ผู้หญิงของพ่อ 2.2

บุษรินทร์กลับไปถึงบ้านเกือบสองทุ่มเพราะรถติด เพื่อนสาวลูกครึ่งของเธอเอาแต่นั่งนิ่งๆ ไม่ฟูมฟาย แต่มีน้ำตาซึมออกมาตลอด

"ร้องออกมาก็ได้นะโรส ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดหรอก"

เธอกุมมือเรียวสวยของเพื่อนรัก โรสเป็นคนเข้มแข็งเพราะสู้ชีวิตมาตั้งแต่เด็ก เกิดมาโดยไม่รู้ชาติกำเนิดพ่อแม่บุญธรรมก็มาจากไป แม้โชคชะตาเป็นอย่างไรก็สู้ ด็อกเตอร์กฤษณ์เป็นผู้ชายคนเดียวที่เพื่อนไว้ใจและรักมาก ที่ผ่านมาบุษรินทร์ชื่นชมคู่นี้ ฝ่ายชายเป็นลูกนักการเมือง ส่วนมารดาก็มีการศึกษาสูงระดับปริญาเอกมีหน้ามีตาทางสังคม แต่พี่กฤษณ์ก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งทางบ้านดึงดันจะแต่งงานกับโรสเท่านั้น ตอนนี้เกิดอะไรก็ไม่รู้ ถึงได้ใจร้ายแต่งงานโดยไม่บอกเลิกกันก่อน

"ฉันไม่อยากฟูมฟาย แต่ในหัวมีคำถามเต็มไปหมด ทำไมเขาถึงสับปลับ ทำไมไม่บอกให้ฉันรู้ตัวก่อน เขาแต่งตั้งแต่เมื่อวาน ฉันเพิ่งเห็นข่าวในโซเชียล ฉัน..." โรสหยุดเพราะไม่อยากร้องไห้ ในเวลาที่เสียใจที่สุดเธอยังอดกลั้นอีก

"พี่กฤษณ์นะพี่กฤษณ์ ทำไมทำกันแบบนี้ บุษยิ่งกำลังมีเรื่องต้องขอความช่วยเหลืออยู่ด้วย" บุษรินทร์บ่นพึมพำ

"บุษจะขอความช่วยเหลืออะไรจากเขา? "

"ไม่มีอะไรหรอก ก็ปรึกษาเรื่องกฎหมายทั่วไป" เพื่อนกำลังไม่สบายใจ บุษรินทร์ไม่อยากทำให้เพื่อนเครียดไปอีก โรสพยายามกลั้นร้องไห้ ด้วยการสูดหายใจลึกๆ 

"ฉันอยากไปปลดปล่อยแกไปเป็นเพื่อนฉันนะบุษ" 

"ที่ไหน? "

หนึ่งชั่วโมงต่อมาเพื่อนรักทั้งสองก็มาถึงผับหรู เป็นโรงแรมที่บุษรินทร์เพิ่งออกไปนั่นเอง โรงแรมเก่าของเมธีที่เปลี่ยนมือผู้บริหารแล้ว เธอเพิ่งมาเจรจารับเงินจากลูกชายเขาเมื่อช่วงเย็น บุษรินทร์มองไปรอบๆ หวังว่าเมธาวีคงไม่อยู่ในนี้ แต่ถึงอยู่คงจำเธอไม่ได้หรอก บุษรินทร์ถอดเสื้อคลุมออก ตอนนี้เธอมีเพียงสายเดี่ยวกับกางเกงยีนเท่านั้น อีกอย่างแสงไฟสลัววูบวาบเขาคงมองไม่ออกหรอกว่าใครเป็นใคร

โรสหัวเราะตอนดื่มแก้วแรกถึงแก้วที่สาม หลังจากนั้นก็เริ่มพูดมาก บุษรินทร์ครุ่นคิดถึงปัญหาที่เกิดขึ้นจนหมดสนุก แต่ต้องดูแลโรสก่อน ปล่อยให้เพื่อนเมาได้เต็มที่ และเธอเก็บกระเป๋าสตางค์และของสำคัญของโรสในกระเป๋าสะพายทั้งหมด 

"ฉันคิดว่าพี่กฤษณ์รักฉันมาก ฮึก"

"เขาคงจำเป็นจริงๆ ฉันว่าพี่เขาก็รักแกนะ "

คนไม่เคยอกหักไม่รู้จะปลอบเพื่อนยังไง บอกว่าฝ่ายชายจำเป็นน่าจะฟังดูดี แต่โรสต่อต้านทุกความเห็น

"ม่าย จริงหรอก"

"ไม่เอาอย่าร้องนะ กินเต็มที่คืนนี้ฉันจะดูแลแกเอง"

"ขอบ จาย เพื่อน" พูดแล้วเหวี่ยงแขนเรียวฟาดหลังเพื่อนดังปั๊ก! มือไม้หนักแบบนี้เพื่อนคงเมาได้ที่แล้วแน่ๆ  ผู้ชายหลายคนในผับถือแก้วมาส่งให้หญิงสาวทั้งสอง บางคนถูกโรสด่าเปิง บุษรินทร์ต้องขอโทษแทนเพื่อน และบอกไปว่าเพื่อนกำลังอกหัก อย่าได้ถือสา 

เมธาวีนั่งมองหญิงในผับผ่านจอมอนิเตอร์ บุษรินทร์กลับมาเที่ยวกับเพื่อน มีผู้ชายหลายคนขอชนแก้ว คงชอบเที่ยวเป็นนิจ ไม่แปลกหรอกที่จะหิวเงินยอมเป็นเด็กป๋าอย่างพ่อของเขา หรือนายวิโรจน์

"จ้องอะไรนานสองนาน" เอเดรียนส่งแก้วเหล้าให้พี่ชายแล้วนั่งลงพร้อมวางขวดบนโต๊ะ

"ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ ตรงนี้มีผู้ชายมาเกาะแกะลูกค้าสาวๆ"

"ฮึ เห็นจนไม่รู้จะเห็นยังไงแล้ว บางทีกว่าจะไปห้ามเขาก็...นั่นกันก่อน" เอเดรียนยกแก้วกระดกทั้งหมด ก่อนจะรินใหม่

"เรื่องคุณอาเมธีเป็นยังไงบ้าง? "

"ตำรวจยอมรับว่าตายผิดปกติ แต่ต้องให้ข่าวว่าไม่มีอะไร เพราะยังไม่มีหลักฐานหรือพยานบุคคลเลย ฉันกำลังหาตัวคนร้าย จากผู้หญิงของพ่อ ซึ่งเธอมาแล้วหนึ่งคน แต่น่าจะเป็นคนที่พ่อเคยควงมาก่อน เพราะคนล่าสุดคืออาริตา" 

จากที่แจ๊คกี้รายงาน บุษรินทร์เป็นผู้หญิงเก่าของพ่อ แต่เป็นผู้หญิงที่นายวิโรจน์อยากได้ และอาจจะได้เธอแล้ว ถึงได้ส่งมาอ้างตัวเป็นเมียพ่อ อยากพิสูจน์เหมือนกันว่าเธอสำคัญกับมันแค่ไหน

"ผมก็ไม่เข้าใจการทำงานของเจ้าหน้าที่ไทยเลย บางคดีล่าช้าหลายเดือนหลายปี กว่าจะสืบสาวราวเรื่อง คนร้ายทำลายหลักฐานไปหมด ไม่แน่อาจมีคนถูกฆ่าตัดตอนก็ได้"

ฆ่าตัดตอนหรือ! ที่เอเดรียนพูดทำให้ฉุกคิดขึ้นมาได้ คนเลือดเย็นอย่างนายวิโรจน์ มีประวัติว่าภรรยาเก่า ลูกน้องเก่าตายอย่างมีเงื่อนงำมาแล้วสองคดี แว่วๆ มาว่ามีมากกว่านี้อีก มันอาจฆ่าปิดปากคนที่รู้เรื่องนี้ ที่สำคัญตั้งแต่พ่อตายเขาไม่เห็นอาริตา เลย แล้วบุษรินทร์ละ ถ้าเธอคือหนึ่งในนางนกต่อที่เหลือแล้วจะเกิดอะไรขึ้น

'หรือกลุ่มคนที่วิ่งตามเธอที่ห้างฯ เป็นพวกของนายวิโรจน์ เอ...อาจไม่ใช่ เพราะกลุ่มนั้นมีทั้งผู้หญิงผู้ชาย ดูเป็นชาวบ้านธรรมดา แล้วบุษรินทร์กำลังหนีใครอยู่'

ระหว่างคิดเมธาวีไม่ได้ละสายตาจากจอมอนิเตอร์เลย ท่ามกลางนักท่องเที่ยวมีชายชุดดำสามคน เขาจำได้ว่าหนึ่งในนั้นเคยติดตามเมธีกับวิโรจน์ และพวกมันลอบมองไปที่บุษรินทร์กับเพื่อนของเธอเรื่อยๆ ถ้าบุษรินทร์ร่วมมือกับนายวิโรจน์ และเป็นอีกหนึ่งตัวแปรที่จะรู้ว่าใครคือคนร้าย เขาก็จะพาเธอไปภูเก็ตด้วย

"ฉันกลับละ พรุ่งนี้ว่าจะลงใต้เลย" เมธาวีขยับตัวลุกจากโซฟา

"อ้าว ไม่อยู่รออาริตาเหรอ? " เอเดรียนวางแก้วในมือ 

"ไม่หรอก เจ้าหน้าที่คงตามสืบเอง"

"งั้นโชคดี ขอให้คลี่คลายเร็วๆ เถอะ ผมไม่ส่งนะ"

บุษรินทร์ชวนร้องเต้นไปกับเพลงที่ดีเจผับเปิด แต่เพื่อนเอาแต่ร้องไห้แล้วก็ดื่ม ไม่รู้จะหาคำไหนมาปลอบแล้ว จากที่บอกเพื่อนดื่มให้เต็มที่ ตอนนี้ห้ามอย่างไรไงก็ไม่รู้ฟัง พยายามชวนเต้นสนุกสนานไปกับเสียงเพลง แต่โรสก็สนใจดื่มมากกว่า บรรยากาศตอนดึกโรสเริ่มร้องไห้คร่ำครวญ ตอนไม่เมาทำไมถึงดูเข้มแข็งจัง 

"ยายด็อกเตอร์เด่นดวงฉันจะแต่งงานกับพี่กฤษณ์ ไม่ใช่ตัวเองสักหน่อย เสือก! ฮือๆ "

"แก ทำใจเหอะ ก็อย่างว่าแหละ การที่เราจะแต่งกับเขาก็ต้องแต่งกับครอบครัวเขาด้วย" 

คำว่าเสือกที่ถูกตะโกนเสียงดังทำให้หลายคนหันมามอง หญิงสาวต้องคอยหันไปบอกกับผู้คนที่มองมาว่าไม่มีอะไร เพื่อนนี่ก็เหลือเกินชวนกลับก็ไม่อยากกลับ โรสไม่ค่อยดื่มหรือเรียกว่าแทบจะไม่ดื่มเลย ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ โรสก็ร้องไห้เสียงดังท่ามกลางเพลงกระหึ่ม