MasukShare
เคราะห์ซ้ำ
Tanggal publikasi:
2026-06-02 20:55:58เจ้านอนเสียหน่อยตอนนี้ยังไม่เช้าเท่าไหร่ไว้ถึงหมู่บ้านไกลริบนั่นแม่จะปลุก“ ต้องเริ่มพูดคุยให้ชินปากตอนนี้ ส่วนฟู่มู่หลงที่แอบร้องไห้จนเพลียยอมนอนหลับแต่โดยดี
ฟู่จิ่งฮวาหาที่จอดเรือไม่ไกลจากหมู่บ้านนัก เป็นท่าน้ำติดที่จอดเรือสินค้าขนาดใหญ่ และตรงนี้รายล้อมไปด้วยการขนส่งของชาวบ้าน ไม่ลืมที่จะถือมีดอีโต้ไว้ใกล้ตัว ก่อนจะสังเกตุการณ์ดูและเห็นว่ามีคนเรือที่เป็นสตรีออกมาหุงหาอาหาร จึงตัดสินใจขยับเรือเข้าไปใกล้อีกนิด ทั้งที่ท้องฟ้ายังไม่สว่างดีนัก ”ท่านน้าเจ้าคะ ข้ากับลูกรอนแรมมาไกลขอผูกเรือพักตรงนี้เพียงครู่ได้หรือไม่เจ้าคะ“ สตรีสองคนมองหน้ากันอย่างชั่งใจ เพราะเกรงว่านางจะเป็นโจร ดูจากสายตาที่ไม่ไว้ใจและมองนางอย่างสำรวจ ”เจ้ามากันกี่คน“ นางเดินไปแง้มผ้าม่านให้ดู ก่อนทั้งคู่จะชะโง่กหน้าเข้ามาดูพบเพียงทารกน้อยและเด็กชายนอนหลับอยู่ ”ลูกเจ้ารึ“ นางพยักหน้าพยายามแสดงความบริสุทธิใจ ”ข้าไม่มีอาวุธใดแน่นอนเจ้าค่ะ จะค้นเรือก็ย่อมได้ ตอนนี้ไม่มีของมีค่าใดด้วยเจ้าค่ะ ข้าพึ่งคลอดลูกได้ไม่กี่วัน พายเรือมาทั้งคืนร่างกายเริ่มไม่ไหวแต่ก็กลัวอันตราย“ ท่าทางที่นางแสดงออกว่าหวาดกลัวจริงๆ ทำบุรุษเฒ่าที่ฟังอยู่นานเดินออกมา ”พวกเจ้ามาจากที่ใดกัน“ นางกุมมือไว้ที่ท้องก่อนจะตอบอย่างระมัดระวัง ”เดิมทีสามีข้ามาทำงานในเมืองหลวง จึงพาข้ากับลูกมาอาศัยอยู่กับญาติ จนข้าตั้งครรภ์ลูกอีกคน สามีข้าถูกเรียกตัวไปจี้โจว แต่เพราะครรภ์ไม่แข็งแรง ข้าจำต้องอยู่ในเมืองหลวงต่อเพื่อรอให้กำเนิดบุตร“ ระหว่างพูดนางไม่หลบตาสักนิด ไม่ว่าจะใช่เรื่องจริงหรือไม่ แต่ความรู้สึกที่ถูกทอดทิ้งนี้ออกมาจากใจจริงๆแน่นอน ”แต่ระหว่างนั้นไม่มีการติดต่อจากสามี ญาติเริ่มต้องการเงินในการตอบแทนค่าที่อยู่ เมื่อไม่มีให้…ข้าจำต้องเอาลูกลงเรือล่องมาตามแม่น้ำเจ้าค่ะ“ นางสูดลมหายใจเข้าปอด นางไร้ที่พึ่งจริงๆ ”ช่างน่าเห็นใจ เราเองก็มีหลานหากเป็นเช่นนี้จะใจดำได้หรือเจ้าคะ“ สตรีอีกคนที่คาดว่าเป็นภรรยาเจ้าของเรือเดินข้ามมาดูเด็กทั้งคู่ ก่อนจะพยักหน้าให้สามีรู้ว่านางไม่มีอาวุธหรือซุกซ่อนคนอยู่จริงๆ ”ผูกเรือไว้กับข้า แล้วเจ้าก็นอนพักเอาแรงเถอะ อีกเดี๋ยวตลาดข้างหน้าก็ตั้งแล้ว เผื่อเจ้าต้องการเสบียง“ นางประสานมือทำความเคารพเหมือนในซีรี่ย์ที่เคยดูมาด้วยท่าทางดีใจ ”แม่นาง…“เสียงเจ้าของเรือใหญ่ที่รับเชือกของนางไปผูกไว้ทำนางหันกลับมามองอีกครั้ง ”หนทางที่จะไปจี้โจวเต็มไปด้วยอันตราย คนจรและโจรป่าไม่ใช่สิ่งที่สตรีตัวเล็กเช่นเจ้าจะต่อกรได้ และที่สำคัญ ตอนนี้จี้โจวปิดประตูเมือง!!“ คำพูดนั้นทำนางหมดแรง ใจนางสั่นจนต้องยกมือขึ้นมากุมเอาไว้ ”ปิดเมืองหรือเจ้าคะ!! หากเป็นเช่นนั้นข้า…ควรทำอย่างไรดีเจ้าคะ“ ความหวังเดียวที่มีมันริบหรี่จนกลั้นน้ำตาไม่อยู่ ยิ่งหันไปมองเด็กน้อยทั้งสองคนยิ่งทุกข์ใจ ”แม้ที่นี่จะอยู่ในเขตเมืองหลวง แต่ก็ถือว่าติดชายแดนพอควร หากเจ้าไร้ที่พึ่งพิงจริงๆ ก็ล่องเรือไปอีกหน่อย หากไม่หยุดพักข้ามคืน น่าจะถึงในอีกราวๆ5วัน ตรงนั้นมีหมู่บ้านไกลปืนเที่ยง ชื่อหมู่บ้านสกุลเหยียน พี่ชายข้าเป็นผู้ใหญ่บ้านอยู่“ ดวงตากลมโตยังสับสนไม่รู้ว่าจะตอบรับดีหรือไม่ ”ที่นั่นอาจลำบากหน่อย แต่ว่า…อย่างน้อยก็ไม่ห่างจากจี้โจวนัก ไว้เปิดเมืองเมื่อไหร่เจ้าค่อยเดินทางต่อไปก็ยังไม่สาย“ เสียงสตรีสูงวัยยังสำทับมาอีก ”ข้า…ข้าไม่รู้จะทำเช่นไรเจ้าค่ะ“ ”เช่นนั้นก็นอนพักเอาแรงก่อนเถอะ ค่อยคิด พวกข้าจะจอดรับสินค้าอีก1วัน ระหว่างนี้ผูกเรือต่อข้าไว้ก่อนย่อมปลอดภัยกว่า อีก1ชั่วยาม(2ชั่วโมง) คนงานจะเริ่มมาขนของ เจ้าคงพอมีเวลาได้พัก“ นางกล่าวขอบคุณอีกครั้งก่อนจะเข้ามานอน โดยจัดการเด็กๆให้ขยับไปนอนด้านในสุด ส่วนนางนอนตรงทางเข้า เพื่อความปลอดภัย ”เสี่ยงดูอีกครั้งจะเป็นไรไป อย่างน้อยก็ได้รับโอกาสในการมีชีวิตมาแล้วนี่นา“ ร่างที่เหนื่อยอ่อนมาทั้งคืนนอนลงโดยเร็วเพราะคาดว่าหากมีการส่งสินค้า คงจะดังจนนางตื่น ตอนนี้ควรนอนหลับเอาแรงเสียก่อน
Bab terbaru
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ENDแค่มอบครวามรักให้ข้าก็พอ
“ชีวิตนี้ข้าอุทิศตนให้แผ่นดินมาตลอดจนถูกมองข้ามและละเลยเป็นเพียงเกาะกำบังให้คนในใต้หล้า ต่อจากนี้…ขอเพียงเจ้ามอบความรักให้ข้าก็พอ เพราะมือที่จับดาบของข้า จะมีไว้เพียงปกป้องเจ้าเท่านั้น” ร่างสูงใหญ่ที่กอดนางเอาไว้แนบอก ดึงผ้าห่มขึ้นมาปกคลุมสตรีอันเป็นที่รัก ก่อนมองแสงของวันใหม่ที่โพล่ขึ้นที่ขอบฟ้าอย่างอิ่มเอมในหัวใจ“วันแรกที่ข้าเห็นท่านที่อารามสงฆ์ในใจสงสัยเหลือเกินบุรุษหน้าตาหล่อเหล่าเช่นนี้มีเจ้าของหรือยัง พึ่งรู้ว่า…เจ้าของท่านก็คือตัวข้าเอง” จากที่เขาจะปล่อยให้นางพักกลับพลิกตัวนางให้ขึ้นมาอยู่บนตัว แท่งเอ็นอุ่นร้อนที่พร้อมรบถูกดันเข้าช่องทางคับแคบจนนางมีใบหน้าเหยเก“เช่นนั้น…พิสูจน์ให้ข้าเห็นที ว่าเจ้า…หลงไหลข้าเข้าแล้ว!!” 5ปีต่อมา“เสิ่น ซือ เฉิง!!“ เสียงเรียกลั่นจวนนี้ไม่ใช่ใครแต่เป็นฟู่จิ่งฮวาที่อุ้มท้องบุตรคนที่สาม หลังให้กำเนิดบุตรชายและบุตรสาวปีเว้นปี บุตรชายคนโตอย่างเสิ่นซือเฉิงได้นิสัยบิดามาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน เมื่อบัดนี้เขาสั่งให้ทหารมายืนเป็นเป้าล่อ ให้ตนเองฝึกยิงธนูใส่ผลแอปเปิ้ลบนหัวทหาร นางแทบวิ่งออกมาจากห้องสกัดยาทันทีเมื่อสาวใช้ไปตาม”ท่านแม่!!“ คนที่ตกใจรีบวิ่งไปหล
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ได้เวลาอุ่นเตียง
จาก1จอกเพิ่มขึ้นเป็น2-3-4-5-6 และตอนนี้นางเริ่มมึนหัวจนลุกไม่ไหว“ดูท่าแล้วนายหญิงจะแย่แล้วนะขอรับ” หย่งเล่อที่ยืนดูเหล่าลูกน้องและเหล่าแม่บ้าน ยื่นสุราหลากหลายขนานให้ฮูหยินท่านแม่ทัพไม่หยุดชักเริ่มหวั่นใจ เพราะเห็นแม่ทัพยืนมองนิ่งๆมานานนับ1ชั่วยามเห็นจะได้“พรุ่งนี้เจ้าคุมคนไปก่อสร้าง พามู่หลงกับซินเซียไปตัดชุด กลับมาสัก…บ่ายๆ ไม่ต้องตามหาตัวข้า ต่อให้จะมีใครตายก็ปล่อยให้ตายไปเลย พรุ่งนี้ข้าไม่ว่าง!!” คนที่ยืนกอดอกมองเมียมานานจัดการสั่งคนสนิทก่อนก้าวอาดๆเข้าไปกลางวงสุรา ปล่อยให้หย่งเล่อยืนคิดทบทวนอยู่กับที่ จนกระทั่งเห็นถุงเงินถุงนึงยื่นให้ซีเหมินเขาถึงกับยกมือขึ้นตบหน้าผากตัวเอง ยังไม่รวมกับที่ตกลงอะไรบางอย่างกับคุณชายน้อยฟู่ ก่อนจะยื่นธนูคันเล็กให้ จากนั้นจึงอุ้มฮูหยินที่ทรงตัวไม่อยู่ขึ้นแนบอก“ท่านแม่ทัพ ท่านเป็นคนชอบติดสินบนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน!!” ในจังหว่ะที่เสิ่นอู๋หลัวกำลังจะอุ้มภรรยาเดินผ่านหย่งเล่อรีบถามทันที!!“พึ่งทำ ต่อจากนี้หากเป็นเรื่องนาง ข้าติดสินบนไม่ถือว่าผิด คืนนี้ข้าจะเข้าหอ อย่าได้…เสนอหน้าไปใกล้จวนข้าเชียว!!”“ให้ตายเถอะ คนอื่นติดสินบน ส่วนข้าถูกข่มขู่งั้นหรือ!!”
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท แม่ทัพแห่งเป่ยอวี๋
คำพูดหเหล่านั้นสร้างความตรึงเครียดพอสมควร“ท่านแม่ทัพขอรับ” หย่งเล่อที่เห็นเสิ่นอู๋หลัวเงียบไปจึงเรียกเบาๆ“เปิดศาลากลางหมู่บ้าน ใครอยากร้องทุกข์อะไรให้ไปที่นั่น ตามผู้นำหมู่บ้าน นายอำเภอ และคนของทางการไปด้วย” เขาตอบคนสนิทนิ่งๆก่อนหันมาทางนาง“เจ้าอยากไปหรือไม่” จากที่คราแรกอยากรู้ว่าเขาจะทำเช่นไร แต่นางเลือกจะเปลี่ยนความคิดใหม่ หน้าที่นั้นปล่อยให้เขาจัดการได้เต็มที่“ไม่เจ้าค่ะ ข้าจะทำอาหารรอท่าน จะพาเด็กไปเดินตลาด และกลับมาเตรียมดูแลจวนเจ้าค่ะ” เพราะที่ๆสร้างขึ้นมาพร้อมกันคือป้อมปราการและจวนท่านแม่ทัพ ด้วยเขาเกรงว่านางจะอึดอัดหากพักในที่ที่มีทหารเดินขวักไขว่ ซึ่งวันนี้ก็เข้าอยู่ได้พอดี“ข้าจะรีบกลับมา” นางพยักหน้าให้เขาก่อนฝากซินเซียไว้กับสาวใช้ส่วนนางพาฟู่มู่หลงไปเดินซื้อของที่ตลาดนัดแทน“คนนี้นี่แหละฮูหยินท่านแม่ทัพ ที่เมื่อหลายวันก่อนมาเหมาเนื้อไก่ เนื้อหมู่ไปทำอาหาร”“ใช่ๆ ทั้งยังไม่ต่อราคาสักนิด ได้ข่าวว่าลงมือทำครัวเองด้วย”“น่าขื่นชมจริงๆ ฮูหยินเชิญทางนี้เจ้าค่ะ” นางเดินตามเสียงเรียกของเหล่าแม่ค้าพ่อค้าเข้าไปถึงกับแปลกใจ“ท่านป้า ท่านน้า มีอะไรหรือเจ้าคะ” นางถามอย่างสงสัยแต่เ
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ฟื้นฟู
หลังจากความวุ่นวายในวังหลวงจบลง เสิ่นอู๋หลัวพาฟู่จิ่งฮวาและเด็กๆไปเคารพป้ายวิญญานของสกุลฟู่ก่อนจะนำป้ายวิญญาณกลับมาที่โถงพรรพชนเพื่อจะได้ทำพิธีกราบไหว้ทุกปีตามธรรมเนียม“มู่หลงเจ้าอยาก อยู่ที่สกุลฟู่หรือไม่” หากหลานชายบอกนางว่าต้องการอยู่นางยินดีอยู่ดูแลเด็กๆที่นี่ เปิดหอโอสถและส่งยาให้กองทัพแทนเหมือนที่หมอฟู่เคยทำ“ไม่ขอรับ ข้า…ไม่อยากเดินผ่านที่นี่ทุกวัน ไม่อยากมองเห็นที่ที่บิดามารดาข้าทรมานขอรับ” นางเข้าใจความรู้สึกนี้ดีที่นี่มีคนตายเยอะเกินไปและทุกคนล้วนเป็นคนในครอบครัว“เช่นนั้นข้าจะจ้างคนมาทำความสะอาด ปัดกวาดและดูแลจวน ส่วนเราไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เป่ยอวี๋เจ้าคิดเห็นว่าอย่างไร“ นางไม่เร่งรัดเอาความอยากให้ไปพร้อมความสมัครใจล้วนๆ”ข้าอยากไปเป่ยอวี๋ขอรับ!!“ ดวงตาเป็นประกายเพราะรู้ดีว่าหากไปอยู่ที่นั่นนอกจากอาหญิงของเขาจะเป็นฮูหยินท่านแม่ทัพใหญ่แล้ว ยังควบตำแหน่งหมอยาด้วย เขาจะได้ศึกษาตำรายาจากสมุดเล่มนั้นจนจบ ไม่ต้องอยู่ในวังวนเดิมกับความเสียใจ“แอ๊” หลังพี่ชายพูดจบหนูน้อยในอ้อมกอดที่ตัวโตขึ้นทุกวันก็ส่งเสียงเช่นกัน“ฮ่าๆ ฮ่าๆน้องเจ้าก็ออกความคิดเห็นด้วย” “น้องต้องคิดเห็นเช่นเดียว
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ให้โอกาสได้หายใจ
“ปลด!! ปลดกระหม่อมเช่นนั้นหรือ” องค์รัชทายาทรับไม่ได้กับสิ่งที่ฝ่าบาทพูด ถึงกับทรุดลงพื้น ส่วนฮองเฮานั้นรีบปิดปากกลั้นสะอื้น“ราชองการออกไปแล้ว ทั่วแผ่นดินใต้หล้ารับทราบทั้งหมด คงเพราะองค์ชายใหญ่ถูกกักบริเวณห้ามคนสนิทเข้าไปในตำหนังฉิงชือ จึงไม่รู้ว่า…ตอนนี้ตำแหน่งรัชทายาทจะว่างเปล่าจนกว่า…จะเสร็จสิ้นคดีฉ้อโกง!” คำพูดฝ่าบาทศักดิ์สิทธิ์ที่สุด “กระหม่อมน้อมรับพระบัญชาฝ่าบาท” เหล่าเสนาและใต้เท้าที่มารวมกันกล่าวโดยพร้อมเพียง“เช่นนั้นข้าขอโต้แย้งต่อหน้ากรมอาญา เดิมทีแม้ข้าเป็นรัชทายาท แต่ข้าก็ไม่ได้ตัดสินใจทุกอย่างคนเดียว ข้ามีคนสนิทคือแม่ทัพน้อยเซี่ยเป็นคนให้คำปรึกษา มีใต้เท้าเซี่ยผู้เป็นลุงคอยชี้แนะ แล้ววันนี้ในขณะที่ข้าถูกสายตาเคลือบแคลงจากชาวบ้าน เหตุใด…พวกเขายังลอยนวล!!“ เสิ่นอู๋หลัวก้มหน้าลงเพียงนิด นี่คงจะเป็น…ทางลงที่พระองค์คิดเอาไว้แล้ว ”ไม่ใช่ว่าเรื่องนี้ไม่มีมูล ไม่ใช่พระองค์ที่โดนปรักปรำ ในยามที่กระหม่อมออกรบแย่งชิงเป่ยอวี๋คืน แม่ทัพน้อยเซี่ยต้องคลังแสงตาย จนไม่อาจลากตัวมารับผิด ความผิดของเขาแน่นอนว่ามี เรื่องนี้กรมอาญาจะเป็นตัดสิน ข้าเองไม่มีอะไรจะพูด หากองค์ชายคิดว่านี่ไม่ใ
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ต่อหน้าประชาชน!!
“ใบปรุงยานี้เป็นยาวิเศษที่ได้มาจากนักพรตผู้เฒ่าที่เทือกเขามู่หลงขอรับ บิดาข้าได้รับมอบมา และนำมาช่วยชาวบ้านที่ทุกข์ยากฟรีๆ ยาวิเศษนี้ถูกเล่ากันปากต่อปาก จนกระทั่ง…คนพวกนั้นอยากได้ไปครอบครองเอง เพื่อทำการค้า แต่บิดาข้าไม่ยอมเพราะนักพรตให้มารักษาคนฟรีๆ แรกกับสมุนไพรหายากในตำรา พร้อมกับบอกทางที่มีสมุนไพรขอรับ” ใต้เท้าผู้พิพากษานำมันไปตรวจสอบ”ศิษย์ของบิดาข้าที่ทำงานใกล้ชิดคนสกุลฟู่ เป็นคนมาสารภาพกับบิดาข้าเอง เขาพูดเพียงว่าขอชดใช้ให้เพราะรู้สึกผิด ก่อนจะหายตัวไป เขามอบสิ่งนี้ให้ข้าขอรับ!“ หยกแผ่นป้ายประจำตัวสกุลหวงพร้อมตั๋วเงินที่ลงตราประทับว่าเป็นของหวงอันโหลวถูกเด็กชายหยิบมันออกมาทั้งหมด”ตอนที่ข้าถูกมารดาดันเข้ามาในห้องเก็บของที่มีชั้นใต้ดิน ระหว่างรออาหญิงข้าตื่นจากพิษไข้ ข้ามองดูพวกเขา!!“ นิ้วเล็กชี้ไปที่บุรุษสกุลหวงนิ่งๆ”ลงมือฆ่าปาดคอคนในจวนข้าทีละคน สมุนไพรทั้งหมดถูกขนออกไป!! บางส่วนถูกเผาทำลาย ตำรามีกี่เล่มเขาเปิดหามันจนทั่ว แต่เล่มที่สำคัญมันอยู่กับข้า และสุดท้าย ระหว่างที่ข้าหลบหนี…พวกเขา…กลับมาทำร้ายแม่ข้าอีกรอบ คนพวกนี้ควรมีชีวิตที่ดีขึ้นหรือขอรับ!!“ ชาวบ้านที่มาดูการตัดสินค
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท คุ้มครอง
หลังจากแน่ใจแล้วว่าทุกคนแยกย้าย นางจึงปลดผ้าคลุมออก ก่อนจะเดินมาตามหาเจ้าของเรือที่นางคิดว่าเขาคงมีเรื่องอยากจะถาม พร้อมฟู่มู่หลงและฟู่ซินเซีย“แม่นางคนพวกนี้เป็นคนของหวงอันโหลว เจ้ากำลังจะบอกว่าหนีตายมาจากสกุลหวงงั้นหรือ” คิดไว้แล้วไม่มีผิด ชายชราผู้นี้ค้าขายไปทั่วมีหรือจะไม่รู้จักคนของหวงอันโหลว
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท เอาตัวให้รอด
จบคำพูดนั้นนางถึงจับยืดตัวตรง ดึงฟู่มูหลงมายืนแนบข้าง ก่อนจะกลั้นหายใจ มองทางหนีเอาไว้และภาวนาว่าให้คนพวกนั้นผ่านไปโดยเร็ว ชื่อหอโอสถหวงอันโหลวคล้ายเป็นคำต้องห้าม ตั้งแต่ที่รู้ว่าใครฆ่าสกุลฟู่!!“เด็กน้อย เจ้าเดินไปที่ร้านเครื่องประดับก่อนแม่จะบังให้เจ้าเอง” นางพยักหน้าเมื่อมองไปยังเหล่าสตรีที่กำลั
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท ไม่ปลอดภัย
เสบียงที่มีในถุงย่ามถืิอว่าช่วยได้มาก เพราะนางไม่ต้องกังวลเรื่องเสบียงเด็กๆ แต่อาจจะต้องซื้อของติดมือกลับมาบ้างหากต้องการไปต่อได้ไกลกว่านี้“อ่าว ตื่นแล้วหรือเจ้าสนใจจะไปซื้อเสบียงหรือไม่พวกเราจะไปเดินตลาดเสียหน่อย” บุตรสาวเจ้าของเรือสินค้าที่อุ้มลูกน้อยวัยแบบเบาะแนบอกอยู่ถามนาง“พอดีข้ามีเสบียงที่
ทะลุมิติไปเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในชนบท วางแผนชีวิตใหม่
หลังจากหลับตาลงจู่ๆก็รู้สึกเย็นที่แขนจนต้องรีบลืมตามาอีกครั้ง เด็กน้อยในห่อผ้าที่แม้จะหลับสนิทแต่นิ้วมือเกี่ยวบางอย่างเอาไว้“มาอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน” นางมองดูแหวนหยกสำหรับผู้ใหญ่ที่เกี่ยวอยู่ในนิ้วเล็กๆของฟู่ซินเซียอย่างสงสัย ก่อนจะนึกได้ว่าเมื่อคืนตอนฮูหยินฟู่มอบของให้อาจจะตกลงไปจึงหยิบออกมา เพ
Anda juga akan menyukai
เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ
กากบาทเย่72.5K Dibacaใต้หล้าสยบรัก
จูน196.3K Dibacaชะตารักนางรอ
เทียนเหอ74.9K Dibacaมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว218.0K Dibacaแม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด
ถานเซียง427 Dibacaนักสืบหญิงผู้กุมหัวใจทรราช
สกุลจาง227 Dibacaไม่เจ็บอย่างข้าผู้ใดจะเข้าใจ
จ้าวเฉียว / พลอยพันแสง169 Dibacaอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.7K Dibaca
