Share

ตอนที่ 4 วันสอบ

last update Tanggal publikasi: 2024-12-16 15:32:22

ตอนที่ 4 วันสอบ

     การขายครั้งที่สองเป็นอย่างราบรื่น แม้หน้าของลุงแผนกต้อนรับจะไม่ค่อยชื่นมื่นเท่าไหร่ แกคงจะเครียดเรื่องงานไม่ก็ทางบ้าน ผมคิดแบบนั้น เมื่อขายกุ้งเสร็จผมก็ได้เงินมา 48,000 บาทถ้วน ผมไปซื้อข้าวแกงข้างทางกินหมดเงินไปหกสิบบาท รสชาติเค็มอีกต่างหาก หลังจากกินข้าวเสร็จก็กลับบ้านทันที เพราะผมยังคงต้องอ่านหนังสือสอบ ที่จริงก็ไม่อยากจะอ่านสักเท่าไหร่ เนื่องจากผมไม่ได้อยากเป็นครูหรือข้าราชการ เพราะมันไม่เหมาะกับผม ในโลกก่อนเองผมก็ไม่ได้เลือกเส้นทางสายการสอน แต่ชอบสายการสู้มากกว่า 

      พูดถึงการสู้รบปรบมือ โลกก่อนเราไม่ค่อยมีสงครามระหว่างมนุษย์ด้วยกันเองแต่จะทำสงครามกับสิ่งมีชีวิตนอกโลกที่มารุกรานฆ่าฟันมนุษย์เราอย่างเหี้ยมโหดเสียมากกว่า จะว่าไปผมยังไม่ได้วิวัฒนาการร่างกายเลย ด้วยความอ่อนเเอในตอนนี้เกรงว่าแค่วิ่งร้อยเมตรก็หอบขึ้นคอแล้ว

         เมื่อผมกลับถึงบ้านผมค้นหนังสือในกระเป๋า มันเป็นหนังสือเพียงเล่มเดียวที่เพื่อนเนสยัดใส่กระเป๋าผม นอกเหนือจากนั้นก็เป็นเสื้อผ้ากับเอกสารสำคัญ ผมหยิบหนังสือมาเปิดอ่าน ผ่านไปครู่หนึ่งก็รู้สึกงุนงงกับการเตรียมพร้อมเนื้อหาสอบ

        "กฎหมาย จรรยาบรรณ ความรู้รอบตัว วิชาหลักทั้งแปด คุณลักษณะ อืมเเล้วก็วิชาเอกสินะ"  ผมพูดออกมา พอดูข้อสอบตัวอย่างก็ลองทำดู ปรากฏว่าผิดเกือบทุกข้อ

          ก็คงไม่แปลกเพราะเจ้าของร่างเก่าเอาแต่ทำงานพิเศษหาเงินส่งตัวเองเรียนและแอบส่งไปให้น้องๆเพื่อต้องการแบ่งเบาภาระทางบ้าน วันหนึ่งได้นอนไม่ถึงสามชั่วโมง พอเข้าปีสุดท้ายดันมาเสียคนเพราะไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของผู้หญิงที่เข้ามาขอคบอีก ก็กลายเป็นว่าแทบไม่สนใจทางบ้าน ยังดีที่ยังตามงานคั่งค้าง และมีเพื่อนที่คอยลากไปติว ลากไปทำงานส่งอาจารย์อย่างเนส ไม่งั้นผมคงไม่จบการศึกษาเป็นแน่ คิดไปแล้วก็น่าตบนัก 

        "เรื่องภาษาต่างประเทศคงไม่มีปัญหา เราต้องศึกษาเรื่องกฏหมาย จรรยาบรรณ ความรู้ทั่วไป และเนื้อหาเกี่ยวกับการจัดการเรียนการสอนสินะ อย่างน้อยก็ให้ได้คะแนนเกินครึ่งก็พอ เพราะเราไม่ได้ต้องการเป็นครูอยู่แล้ว แค่สอบเป็นพิธีให้แม่รับรู้ แล้วก็ไปลงทะเบียนนักล่าเมื่ออายุยี่สิบห้าบริบูรณ์"  คำที่พูดออกมาคือเป้าหมายของผม เพราะการเป็นนักล่ามีแววว่าจะทำเงินได้มากกว่า และมีอิสระกว่าการเป็นครูอาจารย์ 

         ผมไม่ลืมว่าตนมีหนี้ห้าล้านที่ต้องชดใช้อยู่ รถหรูเป็นชื่อของแฟนเก่าแต่เงินงวดรถดันเป็นผมที่ต้องจ่ายในแต่ละเดือน คนค้ำก็เป็นผมที่เอาเอกสารพ่อมาปลอมแปลง พอจะเอารถมาขับเองดันโดนเส้นสายของแฟนใหม่ของผู้หญิงคนนั้นอีก สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจ จะว่ายังไงดี แม้จะไปยื่นฟ้องแต่ไม่สำเร็จ ไม่นานฝ่ายนั้นก็ถูกยกฟ้อง เป็นแบบนี้ทุกครั้ง ผมถึงขั้นจะไม่จ่ายปล่อยให้พวกนั้นยึดรถแม่งไปเลย แต่ดันไม่เป็นดั่งหวังเพราะเสนสายแฟนใหม่ของแฟนผมนั้นเล็งที่บ้านอย่างเดียว ทำให้เครียดหนักจนร่างเก่าต้องกินเหล้าประชดชีวิตแล้วก็จากโลกนี้ไปกลายเป็นผมเข้ามาแทนที่ดวงวิญญาณ

         แต่อย่าคิดว่าคนอย่างผมจะยอม เมื่อไหร่ที่เป็นนักล่า เมื่อใดที่มีอำนาจมากพอผมเอาคืนแน่ 

          เมื่อความมุ่งมั่นเต็มเปี่ยม ตลอดสัปดาห์ผมอ่านหนังสือและทบทวนเนื้อหาที่จำเป็นในการสอบจนสามารถทดสอบได้คะแนนเกินครึ่งแล้ว 

         เมื่อถึงวันสอบก็แต่งกายและเตรียมอุปกรณ์ที่เขากำหนดไปสอบ ผมเดินทางโดยรถบริการของลุงที่มีก็อดกิฟต์มิติ อุดหนุนน้ำชาเขียวเขาไปสองขวด 

          การสอบเป็นไปอย่างราบรื่น ผมคิดว่าทำคะแนนได้เกินครึ่ง เพราะตลอดการสอบผมนับข้อที่ทำได้ เมื่อนับได้ว่าผ่านเกินครึ่ง ข้อสอบส่วนท้ายๆ ผมกามั่วโดยไม่อ่านโจทย์ อย่าลืมว่าเป้าหมายการสอบครั้งนี้คือทำคะแนนเกินครึ่งให้เเม่เห็น เวลาไม่ผ่านท่านจะได้ไม่ผิดหวังมากนัก อย่างไรเสียก็ยังมีคนเก่งอีกมากมายที่เขาต้องการจะเป็นครูจริงๆ เขาสามารถทำคะแนนได้มากกว่าคนอย่างผมอยู่แล้ว

         "เอาล่ะ จากนี้ไปก็เข้าสู่กระบวนการวิวัฒนาการร่างกาย แต่ก่อนอื่นต้องไปหาปลากับกุ้งไปขายทำเงิน"  ผมพูดกับตัวเอง เรียกรถรับส่งแถวนั้นให้เขาไปส่ง ก่อนลงรถก็ขอเบอร์ติดต่อเขาไว้ด้วย

        "อ้วย! จระเข้ยักษ์ยังไม่ไปไหนอีกเหรอ วันนั้นเห็นอาบแดด วันนี้พี่แกเล่นเดินลาดตระเวนเลยแเฮะ" ผมบ่นอุบเมื่อเห็นพี่ยักษ์ใหญ่เดินต้วมเตี้ยมไปมา

         จระเข้ยักษ์พี่ใหญ่บิ้กเบิ้มเดินลาดตระเวนไปมาไม่ยอมลงน้ำไปพำนักพักอาศัย เดินแบบห้าวหาญไม่เกรงใจใคร การดำรงอยู่ของมันทำให้ชาวประมงต้องไปจับปลาจุดอื่นที่ไกลออกไป  ผมไม่อาจรอจนกว่ามันจะกลับลงทะเล และไม่อยากจะหาที่ทางทำเลอื่นอีก สิ่งที่ต้องทำมีเเต่ต้องจัดการมันเท่านั้น

         ปืนกระบอกเดิมถูกนำมาใช้อีกครั้ง ผมเติมกระสุนจนเต็มแม๊กกาซีน และเตรียมแม๊กสำรองเผื่อไว้หลายอันเผื่อมันเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น เมื่อรู้สึกใจชื้นก็ยกปืนขึ้นเล็ง ศีรษะของมันหันมาทางนี้พอดีทำให้ไม่ต้องหาจุดยุทธศาสตร์ เมื่อมั่นใจก็ลั่นไกรัวหกนัดเข้ากะโหลกมันทันที ผมยิงต่ออีกสี่นัดไปที่ขาหน้าทั้งสองข้างของมันเพื่อป้องกันการเคลื่อนไหวที่คาดไม่ถึง จระเข้ยักษ์ร้องลั่นคำรามด้วยความเจ็บปวด มันพยายามวิ่งหนีแต่ขาของมันไม่เอื้ออำนวย ทำให้การเคลื่อนไหวติดขัด เส้นทางที่มันเคลื่อนที่ก็สะบัดกระส่ายไปมา ผมรออย่างใจเย็นจนมันแน่นิ่งไปในที่สุด 

        "ฟู่ว การล่าเป็นไปอย่างราบรื่น ภารกิจเสร็จสิ้น" ผมพูดกับตัวเองพลางค่อยๆย่องไปใกล้จระเข้ยักษ์อย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่ามันแน่นิ่งจริงๆก็ไม่ได้มั่นใจว่ามันจะตายจริงๆ ผมจึงปล่อยมันไว้แบบนี้ก่อนและเปลี่ยนทิศทางมุ่งหน้าไปยังโขดหินถิ่นฐานทำมาหากินของผม สายตาก็กวาดมองรอบๆ เพื่อหาจระเข้ยักษ์และสัตว์ประหลาดประเภทอื่น เมื่อมั่นใจส่วนหนึ่งว่าไม่มีพวกมันอยู่แถวนี้ก็นำกล่องข่ายดักสัตว์ทะเลออกมา 

       ทางสะดวกขนาดนี้ตกปลาล่ากุ้งอย่างเดียวไม่พอ ได้ทีละตัวสองตัวมันไม่คุ้มค่า วางกล่องดักเพิ่มอีกจะได้ทีละหลายสิบตัว ถ้าหากพื้นที่ไม่ใช่โขดหินผมคงใช้เครื่องยิงแหไปแล้ว แต่ด้วยพื้นที่ไม่อำนวยการวางกล่องข่ายดักสัตว์ทะเลจะให้ผลดีกว่า

        กล่องตาข่ายยี่สิบกว่าอันถูกมัดเชือก ใส่เหยื่อและโยนลงไปตามจุดต่างๆ ระหว่างนั้นก็ตกกุ้งฆ่าเวลา เหล่าสัตว์ทะเลต่างพากันเเหวกว่ายไปมาละลานตาเต็มไปหมด กุ้งตัวแล้วตัวเล่าถูกบรรจุใส่ถังจนเต็ม ผมจึงเอาเข้าไปเก็บไว้ในมิติพร้อมกับเอาถังใหม่ที่ใหญ่กว่าออกมา อย่างไรเสียต้องรีบกอบโกยผลประโยชน์ในครั้งนี้ให้มากที่สุด 

       เมื่อไหร่ที่ผมเริ่มกระบวนการวิวัฒนาการก็จะใช้เวลาราวหนึ่งสัปดาห์ไปจนถึงหนึ่งเดือน การหาเงินของผมก็จะขาดตอนทันที ยิ่งต้องใช้หนี้ที่ก่อเพราะความโง่ของตัวเองยิ่งต้องเร่งหาเงินให้มีรายได้มากกว่ารายจ่าย

         วันนี้คงเป็นวันแห่งโชคของผมจริงๆ แม้จะใส่ตะขอตกกุ้งก็ยังได้ปลามาหลายตัว และเมื่อผมลองยกกล่องตาข่ายดักสัตว์ทะเลขึ้นมาดูก็มีทั้งกุ้ง ปู ปลา และปลาหมึกแออัดกันอยู่ในนั้น ผมไม่รอช้ารีบเก็บทุกอันขึ้นมาแล้วใส่ไว้ในมิติทันที เมื่อเก็บกู้เสร็จสิ้นและกำลังจะโยนชุดใหม่ลงทะเลก็เห็นไอ้เข้ยักษ์ใหญ่สามตัวกำลังค่อยๆแหวกว่ายมาทางนี้  การหาสัตว์ทะเลจึงเป็นอันต้องสิ้นสุดลง 

      จะให้ผมจัดการมันก็ไม่ได้ยากเย็นอะไรแต่อย่าลืมว่ามันอยู่ในทะเล หากมีเลือดกระจัดกระจายมากเกินเหล่านักล่าที่อันตรายกว่าคงแห่กันมา และผมเองก็ไม่ต้องการปะทะกับสัตว์นักล่าที่ผมไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร

      ตอนนี้จึงต้องรีบจากไปจากทำเลดีของผม ก่อนที่จระเข้ยักษ์สามตัวนั้นจะมาถึง ผมเร่งฝีเท้าไปยังศพจระเข้ที่มั่นใจแล้วว่ามันตายจริงๆ จึงเก็บเข้าไปไว้กับเพื่อนอีกตัวของมันในมิติ

      สองเท้าจ้ำอ้าวไปยังถนนหลักเพื่อโทรหาพี่คนขับรถบริการ ระหว่างนั้นก็เก็บทุกอย่างเข้าไปไว้ในมิติเหลือเพียงตัวเปล่า เมื่อพี่เขามาก็บอกจุดหมายปลายทางพลางซื้อน้ำอัดลมกลิ่นมะนาวโซดาจิบแก้กระหาย พี่เขาส่งถึงหน้าภัตราคาร เมื่อผมลงจากรถลุงยามก็จำผมได้

      "พ่อค้าคนสำคัญของภัตราคารมาแล้ว สวัสดีครับ  ผมเห็นคุณหายไปหลายวันก็เป็นห่วงว่าจะเกิดอะไรขึ้นเสียอีก ยินดีต้อนรับครับ" คุณยามเอ่ยทักทาย จะว่าไปผมก็ไม่ได้บอกใครว่าจะไปทำอะไร พวกเขาคงคิดว่าผมม่องเท่งไปแล้วแน่ๆ 

      คุณยามเข้าไปแจ้งผู้จัดการแผนก เขารีบออกมาต้อนรับผม สีหน้าของเขาดีขึ้นกว่าวันนั้นเสียอีก 

      "วันนี้คุณมาทานอาหารเหรอครับ เชิญด้านบนเลยทางร้านจะบริการห้องพิเศษและลดราคาอาหารบางรายการให้ด้วยครับ ถือว่าเป็นสิทธิ์พิเศษสำหรับคุณเพียงคนเดียว"  ผู้จัดการแผนกเอ่ย

      "โอ้ ดีเลยครับ ทีแรกผมไม่ได้จะมากินข้าว เป้าหมายคือเอาของทะเลมาขายเหมือนเดิมแหละครับ เพียงเเต่วันนี้ได้เยอะหน่อยเลยไม่ได้ถือกล่องมาด้วย" ผมกล่าวเขาพยักหน้า 

     "อ้อ ขออภัยที่เข้าใจผิดครับ คุณเอาไว้ที่ไหน เดี๋ยวผมจะส่งคนไปขนเองครับ" ผู้จัดการแผนกเอ่ย

     "อยู่ที่นี่แหละครับ เดี๋ยวผมเอาออกมาวางให้คิดราคา"

     "ออ คุณคงมีก็อดกิฟต์ประเภทมิติสินะครับ งั้นเชิญด้านในเลยครับ"  หลังจากผู้จัดการแผนกกล่าวเขาก็เชิญผมเข้าไปในห้องสำหรับรับซื้อวัตถุดิบจากทะเล

     "มันมีเยอะหน่อยครับ ผมวางพื้นห้องได้ไหมครับ"  ผมเอ่ย 

     "ถ้ามีเยอะเอาไปวางไว้อีกห้องดีกว่าครับ เป็นห้องสำหรับคัดวัตถุดิบครับ" ผู้จัดการแผนกเอ่ยพร้อมกับพาผมไปห้องอีกห้อง เป็นห้องที่สะอาดและมีวัตถุดิบจากหลายที่ เขาพาผมไปยังแท่นแสตนเลสที่มีความกว้างสิบเมตร 

     "เอามาวางตรงนี้ได้เลยครับ" 

     ผมเอากล่องใส่กุ้งกับปลาทั้งสองกล่องออกมา และค่อยๆ ทยอยเอากล่องตาข่ายดักสัตว์ทะเลทั้งยี่สิบกว่าอันออกมา ทำให้พื้นที่แท่นเเสตนเลสไม่เพียงพอจนต้องเอามาวางไว้ที่พื้นจนห้องกลายเป็นคับแคบทันที 

      สีหน้าของผู้จัดการอ้าปากค้างเมื่อเห็นสัตว์ทะเลดิ้นไปมาในกล่องตาข่าย 

     "แม่เจ้า ตั้งแต่ทำงานมา นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นของทะเลจำนวนมากขนาดนี้"  ก่อนที่ผู้จัดการจะพูดอะไรอีก ผมได้เอ่ยแทรกเสียก่อน

      "ใช้เวลาคิดเงินนานไหมครับ" คำสั้นๆ ทำให้ผู้จัดการแผนกรีบโทรติดต่อบางอย่าง ไม่นานก็หันมาคุยกับผม

     "จำนวนขนาดนี้คงใช้เวลานานพอสมควรครับ" ผู้จัดการเอ่ย

     "นานแค่ไหนผมก็จะรอครับ"  ผมเอ่ย ผู้จัดการพยักหน้า

     "ไม่ต้องกังวลครับ รายการอาจสรุปเสร็จในวันพรุ่งนี้ หากคุณ เอ่อ ขอทราบชื่อได้ไหมครับ"

    "ผมชื่อโต๋ครับ"

     "โอเครครับคุณโต๋ ถ้าคุณจะรอเดี๋ยวทางเราจะเตรียมที่พักและอาหารให้ บริการนี้ฟรีจนกว่าทางเราจะคำนวณราคาให้คุณโต๋เสร็จครับ ดังนั้นหากคุณสะดวกผมขอเชิญคุณไปรับประทานอาหารเย็นก่อน ผมได้แจ้งพนักงานไว้แล้วเขากำลังจัดโต๊ะสำหรับคุณอยู่ สักครู่จะมีคนพาคุณโต๋ไปรับประทานอาหารและจัดแจงที่พักให้ครับ" ผู้จัดการเอ่ย 

บริการฟรีเช่นนี้เเสดงว่าเขาทำกำไรจากวัตถุดิบที่ผมขายได้ดีแน่นอน ซึ่งยังไงช่วงนี้ผมก็ต้องพึ่งพวกเขาไปก่อน

     "ขอบคุณครับ ผมขอรับด้วยความยินดี" คนอย่างผมไม่มีคำว่าเกรงอกเกรงใจอยู่เเล้ว หลังจากรับเงินเสร็จผมจะต้องจ่ายค่างวดรถหรูก่อน จากนั้นก็เริ่มกระบวนการวิวัฒนาการ

..........

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 29 ลงตัว  จบภาค

    ตอนที่ 29 ลงตัว จบภาคการลงเสากั้นอาณาเขตที่หาดวังกระถินกับหาดแม่ปริกนั้นเป็นไปอย่างราบรื่น ผมลงห่างจากชายทะเลประมาณสองกิโลเมตร เสาที่ใช้มีความสูงสามร้อยเมตรต่อต้น ระหว่างลงเสาผมพบปลาฉลามยักษ์หลายสิบฝูงแหวกว่ายวนเวียนอยู่เเถวนั้น พวกมันเว้นระยะไม่เข้ามาใกล้จนเกินไปเพราะรู้ว่าเป็นถิ่นของจระเข้ยักษ์ นั่นทำให้ผมโล่งอกโล่งใจไม่เบา อย่างน้อยตอนนี้ก็มีศัตรูเพียงจระเข้ยักษ์ ท้องทะเลเต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน แต่ในความอันตรายก็มีความอุดมสมบูรณ์อยู่เช่นกัน บรรดาสัตว์น้ำต่างเเหวกว่ายไปตามวิถีชีวิต เพราะไม่ได้ถูกล่าจากมนุษย์จำนวนประชากรสัตว์ทะเลจึงมากมายมหาศาล หลังจากลงเสาเสร็จผมเลือกหาทำเลกลางทะเลตรงหาดแม่ปริก ลงเสาเข็มร้อยต้นยึดพื้นผืนทราย จากนั้นก็เข้าไปค้นหาตัวอย่างรีสอร์ทกลางน้ำหลังขนาด 20 คูณ 40 ตารางเมตร มีสามชั้น เป็นเหลาอาหารกลางน้ำที่ตกเเต่งเฟอร์นิเจอร์ครบครัน มีโต๊ะเก้าอี้จัดเรียงสบายตาด้วยฝีมือของนักออกแบบชั้นนำ เหลาอาหารรีสอร์ทกลางน้ำนี้ทำด้วยกระจกหนาพิเศษกันกระสุนรถถัง เป็นเหลาที่ใช้ต้อนรับผู้นำการรบประเทศต่าง ๆ ผนังกระจกสามารถเปิดออกรับลมด้านนอกได้ มีจุดสำหรับพักผ่อนหย่อนใจไม่ว่า

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 28/2 เกาะกลางทะเล

    "สถานการณ์มันแปลก ๆ ปกติจระเข้ยักษ์ไม่ได้เพิ่มจำนวนเร็วขนาดนี้" ผมเอ่ยกับตัวเองเมื่อมองไปยังทะเลที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ธุรกิจของผมกำลังดำเนินการคงจะให้ยกเลิกกลางคันไม่ได้"คงต้องไปตรวจสอบสักหน่อย" ผมเอ่ย เเละนำบอร์ดออกมาโยนขึ้นฟ้า กระโดดขึ้นยืนบนบอร์ดเเล้วบังคับทิศทางพุ่งสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่ นี่นับเป็นครั้งเเรกที่ผมได้ออกสำรวจท้องทะเลมุมสูงผมเห็นฝูงจระเข้ยักษ์หลายสิบฝูงกำลังมุ่งหน้าไปยังทิศทางต่าง ๆ ทั้งหาดทาร์ก หาดเเม่ปริกและหาดอื่น ๆ ที่อยู่ใกล้เคียง ผมทวนกระเเสทิศทางที่จระเข้ว่าย ท้องทะเลนั้นยากแท้หยั่งถึง จระเข้ยักษ์เริ่มเห็นจำนวนชัดเจนมากขึ้นจากหลักร้อยกลายเป็นหลักพัน และในที่สุดผมก็เจอเกาะขนาดใหญ่เเห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยเหล่าจระเข้ยักษ์นับเเสนตัว"จระเข้ยักษ์มันเพิ่มจำนวนเร็วขนาดนี้เลยเหรอวะ เอ๊ะ นั่นมัน" ผมเอ่ยอุทานเมื่อเห็นฝูงจระเข้ยักษ์จำนวนมาก แต่สิ่งหนึ่งที่ปรากฏให้เห็นมันเป็นสิ่งที่พบเคยพบเจอมาเเล้วในอดีต"วาร์ปเกท บรรลัยของจริงเลยงานนี้" ผมอุทานลั่นจระเข้ยักษ์นับแสนตัวยั้วเยี้ยเดินต้วมเตี้ยมตุ๊ต๊ะเต็มเกาะขนาดใหญ่ ประเด็นสำคัญยิ่งกว่านั้นคือวาร์ปเกทขนาดใหญ่มากพอที่จะ

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 28/1 เกาะกลางทะเล

    ตอนที่ 28/1 เกาะกลางทะเลการกระทำของฮอตสตาร์ในครั้งนี้ได้ลดความน่าเชื่อถือของเครือบริษัทลง แม้ว่าจะมีการออกมาขอโทษกับข้อผิดพลาดในภายหลังแต่ก็กู้หน้ากลับคืนได้ไม่มากนัก ในด้านของหาดแม่ปริกเริ่มมีการก่อสร้างขึ้นเเล้ว อาจเป็นการวางโครงแบบมาร์คไว้ตามจุดต่างๆ แต่ไม่นานก็จะเป็นรูปร่างขึ้นมาผมนำเสาเข็มที่ได้มาตรฐานจากมิติไปวางกองไว้ตามจุดมาร์คหลายแสนต้น ด้านคุณนนท์ก็ติดต่อประสานงานจ้างคนมาตอกเสาเข็ม นักล่าบางส่วนมาทำหน้าที่ลาดตระเวนชายหาดเพื่อดูแลความปลอดภัยฝั่งฮอตสตาร์เองก็ประสบปัญหาใหญ่คือการเพิ่มจำนวนของจระเข้ยักษ์ที่ทยอยว่ายน้ำเข้ามาพักอาศัยที่หาดทาร์ก นักล่าต่างพากันถ่ายรูปและลองคำนวณจำนวนจระเข้ยักษ์ที่เข้ามาเกยตื้นชายหาด มีการโพสต์วิดีโอลงในโชเชียล ผู้คนต่างก็แห่กันมาคอมเม้น /แม่เจ้าโว้ย กรรมตามสนอง พวกคุณเห็นบริษัทฮอตสตาร์ออกมาประกาศหรือยัง ว่าออกเควสกำจัดจระเข้ยักษ์ตัวละ 3.2 ล้าน ครั้งนี้รางวัลน้อยกว่าเดิม และผู้นำก็มายืนยันด้วยนะว่าจ่ายจริงแน่นอน//ใครจะไปก็ไป ตี้กูหนึ่งละที่ไม่ไปแน่ ครั้งก่อนบอกจ่ายห้าล้านก็เบี้ยวกูเหลือแค่ล้านห้าราคาตลาด เเล้วเห็นคลิปจระเข้ยักษ์เกยตื้นยัง กูนั

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 27/2 เรื่องเร่งด่วน

    "ทุกคนเห็นว่ายังไง" เสียงผู้นำตระกูลฮอทสตาร์เอ่ย“เราไม่ควรจ่ายเต็มจำนวนครับ”“เห็นด้วยครับ ควรจ่ายแค่ที่มีหลักฐานยืนยันพอ”“เห็นด้วยค่ะ เพื่อไม่ให้บริษัทของเราขาดทุน”ด้วยการยกมือเเละให้ความเห็นจากองค์ประชุมส่วนใหญ่จึงสรุปว่าจระเข้ยักษ์อาจถูกล่ามาจากแหล่งอื่น“ผมว่าเราไม่ควรทำแบบนี้นะครับ หากจะให้เขาเอาหลักฐานยืนยันมาทางเราควรเเจ้งตั้งเเต่เนิ่น ๆ มาเเจ้งทีหลังเเบบนี้มันเหมือนกับว่าเราไปหลอกลวงเขา” สมาชิกที่ไม่เห็นด้วยเเย้งออกมา“ผมก็ด้วย อันที่จริงจระเข้ยักษ์รับซื้อในราคา 3 ล้านบาทในประเทศเรา หากบริษัทเอาไปบริหารจัดการเเยกสัดส่วนแปรรูปขายในผลิตภัณฑ์หลากหลายด้านไม่ว่าจะเป็นกระเป๋าแบรนด์ฮอตสตาร์ เนื้อจระเข้ยักษ์สำเร็จรูป เราอาจได้กำไรเยอะกว่าเงินรางวัลที่ตั้งไว้ แบบนี้ไม่ว่าจระเข้ยักษ์จะมาจากท่ไหนก็มีเเต่เราที่ได้กำไรกับผลประโยชน์” เสียงสมาชิกอีกคนเอ่ย“ไม่เห็นด้วย พูดแบบนี้มันโง่เกินไป จากทีมวิเคราะห์ของดิฉันถ้าเรานำจระเข้ยักษ์ทั้งตัวมาทำกำไร เราจะได้เเค่ 3.5 ล้านบาทเท่านั้น คำพูดของคุณที่กล่าวมามันต้องใช้นักวิจัยและนักวิเคราะห์เพื่อหาองค์ประกอบความเข้ากันได้ของผลิตภัณฑ์ รวมถึงต้อง

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 27/1 เรื่องเร่งด่วน

    ตอนที่ 27/1 เรื่องเร่งด่วนสีหน้าคุณนิวดูเคร่งเครียดเป็นกังวล ผมรินน้ำเย็นให้จิบอาการกังวลก็ทุเลาลงบ้าง"มีอะไรเหรอครับคุณนิว ที่ว่าเรื่องด่วน" ผมเอ่ยถามออกไป คุณนิวสูดหายใจเข้าลึกแล้วพ่นลมออกมาฟู่ว"ตอนนี้เครือฮอตสตาร์ตัดราคาสินค้าและบริการของเราทุกทางเลยครับ ผู้คนก็แห่กันไปทำสัญญาร่วมกับทางนั้นหมด ภัตราคารและบริการเครือบลูซี่เเทบไม่มีคนเข้าแล้วครับ" คุณนิวเอ่ย เขาคงศึกษาเรื่องอัตราค่าใช้จ่ายและกำไรในการทำแบบนี้ของฮอตสตาร์มาแล้ว และผลคือทางนั้นได้กำไลมากกว่าเสีย สีหน้าจึงเป็นกังวลอย่างที่เห็น"พ่อคุณนิวยังไม่บอกเหรอครับว่าไม่จำเป็นต้องกังงลเลยด้วยซ้ำ และไม่ต้องทำอะไรด้วย ไม่นานก็ดีขึ้น ความต้องการของมนุษย์ไม่หยุดอยู่กับที่หรอกครับ" ผมเอ่ยปลอบใจ"อีกอย่างตอนนี้ฮอตสตาร์กำลังทำสถานที่ท่องเที่ยวถัดจากหาดแม่ปริก พวกเขาทุ่มทุนให้นักล่าไปจัดการจระเข้ยักษ์ โดยให้ตัวละ 5 ล้านครับ มีนักล่าแห่กันไปล่าจระเข้ยักษ์ที่นั่นเยอะเลย สายข่าวผมบอกว่าพวกฮอตสตาร์จะทำภัตราคารหรูริมทะเลและกำลังวางแผนสร้างโรงเเรมสำหรับนักท่องเที่ยวด้วยครับ" คุณนิวเอ่ย"ก็ดีสิครับ""ไม่ดีครับแบบนี้ ก็คุณโต๋วางแผนสร้างที่ท

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 26/2 จัดการเบื้องหลัง

    "คุณนิว เรามาเปิดร้านพิเศษกันเถอะครับ สำหรับนักล่าที่เข้าร่วมการล้างบางแก๊งค้ามนุษย์จะได้อภิสิทธิ์ในการซื้ออาวุธ คล้ายๆกับที่ผมมี แต่ทางตระกูลบลูซี่อาจต้องออกหน้าในเรื่องนี้นะครับ นอกจากนี้ผมจะให้ยืมอาวุธและอุปกรณ์สำหรับทลายแก๊งค์ค้ามนุษย์ให้กับนักล่าแต่ละปาร์ตี้ในนามของสินค้าพิเศษตระกูลบลูซี่ ถือว่าให้ทดลองใช้ก่อน ถ้าถูกใจก็ขายในราคาพิเศษ" ผมเอ่ย เรื่องกิฟต์ของผมคุณนิวทราบอยู่แล้ว เราจึงคุยกันง่ายผมเอายาเปิดปากออกมาหลายสิบชุด"ช่วงแรก ๆ ผมจะยังไม่เข้าร่วม แต่จะบอกวิธีใช้งานเจ้านี่ให้ และรบกวนคุณนิวบอกให้พวกเขาเก็บโทรศัพท์และอุปกรณ์สื่อสารของพวกมันมาด้วย จะให้ดีให้นักล่าสายมิติเอารถพวกมันมาด้วย ผมจะค้นหาที่ซ่อนให้เอง" ผมเอ่ยและคุยรายละเอียดปลีกย่อยกับคุณนิว"หลังจากรีดข้อมูลเสร็จผมได้สั่งให้ส่งพวกมันไปลงนรกซะ จะไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว" คุณนิวเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังผมนำปืนในมิติออกมาส่วนหนึ่งมอบให้คุณนิว มันเป็นปืนที่คุณภาพไม่สูงนักแต่อานุภาพยังคงเหนือกว่าปืนของโลกนี้ คุณนิวเองก็เร่งจัดการอย่างเต็มที่ เหล่านักล่าที่มาร่วมมือมาจากสาขาคูป้าบริสทั้งสิ้นการดำเนินภารกิจนี้ต้องละเอียด เค

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอน 11 ขายซากแมงป่องทะเล

    ตอน 11 ขายซากแมงป่องทะเลสมาคมนักผจญภัยเป็นแหล่งพิทักษ์ภัยให้กับประชาชน และเป็นแหล่งสร้างรายได้ให้กับนักล่า สร้างความแข็งแกร่งให้กับประเทศวัตถุดิบจากซากสัตว์ประหลาดที่เหล่านักล่านำมาขายจะถูกนำไปชำแหละและบริหารจัดกา

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 10 พบปะตระกูลบลูซี่

    ตอนที่ 10 พบปะตระกูลบลูซี่ คนเราถ้าฝืนร่างกายจนเหนื่อยล้า ย่อมต้องหาเวลาพักผ่อนให้เพียงพอ ไม่เช่นนั้นประสิทธิภาพในการทำงานจะลดลง ตัวผมที่เดินทางมาถึงโรงเเรมก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเข้านอนทันที การนอนหลับเป็นการพักผ่อนที่ดีที่สุด เมื่อใดที่เราหลับเต็มอิ่ม ร่างกายและจิตใจของเ

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 9 ทำภารกิจ

    ตอนที่ 9 ทำภารกิจเช้านี้ผมตื่นมาด้วยความสดชื่นแจ่มใส หลังจากทำธุระส่วนตัวเสร็จก็ออกไปรับประทานอาหารข้างนอก ผมเล็งภัตตาคารฮอตสตาร์ไว้ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว วันนี้เองจะได้ลองลิ้มรสอาหารทะเลที่นั่นบ้างถนนมีรถเเล่นมากมายหลายคัน ตรงทางเดินเท้ามีคนสัญจรว้าวุ่นอลม่านทั้งเหล่าหนุ่มสาววัยทำงานไฟแรง ทั้งเหล่า

  • ทะลุยุคพร้อมมิติห้างระดับโลก ภาค 1   ตอนที่ 8 สมาคมนักล่าสาขาคูป้าบริส

    ตอนที่ 8 สมาคมนักล่าสาขาคูป้าบริสเพี๊ยะ!"พี่ตบหน้าผมทำไม""แกยังไม่รู้ตัวอีกไอ้น้องเวร" เสียงของรองผู้จัดการสมาคมตะคอกใส่โทมัสอย่างเกรี้ยวโกรธ เขาโยนโทรศัพท์ที่มีคลิปวิดีโอคลิปหนึ่งให้โทมัสเมื่อโทมัสได้ดูจนจบสีหน้าก็เปลี่ยนไปซีดเผือด"นี่มันไม่จริง คลิปนี้เป็นของปลอมแน่ๆ" เสียงของโทมัสปฏิเสธไม่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status