Se connecterPartager
บทที่ 37 ศึกกลางเวหามังกร
Date de publication:
2026-10-22 08:42:12ลานฝึกของหุบเขามังกรถูกปิดลงชั่วคราว
เศษหินจากการต่อสู้ยังคงกระจายอยู่ทั่วพื้น ผู้คนของทั้งสองเผ่าต่างช่วยกันเก็บกวาด ไม่มีใครกล้าพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากนัก ไป๋อวี้เหยาเดินเคียงข้างเฟิงเทียนหลงกลับเข้าสู่เขตพักของราชสำนัก รอยถลอกเล็ก ๆ บนแขนของนางถูกพันด้วยผ้าสีขาวเรียบร้อยแล้ว แต่คนที่เดินอยู่ข้างกันยังคงมองมันเป็นระยะ นางถอนหายใจ "ท่านมองแผลข้ามาสิบรอบแล้ว" "สิบเอ็ด" "นับด้วยหรือ?" "แน่นอน" "มันไม่ได้เจ็บแล้ว" "ข้ารู้" "ถ้ารู้แล้วจะมองทำไม?" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "เพื่อให้แน่ใจ" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "ท่านนี่..." ยังไม่ทันพูดจบ เสียงมังกรคำรามก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า ทั้งคู่เงยหน้าพร้อมกัน มังกรเกล็ดแดงสามตัวกำลังบินไล่ตามมังกรเกล็ดเงินอีกสองตัว เปลวไฟสีแดงพุ่งผ่านอากาศ น้ำแข็งสีฟ้าตอบโต้ทันที "พวกเขายังไม่หยุดอีกหรือ?" ไป๋อวี้เหยาถาม เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "ดูเหมือนจะไม่" เขาหันไปหาองครักษ์ "พานางกลับตำหนัก" "ไม่" ไป๋อวี้เหยาขัดขึ้น เฟิงเทียนหลงหันมามอง "อวี้เหยา" "ข้าไม่เข้าไปในสนามรบ" นางชี้ขึ้นฟ้า "แต่ข้าอยากเห็นว่าท่านจะจัดการอย่างไร" เขานิ่งไปเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า "อยู่ข้างข้า" "ตกลง" ทั้งคู่เดินไปยังลานกว้าง เหนือศีรษะ มังกรทั้งห้ากำลังต่อสู้กันอย่างรุนแรง มังกรเกล็ดแดงตัวหนึ่งพ่นไฟลงมา เฟิงเทียนหลงยกมือขึ้น กำแพงพลังสีทองปรากฏขึ้นเหนือพวกเขา เปลวไฟตกลงบนกำแพงแล้วสลายไปทันที "หยุด!" เขาตะโกน แต่ไม่มีใครฟัง มังกรเกล็ดเงินพุ่งชนมังกรแดง แรงปะทะทำให้ทั้งคู่หมุนกลางอากาศ เฟิงเทียนหลงเงยหน้า "ดื้อกันจริง" เขาก้าวออกไป เพียงก้าวเดียว ร่างมนุษย์ของเขาก็ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พลังสีทองล้อมรอบร่าง ดวงตาสีทองเปล่งประกาย "พอได้แล้ว" แรงกดดันมหาศาลระเบิดออก มังกรทั้งห้าถูกหยุดกลางอากาศ แต่ครั้งนี้มีมังกรตัวหนึ่งฝืนแรงกดดัน มันคำรามและพยายามพุ่งเข้าหาอีกฝ่าย เฟิงเทียนหลงหรี่ตา "เจ้าต้องการสู้กับข้าหรือ?" มังกรตัวนั้นไม่ตอบ มันกลับเปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์กลางอากาศ แล้วพุ่งเข้าหาเขาพร้อมดาบยาวสีแดง ไป๋อวี้เหยามองอย่างตกใจ "เทียนหลง!" เฟิงเทียนหลงยกมือขึ้น ดาบฟาดลงมา เคร้ง! คมดาบหยุดอยู่ห่างจากฝ่ามือของเขาเพียงไม่กี่นิ้ว เกล็ดสีดำบางส่วนปรากฏบนแขน คมดาบไม่สามารถทะลุผ่านได้ ชายหนุ่มเบิกตากว้าง "เป็นไปไม่ได้..." เฟิงเทียนหลงจับใบดาบด้วยมือเปล่า พลังสีดำไหลไปตามคมดาบ แกร๊ก! ดาบทั้งเล่มแตกร้าว ก่อนแตกเป็นชิ้นเล็ก ๆ เขาสะบัดมือ ชายคนนั้นถูกแรงพลังผลักออกไปหลายสิบจั้ง แต่เฟิงเทียนหลงไม่ได้ตามไปซ้ำ "ข้าบอกให้หยุด" น้ำเสียงของเขาเย็นลง "เหตุใดเจ้าจึงไม่ฟัง?" มังกรหนุ่มคุกเข่ากลางอากาศ "ข้าเพียงต้องการปกป้องเผ่าของข้า" "ด้วยการทำร้ายอีกเผ่า?" อีกฝ่ายเงียบ เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "ความภักดีต่อเผ่าไม่ใช่ข้ออ้างให้เจ้าทำลายผู้อื่น" เขาหันไปมองมังกรที่เหลือ "พวกเจ้าทั้งหมดกลับลงไป" ไม่มีใครกล้าขัด มังกรทั้งห้าค่อย ๆ ลงสู่พื้น เฟิงเทียนหลงกำลังจะตามลงมา แต่ทันใดนั้นมังกรเกล็ดแดงอีกตัวกลับพุ่งเข้าใส่เขาจากด้านหลัง ไป๋อวี้เหยาเห็นก่อน "ระวัง!" เฟิงเทียนหลงหันกลับ ดวงตาสีทองสว่างวาบ ดวงตาจักรพรรดิทองคำ พลังของมังกรตัวนั้นถูกกดลงทันที ร่างของมันหยุดนิ่ง จากนั้นร่วงลงมา เฟิงเทียนหลงพุ่งตามไป ร่างมนุษย์ของเขาเปลี่ยนเป็นมังกรดำกลางอากาศ ปีกขนาดมหึมากางออก กรงเล็บคว้าร่างของมังกรแดงเอาไว้ก่อนตกถึงพื้น มังกรดำหมุนตัวกลางอากาศแล้วปล่อยอีกฝ่ายลงบนพื้นอย่างไม่รุนแรง จากนั้นเขาร่อนลง ร่างมังกรดำขนาดใหญ่ยืนอยู่กลางลาน มังกรทุกตนก้มศีรษะทันที ไป๋อวี้เหยามองเขาอย่างตื่นตะลึง แม้จะเคยเห็นร่างนี้แล้ว แต่ทุกครั้งที่เห็นอีกครั้งก็ยังรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่จนยากจะละสายตา เกล็ดสีดำมีเส้นสีทองพาดผ่านร่าง ปีกขนาดมหึมาคลุมเงาไปทั่วลาน ดวงตาทองคำจับจ้องมังกรทุกตัว เฟิงเทียนหลงคำราม ไม่มีเปลวไฟ ไม่มีอาวุธ แต่เสียงนั้นกลับทำให้ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือน มังกรทั้งหมดคุกเข่าลงพร้อมกัน "ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป" เสียงของเขาดังก้อง "หากเผ่าใดเปิดฉากโจมตีกันโดยไม่ได้รับอนุญาต จะถือว่าท้าทายราชบัลลังก์" ไม่มีใครกล้าขยับ "ข้าจะไม่ห้ามพวกเจ้าไม่ให้ปกป้องเผ่าของตัวเอง" เขาพูดต่อ "แต่หากต้องการใช้กำลัง จงใช้มันกับศัตรูที่แท้จริง ไม่ใช่กับคนที่อยู่ร่วมแผ่นดินเดียวกัน" เหล่ามังกรก้มศีรษะ "รับพระบัญชา!" เสียงตอบรับดังทั่วหุบเขา เฟิงเทียนหลงลดปีกลง ร่างมังกรกลับคืนเป็นมนุษย์ เขาเดินตรงกลับมาหาไป๋อวี้เหยา "เจ้าตกใจหรือไม่?" "นิดหน่อย" "ตรงไหน?" "ตอนท่านกลายเป็นมังกร" "ข้าทำให้เจ้ากลัวหรือ?" "ไม่" นางส่ายหน้า "ข้าแค่คิดว่าท่านตัวใหญ่มาก" เฟิงเทียนหลงนิ่ง "นี่เจ้ากำลังชมข้าหรือ?" นางหัวเราะ "ถ้าท่านคิดแบบนั้นก็ได้" เขายิ้ม จากนั้นสายตาก็เลื่อนลงไปยังผ้าพันแผลของนาง "แผลยังเจ็บหรือไม่?" "ไม่แล้ว" "แน่ใจ?" "แน่ใจ" "ดี" เขายื่นมือออกมา "กลับกัน" นางวางมือบนมือเขา แต่ก่อนจะเดินออกจากลาน เสียงของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้น "ขอบพระทัยฝ่าบาท" ไป๋อวี้เหยาหันกลับ เป็นมังกรหญิงเกล็ดเงินที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยจากการต่อสู้ นางก้มศีรษะ "ถ้าพระองค์ไม่หยุดพวกเรา เรื่องคงเลวร้ายกว่านี้" เฟิงเทียนหลงพยักหน้า "กลับไปพัก" "เพคะ" หญิงสาวลังเลเล็กน้อยก่อนมองไป๋อวี้เหยา "และ...ขอบคุณท่านด้วย" ไป๋อวี้เหยาชะงัก "ข้า?" "เด็กที่ข้าพาออกจากสนามก่อนหน้านี้บอกว่าท่านช่วยเขา" นางยิ้ม "ข้าแค่บังเอิญอยู่ตรงนั้น" "แต่ท่านยังช่วย" หญิงสาวก้มศีรษะให้อีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่เพราะคำสั่งของจักรพรรดิ แต่เป็นการแสดงความเคารพจากใจ ไป๋อวี้เหยามองตามนาง เฟิงเทียนหลงเอ่ยขึ้น "เห็นไหม?" "อะไร?" "เจ้าไม่จำเป็นต้องทำให้ทุกคนยอมรับ" เขาจับมือนางแน่นขึ้นเล็กน้อย "เพียงทำสิ่งที่เจ้าคิดว่าถูกต้อง" นางยิ้ม "ข้าเริ่มเข้าใจแล้ว" "อะไร?" "ว่าทำไมท่านถึงพยายามให้ข้าเห็นโลกของมังกร" เขามองนาง "เพราะข้าอยากให้เจ้ารู้จักบ้านของข้า" ไป๋อวี้เหยามองหุบเขา ครั้งแรกที่นางเข้ามาที่นี่ นางรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนอก แต่วันนี้... มีมังกรบางตนเริ่มมองนางด้วยสายตาที่แตกต่างออกไป ไม่ใช่มนุษย์ที่ถูกส่งมาเป็นเครื่องบรรณาการ ไม่ใช่จุดอ่อนของจักรพรรดิ แต่เป็นไป๋อวี้เหยา หญิงสาวคนหนึ่งที่กล้ายืนอยู่ท่ามกลางเผ่ามังกรโดยไม่หลบสายตาใคร เฟิงเทียนหลงพานางเดินออกจากลาน "เหนื่อยไหม?" "นิดหน่อย" "กลับถึงตำหนักแล้วพัก" "แล้วท่านล่ะ?" "ข้าจะอยู่กับเจ้า" "ท่านไม่มีงานหรือ?" "มี" "แล้ว?" "เลื่อนได้" นางมองเขา "ท่านไม่ควรเอางานมาทิ้งเพราะข้า" "ข้าไม่ได้ทิ้ง" เขาตอบหน้าตาย "ข้าแค่เลือกทำสิ่งที่สำคัญกว่า" ไป๋อวี้เหยาหัวเราะ "ท่านนี่จริง ๆ เลย" เขากุมมือของนางไว้ ก้าวเดินไปพร้อมกัน เบื้องหลังคือหุบเขามังกรที่เพิ่งผ่านการต่อสู้ เบื้องหน้าคือเส้นทางกลับวัง และระหว่างสองสิ่งนั้น... ความสัมพันธ์ของสองเผ่ากำลังเปลี่ยนไปทีละน้อย เช่นเดียวกับหัวใจของจักรพรรดิมังกร ที่กำลังเปลี่ยนจากคำว่า "คู่ชะตา" ไปเป็นคำว่า "คนที่ข้าเลือก"
Dernier chapitre
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 40 หัวใจที่จักรพรรดิเลือก
พระราชวังมังกรกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง รายงานจากหุบเขามังกรถูกส่งมายังห้องทรงงานอย่างต่อเนื่อง ข้อพิพาทระหว่างเผ่าเกล็ดแดงและเผ่าเกล็ดเงินถูกยุติลงชั่วคราว แหล่งแร่พลังถูกแบ่งเขตใหม่ นักรบทั้งสองฝ่ายได้รับคำสั่งให้หยุดการปะทะ และที่สำคัญที่สุด... ทั้งสองเผ่าเริ่มส่งตัวแทนมาพูดคุยกันแทนการใช้อาวุธ ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ริมหน้าต่างของห้องทรงงาน อ่านรายงานฉบับหนึ่งอย่างตั้งใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่หลังโต๊ะ แต่สายตาของเขากลับไม่ได้อยู่บนเอกสาร มันอยู่ที่นาง ไป๋อวี้เหยารู้สึกได้ จึงเงยหน้าขึ้น "ท่านมองข้าทำไม?" "มองไม่ได้หรือ?" "ท่านมองมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว" "ข้าเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความอดทนมาก" นางวางรายงานลง "ท่านไม่มีงานทำหรือ?" "มี" "แล้วทำไมไม่ทำ?" "ข้ากำลังทำ" "ทำอะไร?" "มองเจ้า" นางถอนหายใจ "นี่เรียกว่างานหรือ?" "สำหรับข้าใช่" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "จักรพรรดิมังกรนี่จริง ๆ เลย" เฟิงเทียนหลงยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ "ออกไปเดินกัน" "ตอนนี้?" "ใช่" "ท่านไม่มีประชุมหรือ?" "เลื่อนแล้ว" "อีกแล้ว?" "ข้าเป็นจักรพรรดิ" "แล้ว?" "ข้ามีสิทธิ์เลื่อนประชุม" นางห
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 39 มังกรเหนือเปลวเพลิง
ลานหินของหุบเขามังกรยังคงมีรอยแตกจากเหตุการณ์ก่อนหน้า เหล่ามังกรกำลังช่วยกันซ่อมแซมพื้นที่ ขณะที่ผู้นำทั้งสองเผ่ายืนมองสถานการณ์ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไป๋อวี้เหยาเดินอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง "ดูเหมือนทุกคนจะสงบลงแล้ว" "ชั่วคราว" เขาตอบ "ความขัดแย้งที่สะสมมานานไม่หายไปในวันเดียว" "แต่วันนี้อย่างน้อยก็ไม่มีใครต่อสู้กัน" "เพราะพวกเขากลัวข้า" นางหันมองเขา "แล้วท่านไม่อยากให้พวกเขาเชื่อใจกันหรือ?" "อยาก" เฟิงเทียนหลงมองไปยังมังกรสองเผ่า "แต่ความเชื่อใจต้องเกิดจากพวกเขาเอง" ไป๋อวี้เหยาพยักหน้า ทันใดนั้นมังกรหนุ่มเกล็ดแดงคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือคนที่เคยเปิดฉากต่อสู้ในวันก่อน ชายหนุ่มคุกเข่าลง "ฝ่าบาท" เฟิงเทียนหลงหยุด "มีอะไร?" "ข้าต้องการขอทดสอบฝีมือกับเผ่าเกล็ดเงิน" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "ยังจะสู้กันอีกหรือ?" มังกรหนุ่มรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชนะ" เขามองไปยังอีกฝ่าย "ข้าต้องการประลองอย่างเป็นทางการ" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินนิ่งไป "ประลอง?" "ใช่" ชายหนุ่มพูด "เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้จำเป็นต้องเกลียดกัน" ไป๋อวี้เหยามองเขาอย่างแปลกใจ เฟิงเทียนหลงเองก็ไม่ได้พูด
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 38 คำตัดสินเหนือสองเผ่า
ลานประชุมของหุบเขามังกรถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง ผู้นำของสองเผ่านั่งอยู่คนละฝั่งของโต๊ะหิน เผ่าเกล็ดแดงขึ้นชื่อเรื่องพลังเพลิง เผ่าเกล็ดเงินมีพลังน้ำแข็ง ทั้งสองเผ่าเคยร่วมมือกันปกป้องชายแดนมาหลายครั้ง แต่ความขัดแย้งเรื่องเขตแดนสะสมมานานจนกลายเป็นความไม่ไว้วางใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่ตรงกลาง ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ข้างเขา ไม่มีใครกล้าพูดอะไรในช่วงแรก จนกระทั่งผู้นำเผ่าเกล็ดแดงเป็นฝ่ายเปิดปาก "ฝ่าบาท พวกเราไม่ได้ต้องการทำสงคราม" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินมองอีกฝ่าย "แต่พวกเจ้ารุกล้ำเขตของเรา" "เขตนั้นเป็นของพวกเรามาก่อน" เสียงเริ่มดังขึ้น เฟิงเทียนหลงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะหนึ่งครั้ง กึก ทุกคนเงียบ "ข้าจะฟังทีละคน" ผู้นำทั้งสองฝ่ายก้มศีรษะ เฟิงเทียนหลงหันไปหาเผ่าเกล็ดแดง "พูด" อีกฝ่ายจึงอธิบายว่าพื้นที่ริมแม่น้ำเคยเป็นแหล่งแร่พลังของพวกเขา แต่ช่วงหลายปีที่ผ่านมาเผ่าเกล็ดเงินขยายพื้นที่เข้ามา เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินก็รีบโต้แย้ง "พวกเราไม่ได้ยึดพื้นที่" "แต่พวกเจ้าตั้งเสาหินของเผ่าไว้!" "เพราะแม่น้ำเปลี่ยนทาง!" เสียงเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง เฟิงเทียนหลงยังคงนิ่ง ไป๋อวี้เหยา
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 37 ศึกกลางเวหามังกร
ลานฝึกของหุบเขามังกรถูกปิดลงชั่วคราว เศษหินจากการต่อสู้ยังคงกระจายอยู่ทั่วพื้น ผู้คนของทั้งสองเผ่าต่างช่วยกันเก็บกวาด ไม่มีใครกล้าพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากนัก ไป๋อวี้เหยาเดินเคียงข้างเฟิงเทียนหลงกลับเข้าสู่เขตพักของราชสำนัก รอยถลอกเล็ก ๆ บนแขนของนางถูกพันด้วยผ้าสีขาวเรียบร้อยแล้ว แต่คนที่เดินอยู่ข้างกันยังคงมองมันเป็นระยะ นางถอนหายใจ "ท่านมองแผลข้ามาสิบรอบแล้ว" "สิบเอ็ด" "นับด้วยหรือ?" "แน่นอน" "มันไม่ได้เจ็บแล้ว" "ข้ารู้" "ถ้ารู้แล้วจะมองทำไม?" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "เพื่อให้แน่ใจ" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "ท่านนี่..." ยังไม่ทันพูดจบ เสียงมังกรคำรามก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า ทั้งคู่เงยหน้าพร้อมกัน มังกรเกล็ดแดงสามตัวกำลังบินไล่ตามมังกรเกล็ดเงินอีกสองตัว เปลวไฟสีแดงพุ่งผ่านอากาศ น้ำแข็งสีฟ้าตอบโต้ทันที "พวกเขายังไม่หยุดอีกหรือ?" ไป๋อวี้เหยาถาม เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "ดูเหมือนจะไม่" เขาหันไปหาองครักษ์ "พานางกลับตำหนัก" "ไม่" ไป๋อวี้เหยาขัดขึ้น เฟิงเทียนหลงหันมามอง "อวี้เหยา" "ข้าไม่เข้าไปในสนามรบ" นางชี้ขึ้นฟ้า "แต่ข้าอยากเห็นว่าท่านจะจัดการอย่างไร" เขานิ่งไปเล็กน
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 36 ศึกสองเผ่ามังกร
ลานหินกลางหุบเขามังกรเต็มไปด้วยความตึงเครียด มังกรสองกลุ่มยืนประจันหน้ากันคนละฝั่ง ฝั่งหนึ่งมีเกล็ดสีแดงเข้ม อีกฝั่งมีเกล็ดสีเงินอมฟ้า ไม่มีใครยอมถอย ไป๋อวี้เหยาที่กำลังเดินกลับจากริมแม่น้ำกับเฟิงเทียนหลงหยุดลงเมื่อเห็นความผิดปกติ "เกิดอะไรขึ้น?" เฟิงเทียนหลงมองไปยังลานหิน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที "พวกเขากำลังจะสู้กัน" "ทำไม?" "ความขัดแย้งระหว่างสองสายเลือด" เขาตอบสั้น ๆ ก่อนหันไปหาองครักษ์ "พานางออกไปจากตรงนี้" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "แล้วท่านล่ะ?" "ข้าจะจัดการเอง" "อีกแล้วหรือ?" เขามองนาง "อวี้เหยา ที่นี่อันตราย" "ข้ารู้" นางมองมังกรสองกลุ่ม "แต่ถ้าท่านเข้าไป ข้าก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป เขาไม่อยากให้นางเข้าใกล้การต่อสู้ แต่ก็รู้ดีว่านางไม่ใช่คนที่จะยอมกลับไปนั่งรอโดยไม่ถามอะไร "อยู่ข้างข้า" เขาพูดในที่สุด "ห้ามวิ่งเข้าไป" "ตกลง" "หากข้าบอกให้ถอย เจ้าต้องถอยทันที" "ได้" เขาจับมือนาง "และอย่าปล่อยมือข้า" ไป๋อวี้เหยามองมือที่ถูกจับไว้ "ท่านกลัวข้าหายหรือ?" "มาก" คำตอบตรง ๆ ทำให้นางพูดไม่ออก ทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ลานหิน เสียงโต้เถี
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 35 หุบเขามังกรใต้บัลลังก์
ประตูหินขนาดมหึมาเปิดออกช้า ๆ ไป๋อวี้เหยายืนอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง มองเส้นทางเบื้องหน้าด้วยความสนใจ หุบเขาที่อยู่ตรงหน้าต่างจากพื้นที่อื่นในแดนมังกรอย่างชัดเจน ภูเขาสูงเรียงตัวล้อมรอบผืนดินกว้างใหญ่ หน้าผาสีดำมีเส้นแร่สีทองแทรกอยู่เป็นแนวยาว น้ำตกจากยอดเขาไหลลงสู่แม่น้ำสีเงินที่ทอดผ่านกลางหุบเขา บนท้องฟ้ามีมังกรจำนวนมากบินอยู่ บางตนบินเป็นกลุ่ม บางตนฝึกเปลี่ยนร่าง บางตนต่อสู้กันกลางอากาศ และบางตนนอนขดตัวอยู่บนหน้าผารับแสงอาทิตย์ ไป๋อวี้เหยามองทุกอย่างอย่างตื่นตาตื่นใจ "ที่นี่คือหุบเขามังกร?" "ใช่" เฟิงเทียนหลงเดินเคียงข้างนาง "ที่นี่เป็นสถานที่ที่มังกรสายเลือดโบราณใช้ฝึกฝนและเติบโต" "แล้วท่านเคยมาที่นี่บ่อยไหม?" "ตอนเด็ก" นางหันมองเขา "ตอนเด็กท่านเป็นอย่างไร?" เขานิ่งไปครู่หนึ่ง "ซน" ไป๋อวี้เหยาหัวเราะ "ข้าเดาไว้แล้ว" "เจ้ารู้ได้อย่างไร?" "ดูจากตอนนี้ก็รู้" เฟิงเทียนหลงเลิกคิ้ว "ตอนนี้ข้าซนตรงไหน?" "ชอบตามข้า" "นั่นไม่เรียกว่าซน" "ชอบหวงข้า" "นั่นก็ไม่ใช่" "ชอบหาเรื่องมานั่งข้าง ๆ" เขาเงียบ ไป๋อวี้เหยายิ้มกว้าง "เห็นไหม?" "ข้าแค่ชอบอยู่ใกล้เจ้า" คำตอ
Vous vous intéresseriez aussi à
ร้อยวิธีพลีชีพในวันสิ้นโลก
แมวน้อยหมวกเขียว2.1K Vuesมธุรสวาทเจ้าสำนัก
หลูซื่อเต๋อ2.1K Vues(จบแล้ว ) 70‘s หยางซีซีฮองเฮาทะลุมิติพร้อมมือวิเศษ
primพริมโรส25.6K Vuesสวรรค์ไร้ใจ ข้าขอไร้วาสนา
rasita_suin2.9K Vuesเลือดสีทอง จันทร์ที่สาบสูญ
จิตจักร์197 Vuesตื่นมาอีกทีกลายเป็นแมวดำขนปุยหลังสวนโอสถไปซะได้
พิรุณทมิฬ83 Vuesถูกครอบครองโดยอัลฟ่าห้ามปรารถนา: พันธะป่าเถื่อน
Janne Vellamour462 Vuesภรรยาแสนร้ายกับนายขี้โรค
กัญจารีย์3.1K Vues
