LOGINShare
บทที่ 40 หัวใจที่จักรพรรดิเลือก
publish date:
2026-10-22 08:42:24พระราชวังมังกรกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง
รายงานจากหุบเขามังกรถูกส่งมายังห้องทรงงานอย่างต่อเนื่อง ข้อพิพาทระหว่างเผ่าเกล็ดแดงและเผ่าเกล็ดเงินถูกยุติลงชั่วคราว แหล่งแร่พลังถูกแบ่งเขตใหม่ นักรบทั้งสองฝ่ายได้รับคำสั่งให้หยุดการปะทะ และที่สำคัญที่สุด... ทั้งสองเผ่าเริ่มส่งตัวแทนมาพูดคุยกันแทนการใช้อาวุธ ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ริมหน้าต่างของห้องทรงงาน อ่านรายงานฉบับหนึ่งอย่างตั้งใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่หลังโต๊ะ แต่สายตาของเขากลับไม่ได้อยู่บนเอกสาร มันอยู่ที่นาง ไป๋อวี้เหยารู้สึกได้ จึงเงยหน้าขึ้น "ท่านมองข้าทำไม?" "มองไม่ได้หรือ?" "ท่านมองมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว" "ข้าเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความอดทนมาก" นางวางรายงานลง "ท่านไม่มีงานทำหรือ?" "มี" "แล้วทำไมไม่ทำ?" "ข้ากำลังทำ" "ทำอะไร?" "มองเจ้า" นางถอนหายใจ "นี่เรียกว่างานหรือ?" "สำหรับข้าใช่" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "จักรพรรดิมังกรนี่จริง ๆ เลย" เฟิงเทียนหลงยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ "ออกไปเดินกัน" "ตอนนี้?" "ใช่" "ท่านไม่มีประชุมหรือ?" "เลื่อนแล้ว" "อีกแล้ว?" "ข้าเป็นจักรพรรดิ" "แล้ว?" "ข้ามีสิทธิ์เลื่อนประชุม" นางหัวเราะ "เอาแต่ใจ" เขาเดินมาหยุดตรงหน้า "เจ้าไม่ชอบหรือ?" ไป๋อวี้เหยามองเขา "บางครั้ง" "แล้วตอนนี้?" นางยื่นมือออกไป "ตอนนี้ก็ได้" เฟิงเทียนหลงจับมือของนางทันที ทั้งสองเดินออกจากห้อง สวนด้านตะวันตกของพระราชวังเต็มไปด้วยดอกไม้สีเงิน ลมพัดผ่านอย่างแผ่วเบา เสี่ยวจินบินอยู่เหนือพวกเขา เฟิงเทียนหลงเงยหน้ามองมัน "เสี่ยวจิน" เจ้ามังกรทองตัวเล็กบินลงมาเกาะไหล่ไป๋อวี้เหยา "มันชอบเจ้า" "มันชอบข้าเพราะข้าให้อาหาร" "ไม่ใช่" "แล้วเพราะอะไร?" "เพราะมันรู้ว่าเจ้าเป็นคนของข้า" ไป๋อวี้เหยาหันขวับ "คนของท่าน?" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "ข้าพูดผิด" "แล้วควรพูดว่าอะไร?" เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง "คนที่ข้ารัก" ไป๋อวี้เหยาหยุดเดินทันที เขาเองก็หยุดตาม สายตาของทั้งสองสบกัน นางรู้ว่าเขาพูดออกมาอย่างจริงจัง ไม่มีการหยอกเล่น ไม่มีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ มีเพียงความจริงในดวงตาสีทองคู่นั้น "ท่าน..." นางพูดไม่ออก เฟิงเทียนหลงไม่ได้เร่งรัด เขายืนรอ ผ่านไปครู่หนึ่ง ไป๋อวี้เหยาจึงถาม "ท่านรักข้าหรือ?" "ใช่" คำตอบมาโดยไม่ลังเล หัวใจของนางเต้นแรง "ตั้งแต่เมื่อไร?" "ข้าไม่รู้" เขายอมรับ "ตอนแรกข้าคิดว่าเป็นเพราะพันธะคู่ชะตา" เขามองนาง "แต่เมื่อเวลาผ่านไป ข้าก็เริ่มรู้ว่าถ้าไม่มีพันธะนั้น ข้าก็คงยังเลือกเจ้า" ไป๋อวี้เหยานิ่ง "เพราะอะไร?" "เพราะเจ้าเป็นเจ้า" เขาตอบ "เจ้ากล้าพูดกับข้าเวลาข้าทำผิด" "เจ้าหัวเราะใส่ข้าเวลาข้าหึง" "เจ้าห้ามข้าเวลาข้าใช้อำนาจมากเกินไป" "และเจ้าทำให้วังที่เคยเงียบของข้ามีชีวิตขึ้นมา" เขากุมมือนาง "ข้าจึงไม่ได้อยากให้เจ้าอยู่เพราะโชคชะตา" "ข้าอยากให้เจ้าอยู่เพราะเจ้าต้องการอยู่" ไป๋อวี้เหยามองเขา คำพูดเหล่านั้นทำให้ความรู้สึกบางอย่างในใจของนางชัดเจนขึ้น นางไม่ได้กลัวเขาเหมือนวันแรก ไม่ได้มองเขาเป็นเพียงจักรพรรดิ และไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นเพียงเครื่องบรรณาการอีกแล้ว นางถามเบา ๆ "ถ้าวันหนึ่งพันธะคู่ชะตาหายไปล่ะ?" เฟิงเทียนหลงตอบทันที "ข้าจะจีบเจ้าใหม่" นางหลุดหัวเราะ "จริงหรือ?" "จริง" "แล้วถ้าข้าปฏิเสธ?" เขานิ่งไป ก่อนตอบอย่างจริงจัง "ข้าจะยอมรับ" นางมองเขาอย่างแปลกใจ "ไม่ตามตื๊อ?" "อาจตามตื๊อ" "เทียนหลง!" เขาหัวเราะ "แต่จะไม่บังคับ" นางยิ้ม "แบบนี้ค่อยน่ารักหน่อย" เฟิงเทียนหลงเลิกคิ้ว "เจ้าบอกว่าข้าน่ารัก?" "ข้าพูดเมื่อไร?" "เมื่อครู่" "ไม่ได้พูด" "ข้าได้ยิน" "ท่านหูดีเกินไปแล้ว" เขาหัวเราะ แต่ทันใดนั้น... พื้นใต้เท้าสั่นเล็กน้อย เฟิงเทียนหลงหยุดหัวเราะ สายตาของเขามองไปยังยอดเขาด้านตะวันตก "มีอะไร?" ไป๋อวี้เหยาถาม "มีมังกรกำลังฝึกพลัง" "แล้ว?" "พลังของพวกเขาหลุดการควบคุม" เสียงคำรามดังขึ้นจากภูเขา มังกรขนาดใหญ่สองตัวบินขึ้นมา ตัวหนึ่งมีเกล็ดสีแดง อีกตัวมีเกล็ดสีเงิน พวกมันกำลังต่อสู้กันกลางอากาศ ไป๋อวี้เหยาถอนหายใจ "พวกเขาอีกแล้ว" เฟิงเทียนหลงจับมือของนาง "อยู่ตรงนี้" "ได้" เขาก้าวออกไป ร่างมนุษย์กลายเป็นมังกรดำในพริบตา ปีกมหึมากางออก แรงลมกวาดทั่วสวน เฟิงเทียนหลงทะยานขึ้นฟ้า มังกรแดงพ่นเปลวไฟ มังกรเงินปล่อยน้ำแข็ง เขาบินผ่านกลางการโจมตี เปลวไฟและน้ำแข็งไม่สามารถแตะต้องเกล็ดของเขาได้ เฟิงเทียนหลงคำราม พลังจักรพรรดิระเบิดออก มังกรทั้งสองถูกกดลงทันที แต่แทนที่จะปล่อยให้พวกมันร่วงลงพื้น เขากลับใช้ปีกสร้างกระแสลมรองรับ จากนั้นจึงเปลี่ยนร่างกลับเป็นมนุษย์ "พวกเจ้าสองคน" เขายืนกลางอากาศ "อยากฆ่ากันจริงหรือ?" ทั้งคู่ก้มศีรษะ "ไม่พ่ะย่ะค่ะ" "แล้วเหตุใดจึงใช้พลังโดยไม่ควบคุม?" ไม่มีคำตอบ เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "กลับไปฝึกใหม่" "พ่ะย่ะค่ะ" มังกรทั้งสองรีบบินจากไป เฟิงเทียนหลงร่อนลงสู่พื้น ไป๋อวี้เหยาเดินเข้ามาหา "ท่านจัดการได้เร็วมาก" "ข้าไม่อยากให้พวกเจ้าต้องเห็นเรื่องวุ่นวาย" "ข้าไม่ได้กลัว" "ข้ารู้" เขาจับมือของนาง "แต่ข้าชอบให้เจ้าปลอดภัย" นางยิ้ม "ท่านรู้ไหมว่าตัวเองพูดคำนี้บ่อยมาก" "เพราะข้าคิดแบบนั้นทุกวัน" นางเงียบไป ก่อนจะถาม "ถ้าข้าอยู่กับท่านต่อไป..." เฟิงเทียนหลงมองนางทันที "ว่าอย่างไร?" "ข้าจะมีสิทธิ์เลือกทุกอย่างเองหรือ?" "ใช่" "แม้แต่เรื่องว่าจะไปที่ไหน?" "ใช่" "แม้แต่เรื่องว่าจะอยู่หรือกลับ?" "ใช่" "แม้แต่เรื่องหัวใจ?" เขามองนางนิ่ง "โดยเฉพาะเรื่องหัวใจ" ไป๋อวี้เหยายิ้ม นางยื่นมือไปจับมือเขาแน่นขึ้น "งั้นข้าจะอยู่" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "เจ้าแน่ใจ?" "แน่ใจ" "เพราะพันธะคู่ชะตา?" "ไม่" นางส่ายหน้า "เพราะข้าอยากอยู่" ดวงตาสีทองของจักรพรรดิมังกรสั่นไหว นี่คือคำตอบที่เขารอคอย ไม่ใช่คำตอบจากโชคชะตา ไม่ใช่คำตอบจากพันธะ แต่เป็นการเลือกของนาง เขายกมือขึ้นแตะแก้มของนางอย่างแผ่วเบา "อวี้เหยา" "หืม?" "ข้าดีใจ" นางหัวเราะ "รู้แล้ว" "มาก" "รู้แล้ว" "มากจริง ๆ" "เทียนหลง" "หืม?" "ถ้าท่านพูดอีก ข้าจะเขิน" เขายิ้ม "งั้นข้าจะไม่พูด" เงียบไปเพียงครู่เดียว เขากลับพูดอีก "แต่ข้ารักเจ้า" ไป๋อวี้เหยาหน้าแดง "ท่านนี่!" เสียงหัวเราะของทั้งคู่ดังขึ้นในสวน เสี่ยวจินบินวนอยู่เหนือศีรษะ ดอกไม้สีเงินปลิวไปตามลม และเหนือพระราชวังมังกร... ไม่มีสงคราม ไม่มีศัตรู ไม่มีคำสั่งจากโชคชะตา มีเพียงจักรพรรดิมังกรคนหนึ่ง กับหญิงสาวที่เขาอยากให้เลือกเขา และในที่สุด... นางก็เลือกแล้ว ไม่ใช่เพราะเขาเป็นจักรพรรดิ ไม่ใช่เพราะนางเป็นคู่ชะตา แต่เพราะหัวใจของนางเอง
Latest chapter
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 40 หัวใจที่จักรพรรดิเลือก
พระราชวังมังกรกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง รายงานจากหุบเขามังกรถูกส่งมายังห้องทรงงานอย่างต่อเนื่อง ข้อพิพาทระหว่างเผ่าเกล็ดแดงและเผ่าเกล็ดเงินถูกยุติลงชั่วคราว แหล่งแร่พลังถูกแบ่งเขตใหม่ นักรบทั้งสองฝ่ายได้รับคำสั่งให้หยุดการปะทะ และที่สำคัญที่สุด... ทั้งสองเผ่าเริ่มส่งตัวแทนมาพูดคุยกันแทนการใช้อาวุธ ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ริมหน้าต่างของห้องทรงงาน อ่านรายงานฉบับหนึ่งอย่างตั้งใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่หลังโต๊ะ แต่สายตาของเขากลับไม่ได้อยู่บนเอกสาร มันอยู่ที่นาง ไป๋อวี้เหยารู้สึกได้ จึงเงยหน้าขึ้น "ท่านมองข้าทำไม?" "มองไม่ได้หรือ?" "ท่านมองมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว" "ข้าเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความอดทนมาก" นางวางรายงานลง "ท่านไม่มีงานทำหรือ?" "มี" "แล้วทำไมไม่ทำ?" "ข้ากำลังทำ" "ทำอะไร?" "มองเจ้า" นางถอนหายใจ "นี่เรียกว่างานหรือ?" "สำหรับข้าใช่" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "จักรพรรดิมังกรนี่จริง ๆ เลย" เฟิงเทียนหลงยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ "ออกไปเดินกัน" "ตอนนี้?" "ใช่" "ท่านไม่มีประชุมหรือ?" "เลื่อนแล้ว" "อีกแล้ว?" "ข้าเป็นจักรพรรดิ" "แล้ว?" "ข้ามีสิทธิ์เลื่อนประชุม" นางห
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 39 มังกรเหนือเปลวเพลิง
ลานหินของหุบเขามังกรยังคงมีรอยแตกจากเหตุการณ์ก่อนหน้า เหล่ามังกรกำลังช่วยกันซ่อมแซมพื้นที่ ขณะที่ผู้นำทั้งสองเผ่ายืนมองสถานการณ์ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไป๋อวี้เหยาเดินอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง "ดูเหมือนทุกคนจะสงบลงแล้ว" "ชั่วคราว" เขาตอบ "ความขัดแย้งที่สะสมมานานไม่หายไปในวันเดียว" "แต่วันนี้อย่างน้อยก็ไม่มีใครต่อสู้กัน" "เพราะพวกเขากลัวข้า" นางหันมองเขา "แล้วท่านไม่อยากให้พวกเขาเชื่อใจกันหรือ?" "อยาก" เฟิงเทียนหลงมองไปยังมังกรสองเผ่า "แต่ความเชื่อใจต้องเกิดจากพวกเขาเอง" ไป๋อวี้เหยาพยักหน้า ทันใดนั้นมังกรหนุ่มเกล็ดแดงคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือคนที่เคยเปิดฉากต่อสู้ในวันก่อน ชายหนุ่มคุกเข่าลง "ฝ่าบาท" เฟิงเทียนหลงหยุด "มีอะไร?" "ข้าต้องการขอทดสอบฝีมือกับเผ่าเกล็ดเงิน" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "ยังจะสู้กันอีกหรือ?" มังกรหนุ่มรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชนะ" เขามองไปยังอีกฝ่าย "ข้าต้องการประลองอย่างเป็นทางการ" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินนิ่งไป "ประลอง?" "ใช่" ชายหนุ่มพูด "เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้จำเป็นต้องเกลียดกัน" ไป๋อวี้เหยามองเขาอย่างแปลกใจ เฟิงเทียนหลงเองก็ไม่ได้พูด
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 38 คำตัดสินเหนือสองเผ่า
ลานประชุมของหุบเขามังกรถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง ผู้นำของสองเผ่านั่งอยู่คนละฝั่งของโต๊ะหิน เผ่าเกล็ดแดงขึ้นชื่อเรื่องพลังเพลิง เผ่าเกล็ดเงินมีพลังน้ำแข็ง ทั้งสองเผ่าเคยร่วมมือกันปกป้องชายแดนมาหลายครั้ง แต่ความขัดแย้งเรื่องเขตแดนสะสมมานานจนกลายเป็นความไม่ไว้วางใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่ตรงกลาง ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ข้างเขา ไม่มีใครกล้าพูดอะไรในช่วงแรก จนกระทั่งผู้นำเผ่าเกล็ดแดงเป็นฝ่ายเปิดปาก "ฝ่าบาท พวกเราไม่ได้ต้องการทำสงคราม" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินมองอีกฝ่าย "แต่พวกเจ้ารุกล้ำเขตของเรา" "เขตนั้นเป็นของพวกเรามาก่อน" เสียงเริ่มดังขึ้น เฟิงเทียนหลงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะหนึ่งครั้ง กึก ทุกคนเงียบ "ข้าจะฟังทีละคน" ผู้นำทั้งสองฝ่ายก้มศีรษะ เฟิงเทียนหลงหันไปหาเผ่าเกล็ดแดง "พูด" อีกฝ่ายจึงอธิบายว่าพื้นที่ริมแม่น้ำเคยเป็นแหล่งแร่พลังของพวกเขา แต่ช่วงหลายปีที่ผ่านมาเผ่าเกล็ดเงินขยายพื้นที่เข้ามา เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินก็รีบโต้แย้ง "พวกเราไม่ได้ยึดพื้นที่" "แต่พวกเจ้าตั้งเสาหินของเผ่าไว้!" "เพราะแม่น้ำเปลี่ยนทาง!" เสียงเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง เฟิงเทียนหลงยังคงนิ่ง ไป๋อวี้เหยา
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 37 ศึกกลางเวหามังกร
ลานฝึกของหุบเขามังกรถูกปิดลงชั่วคราว เศษหินจากการต่อสู้ยังคงกระจายอยู่ทั่วพื้น ผู้คนของทั้งสองเผ่าต่างช่วยกันเก็บกวาด ไม่มีใครกล้าพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากนัก ไป๋อวี้เหยาเดินเคียงข้างเฟิงเทียนหลงกลับเข้าสู่เขตพักของราชสำนัก รอยถลอกเล็ก ๆ บนแขนของนางถูกพันด้วยผ้าสีขาวเรียบร้อยแล้ว แต่คนที่เดินอยู่ข้างกันยังคงมองมันเป็นระยะ นางถอนหายใจ "ท่านมองแผลข้ามาสิบรอบแล้ว" "สิบเอ็ด" "นับด้วยหรือ?" "แน่นอน" "มันไม่ได้เจ็บแล้ว" "ข้ารู้" "ถ้ารู้แล้วจะมองทำไม?" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "เพื่อให้แน่ใจ" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "ท่านนี่..." ยังไม่ทันพูดจบ เสียงมังกรคำรามก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า ทั้งคู่เงยหน้าพร้อมกัน มังกรเกล็ดแดงสามตัวกำลังบินไล่ตามมังกรเกล็ดเงินอีกสองตัว เปลวไฟสีแดงพุ่งผ่านอากาศ น้ำแข็งสีฟ้าตอบโต้ทันที "พวกเขายังไม่หยุดอีกหรือ?" ไป๋อวี้เหยาถาม เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "ดูเหมือนจะไม่" เขาหันไปหาองครักษ์ "พานางกลับตำหนัก" "ไม่" ไป๋อวี้เหยาขัดขึ้น เฟิงเทียนหลงหันมามอง "อวี้เหยา" "ข้าไม่เข้าไปในสนามรบ" นางชี้ขึ้นฟ้า "แต่ข้าอยากเห็นว่าท่านจะจัดการอย่างไร" เขานิ่งไปเล็กน
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 36 ศึกสองเผ่ามังกร
ลานหินกลางหุบเขามังกรเต็มไปด้วยความตึงเครียด มังกรสองกลุ่มยืนประจันหน้ากันคนละฝั่ง ฝั่งหนึ่งมีเกล็ดสีแดงเข้ม อีกฝั่งมีเกล็ดสีเงินอมฟ้า ไม่มีใครยอมถอย ไป๋อวี้เหยาที่กำลังเดินกลับจากริมแม่น้ำกับเฟิงเทียนหลงหยุดลงเมื่อเห็นความผิดปกติ "เกิดอะไรขึ้น?" เฟิงเทียนหลงมองไปยังลานหิน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที "พวกเขากำลังจะสู้กัน" "ทำไม?" "ความขัดแย้งระหว่างสองสายเลือด" เขาตอบสั้น ๆ ก่อนหันไปหาองครักษ์ "พานางออกไปจากตรงนี้" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "แล้วท่านล่ะ?" "ข้าจะจัดการเอง" "อีกแล้วหรือ?" เขามองนาง "อวี้เหยา ที่นี่อันตราย" "ข้ารู้" นางมองมังกรสองกลุ่ม "แต่ถ้าท่านเข้าไป ข้าก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป เขาไม่อยากให้นางเข้าใกล้การต่อสู้ แต่ก็รู้ดีว่านางไม่ใช่คนที่จะยอมกลับไปนั่งรอโดยไม่ถามอะไร "อยู่ข้างข้า" เขาพูดในที่สุด "ห้ามวิ่งเข้าไป" "ตกลง" "หากข้าบอกให้ถอย เจ้าต้องถอยทันที" "ได้" เขาจับมือนาง "และอย่าปล่อยมือข้า" ไป๋อวี้เหยามองมือที่ถูกจับไว้ "ท่านกลัวข้าหายหรือ?" "มาก" คำตอบตรง ๆ ทำให้นางพูดไม่ออก ทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ลานหิน เสียงโต้เถี
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 35 หุบเขามังกรใต้บัลลังก์
ประตูหินขนาดมหึมาเปิดออกช้า ๆ ไป๋อวี้เหยายืนอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง มองเส้นทางเบื้องหน้าด้วยความสนใจ หุบเขาที่อยู่ตรงหน้าต่างจากพื้นที่อื่นในแดนมังกรอย่างชัดเจน ภูเขาสูงเรียงตัวล้อมรอบผืนดินกว้างใหญ่ หน้าผาสีดำมีเส้นแร่สีทองแทรกอยู่เป็นแนวยาว น้ำตกจากยอดเขาไหลลงสู่แม่น้ำสีเงินที่ทอดผ่านกลางหุบเขา บนท้องฟ้ามีมังกรจำนวนมากบินอยู่ บางตนบินเป็นกลุ่ม บางตนฝึกเปลี่ยนร่าง บางตนต่อสู้กันกลางอากาศ และบางตนนอนขดตัวอยู่บนหน้าผารับแสงอาทิตย์ ไป๋อวี้เหยามองทุกอย่างอย่างตื่นตาตื่นใจ "ที่นี่คือหุบเขามังกร?" "ใช่" เฟิงเทียนหลงเดินเคียงข้างนาง "ที่นี่เป็นสถานที่ที่มังกรสายเลือดโบราณใช้ฝึกฝนและเติบโต" "แล้วท่านเคยมาที่นี่บ่อยไหม?" "ตอนเด็ก" นางหันมองเขา "ตอนเด็กท่านเป็นอย่างไร?" เขานิ่งไปครู่หนึ่ง "ซน" ไป๋อวี้เหยาหัวเราะ "ข้าเดาไว้แล้ว" "เจ้ารู้ได้อย่างไร?" "ดูจากตอนนี้ก็รู้" เฟิงเทียนหลงเลิกคิ้ว "ตอนนี้ข้าซนตรงไหน?" "ชอบตามข้า" "นั่นไม่เรียกว่าซน" "ชอบหวงข้า" "นั่นก็ไม่ใช่" "ชอบหาเรื่องมานั่งข้าง ๆ" เขาเงียบ ไป๋อวี้เหยายิ้มกว้าง "เห็นไหม?" "ข้าแค่ชอบอยู่ใกล้เจ้า" คำตอ
You May Also Like
ปักษาคืนรัง
เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค2.0K viewsป่วนรักยัยตัวร้ายกับนายใสซื่อ
เซี่ยหมิงจู11.6K viewsร้อยวิธีพลีชีพในวันสิ้นโลก
แมวน้อยหมวกเขียว2.1K viewsสตรีชั่วช้าอันดับหนึ่ง คือฉายาที่ข้าปั้นแต่ง
ซูเล่อเหยียน4.3K viewsSnow white กับไททันทั้ง 7
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko2.8K viewsรักต่างสายพันธุ์
KHUNLii • คุณลิ479 viewsทะลุมิติไปเป็นสามีตัวอ้วนของหญิงอัปลักษณ์
กัญจารีย์1.6K viewsปริศนาคลื่นความทรงจำ
อักษราลัย287 views
