ้าฝ้ายหยาบกระด้างเข้ามาถึงกระดูก ลู่เมิ่งอวี่เปิดเปลือกตาขึ้นอย่างยากลำบาก กลิ่นเหม็นอับของดินโคลนผสมฟางเปียกชื้นลอยแตะจมูก อาการปวดแปลบแล่นไปทั่วแผ่นหลัง ไม้กระดานใต้ร่างแข็งกระด้าง แตกต่างจากเตียงหนานุ่มในคฤหาสน์อย่างสิ้นเชิง

แสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องให้เห็นผนังดินเหนียวสีหม่นหลุดร่อน หลังคาที่มุงด้วยหญ้าคาแห้งมีรอยรั่วซึม ลู่เมิ่งอวี่ยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ ความทรงจำสองสายไหลหลอมรวมกันตีวนวุ่นวายอยู่ในหัว

ความทรงจำสายที่หนึ่งคือ ภาพอุบัติเหตุรถตู้พลิกคว่ำในปี 2026 ความทรงจำสายที่สองคือ ความทรงจำของเด็กสาวชาวนาวัยสิบเจ็ดปี ผู้มีนิสัยร้ายกาจในหมู่บ้านซานเหอ แห่งปี 1980

หญิงสาวพยายามตั้งสติ แล้วผละร่างลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าลงจากเตียงไม้ ปลายเท้าของเธอสัมผัสเข้ากับความเย็นเยียบของพื้นดินอัดแน่นภายในตัวบ้าน ผิดไปจากสิ่งที่เธอคุ้นเคยราวฟ้ากับเหว แต่เดิมพื้นบ้านของเธอจะต้องปูด้วยหินอ่อนนำเข้า และจะต้องมีรองเท้าขนสัตว์นุ่ม ๆ เอาไว้ใส่เดินในบ้านเพื่อถนอมฝ่าเท้า

เจ้าตัวเดินตรงไปที่ประตูบานเก่าด้วยความงุนงงสับสน เธอผลักบานประตูเปิดออกช้า ๆ แล้วเสียงเอะอะโวยวายด้วยความตื่นตระหนกตกใจของใครบางคนก็ดังเล็ดลอดเข้ามาให้ได้ยิน

"นี่มันเรื่องอะไรกัน!" เสียงของลู่กว่างฮั่วดังลั่น เขาอยู่ในชุดเสื้อคลุมผ้าฝ้ายตัวใหญ่สีเทาหม่น มือทั้งสองข้างหยาบกร้านเต็มไปด้วยรอยแตก "ออฟฟิศฉัน ห้องทำงานฉันหายไปไหน ภัตตาคารหรูของฉันล่ะ ทำไมฉันมาอยู่ในสถานที่ที่เหมือนสุสานร้างแบบนี้!"

เหยาซิ่วอิงเดินวนไปเวียนมาเหมือนหนูติดจั่น สภาพเชฟระดับชาติไม่เหลือเค้าโครงเดิมเลยแม้แต่น้อย หล่อนสวมกางเกงผ้าฝ้ายปะชุน และสวมเสื้อคลุมที่แหว่งวิ่นจนไส้นุ่นทะลัก

"กว่างฮั่ว... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับพวกเรากันแน่ ฉันเอาแต่คิดจนปวดหัวไปหมด แล้วพื้นดินสกปรกแบบนี้จะให้คนอาศัยอยู่ได้ยังไง!"

ในขณะที่คนทั้งคู่กำลังแตกตื่นกับสภาพแวดล้อมใหม่ และกำลังคิดหาเหตุผลว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ จู่ ๆ ลู่มู่หยางที่เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของบ้าน ก็เดินลากเท้าเข้ามาพร้อมกับอุ้มลู่เมี่ยวเมี่ยวที่กำลังขยี้ตาตื่น "พ่อ แม่... มือถือผมหายไปไหน ไฟฟ้าก็ไม่มี นี่มันที่ไหนเนี่ย!"

ลู่เมี่ยวเมี่ยวน้อยเบะปากร้องไห้ "แหวะ แง้งงงง หนูเหม็นกลิ่นที่นี่ หนูอยากกลับบ้าน หนูไม่อยากอยู่ที่นี่ พ่อคะแม่คะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ"

ลู่เมิ่งอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก เดินตรงเข้าไปหาครอบครัวที่กำลังแตกตื่น "ทุกคนหยุดโวยวายก่อน แล้วฟังสิ่งต่อไปนี้ให้ดี!"

เสียงทักท้วงของลู่เมิ่งอวี่ดึงความสนใจของทุกคนได้เป็นอย่างดี และสามารถสยบความแตกตื่นได้ทันควัน สี่ชีวิตหันมามองที่ลู่เมิ่งอวี่เป็นตาเดียวกัน จากนั้นเธอก็เปิดประเด็นเอ่ยขึ้นมาว่า

"พวกเราทุกคนทะลุมิติเข้ามาอยู่ในโลกนิยายเรื่อง พลิกชะตารักยุค 80 ที่หนูเพิ่งอ่านจบไป แถมยังมาอยู่ในร่างของสมาชิกครอบครัวตัวร้ายที่ต้องเผชิญหน้ากับความตายในตอนจบ!"

เมื่อได้ฟังคำชี้แจงดังนั้น ทุกคนก็หยุดนิ่งแทบลืมหายใจ ลู่กว่างฮั่วขมวดคิ้วนิ่วหน้า "นิยาย? หมายความว่ายังไง เรากำลังฝันไปงั้นเหรอ"

"ไม่ใช่ความฝันค่ะ" ลู่เมิ่งอวี่ตอบเสียงดังฟังชัด "ถ้าไม่เชื่อ งั้นลองสำรวจความทรงจำในหัวดูสิคะ พ่อคือลู่กว่างฮั่วชาวนาขี้เมาจอมโอ้อวด แม่คือเหยาซิ่วอิงผู้หญิงจอมงกขี้บ่นและปากร้าย พี่มู่หยางคือคนขี้เกียจสันหลังยาวประจำครอบครัว ส่วนหนูคือคนขี้อิจฉา และเมี่ยวเมี่ยวคือเด็กเอาแต่ใจขี้งอแง สรุปง่าย ๆ สั้น ๆ คือพวกเราคือครอบครัวตัวร้ายตระกูลลู่ในนิยายยุค80!"

เหยาซิ่วอิงทาบมือลงบนหน้าอก ทั้งหอบหายใจแรง เพราะไม่อยากเชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ถึงไม่อยากเชื่อ ก็คงต้องเชื่อแล้วล่ะ เพราะก่อนหน้านี้ครอบครัวของเธอเกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ พอฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายกลับไม่มีบาดแผลเลยแม้แต่จุดเดียว นี่มันน่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว "ละแล้ว... มันจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป สมาชิกของครอบครัวที่เรามาสิงร่างจะมีจุดจบยังไงนะ?"

"ตายอนาถทุกคนค่ะ ยกเว้นน้องเล็กเมี่ยวเมี่ยว" ลู่เมิ่งอวี่เอ่ยตอบเสียงเครียด พร้อมกับกลืนน้ำลายเหนียวลงคอ "และปมวิกฤตแรกที่จะนำทางให้ครอบครัวนี้ไปสู่หายนะ กำลังจะเกิดขึ้นแล้วค่ะ!”

“ว่าไงนะ!!!” ทุกคนอุทานลั่นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ใครบ้างล่ะจะไม่ตกใจ ก็เพิ่งฟื้นขึ้นมาแท้ ๆ ยังไม่ทันได้ตั้งสติหรือวางแผนตั้งรับให้ดีเลยด้วยซ้ำ กลับต้องมาเตรียมรับมือกับวิกฤตแรกแบบกะทันหัน

“ฟังไม่ผิดหรอกค่ะ วิกฤตแรกกำลังจะเกิดขึ้น” ลู่เมิ่งอวี่เอ่ยเน้นย้ำเพื่อดึงสติของทุกคน แล้วเธอก็เอ่ยต่อไปอีกว่า “วันนี้คือวันส่งตัวลู่หลิวฟาง ผู้เป็นลูกเลี้ยงของบ้านซึ่งเป็นนางเอกของนิยายเรื่องนี้ ไปแต่งงานกับทหารปลดประจำการที่ขาพิการนั่งรถเข็น ผู้ซึ่งเป็นพระเอกของเรื่อง พวกเราบีบบังคับหล่อนให้แต่งงาน ก็เพื่อแลกกับเงินค่าสินสอด 300 หยวน หวังจะเอามาซื้อเนื้อหมูกินให้พุงกาง"

"ห้ะ!!! 300 หยวน? กับการกินเนื้อหมูให้พุงกาง?" เหยาซิ่วอิงเบิกตากว้าง "แต่ต้องแลกกับชีวิตเด็กผู้หญิงคนหนึ่งเนี่ยนะ! ครอบครัวนี้ทำเรื่องต่ำช้าขนาดนี้ได้ยังไง!"

ลู่มู่หยางใช้มือลูบหน้าแรง ๆ เพื่อกระตุ้นให้ตัวเองอยู่กับปัจจุบัน แล้วเอ่ยเสริมขึ้นมาว่า "แล้ว... ถ้าเราปล่อยให้เป็นแบบนั้น พระเอกนางเอกก็จะกลับมาล้างแค้นเราใช่ไหม"

"ถูกต้อง หล่อนจะแค้นฝังลึก ลู่หลิวฟางจะร่วมมือกับโจวเจิ้งเยี่ยน ทำทุกวิถีทางเพื่อให้สมาชิกครอบครัวตระกูลลู่ได้รับผลกรรม พ่อจะถูกซ้อมจนตาย แม่จะป่วยตาย พี่กับฉันต้องไปเป็นแรงงานในเหมืองแร่ เมี่ยวเมี่ยวถูกขายไปเป็นคนรับใช้ มีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น!"

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 6 ปรับปรุงตัว (2/3) 

    บทที่ 6 ปรับปรุงตัว (2/3)ลู่กว่างฮั่วเดินเข้ามาสวมกอดลูกชายคนโตแน่น ก่อนจะดึงลูกสาวทั้งสองคนเข้ามากอดด้วย “พ่อขอโทษนะลูก พ่อเป็นหัวหน้าครอบครัวแท้ ๆ แต่กลับควบคุมสติไม่ได้ เอาแต่โวยวายพูดจาถามหาคนผิด ทั้ง ๆ ที่คนที่เดือดร้อนและต้องการที่พึ่งที่สุดก็คือพวกลูกทุกคน”เหยาซิ่วอิงลูบหลังลูก ๆ ทั้งน้ำตา ความหยิ่งยโสของเชฟระดับชาติมลายหายไปจนสิ้น “แม่สัญญานะว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป แม่กับพ่อจะไม่ทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องพวกนั้นอีกแล้ว เราตระกูลลู่เคยสร้างอาณาจักรภัตตาคารจากศูนย์มาได้ ดังนั้นในยุค 80 นี้ ด้วยความรู้ที่เรามี เราต้องรอดไปได้แน่ ๆ”“ใช่! พ่อจะใช้สมองวิศวกรรมไอทีของพ่อนี่แหละ มาหาทางดัดแปลงของรอบตัว เพื่อสร้างอาชีพให้บ้านเรา!” ลู่กว่างฮั่วให้คำมั่นสัญญากับลูกเมียอย่างหนักแน่นลู่มู่หยางปาดน้ำตา พร้อมทั้งคลี่ยิ้มกว้าง “ผมก็จะช่วยพ่ออีกแรงเองครับ! ถึงผมจะดูเหมือนพวกตัวขี้เกียจ แต่เพื่อความอยู่รอดของครอบครัวเรา ผมยินดีทำทุกอย่าง เรื่องใช้แรงงาน ปั่นจักรยาน หรือวางแผนจัดการกิลด์แบบ

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 6 ปรับปรุงตัว (1/3)

    บทที่ 6 ปรับปรุงตัว (1/3)บริเวณริมลำธารท้ายหมู่บ้านซานเหอ เสียงน้ำไหลเอื่อย ๆ ผสานเข้ากับเสียงลมหนาวพัดโชย ลู่มู่หยางนั่งยอง ๆ อยู่ริมตลิ่ง เขากำก้อนหินกรวดในมือไว้แน่น ก่อนจะขว้างมันลงไปในลำธารอย่างแรงตุ๋ม! ตุ๋ม!“บัดซบ! ทำไมเรื่องเฮงซวยแบบนี้ต้องมาเกิดกับฉันด้วย! เงินหลายสิบล้าน คอมพิวเตอร์สเปกเทพ หายไปจนหมด! แล้วต้องมาอยู่ในร่างไอ้หนุ่มบ้านนอกที่ไม่มีแม้แต่ปัญญาจะกินข้าวขาวเนี่ยนะ!”“พี่ใหญ่...” เสียงเรียกเบา ๆ ทำให้ลู่มู่หยางชะงัก ลู่เมิ่งอวี่กำลังเดินอย่างระมัดระวังไปตามโขดหินลื่น ๆ เพื่อเข้ามาหาพี่ชาย“เมิ่งอวี่... เธอมาทำไม ยุงที่นี่ตัวใหญ่เบ้อเริ่ม กลับบ้านไปซะ” ลู่มู่หยางพูดเสียงห้วน แต่ก็ขยับตัวเว้นที่ราบบนโขดหินให้น้องสาวนั่งลงข้าง ๆลู่เมิ่งอวี่นั่งลงข้าง ๆ พี่ชาย “พี่คิดว่าฉันไม่เครียดเหรอคะ? ฉันเพิ่งเรียนจบแท้ ๆ อนาคตสุดสดใสกำลังรออยู่ข้างหน้า แต่กลับต้องมาอยู่ในร่างนางร้ายบ้านนอก ที่ตามนิยายแล้ว กำลังจะถูกลู่หลิวฟางนางเอกที่

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 5 ยังไม่ลงตัว (2/2) 

    บทที่ 5 ยังไม่ลงตัว (2/2)เหยาซิ่วอิงโยนตะหลิวไม้ลงในกระทะที่มีเศษผักป่าสีเขียวคล้ำผัดกับแป้งข้าวโพดหยาบ ๆ ที่ตอนนี้ไหม้ติดก้นกระทะจนส่งกลิ่นขมคอ ลู่กว่างฮั่วที่เพิ่งเดินเข้ามา ได้ยินคำบ่นของภรรยาเข้าพอดี ก็รีบอ้าปากพูดสวนกลับทันควัน“เป็นไงล่ะ เริ่มคิดถึงความสุขสบายแล้วใช่ไหม ตอนอยู่ในโลกใบเก่า ใครใช้ให้คุณเอาแต่ด่าผมเรื่องใช้เงินอยู่นั่น รู้ไหมว่าเสียงด่าผัวของคุณมันทำให้คนขับรถเสียสมาธิ สุดท้ายก็เคลื่อนรถหลบรถบรรทุกคันนั้นไม่ทัน พวกเราทั้งครอบครัวถึงได้ซวยทะลุมิติมาอยู่ในนิยายยุค 80 แบบนี้ไงล่ะ”สมกับเป็นสามีภรรยาคู่กัดกันจริง ๆ เพิ่งดีกันได้ไม่เท่าไหร่ ก็หาเรื่องทะเลาะกันอีกแล้ว อยากรู้จริง ๆ ว่าถ้าไม่ได้หาเรื่องทะเลาะกันสักวันมันจะกินข้าวไม่ลงกันหรือไง -...-’“อ้าว! โทษฉันเรอะตาแก่! ก็คุณมันผลาญเงินเก่งนี่! ไม่ด่าแล้วจะให้ประเคนไว้บนหิ้งหรือไง ขอถามสักคำเถอะ ถ้าคุณไม่เอาแต่ใช้เงินมือเติบฟุ่มเฟือย ฉันจะด่าไหมล่ะ?”ปัง!!เสียงกระแทกชามกระเบื้องบิ่น ๆ ลงบนโต๊ะไม

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 5 ยังไม่ลงตัว (1/2)

    บทที่ 5 ยังไม่ลงตัว (1/2)แสงอรุณรุ่งของวันใหม่สาดส่องผ่านช่องหน้าต่างกระดาษที่ขาดวิ่นของบ้านดินตระกูลลู่ สิ่งที่ต้อนรับครอบครัวมหาเศรษฐีจากปี 2026 ไม่ใช่วิวทิวทัศน์อันงดงามของรีสอร์ตหรู แต่เป็นความจริงอันโหดร้ายของยุค 80 ที่กระแทกเข้าแสกหน้าอย่างจังช่วงเวลาก่อนที่ฟ้าจะสางดันมีฝนตกปรอย ๆ ลงมา ทำให้ถนนสายหลักของหมู่บ้านซานเหอที่เดิมทีก็เป็นเพียงทางเดินดินขรุขระ ตอนนี้ได้แปรสภาพกลายเป็นทะเลโคลนสีน้ำตาลเข้มที่ทั้งเหนียวเหนอะหนะและเฉอะแฉะลู่กว่างฮั่ว อดีตมหาเศรษฐีอัจฉริยะไอที ยืนเอามือไพล่หลังอยู่ที่หน้าประตูบ้านดิน มองดูสภาพแวดล้อมด้วยแววตาที่ว่างเปล่า เขาจินตนาการถึงภาพตู้รองเท้าในคฤหาสน์ของตนเอง รองเท้าหนังอิตาลีสั่งตัดพิเศษคู่ละหลักแสน รองเท้าผ้าใบลิมิเต็ดอิดิชั่นของลูกชาย หากต้องใส่มันมาเดินย่ำบนพื้นโคลนที่ดูดรองเท้าจมหายไปครึ่งแข้งแบบนี้ มันจัดว่าเป็นฝันร้ายของคนรักรองเท้าชัด ๆ“ว้ากกก!!” เสียงร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด ดังลั่นมาจากหลังบ้าน ทำเอาลู่กว่างฮั่วสะดุ้งสุดตัวหลุดออกจากภวังค์“เกิดอ

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 4 ยอมรับการเปลี่ยนแปลง (2/2) 

    บทที่ 4 ยอมรับการเปลี่ยนแปลง (2/2)หัวใจของลู่หลิวฟางเต้นรัวเร็วขึ้นหนึ่งจังหวะ สมองน้อย ๆ หวนนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาสองชั่วโมงก่อนหน้า ภาพเหตุการณ์ตอนที่แม่เลี้ยงกับพ่อเลี้ยงเดินออกมาส่งที่หน้ารั้วบ้านยังคงฉายชัดในหัว เหตุการณ์ในตอนนั้นมันราวกับเป็นความฝันที่แปลกประหลาดที่สุดในชีวิตตามปกติแล้ว พ่อแม่บุญธรรมอย่างลู่กว่างฮั่วและเหยาซิ่วอิง รวมถึงพี่น้องตระกูลลู่ทุกคน จะต้องด่าทอ ทุบตี จิกหัวใช้เธอสารพัดสารเพ และรีดไถทุกอย่างที่มีค่าจากตัวเธอไปจนหมดสิ้น พวกเขาเห็นแก่ตัวและละโมบยิ่งกว่าปลิงดูดเลือด ตอนแรกเธอกลัวแทบขาดใจว่าพวกเขาจะส่งตัวเธอมาเพื่อแลกเงิน แล้วปล่อยให้เธออดตาย ทนรับการกดขี่จากแม่เฒ่าฉินของฝั่งบ้านตระกูลโจวตามยถากรรมแต่ทว่า... ก่อนที่เธอจะจากมา... แม่บุญธรรมกลับเดินเข้ามาหาเธอ โอบกอดเธอ และพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่เป็นห่วงเป็นใยว่า‘หลิวฟาง... แม่รู้ว่าที่ผ่านมาแม่ทำผิดต่อลูก ทั้งยังทำตัวเลวร้ายไม่สมกับเป็นแม่คน และหลาย ๆ สิ่ง หลาย ๆ อย่างที่แม่ทำลงไป มันก็สร้างบาดแผลทางใจให้กับลูก แม่ขอโทษนะ ได้แต่หวังว่าเงินสินสอ

  • ทะลุมิติไปพลิกชะตาครอบครัวตัวร้าย (ยุค80)   บทที่ 4 ยอมรับการเปลี่ยนแปลง (1/2)

    บทที่ 4 ยอมรับการเปลี่ยนแปลง (1/2)สองชั่วโมงผ่านไป...ภายในบ้านอิฐบล็อกเก่าของบ้านเล็กตระกูลโจวซึ่งตั้งอยู่ท้ายหมู่บ้านซานเหอ แสงสลัวจากตะเกียงน้ำมันก๊าดที่ถูกหรี่ไฟลงจนสุดเพื่อประหยัดน้ำมัน ส่องกระทบผนังบ้านที่ทำจากอิฐบล็อกเก่า ๆแม้บ้านหลังนี้จะดูเงียบเหงา ทรุดโทรม และมีลานกว้างที่เต็มไปด้วยฟืนป่า แต่มันกลับถูกปัดกวาดเช็ดถูจนสะอาดสะอ้าน ไม่มีหยากไย่เกาะตามมุมหลังคา มีเพียงกลิ่นจาง ๆ ของยาสมุนไพรจีนที่ต้มเดือดปุด ๆ อยู่บนเตาไฟเล็ก ๆ มุมห้องลู่หลิวฟาง หญิงสาววัยสิบแปดปี ผู้มีร่างกายผ่ายผอมและสวมเพียงชุดผ้าฝ้ายสีฟ้าหยาบ ๆ สีซีดที่มีรอยปะชุนเต็มไปหมด แต่ใบหน้าของเธอกลับงดงามราวกับเป็นลูกคุณหนูตระกูลผู้ดีที่ตกยาก ลู่หลิวฟางนั่งอยู่บนขอบเตียงเตาคัง ดวงตากลมโตของเธอหลุบมองพื้น แววตาเต็มไปด้วยความสับสนและระแวดระวังตัวบนเตียงเตาด้านในสุด ปรากฏร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มคนหนึ่ง เขากำลังนั่งพิงหมอนขวานเก่า ๆ ขาทั้งสองข้างของเขาถูกคลุมไว้ด้วยผ้าห่มสีเทาบาง ๆ ข้างเตียงมีรถเข็นไม้เก่า ๆ จอดอยู่โจวเจิ้งเยี่ยน คืออดีตนายทห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status