LOGINShare
บทที่ 39 มังกรเหนือเปลวเพลิง
publish date:
2026-10-22 08:42:19ลานหินของหุบเขามังกรยังคงมีรอยแตกจากเหตุการณ์ก่อนหน้า
เหล่ามังกรกำลังช่วยกันซ่อมแซมพื้นที่ ขณะที่ผู้นำทั้งสองเผ่ายืนมองสถานการณ์ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไป๋อวี้เหยาเดินอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง "ดูเหมือนทุกคนจะสงบลงแล้ว" "ชั่วคราว" เขาตอบ "ความขัดแย้งที่สะสมมานานไม่หายไปในวันเดียว" "แต่วันนี้อย่างน้อยก็ไม่มีใครต่อสู้กัน" "เพราะพวกเขากลัวข้า" นางหันมองเขา "แล้วท่านไม่อยากให้พวกเขาเชื่อใจกันหรือ?" "อยาก" เฟิงเทียนหลงมองไปยังมังกรสองเผ่า "แต่ความเชื่อใจต้องเกิดจากพวกเขาเอง" ไป๋อวี้เหยาพยักหน้า ทันใดนั้นมังกรหนุ่มเกล็ดแดงคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือคนที่เคยเปิดฉากต่อสู้ในวันก่อน ชายหนุ่มคุกเข่าลง "ฝ่าบาท" เฟิงเทียนหลงหยุด "มีอะไร?" "ข้าต้องการขอทดสอบฝีมือกับเผ่าเกล็ดเงิน" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "ยังจะสู้กันอีกหรือ?" มังกรหนุ่มรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชนะ" เขามองไปยังอีกฝ่าย "ข้าต้องการประลองอย่างเป็นทางการ" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินนิ่งไป "ประลอง?" "ใช่" ชายหนุ่มพูด "เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้จำเป็นต้องเกลียดกัน" ไป๋อวี้เหยามองเขาอย่างแปลกใจ เฟิงเทียนหลงเองก็ไม่ได้พูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถาม "เจ้ามั่นใจ?" "พ่ะย่ะค่ะ" "ถ้าแพ้?" "ยอมรับ" "ถ้าชนะ?" "ก็ไม่เรียกร้องอะไร" เฟิงเทียนหลงพยักหน้า "ตกลง" การประลองถูกจัดขึ้นในลานกว้างด้านนอกหุบเขา ไม่มีอาวุธจริง ไม่มีการโจมตีถึงตาย เพียงการควบคุมพลังและการป้องกัน ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ข้างเฟิงเทียนหลงบนแท่นสูง "ท่านคิดว่าพวกเขาจะทำได้ไหม?" "ไม่รู้" "แต่ท่านอนุญาต" "เพราะข้าอยากเห็นว่าพวกเขาเลือกอะไร" เสียงระฆังดังขึ้น มังกรเกล็ดแดงและมังกรเกล็ดเงินพุ่งเข้าหากัน เปลวไฟสีแดงปะทะน้ำแข็งสีฟ้า ตูม! พื้นสั่นสะเทือน แต่ครั้งนี้ไม่มีความโกรธ ไม่มีคำด่าทอ พวกเขาใช้พลังอย่างระมัดระวัง มังกรแดงพุ่งเข้าหา มังกรเงินสร้างกำแพงน้ำแข็ง อีกฝ่ายเปลี่ยนทิศทาง กระโดดขึ้นเหนือกำแพง จากนั้นใช้หางโจมตี มังกรเงินหลบได้ ทั้งสองหมุนตัวกลางอากาศ ไป๋อวี้เหยามองอย่างสนใจ "พวกเขาเก่งมาก" "ใช่" เฟิงเทียนหลงตอบ "แต่ยังควบคุมพลังไม่ดี" "ดูออกด้วยหรือ?" เขาหันมามองนาง "ข้าดูออกทุกอย่าง" "อวดเก่ง" "ข้าเป็นจักรพรรดิ" "นั่นไม่ใช่เหตุผล" เขายิ้ม "สำหรับข้าใช่" นางหัวเราะ ด้านล่างการประลองยังคงดำเนินต่อไป มังกรทั้งสองเริ่มเหนื่อย แต่ไม่มีใครยอมแพ้ ในที่สุดมังกรแดงเสียหลัก พลังไฟพุ่งออกไปเกินขอบเขต มันกำลังมุ่งเข้าหากลุ่มผู้ชม เฟิงเทียนหลงลุกขึ้นทันที "หยุด" มือของเขายกขึ้น กำแพงสีทองปรากฏขึ้น เปลวไฟปะทะกำแพงแล้วสลายหายไป ทุกคนเงียบ เฟิงเทียนหลงมองผู้เข้าแข่งขันทั้งสอง "พอ" ทั้งคู่หยุดทันที "พวกเจ้ายังควบคุมพลังไม่ได้" มังกรทั้งสองก้มศีรษะ "ขออภัยพ่ะย่ะค่ะ" "การประลองครั้งนี้พอแค่นี้" เขาหันไปมองทุกคน "แต่พวกเจ้าทำได้ดี" มังกรทั้งสองเงยหน้าขึ้น "การต่อสู้ที่ไม่มีความเกลียดชังย่อมแตกต่างจากสงคราม" คำพูดนั้นทำให้หลายคนเงียบ เฟิงเทียนหลงมองผู้นำทั้งสองเผ่า "พวกเจ้าควรเรียนรู้จากคนรุ่นใหม่" ผู้นำทั้งสองมองหน้ากัน ก่อนก้าวออกมาพร้อมกัน "พวกเราจะร่วมมือกัน" เสียงปรบมือดังขึ้นทั่วลาน ไป๋อวี้เหยายิ้ม "สำเร็จแล้ว" เฟิงเทียนหลงหันมองนาง "เพราะเจ้า" "ข้าไม่ได้ทำอะไรเลย" "เจ้าทำให้ข้าคิด" "ข้า?" "ถ้าไม่มีเจ้า ข้าอาจใช้วิธีง่ายกว่านี้" "อะไร?" เขาตอบอย่างจริงจัง "กดพลังพวกเขาให้คุกเข่าจนยอม" ไป๋อวี้เหยาหัวเราะ "นั่นไม่ใช่การแก้ปัญหา" "ข้ารู้" "แล้วทำไมถึงคิด?" "เพราะข้าเคยชินกับการใช้กำลัง" นางมองเขา "แต่ตอนนี้ไม่แล้ว?" "ตอนนี้มีเจ้าคอยห้าม" นางยิ้ม "ดีแล้ว" เฟิงเทียนหลงยกมือแตะศีรษะนางเบา ๆ "ข้าชอบที่เจ้าห้ามข้า" "จริงหรือ?" "จริง" "ไม่รำคาญหรือ?" "ไม่" เขามองนางด้วยสายตาอ่อนโยน "เพราะคนที่กล้าห้ามข้าโดยไม่กลัว มีเพียงเจ้า" ไป๋อวี้เหยานิ่งไป ก่อนจะพูดเบา ๆ "ข้าไม่ได้กลัวท่านจริง ๆ" "ข้ารู้" "แม้ตอนท่านเป็นมังกร?" "แม้ตอนนั้น" "แม้ตอนท่านใช้พลัง?" "แม้ตอนนั้น" "งั้นถ้าวันหนึ่งข้ากลัวล่ะ?" เฟิงเทียนหลงเงียบไป "ข้าจะถอย" คำตอบนั้นทำให้นางมองเขาอย่างประหลาดใจ "ท่านจะถอย?" "ถ้าการเข้าใกล้ทำให้เจ้ากลัว ข้าจะถอย" เขาพูดช้า ๆ "ต่อให้ข้าไม่อยากทำก็ตาม" หัวใจของไป๋อวี้เหยาอุ่นขึ้น นี่คือสิ่งที่ทำให้เขาต่างจากภาพจักรพรรดิที่ผู้คนเล่าขาน เขามีพลังมากพอจะบังคับทุกคน แต่กลับเลือกจะไม่ใช้มันกับนาง "เทียนหลง" "หืม?" "ขอบคุณ" เขายิ้ม "เรื่องอะไร?" "ที่ไม่เคยทำให้ข้ารู้สึกว่าเป็นนักโทษ" เขามองนางอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยื่นมือออกมา "งั้นเดินกับข้าต่อ" นางวางมือลงบนมือเขา "ได้" ทั้งสองเดินลงจากแท่น เหล่ามังกรที่อยู่รอบ ๆ ต่างหลีกทางให้ แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพราะกลัวจักรพรรดิ หลายตนก้มศีรษะให้ไป๋อวี้เหยาด้วย บางคนยิ้มให้นาง บางคนกล่าวทักทาย เด็กมังกรคนหนึ่งวิ่งเข้ามายื่นดอกไม้สีเงินให้ "ให้พี่สาว" ไป๋อวี้เหยารับไว้ "ขอบใจนะ" เด็กน้อยวิ่งกลับไปหาครอบครัว เฟิงเทียนหลงมองภาพนั้น "ดูเหมือนเจ้าจะมีคนชอบมากขึ้นแล้ว" "หึงหรือ?" "นิดหน่อย" "เด็กยังหึง?" "ข้าหึงทุกคน" นางหัวเราะ "แม้แต่เด็ก?" "เด็กก็แย่งความสนใจเจ้า" "ท่านนี่..." เขากระชับมือ "แต่ข้าจะพยายาม" "พยายามอะไร?" "พยายามไม่หวงมากเกินไป" นางยิ้ม "ข้าจะช่วยท่าน" "ตกลง" เขามองดอกไม้สีเงินในมือของนาง "แต่ดอกไม้นั่น..." "อะไร?" "อย่าให้ใครเอาไป" "ทำไม?" "เพราะข้าชอบที่มันอยู่ในมือเจ้า" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "ท่านยังคลั่งรักไม่เลิกจริง ๆ" เฟิงเทียนหลงยิ้ม "ข้าไม่คิดจะเลิก" คำตอบนั้นทำให้นางหลุดหัวเราะอีกครั้ง ขณะที่ทั้งสองเดินออกจากลานประลอง ความสัมพันธ์ระหว่างสองเผ่าก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย และเป็นครั้งแรกที่ไป๋อวี้เหยารู้สึกว่า... นางไม่ได้เพียงอาศัยอยู่ในแดนมังกร แต่นางกำลังค่อย ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ ส่วนเฟิงเทียนหลงเองก็เริ่มแน่ใจมากขึ้นทุกวัน เขาไม่ได้ต้องการให้นางเป็นเพียงคู่ชะตา ไม่ได้ต้องการให้นางเป็นเพียงคนสำคัญของจักรพรรดิ แต่ต้องการให้นางเป็นคนที่ยืนอยู่ข้างเขา... ในฐานะผู้หญิงที่หัวใจของเขาเลือกด้วยตัวเอง
Latest chapter
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 40 หัวใจที่จักรพรรดิเลือก
พระราชวังมังกรกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง รายงานจากหุบเขามังกรถูกส่งมายังห้องทรงงานอย่างต่อเนื่อง ข้อพิพาทระหว่างเผ่าเกล็ดแดงและเผ่าเกล็ดเงินถูกยุติลงชั่วคราว แหล่งแร่พลังถูกแบ่งเขตใหม่ นักรบทั้งสองฝ่ายได้รับคำสั่งให้หยุดการปะทะ และที่สำคัญที่สุด... ทั้งสองเผ่าเริ่มส่งตัวแทนมาพูดคุยกันแทนการใช้อาวุธ ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ริมหน้าต่างของห้องทรงงาน อ่านรายงานฉบับหนึ่งอย่างตั้งใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่หลังโต๊ะ แต่สายตาของเขากลับไม่ได้อยู่บนเอกสาร มันอยู่ที่นาง ไป๋อวี้เหยารู้สึกได้ จึงเงยหน้าขึ้น "ท่านมองข้าทำไม?" "มองไม่ได้หรือ?" "ท่านมองมาเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว" "ข้าเพิ่งรู้ว่าตัวเองมีความอดทนมาก" นางวางรายงานลง "ท่านไม่มีงานทำหรือ?" "มี" "แล้วทำไมไม่ทำ?" "ข้ากำลังทำ" "ทำอะไร?" "มองเจ้า" นางถอนหายใจ "นี่เรียกว่างานหรือ?" "สำหรับข้าใช่" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "จักรพรรดิมังกรนี่จริง ๆ เลย" เฟิงเทียนหลงยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ "ออกไปเดินกัน" "ตอนนี้?" "ใช่" "ท่านไม่มีประชุมหรือ?" "เลื่อนแล้ว" "อีกแล้ว?" "ข้าเป็นจักรพรรดิ" "แล้ว?" "ข้ามีสิทธิ์เลื่อนประชุม" นางห
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 39 มังกรเหนือเปลวเพลิง
ลานหินของหุบเขามังกรยังคงมีรอยแตกจากเหตุการณ์ก่อนหน้า เหล่ามังกรกำลังช่วยกันซ่อมแซมพื้นที่ ขณะที่ผู้นำทั้งสองเผ่ายืนมองสถานการณ์ด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไป๋อวี้เหยาเดินอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง "ดูเหมือนทุกคนจะสงบลงแล้ว" "ชั่วคราว" เขาตอบ "ความขัดแย้งที่สะสมมานานไม่หายไปในวันเดียว" "แต่วันนี้อย่างน้อยก็ไม่มีใครต่อสู้กัน" "เพราะพวกเขากลัวข้า" นางหันมองเขา "แล้วท่านไม่อยากให้พวกเขาเชื่อใจกันหรือ?" "อยาก" เฟิงเทียนหลงมองไปยังมังกรสองเผ่า "แต่ความเชื่อใจต้องเกิดจากพวกเขาเอง" ไป๋อวี้เหยาพยักหน้า ทันใดนั้นมังกรหนุ่มเกล็ดแดงคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาคือคนที่เคยเปิดฉากต่อสู้ในวันก่อน ชายหนุ่มคุกเข่าลง "ฝ่าบาท" เฟิงเทียนหลงหยุด "มีอะไร?" "ข้าต้องการขอทดสอบฝีมือกับเผ่าเกล็ดเงิน" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "ยังจะสู้กันอีกหรือ?" มังกรหนุ่มรีบส่ายหน้า "ไม่ใช่การต่อสู้เพื่อเอาชนะ" เขามองไปยังอีกฝ่าย "ข้าต้องการประลองอย่างเป็นทางการ" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินนิ่งไป "ประลอง?" "ใช่" ชายหนุ่มพูด "เพื่อพิสูจน์ว่าพวกเราไม่ได้จำเป็นต้องเกลียดกัน" ไป๋อวี้เหยามองเขาอย่างแปลกใจ เฟิงเทียนหลงเองก็ไม่ได้พูด
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 38 คำตัดสินเหนือสองเผ่า
ลานประชุมของหุบเขามังกรถูกเปิดใช้งานอีกครั้ง ผู้นำของสองเผ่านั่งอยู่คนละฝั่งของโต๊ะหิน เผ่าเกล็ดแดงขึ้นชื่อเรื่องพลังเพลิง เผ่าเกล็ดเงินมีพลังน้ำแข็ง ทั้งสองเผ่าเคยร่วมมือกันปกป้องชายแดนมาหลายครั้ง แต่ความขัดแย้งเรื่องเขตแดนสะสมมานานจนกลายเป็นความไม่ไว้วางใจ เฟิงเทียนหลงนั่งอยู่ตรงกลาง ไป๋อวี้เหยานั่งอยู่ข้างเขา ไม่มีใครกล้าพูดอะไรในช่วงแรก จนกระทั่งผู้นำเผ่าเกล็ดแดงเป็นฝ่ายเปิดปาก "ฝ่าบาท พวกเราไม่ได้ต้องการทำสงคราม" ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินมองอีกฝ่าย "แต่พวกเจ้ารุกล้ำเขตของเรา" "เขตนั้นเป็นของพวกเรามาก่อน" เสียงเริ่มดังขึ้น เฟิงเทียนหลงเคาะนิ้วลงบนโต๊ะหนึ่งครั้ง กึก ทุกคนเงียบ "ข้าจะฟังทีละคน" ผู้นำทั้งสองฝ่ายก้มศีรษะ เฟิงเทียนหลงหันไปหาเผ่าเกล็ดแดง "พูด" อีกฝ่ายจึงอธิบายว่าพื้นที่ริมแม่น้ำเคยเป็นแหล่งแร่พลังของพวกเขา แต่ช่วงหลายปีที่ผ่านมาเผ่าเกล็ดเงินขยายพื้นที่เข้ามา เมื่อได้ยินเช่นนั้น ผู้นำเผ่าเกล็ดเงินก็รีบโต้แย้ง "พวกเราไม่ได้ยึดพื้นที่" "แต่พวกเจ้าตั้งเสาหินของเผ่าไว้!" "เพราะแม่น้ำเปลี่ยนทาง!" เสียงเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง เฟิงเทียนหลงยังคงนิ่ง ไป๋อวี้เหยา
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 37 ศึกกลางเวหามังกร
ลานฝึกของหุบเขามังกรถูกปิดลงชั่วคราว เศษหินจากการต่อสู้ยังคงกระจายอยู่ทั่วพื้น ผู้คนของทั้งสองเผ่าต่างช่วยกันเก็บกวาด ไม่มีใครกล้าพูดถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากนัก ไป๋อวี้เหยาเดินเคียงข้างเฟิงเทียนหลงกลับเข้าสู่เขตพักของราชสำนัก รอยถลอกเล็ก ๆ บนแขนของนางถูกพันด้วยผ้าสีขาวเรียบร้อยแล้ว แต่คนที่เดินอยู่ข้างกันยังคงมองมันเป็นระยะ นางถอนหายใจ "ท่านมองแผลข้ามาสิบรอบแล้ว" "สิบเอ็ด" "นับด้วยหรือ?" "แน่นอน" "มันไม่ได้เจ็บแล้ว" "ข้ารู้" "ถ้ารู้แล้วจะมองทำไม?" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป "เพื่อให้แน่ใจ" ไป๋อวี้เหยาส่ายหน้า "ท่านนี่..." ยังไม่ทันพูดจบ เสียงมังกรคำรามก็ดังขึ้นจากท้องฟ้า ทั้งคู่เงยหน้าพร้อมกัน มังกรเกล็ดแดงสามตัวกำลังบินไล่ตามมังกรเกล็ดเงินอีกสองตัว เปลวไฟสีแดงพุ่งผ่านอากาศ น้ำแข็งสีฟ้าตอบโต้ทันที "พวกเขายังไม่หยุดอีกหรือ?" ไป๋อวี้เหยาถาม เฟิงเทียนหลงถอนหายใจ "ดูเหมือนจะไม่" เขาหันไปหาองครักษ์ "พานางกลับตำหนัก" "ไม่" ไป๋อวี้เหยาขัดขึ้น เฟิงเทียนหลงหันมามอง "อวี้เหยา" "ข้าไม่เข้าไปในสนามรบ" นางชี้ขึ้นฟ้า "แต่ข้าอยากเห็นว่าท่านจะจัดการอย่างไร" เขานิ่งไปเล็กน
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 36 ศึกสองเผ่ามังกร
ลานหินกลางหุบเขามังกรเต็มไปด้วยความตึงเครียด มังกรสองกลุ่มยืนประจันหน้ากันคนละฝั่ง ฝั่งหนึ่งมีเกล็ดสีแดงเข้ม อีกฝั่งมีเกล็ดสีเงินอมฟ้า ไม่มีใครยอมถอย ไป๋อวี้เหยาที่กำลังเดินกลับจากริมแม่น้ำกับเฟิงเทียนหลงหยุดลงเมื่อเห็นความผิดปกติ "เกิดอะไรขึ้น?" เฟิงเทียนหลงมองไปยังลานหิน สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปทันที "พวกเขากำลังจะสู้กัน" "ทำไม?" "ความขัดแย้งระหว่างสองสายเลือด" เขาตอบสั้น ๆ ก่อนหันไปหาองครักษ์ "พานางออกไปจากตรงนี้" ไป๋อวี้เหยาขมวดคิ้ว "แล้วท่านล่ะ?" "ข้าจะจัดการเอง" "อีกแล้วหรือ?" เขามองนาง "อวี้เหยา ที่นี่อันตราย" "ข้ารู้" นางมองมังกรสองกลุ่ม "แต่ถ้าท่านเข้าไป ข้าก็อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น" เฟิงเทียนหลงนิ่งไป เขาไม่อยากให้นางเข้าใกล้การต่อสู้ แต่ก็รู้ดีว่านางไม่ใช่คนที่จะยอมกลับไปนั่งรอโดยไม่ถามอะไร "อยู่ข้างข้า" เขาพูดในที่สุด "ห้ามวิ่งเข้าไป" "ตกลง" "หากข้าบอกให้ถอย เจ้าต้องถอยทันที" "ได้" เขาจับมือนาง "และอย่าปล่อยมือข้า" ไป๋อวี้เหยามองมือที่ถูกจับไว้ "ท่านกลัวข้าหายหรือ?" "มาก" คำตอบตรง ๆ ทำให้นางพูดไม่ออก ทั้งคู่เดินเข้าไปใกล้ลานหิน เสียงโต้เถี
ทายาทจักรพรรดิมังกร บทที่ 35 หุบเขามังกรใต้บัลลังก์
ประตูหินขนาดมหึมาเปิดออกช้า ๆ ไป๋อวี้เหยายืนอยู่ข้างเฟิงเทียนหลง มองเส้นทางเบื้องหน้าด้วยความสนใจ หุบเขาที่อยู่ตรงหน้าต่างจากพื้นที่อื่นในแดนมังกรอย่างชัดเจน ภูเขาสูงเรียงตัวล้อมรอบผืนดินกว้างใหญ่ หน้าผาสีดำมีเส้นแร่สีทองแทรกอยู่เป็นแนวยาว น้ำตกจากยอดเขาไหลลงสู่แม่น้ำสีเงินที่ทอดผ่านกลางหุบเขา บนท้องฟ้ามีมังกรจำนวนมากบินอยู่ บางตนบินเป็นกลุ่ม บางตนฝึกเปลี่ยนร่าง บางตนต่อสู้กันกลางอากาศ และบางตนนอนขดตัวอยู่บนหน้าผารับแสงอาทิตย์ ไป๋อวี้เหยามองทุกอย่างอย่างตื่นตาตื่นใจ "ที่นี่คือหุบเขามังกร?" "ใช่" เฟิงเทียนหลงเดินเคียงข้างนาง "ที่นี่เป็นสถานที่ที่มังกรสายเลือดโบราณใช้ฝึกฝนและเติบโต" "แล้วท่านเคยมาที่นี่บ่อยไหม?" "ตอนเด็ก" นางหันมองเขา "ตอนเด็กท่านเป็นอย่างไร?" เขานิ่งไปครู่หนึ่ง "ซน" ไป๋อวี้เหยาหัวเราะ "ข้าเดาไว้แล้ว" "เจ้ารู้ได้อย่างไร?" "ดูจากตอนนี้ก็รู้" เฟิงเทียนหลงเลิกคิ้ว "ตอนนี้ข้าซนตรงไหน?" "ชอบตามข้า" "นั่นไม่เรียกว่าซน" "ชอบหวงข้า" "นั่นก็ไม่ใช่" "ชอบหาเรื่องมานั่งข้าง ๆ" เขาเงียบ ไป๋อวี้เหยายิ้มกว้าง "เห็นไหม?" "ข้าแค่ชอบอยู่ใกล้เจ้า" คำตอ
You May Also Like
Snow white กับไททันทั้ง 7
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko2.8K viewsเยว่หัว แม่ครัวจิ๋วแสบสะท้านภพ
สุขนิรันดร์2.8K viewsทะลุมิติไปเป็นแม่ม่ายท้ายหมู่บ้านผู้มั่งคั่ง
กัญจารีย์3.9K viewsนักสืบจากต่างแดน
ตะวันสีเพลิง2.7K viewsฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน2.2K viewsผมเข้าใจผิดคิดว่าลูกมังกรเป็นลูกไก่ปีกหัก
ก้นสมุ(ด)ทร197 viewsข้าอุตส่าห์ปูทางให้นางเอก ไยพระเอกถึงเดินเลี้ยวมาหาข้าเล่า!
ซูเล่อเหยียน6.8K viewsพระชายาสารพัดพิษ
Myเหมยลี่2.0K views
