กะลาสีเถื่อน | ตอนที่ 7 : ความจริงที่ถูกซ่อนไว้ (2/2)

ในเมื่อถูกชักชวนขนาดนี้ก็คงปฏิเสธไม่ได้ จอมขวัญพยักหน้าเบาๆให้กับพายุ เธอเหลือบมองทางทัพเพลิงที่นั่งทำหน้าเซ็ง เขาถอนหายใจแล้วหยิบไวน์ขึ้นมาดื่มแก้เครียด

ครั้นจอมขวัญได้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ระหว่างกลางทั้งสองคน ทางด้านซ้ายก็มีทัพเพลิงนั่งอยู่ ส่วนด้านขวาก็เป็นพายุที่เอาแต่จ้องมองเธอเหมือนกับคนโรคจิต บรรยากาศในตอนนี้ทำเอาเธอไม่กล้าแม้แต่จะเคี้ยวอาหารในปาก

“ฮึ่ม.. ผมได้ยินเรื่องของคุณจอมขวัญจากปากของไอ้ทัพเพลิงมาเยอะเลยนะครับ คุณนี่เป็นผู้หญิงที่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ ใจเด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง แล้วก็.. สวยมากเลย”

“เอ่อ ขอบคุณนะคะ”

หญิงสาวที่พยายามผ่อนคลายตัวเองก็เปรยยิ้มตอบรับ เธอเอื้อมมือไปตักสลัดเข้าปากอย่างกล้าๆกลัวๆ

“หึๆ นั่งตัวแข็งทื่อเชียว ไม่ต้องกลัวผมหรอกนะครับคุณจอมขวัญ ถึงผมจะเป็นเจ้าของค่ายนักฆ่าเนี่ย แต่ผมก็ไม่โหดร้ายขนาดนั้นนะ ผมเป็นคนดี..”

“ถุ๊ย..!!!”

ทันใดนั้นเองเสียงค้านบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากทัพเพลิง กัปตันเรือที่รู้สึกหมั่นไส้พี่ชายจอมปากดี เขาก็แกล้งถุยน้ำลายลงบนถังขยะข้างล่าง นั่นจึงทำให้จอมขวัญหันขวับไปมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจ

นี่เขาอารมณ์เสียมาจากไหนเนี่ย..

“หึ.. ไอ้เวรนี่มันยังเถื่อนเหมือนเดิมเลย ฮะฮ่าๆๆ ตอนนี้คุณจอมขวัญอาจจะยังไม่ชินนะครับ แต่อยู่กับมันไปเดี๋ยวก็ชินเองแหละ ไอ้ทัพเพลิงมันนิสัยแบบนี้ตั้งแต่เป็นกะลาสีเรือให้แก๊งมาเฟียแล้ว จนมันได้เลื่อนขั้นมาเป็นกัปตัน มันก็ยังเหมือนเดิม”

“มึงหุบปากแล้วแดกอาหารไปไอ้พายุ..” หนุ่มหล่อเลื่อนสายตาอำมหิตมาทางพี่ชาย

“แล้วนี่.. คุณจอมขวัญยังไม่มีแฟนใช่ไหมครับ?”

“……”

คนที่แกล้งเมินคำพูดของทัพเพลิงหันไปถามจอมขวัญ เขาเลิกคิ้วจ้องมองสาวสวยเพื่อรอฟังคำตอบ และนั่นก็ยิ่งทำให้กัปตันเรือเริ่มกัดฟันกรอดอย่างเหลืออด

“ต..ตอนนี้ไม่มีค่ะ”

“ทำไมล่ะครับ เป็นเพราะคุณเข็ดหลาบกับความรักแล้วหรือเปล่า ไอ้แฟนเก่าเหี้ยๆของคุณมันทำให้คุณรู้สึกแบบนั้นใช่ไหม บอกผมได้เลยนะ”

“เอ่อ คงงั้นค่ะคุณพายุ ตอนนี้ฉันก็แค่ยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น”

“งั้นคุณจอมขวัญย้ายมาอยู่กับผมที่นี่ไหม? คุณจะได้กลายเป็นนายหญิงของที่นี่เลย ไม่ต้องลำบากล่องเรือไปกับน้องชายผมด้วย หึ.. อยู่บนเรือมันคงไม่สบายเท่ากับอยู่ที่นี่หรอกครับ..”

กึก

จบประโยคนั้นเองคนที่เคยแน่นิ่งก็เริ่มเดือดดาล ทัพเพลิงเลื่อนแววตาดุดันมองไปทางไอ้พี่ชายกวนประสาท ซึ่งทางคนพูดก็ยักไหล่เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเสียหาย ทั้งๆที่ตอนนี้สีหน้าของจอมขวัญซีดเซียวอย่างเห็นได้ชัด

“ขออนุญาตรินน้ำให้นะคะคุณทัพเพลิง..”

จังหวะนั้นเองที่โสเภณีประจำค่ายอัศวินครามได้เดินเข้ามาทำหน้าที่ตัวเอง ขณะความเงียบงันและความกดดันจู่โจมกลางโต๊ะอาหาร ทัพเพลิงที่รู้สึกหัวร้อนกับอารมณ์บางอย่างในใจ เขาก็เอื้อมมือไปคว้าแขนหญิงสาวแปลกหน้าเข้ามาหาตัว

พึ่บ!!!

“ว..ว๊ายยยย!!!”

“งั้นวันนี้กูก็ใช้บริการผู้หญิงค่ายมึงได้สิ เพราะมึงจะเอานางบำเรอของกูไม่ใช่เหรอไอ้พายุ?”

ทัพเพลิงแสยะยิ้มจ้องมองพี่ชายที่มันขมวดคิ้วยุ่ง ก่อนจะหันมองไปทางจอมขวัญแวบหนึ่ง ซึ่งตอนนี้เธอเริ่มกัดฟันแน่นเมื่อเห็นภาพอันบาดตาบาดใจ

“ก็เอาสิวะ เต็มที่เลย มึงจะเอากี่คนก็ไปเลือกเอา”

“……”

“งั้นกูจะเอาคนนี้ หึ.. ตรงสเปคกูดี”

เขาว่าพลางก็ใช้ปลายนิ้วลูบไล้ผมยาวสลวยของโสเภณี เธอเองก็ไม่ได้ขัดขืนสัมผัสจากทัพเพลิงเลยสักนิด สองมือเรียวเลื่อนขึ้นไปโอบต้นคอของเขาด้วยรอยยิ้มบาง ดวงตากลมโตอันมีเสน่ห์แฝงไปด้วยความดีใจสุดขีด

เพราะผู้หญิงทั้งค่ายอัศวินครามใฝ่ฝันว่าอยากจะได้นอนกับทัพเพลิง พวกหล่อนอยากล่องเรือไปกับเขาตั้งแต่ไหนแต่ไร นี่คงจะเป็นข่าวดีสำหรับกะหรี่ของค่ายนี้..

ซุบซิบๆ

“เอ่อ ท่านครับ.. ผมว่าบรรยากาศในตอนนี้มันตึงเครียดแปลกๆนะครับท่าน ท่านจะทำให้คุณจอมขวัญกับคุณทัพเพลิงทะเลาะกันเปล่าๆนะครับ”

ลูกน้องคนสนิทรีบเดินตรงเข้ามากระซิบเตือนเจ้านาย ซึ่งคนที่ยังคงสนุกกับการปั่นหัวน้องชายก็กระตุกยิ้ม พายุยื่นหน้าเข้าไปใกล้กับลูกน้องก่อนจะส่งซิกผ่านคำพูด

“เถอะหน่า.. กูรู้ว่าไอ้ทัพเพลิงมันแค่แกล้งเล่น มึงเห็นไหมว่ามันหึงจอมขวัญจะตาย นี่ขนาดกูพูดแทะโลมไปแค่นิดเดียวนะเนี่ย มันยังของขึ้นขนาดนี้เลย”

“ท..ท่านไม่กลัวคุณทัพเพลิงโกรธเหรอครับ”

“ดูไปก่อน กูจะจัดการคนปากแข็งซะหน่อย ชู่ววว..”

พายุยกมือปรามเมื่อเห็นบรรยากาศบนโต๊ะอาหารเริ่มเปลี่ยนไป ทางทัพเพลิงกำลังพูดคุยเสียงอ่อนหวานกับสาวสวยบนตัก โดยมีจอมขวัญที่นั่งมองอยู่ด้วยความเจ็บปวด

ทั้งๆที่เธอบอกเองว่าไม่ได้คิดอะไรกับเขา แต่ท่าทางของเธอแสดงออกถึงความหึงหวงจนพายุมองออก

“งั้นวันนี้ให้หวานดูแลคุณทัพเพลิงนะคะ หวานสัญญาเลยค่ะว่าหวานจะทำให้ดีที่สุด.. คุณทัพเพลิงอยากได้แบบไหน บอกหวานมาได้เลยค่ะ คิกๆ”

“หึ.. จริงเหรอ ฉันขอเธอได้ทุกอย่างเลยเหรอ?”

กัปตันจอมเจ้าเล่ห์เลิกคิ้วถามโสเภณีบนตัก เขาเลื่อนสายตามองมาทางจอมขวัญที่นั่งอยู่ไม่ไกล ก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายให้เธอราวกับไม่ได้สนใจอะไร ทั้งๆที่เขาก็เห็นอยู่ว่าจอมขวัญกำลังกัดริมฝีปากตัวเองแน่น

“ค่ะคุณทัพเพลิง หวานทำได้ทุกอย่างเลยค่ะ”

“ดีจังเลย.. ฉันชอบผู้หญิงแบบเธอนะ”

“จริงเหรอคะ”

“จริงสิ ฉันอยากให้เธอมาเป็นผู้หญิงของฉัน”

“……”

“ขอแค่เธอไม่ทรยศฉัน ไม่ทำร้ายฉันก็พอ หึ.. ฉันจะยกทุกอย่างบนเรือให้เธอ รวมถึงตำแหน่งเมียของฉันด้วยเลย ดีไหม?”

พูดพลางใบหน้าอันหล่อเหลาก็โน้มเข้าไปใกล้กับหญิงสาวมากขึ้นเรื่อยๆ เขาทำทุกอย่างต่อหน้าจอมขวัญโดยไม่สนใจอะไร ทั้งที่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลามาพลอดรักกันด้วยซ้ำ

พึ่บ!!!

“ฉันขอตัวไปรอบนเรือก่อนนะคะ”

ทันใดนั้นเองคนที่ทนเห็นภาพนี้ไม่ไหวอีกต่อไปก็รีบลุกขึ้น จอมขวัญหันไปบอกกับพายุด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เสร็จแล้วเธอก็รีบวิ่งออกมาโดยไม่หันกลับไปมองทัพเพลิงอีกเลย

ตึกๆๆๆ

แต่เสี้ยววินาทีนั้นเองที่กัปตันเรือได้ลุกขึ้นเหมือนกัน เขาผลักร่างของโสเภณีออกจากตัว ฝีเท้าหนักๆเร่งตามจอมขวัญไปท่ามกลางสายตาของทุกคน ซึ่งทางพายุเองก็กระตุกยิ้มออกมาเพราะแผนที่วางไว้สำเร็จแล้ว

เขาทำให้ทัพเพลิงกับจอมขวัญหึงกันได้ การกระทำแสดงออกอย่างชัดเจนโดยไม่ต้องเสียเวลาถามด้วยซ้ำ

“เธอจะไปไหนจอมขวัญ!!”

“อึ่ก!! ปล่อยฉันนะคะคุณทัพเพลิง!!! ฉันบอกให้ปล่อย!!!”

หญิงสาวที่พยายามจะสะบัดข้อมือออกร้องเสียงดังลั่น แต่อีกฝ่ายก็บีบแขนของเธอให้แน่นยิ่งกว่าเดิม ด้วยแรงที่มีมหาศาลจึงทำให้จอมขวัญไม่อาจจะต้านทานได้

“ฮึก.. นี่คุณจะพาฉันไปไหนคะ!! ปล่อย!!!”

“มานี่!”

“คุณทัพเพลิง!!!”

เสียงร้องของจอมขวัญค่อยๆเลือนหายไปในห้องน้ำชั้นล่างสุดของค่ายนักฆ่า เขาถูกมือหนาดึงรั้งให้เดินตามเข้าไปข้างในด้วยความโมโห ไม่ว่าจะร้องปรามแค่ไหนอีกฝ่ายก็ไม่มีท่าทีจะใจเย็นลงเลย

“พวกมึงออกไปให้หมด!!!!”

“อ..เอ่อ..”

“รีบออกไปเร็วมึง! นี่คุณทัพเพลิง..”

บรรดานักฆ่าที่กำลังล้างเนื้อล้างตัวอยู่ในห้องอาบน้ำรีบกระซิบบอกกัน ทุกคนต่างรู้ดีว่าทัพเพลิงเป็นใคร เพราะเขาอยู่ที่นี่มานาน และสนิทกับพายุมากที่สุด

จนกระทั่งเหล่านักฆ่าเกือบสิบคนได้เดินออกไปจนพ้นสายตา ร่างบางที่อยู่ในพันธนาการก็ถูกกระชากให้ไปนั่งบนขอบอ่างล้างหน้า ทัพเพลิงรีบล็อกตัวเธอไว้ด้วยแขนล่ำทั้งสองข้าง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดใจจ้องมองเธอไม่ละสายตา

“นี่คุณจะทำอะไรคะ ป..ปล่อยฉันนะ..”

จอมขวัญใช้สองมือดันแผงอกแกร่งให้ออกห่าง แต่ยิ่งดันเขามากเท่าไหร่ แรงต้านก็ขยับเข้ามาใกล้กับเธอมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

เธอไม่เข้าใจเขาเลย.. ทุกสิ่งที่เขาทำมันเหมือนเป็นการเอาแต่ใจตัวเอง เมื่อกี๊ก็ยังคลอเคลียกับผู้หญิงอีกคน แต่ตอนนี้กลับลากเธอเข้ามาอยู่ในห้องน้ำสองต่อสอง

“คุณทัพเพลิง..”

“เธอเป็นของฉัน”

“ฮะฮึก…”

“ฉันไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามกับเธอเข้าใจไหม ไม่ว่าจะเป็นไอ้พายุ หรือใครก็ตาม ถ้าเธอไม่ยอมเอ่ยปากปฏิเสธพวกมัน งั้นเดี๋ยวฉันจะสอนเองว่าควรที่จะต้องทำยังไง”