Share

ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย
ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย
Penulis: บริโอ้

บทนำ

last update Terakhir Diperbarui: 2026-02-09 15:42:48

ท่ามกลางแขกผู้ร่วมงานรายล้อมหลุมฝังร่างของเมธีนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง ที่จากโลกนี้ไปในวัยห้าสิบสามปี ดอกไม้จากผู้มาร่วมส่งดวงวิญญาณ ถูกวางลงบนหีบบรรจุร่างดอกแล้วดอกเล่า 

ชายหนุ่มลูกครึ่งรูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าหล่อคมเข้มสองคนยืนเคียงกันในพิธี โดดเด่นเกือบที่สุดท่ามกลางแขกผู้เข้าร่วมพิธี เมธาวี ทวีจิรไพศาล หรือมาร์ก วัยยี่สิบแปดปี บุตรชายคนโตของผู้ล่วงลับ อีกคนเอเดรียน ดอว์สันหล่อไม่แพ้กันเพราะเป็นลูกพี่ลูกน้อง เอเดรียนโอบกอดปลอบใจเบลล่าลูกสาวคนเล็กของเมธี เธอร้องไห้สะอื้นทำใจไม่ได้กับการสูญเสีย  

เมธี ทวีจิรไพศาลถูกพบเสียชีวิตภายในรถยนต์ส่วนตัวที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง ภาพวงจรปิดเบื้องต้นไม่พบว่ามีใครออกจากตัวรถ ประกอบกับผลการชันสูตรพบยาลดน้ำมูกในกระแสเลือดปริมาณมาก ภายในรถพบยารักษาอาการไข้หวัด 

ตำรวจสันนิษฐานว่า อาจกินยาแล้วง่วงจอดรถนอน โดยไม่เปิดกระจกระบายอากาศเมื่อเผลอหลับไปจึงเสียชีวิต แต่จากการที่มาร์กได้เฝ้าติดตามความสัมพันธ์ระหว่างบิดากับเพื่อนสนิทที่ชื่อนายวิโรจน์แล้ว มีแรงจูงใจหลายอย่างที่ชายผู้นั้นจะลงมือฆ่าพ่อของเขา รวมถึงผู้หญิงที่เป็นนางนกต่อถึงสองคน

"ปล่อยข่าวออกไปว่าคุณพ่อเขียนพินัยกรรมมอบเงิน ให้ผู้หญิงที่ชื่ออาริตาห้าล้านบาท"  

"ถ้าคุณอาริตามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของคุณท่านจริง เธอคงไม่มาหรอกครับ" ทนายความให้ความเห็น เพราะที่สืบมาอาริตาเองเคยเป็นเด็กของนายวิโรจน์มาก่อน 

"ผมว่าเธอต้องมา ถ้าไม่มาก็เพิ่มไปสักสิบล้าน ตราบใดที่เรายังปิดข่าวเรื่องคุณพ่อเสียชีวิตผิดธรรมชาติ นังงูพิษนั่นอาจไม่คิดว่าเราสงสัยก็ได้" 

มีความคั่งแค้นใจให้กับคนร้ายมากเพียงใด ก็ยิ่งเจ็บใจตัวเองมากเท่านั้น ที่ผ่านมาเขาคอยจับตาดูความสัมพันธ์ของพ่อกับเพื่อนใจโฉดมาตลอดแต่ยังพลาด ไม่สามารถปกป้องเมธีได้ ในเมื่อกฎหมายช่วยหาคนผิดมาไม่ได้เขาคงต้องจัดการกระชากหน้ากากของนายวิโรจน์ด้วยตัวเอง

ณ เซฟเฮ้าส์ส่วนตัวชานเมือง 

"แน่ใจเหรอว่าเป็นลูกของฉัน? " 

เสียงแหบห้าวของชายวัยกลางคนที่นั่งไขว่ห้างบนโซฟาตัวใหญ่ แววตาแข็งกระด้างแม้ริมฝีปากจะยกยิ้ม แต่ดูเป็นยิ้มเย้ยหยันมากกว่า จึงคาดเดาไม่ออกว่าเขาเชื่อตามนั้นหรือไม่ 

"ค่ะ" สาวสวยตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ แต่ทว่าหัวใจเธอเต้นไม่เป็นจังหวะแสดงอาการตระหนกจนคู่สนทนารู้สึกได้ 

“เธอแน่ใจได้ยังไงว่าเป็นลูกฉัน​  ในเมื่อไปขลุกกับเมธีมากกว่า”

“หลังจากนอนกับคุณเมธี ประจำเดือนตาก็มาตามปกติ แล้วคุณวิโรจน์ก็พามาที่นี่ ตาไม่ได้ป้องกันเลย” อาริตาเอาแต่ก้มหลบจึงไม่เห็นแววตาเหี้ยมเกรียมที่กำลังจ้องเธออยู่

“หลังนอนกับฉัน เธอไม่เคยยุ่งกับมันหรือ?”

“ไม่ค่ะ” 

ตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เมื่อเมธีตายไปแล้วก็หวังว่าวิโรจน์จะไม่ทำร้ายลูกของเธอ ซึ่งความจริงแล้วอาริตาไม่มั่นใจด้วยซ้ำว่าเป็นลูกใคร เธอเป็นเด็กของวิโรจน์ที่ถูกใช้ให้ไปยั่วยวนเมธี เพื่อตัดโอกาสจากผู้หญิงที่หมายปองคนเดียวกัน และวางแผนให้เป็นสายลับรายงานความเคลื่อนไหวของนายเมธีให้ได้รับรู้ 

วิโรจน์ลุกขึ้นก้าวเท้าเข้าหาคนตัวเล็ก เธอทำท่าทางตระหนกเล็กน้อย หนุ่มใหญ่ใช้หลังมือหนาไล้ข้างแก้มเรียว ยิ้มให้เธอราวกับดีใจที่ได้รับทราบเรื่องการตั้งครรภ์ ก่อนจะจับหญิงสาวกดลงกับโต๊ะทำงานในท่าหันหลังให้

“คุณวิโรจน์ฉะ ฉันยังท้องอ่อนๆ กลัวมันจะไม่ปลอดภัย”

ด้วยรู้รสนิยมของเขาชอบใช้ความรุนแรง จึงกลัวว่าลูกเธอจะเป็นอันตราย คำขอไม่เป็นผลเมื่อชายรุ่นใหญ่ปลดเข็มขัดถอดกางเกงตัวเองลงกองกับพื้น จับขอบกางเกงตัวจิ๋วของหญิงสาวฉีกแควก! ก่อนกระชากออกจากเรียวขาอย่างรุนแรง วิโรจน์จับท่อนเนื้ออวบออกมา​รูดเพียงสามครั้งก็ปึ๋งปั๋ง​ เหยียดชัน​ ส่วนทู่ถูไถที่ร่องกลางกายสาวแล้วสอดใส่สุดแรง

"อ๊า! คุณโรจน์ขา อย่าแรงนักสิ"    

หญิงสาวร้องครวญ เมื่อถูกความแข็งแกร่งทะลวงเข้าใส่ช่องทางรักเน้นหนักถี่รัว เธอตั้งครรภ์อยู่ นั่นคือสาเหตุทำให้เขาสะใจอยากให้กระทบกระเทือน หน้าท้องเธอกระแทกเข้ากับขอบโต๊ะ แม้จะพยายามใช้ฝ่ามือค้ำยันกายปกป้อง แต่ก็ถูกจับยึดข้อมือไว้กับโต๊ะ อาริตาเจ็บเจียนขาดใจ

 “อย่าทำตา ได้โปรดอ๊า! เจ็บ คุณวิโรจน์จะ จะฆ่าตาหรือดะ ได้โปรดหยุด” 

ไม่มีความสุขสมและเธอกำลังหวาดกลัว เจ็บเกร็งช่องท้องรุนแรง 

“อย่า อย่าฆ่าตากับลูกได้โปรด ยะ อย่า พอแล้ว! กรี๊ด!”

“ฉันจะฆ่าเธอ เพราะเธอดันมีใจให้ไอ้เมธี จะฆ่าลูกของเธอเพราะมันไม่มีทางเป็นลูกฉัน! ” 

เขาแผดเสียง เร่งจังหวะจ้วงแทงกระหน่ำ อาริตาหวีดร้องราวเสียสติ แล้วก็นิ่งไปจนนายวิโรจน์สุขสมและปล่อยเธอทรุดลงจมกองเลือดกับพื้นห้อง แล้วจับกางเกงตัวเองมาสวมอย่างไม่รู้สึกสังเวช

“ปราบดา! ” ลูกน้องวัยฉกรรจ์ เปิดประตูเข้ามาทันที หลังจากที่ร้อนรนอยากจะขัดขวางตลอดเวลาที่ได้ยินเสียงหวีด

“นะ นายครับ...”  ชายหนุ่มตกใจกับร่างเล็กที่นอนแน่นิ่ง

“จัดการซะ อย่าให้เหลือซาก” 

สิ้นคำสั่งเลือดเย็นหนุ่มใหญ่ก้าวเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของลูกน้องจัดการตามคำสั่ง

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   การลงทัณฑ์ของเมีย 14.2

    ผ่านไปหลายวันในบ้านหลังใหญ่ เธอเปิดใจมากขึ้น เมธาวีเริ่มติดต่อหามารดาแนะนำให้รู้จักกับสะใภ้ คุณแม่แองจี้ยังสาวยังสวย จนแทบไม่อยากเชื่อว่าอายุมากกว่าสี่สิบปีแล้ว แต่ที่สัมผัสได้คือนางใจดี มีความเป็นกันเอง แองจี้ตื่นเต้นที่จะมีหลานคนแรก และจะรีบหาโอกาสมาเยี่ยมลูกชายกับบุษรินทร์สองสัปดาห์ต่อมาบุษรินทร์เข้าครัวทำอาหารเอง โดยมีแม่บ้านสาวใหญ่คอยสอนให้ เมธาวีไว้ใจว่าเธอจะไม่หนีไปไหน จึงทิ้งเธอไว้บ้านกับสาวใช้ และออกไปดูงานบ้าง กลับมาถึงบ้านก็เดินเข้าไปกอดเมียที่รักก่อนทำอย่างอื่น ชวนเธออาบน้ำเพราะเป็นทางเดียวที่จะได้สัมผัสกายเปลือยเปล่าบุษรินทร์แกล้งทำไม่สนใจกับความเป็นชายผงาดโชว์ตอนอาบน้ำทุกวัน นิ่งและอดทนกับการเสียดสีในอ่างอาบน้ำ นับวันเขายิ่งเบียดเสียดและสัมผัสเธอมากขึ้น เมื่อปลุกอารมณ์ขึ้นมาเอง เธอก็ปล่อยให้เขาแทบก้าวขาออกจากห้องน้ำไม่ได้ เป็นแบบนี้อยู่หลายวัน“ฉันออกไปก่อนก็ได้นะคะ ไม่ต้องอุ้มหรอก” เธอหันไปบอกพลางมองต่ำลงไปที่หว่างขาแล้วยิ้มเหมือนกับสะใจ ที่ปล่อยให้เขาอยู่ในสภาพแข็งตั้งลำอยู่อย่างนั้น“อืมๆ ” เมธาวีพยักหน้า แต่ข้างในอดเคืองไม่ได้ ‘ท่องเอาไว้ เมียคือที่สุด น่ารักที่ส

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   การลงทัณฑ์ของเมีย 14.1

    อาการของบุษรินทร์ดีขึ้นหลังรักษาตัวได้สี่วัน แต่เมธาวีไม่ยอมให้เธอออกจากโรงพยาบาล จนกว่าจะแน่ใจว่าเธอและลูกจะปลอดภัย เมื่อครบกำหนดเขาทำเรื่องชำระค่ารักษา และอุ้มขึ้นรถตู้อย่างระมัดระวัง “คุณจะพาฉันไปไหนคุณมาร์ก? ” “กลับภูเก็ต” “บ้าหรือไง จอดรถเดี๋ยวนี้นะ” เธอจะขยับตัวแต่ถูกกอดรัดแน่น“ไว้จอดตอนถึงสนามบินนะ อย่าดิ้นสิเดี๋ยวกระทบกระเทือนถึงลูก นอนนิ่งๆ ไว้นะคนดี” “คนบ้า คุณอย่ามาทำกับฉันแบบนี้นะ” เธอได้แต่โกรธเขาเอาลูกมาขู่และคุณหมอก็บอกให้ระมัดระวังเรื่องนี้จริงๆ เธอถูกพามาขึ้นเครื่องบินเล็กส่วนตัว เขาอุ้มเธอไว้ในวงแขนโดยขู่ไม่ให้ดิ้น แม้จะขยับตัวก็ไม่ได้ จึงรู้ว่าเปล่าประโยชน์ที่จะขัดขืน เธอหลับไประหว่างเดินทาง คงเพราะยาที่กินทำให้ง่วงนอน ตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าตัวเองนอนบนเตียงกว้างแล้ว ไม่ใช่วิลล่ากลางน้ำ เพราะในห้องเงียบเฉียบไม่มีเสียงคลื่นลมบุษรินทร์ลุกขึ้นยืนบนพื้นพรมนุ่ม ห้องนี้โทนสีครีมดูสว่าง และกว้างขวางมาก เตียงหลังใหญ่ และเฟอร์นิเจอร์ทุกชิ้นหรูหรา อย่างกับบ้านเศรษฐีที่เคยดูในละคร เธอเดินไปที่หน้าต่างมองลงไปรอบตัวบ้าน ด้านล่างเป็นสวนกว้าง หญ้าเขียวขจี มีต้นไม้ตามทางเดินร่ม

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.4

    คำตอบของเขาทำให้เอวาถึงกับอึ้งไป และเธอกลับโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก เบลล่าไม่ใช่คนใจร้าย รักพี่ชายมากและคงรักหลานไม่แพ้กัน ส่วนเธอก็เหมือนได้ปลดปล่อยจากสิ่งที่ค้างคาใจมานาน มีความลับบางอย่างที่บอกเมธาวีไม่ได้ และไม่รู้จะหาทางออกอย่างไรมาเกือบครึ่งปีแล้ว “ดีใจด้วยนะคะพี่มาร์ก” เมื่อรู้ว่าเขามีคนอื่นที่รักมากและกำลังจะเป็นครอบครัวจึงทำให้ยิ้มออกมา และโผเข้ากอดเขาแน่น เมธาวีลูบที่หลังหญิงสาวเบาๆ “พี่ขอโทษนะ” “ไม่ต้องขอโทษค่ะ เอวาซะอีกที่ต้องขอโทษ ที่ทำให้พี่รู้สึกผิด ทั้งที่เอวาเองก็มีคนอื่นแล้ว” เขาจับเธอผละจากตัว ยิ้มดีใจที่ไม่ได้ทำร้ายจิตใจเพื่อนน้องสาว“จริงเหรอเอวา? ”“จริงค่ะ เอวาบอกไม่ได้ และมันอึดอัดมากที่ต้องทำตัวใสซื่อ เป็นแฟนใจดี ปล่อยให้พี่มีผู้หญิงคนอื่น ตอนนี้เอวาดีใจมากที่รู้ว่าพี่เจอคนที่ใช่แล้ว” เมธาวีคว้าตัวหญิงสาวเข้ามากอด ขอบคุณที่ทางออกในตอนนี้ไม่มีใครเจ็บปวด อีกทั้งคนฆ่าบิดาได้รับผลกรรมตายตกไปตามกัน โดยที่เขาไม่ได้ลงมือเอง บุษรินทร์ขยับมือขวา และรู้สึกว่ามีมือใครบางคนเกาะกุมเอาไว้ จึงค่อยๆ เปิดเปลือกตามองไปที่ข้างเตียง เห็นเมธาวีหลับฟุบอยู่ตรงนั้น มือซ้ายของเธอมีสาย

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.3

    “แจ๊คกี้ กลับรถตามคันนั้นไปเร็ว” ต้องตามติดเธอไม่ให้คลาดสายตา และไม่สนว่านายวิโรจน์จะรู้ตัว ในขณะที่ตำรวจประสานกำลังสกัดแทนการไล่ติดตาม และไม่สามารถแจ้งเมธาวีได้ทัน ภายในรถตึงเครียด บุษรินทร์ทำได้เพียงร้องไห้เงียบๆ และรับฟังเสียงสบถด่าของนายวิโรจน์ ความเร็วของรถมากกว่าร้อยหกสิบและทยานขึ้นไปเกือบจะสองร้อย แต่เจ้าสัวใจโฉดยังคงสั่งเพิ่มความเร็ว อีกเธอรู้สึกเหมือนจะหัวใจวายเสียก่อนถูกยิงตาย ความเร็วของรถผ่อนลงเล็กน้อยตอนเข้าโค้งและขับฝ่าไฟแดง จนรถคันอื่นเบรกกะทันหัน เกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนไปหลายคัน “นายหัวผมขับเร็วกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ มันอันตรายเกินไป”“งั้นนายจอดแล้วรีบลงมา” “ไม่ได้นะครับ ถ้าเราเกิดอุบัติเหตุก็ตามรถนายวิโรจน์ไม่ได้อยู่ดี” อุบัติเหตุตลอดทางทำให้การติดตามล่าช้า แต่แจ๊คกี้พยายามอย่างสุดความสามารถ“บุษรินทร์ คุณต้องปลอดภัยนะ” เมธาวีตกอยู่ในสภาพทำอะไรไม่ได้ ใช้ความเร็วในการติดตามขนาดนี้ยังไม่ทัน แล้วแบบนี้บุษรินทร์จะปลอดภัยหรือ แม้แต่ตำรวจที่คอยสกัดก็ยังหยุดรถคันนั้นไม่ได้ ‘ขอพระเจ้าโปรดคุ้มครองเธอเพื่อลูก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ชัดเจนต่อความรู้สึก ลูกผิดไปแล้วที่ไม่ปกป้อง

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.2

    “โอ๊ย! ช่วยด้วยค่ะ ใครก็ได้ช่วยที ฉันอยู่ที่เซฟเฮ้าส์ของเจ้าสัววิโรจน์ที่คลองหลวง จังหวัดปทุมธานีนะคะ! ” เธอโอดโอยและร้องเสียงดัง หวังว่าชาวโซเชียลจะช่วยได้ ซึ่งเป็นอย่างที่หวัง หลายคนแจ้งตำรวจตั้งแต่เริ่มมีเสียงทะเลาะ เมธาวีเองก็โทร.แจ้งสารวัตรสัญชัยตำรวจเจ้าของคดีของบิดาตั้งแต่ออกรถเช่นเดียวกัน“ฮ่าๆ ถึงกับบอกที่อยู่เหรอ ใครจะมาช่วยเธอ เทวดาเหรอ น่าเสียดายนะ ว่าคงไม่มีใครได้ยินเธอหรอก” วิโรจน์กระซิบข้างหู และมันทำให้เธอรู้สึกขยะแขยงเหลือเกิน กลิ่นน้ำหอมของเขามันเหม็นจนทนไม่ไหว เธอพยายามดิ้นรนจากวงแขนก็ไม่เป็นผล นายวิโรจน์เหวี่ยงคนตัวเล็กลงที่เตียงแล้วนั่งลงกระชากขาเธอเข้า กระโดดคร่อมเขาไว้“ไม่อย่านะ ปล่อยฉัน พี่ปราบช่วยด้วย! ”“ไม่มีใครช่วยเธอได้หรอก ก่อนตายเธอก็ต้องเป็นของฉัน” “ไม่!” เจ้าสัวกระชากเสื้อสูทเธอออก ดีเหลือเกินที่มันหนาและไม่ขาดง่าย วิโรจน์เลยเปลี่ยนมาจับข้อมือทั้งสองของหญิงสาวเอาไว้แล้วโน้มหน้าเข้าหาแต่ไม่ทันสัมผัสเนื้อตัว หญิงสาวก็สุดกลั้นด้วยอาการแพ้ท้องหนัก และเหม็นน้ำหอมนายวิโรจน์จึงตะแคงหน้าอาเจียนลงที่เตียง ทำให้วิโรจน์ถึงกับชะงัก “รังเกียจมากนักหรือ เธอไม่ม

  • ทัณฑ์สวาทแม่เลี้ยงสวมรอย   กระชากหน้ากากเจ้าสัวใจบุญ 13.1

    บุษรินทร์เก็บมือถือในกระเป๋าสูท เสียงเคาะเรียกนอกห้องดังขึ้นเรื่อยๆ “ยังไม่เสร็จเลยค่ะเจ้าสัว รอบุษก่อนนะคะ” เธอร้องบอกพลางมองรอบๆ ว่าพอมีอะไรป้องกันตัวได้บ้าง แล้วถ้าเปิดออกไปปืนจ่อหัวเล่า จากจังหวะเคาะประตู รู้เลยว่าวิโรจน์ไม่สบอารมณ์เอามากๆ “คิดจะถ่วงเวลาเหรอ ยังไงคืนนี้เธอไม่รอดหรอก! ”น้ำเสียงของวิโรจน์แฝงความเข่นเขี้ยวหมายข่มขู่ เมื่อแน่ใจว่าหญิงสาวจงใจหลบในห้องน้ำ จากข่มใจจะค่อยๆ หลอกล่อ ชักจะมีโมโห และควบคุมอารมณ์ไม่ได้ โดยเฉพาะภาพในวงจรปิดที่เห็นว่าบุษรินทร์ทำอะไรบ้าง จนในที่สุดก็เกิดเรื่องแจ้งความ และตำรวจเข้าไปช่วยเมริกาออกมาได้ รู้อย่างนี้เขาฆ่าเมริกา และข่มขืนบุษรินทร์ให้ย่อยยับแต่แรกดีกว่า “ถ้าไม่ออกมาดีๆ ฉันจะพังประตูเข้าไปแล้วนะ ใครอยู่ข้างนอกบ้าง เข้ามางัดลูกบิดให้กูเดียวนี้! ” เจ้าสัววิโรจน์ออกคำสั่งร้องเรียกลูกน้อง น้ำเสียงกร้าวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังกลายร่างจากชายสูงวัยใจดีเป็นปีศาจ บุษรินทร์ใจเต้นแรง ตกใจกลัวจนถึงกับคิดอะไรไม่ออก นอกจากความกังวลว่าปราบดาคนเดียวจะช่วยเธอได้ไหม ประตูถูกเคาะแรงขึ้นและคนด้านนอกจับลูกบิดหมุนเพื่อพยายามเปิด เธอจ้องไปอ่างล้างหน้า ซ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status