LOGIN“ท..ท่านครับ คือว่าคุณทัพเพลิงไล่พวกเราออกมาข้างนอกกันหมดเลยครับ คุณทัพเพลิงพาผู้หญิงผมสีส้มๆเข้าไปข้างในห้องน้ำ ดูเหมือนว่าจะทะเลาะกันหนักมากด้วย”
“ใช่ครับท่าน ถ้าปล่อยไว้ผู้หญิงคนนั้นตายได้เลยนะครับ!”
แก๊งนักฆ่าที่ยืนหน้าเหวออยู่กลางห้องโถงรายงานกับเจ้านาย แต่พอพายุได้ยินคำอธิบายนั้นก็ถึงกับหัวเราะออกมาดังลั่นห้อง เขาตบโต๊ะอาหารแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเด่นชัยที่ถูกเรียกเข้าพบ
“มันต้องหึงอย่างนี้สิวะไอ้น้องชาย.. ฮ่าๆๆ!! ปล่อยให้สองคนนั้นเคลียร์ใจกันอยู่ในนั้นแหละ มึงอย่าให้ใครเข้าไปรบกวนนะ ระวังจะเข้าไปเห็นฉากเด็ด”
“เอ่อ คุณพายุครับ..”
แต่ลูกน้องคนสนิทของทัพเพลิงก็เอ่ยเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทีของเด่นชัยดูไม่ค่อยสบายใจเอาเสียเลย
“ถ้ากัปตันหึงคุณจอมขวัญ ส่วนคุณจอมขวัญก็หึงกัปตัน แบบนี้มันก็หมายความว่า.. สองคนนั้นเขา..”
“มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเจ้านายมึงมันปากแข็ง”
“……”
“ไอ้เหี้ยนี่เวลามันรักใคร มันไม่พูดหรอก ต้องสังเกตการกระทำของมันดีๆ เหมือนที่กูกำลังพิสูจน์อยู่นี่ไง!”
ภายในห้องน้ำชั้นล่าง
(ค่ายนักฆ่าอัศวินคราม)
“ค..แค่กๆๆ อะอ๊าาาา!! ไม่ได้นะคะคุณทัพเพลิง..”
ปลายนิ้วหนาทั้งสองถูกแหย่เข้าไปในโพรงปากของเธอ ในขณะที่เสียงหวานเล็ดลอดออกมา จอมขวัญสะดุ้งสุดตัวเมื่อลิ้นร้อนได้สัมผัสบนยอดปทุมถัน มันได้โลมเลียไปมาพร้อมทั้งบีบเคล้นจนเธอสั่นสะท้าน
ทัพเพลิงไม่พูดอะไรออกมาทั้งนั้น เขาเอาแต่จ้องมองเธอด้วยแววตาแข็งกร้าว เหมือนกับว่ามีเรื่องราวมากมายทับถมอยู่ในใจ เขาอยากระบายมันออกมาให้หมด
“อย่านะคะคุณทัพเพลิง!! แฮ่กๆๆ เดี๋ยวมีคนมาเห็น”
“ไม่มีหรอก เชื่อฉันสิ..”
“ตรงนี้มันโจ่งแจ้งเกินไปนะคะ ย..หยุดก่อน!!”
หญิงสาวพยายามจะดันร่างตัวเองลงจากอ่างล้างมือ แต่ก็ถูกมือหนาของทัพเพลิงล็อกแขนทั้งสองข้างเอาไว้ เขาโถมตัวลงไปข้างล่างเพื่อจัดการทำบางอย่าง
ในตอนนี้ถ้ามีใครเดินเข้ามาในห้องน้ำก็คงจะเห็นทุกอย่าง ฉากเร่าร้อนในหนังอีโรติก สภาพของชายหญิงที่กำลังเปลือยกายแนบชิดกันหน้ากระจก
“แบบนี้เธอก็น่าจะชอบไม่ใช่เหรอ ฮื้ม.. ถ้าไม่ชอบแล้วทำไมถึงแฉะขนาดนี้”
“อ๊าาาา คุณทัพเพลิง..”
“ชู่ววว.. เบาๆหน่อยสิ อยากให้พวกมันได้ยินกันเหรอ”
“อุ๊บ!!”
ร่างบางที่รีบยกมือขึ้นมาปิดปากส่ายหน้าไปมาในทันที เธอหายใจหอบพร่าก่อนจะก้มลงมองใบหน้าหล่อที่จ่ออยู่ตรงร่องสวาท ในตอนนี้ทัพเพลิงได้กระตุกยิ้มบางอย่างชอบใจ เขาค่อยๆเอาปลายนิ้วหนาเลื่อนเข้าไปข้างในจนสุด
เฮือกกกก!!
โดยโน้มริมฝีปากเข้าไปตวัดบริเวณจุดเสียวกระสัน สิ่งนี้เองทำให้หญิงสาวที่ถ่างขาออกสะดุ้งตอบรับ เธอควบคุมทั้งร่างกายตัวเองกับเสียงครางไม่ไหวแล้ว
จอมขวัญเกลียดตัวเองที่ยอมเขาอยู่ตลอด..
ทำไมกันนะ..
“ฮะฮึก.. ค..คุณทัพเพลิง.. คุณมันใจร้าย อะอ๊าาา!!”
จอมขวัญที่ร้องไห้สลับกับครางเสียงสั่นเบี่ยงหน้าไปอีกทาง ในขณะที่เขากำลังปลุกเร้าอารมณ์ให้เธอด้วยลิ้นร้อน
“อะไรถึงทำให้เธอคิดว่าฉันใจร้ายล่ะ อื้มมม..”
แผล็บๆๆๆๆ
เขาว่าพลางก็เร่งจังหวะของลิ้นให้เร็วยิ่งขึ้น จนมันกดโดนจุดเสียวที่ทำให้จอมขวัญเผลอกัดปากตัวเองแน่น จนน้องสาวไม่รักดีเด้งตอบรับปากของเขาไปโดยอัตโนมัติ
“ฉันใจร้ายเรื่องที่ไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอเหรอ หรือว่าเรื่องอะไร ไหนลองบอกมาซิ”
“อึ่ก!! อื๊อออ..”
“ฮ้าาาา บอกฉันมาจอมขวัญ..”
เขาผละริมฝีปากออกจากร่องสวาทที่แฉะเยิ้มไปด้วยน้ำรัก ก่อนจะขยับใบหน้าเข้ามาคลอเคลียต้นคอขาว เลื่อนลงมายังเนินอกใหญ่ที่มีรอยขบกัดจนแดงเถือก
“ฮึก.. คุณบอกเองว่าจะให้ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียคุณ คุณพูดกับทุกคนในห้องคุณพายุเมื่อกี๊ แล้วทีตอนนี้คุณก็ยังจะมาทำแบบนี้กับฉันอีก คุณมันเห็นแก่ตัว..”
“นี่เธอหึงเหรอ?”
“ป..เปล่านะคะ!”
จอมขวัญรีบหลบหลีกสายตาจับพิรุธของเขาในทันที ทั้งๆที่ตอนนี้เธอรู้สึกโกรธเขา แถมยังมีอารมณ์ในเรื่องอย่างว่ามากอีกด้วย
“ถ้าไม่หึงแล้วจะหน้ามุ่ยแบบนี้หรือไง หึ.. ไม่อยากให้ฉันเอาผู้หญิงคนอื่นเป็นเมียงั้นสิ?”
เขาเลิกคิ้วขึ้นพลางแลบลิ้นออกมา จนลิ้นสีชมพูได้สัมผัสกับเนินอกใหญ่ที่แข็งชูชัน ร่างบางสะดุ้งโหยงก่อนจะครางเสียงหวานออกมาอีกครั้ง
แต่ครั้งนี้เขาก็ยังตวัดมันและก็มองหน้าเธอไปด้วย..
“ถ้าเธอไม่อยากให้ฉันเอาใครเป็นเมีย เธอก็ช่วยปฏิเสธผู้ชายคนอื่นด้วย บอกกับไอ้พายุไปเลยว่าเธอเป็นเมียฉัน”
ทัพเพลิงกัดฟันแล้วเลิกคิ้วขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์
“อะอ๊าาาาา!!!”
“บอกมันไปว่าเธอ.. จะให้ฉันเอาแค่คนเดียว..”
วินาทีนี้เองที่ท่อนลำขนาดใหญ่ได้สอดใส่เข้ามาในร่องสวาท เขาทำมันอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันให้จอมขวัญตั้งตัว สิ่งที่สอดแทรกเข้ามาปราศจากสิ่งป้องกันใดๆอีกแล้ว
ทัพเพลิงเร่งจังหวะเข้าออกให้เร็วและแรงขึ้นยิ่งกว่าเดิม ก่อนจะใช้มือหนาบีบลงบนต้นคอระหงที่แหงนขึ้นมามองเขา
“พูดออกมาสิจอมขวัญ อ๊าาา ซี๊ดดดส์.. พูดออกมา!”
“อะอื๊ออออ!!!”
เรี่ยวแรงที่เคยมีพลันหายไปในชั่วพริบตา เมื่อเขาได้กระแทกท่อนลำขนาดใหญ่เข้าออกอย่างรวดเร็ว ทัพเพลิงเน้นจุดกระสันที่ทำให้ร่างกายเธอสั่นสะท้าน
ด้วยความหึงหวง ความโกรธ ความต้องการในเรื่องเซ็กซ์ มันทำให้เขาไม่เว้นระยะห่างให้เธอได้หายใจแม้แต่น้อย
“อ๊ะๆๆๆ!! ฉ..ฉัน..”
“……”
“ฉันเป็นของคุณแค่คนเดียวค่ะ”
“……”
“ด..ได้โปรดค่ะคุณทัพเพลิง..”
ครั้นเสียงหวานได้เอ่ยออกมาทั้งน้ำตา เธอใช้สองมือโอบรัดต้นคอหนาแนบแน่น ในขณะที่เขาเอาปลายจมูกโด่งๆเข้ามาชนกับเธอ แววตาที่แฝงไปด้วยความต้องการเริ่มทำให้ใจเธอสั่นระรัวไปหมด
“อย่าเอาผู้หญิงคนไหนนอกจากฉัน.. ฮึก.. ฉันจะยอมเป็นเมียคุณแค่คนเดียวนะคะ..”
จอมขวัญเอ่ยเสียงสั่นเครือเพื่ออ้อนวอนเขา แววตาอ่อนไหวคู่นั้นทำให้รอยยิ้มร้ายปรากฏบนใบหน้าหล่อ เพียงไม่นานเรียวปากก็ยกยิ้มขึ้นมาอย่างพึงพอใจ
“หึ.. ถ่างขาให้กว้างกว่านี้ เดี๋ยวฉันจะให้รางวัล”
พรืบ!
จู่ๆกัปตันจอมเจ้าเล่ห์ก็ดึงแกนกายออกจากร่องรัก เขาทิ้งตัวลงบนพื้นและจับขาเธอแยกออกจากกัน แววตาโกรธเคืองก่อนหน้านี้ไม่มีอีกแล้ว
“เอาเท้าลงมาสัมผัสกับไอ้นี่ของฉันสิ.. อ๊าาา..”
ทัพเพลิงแอ่นแกนกายขึ้นมาให้ตรงกับปลายนิ้วเท้าน้อยๆของเธอ จนกระทั่งมันได้แตะลงบนส่วนหัวที่นองน้ำรัก เสียงครางทุ้มต่ำก็ดังออกมาอย่างพอใจ
“ม..มันนิ่มจังค่ะ ลื่นมากด้วย”
“อื้มมม.. ถูไปแบบนั้นคนเก่ง ดีมาก..”
พอพูดจบทัพเพลิงก็จัดการโน้มริมฝีปากเข้าไปเลียร่องสวาทอีกครั้ง ซึ่งครั้งนี้มือข้างหนึ่งได้จัดการแหย่ปลายนิ้วเข้าไปด้านในด้วย จอมขวัญที่พยายามกลั้นเสียงครางก็ถูไถฝ่าเท้าลงบนน้องชายของเขา
ก่อนร่างล่ำจะเร่งจังหวะของลิ้นตัวเองให้เร็วขึ้นกว่าเดิม แน่นอนว่าหญิงสาวที่ตกอยู่ในพันธนาการ เธอก็เกร็งกระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ ร่องสวาทที่มีน้ำไหลนองพุ่งออกมาเต็มบริเวณไหล่หนา มันเปรอะเปื้อนเสื้อผ้าของเขาเต็มไปหมด
“ค..คุณทัพเพลิง.. ฉันไม่ไหวแล้วค่ะ”
“หึ.. นี่แค่เริ่มต้นเอง จะรีบเสร็จไปไหน”
“ฉันกลัวจะมีใครเข้ามาเห็น แฮ่กๆๆ”
จอมขวัญเอ่ยด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ เธอจ้องมองใบหน้าของทัพเพลิงที่คลอเคลียบริเวณเนินอกใหญ่ เขาบีบเคล้นมันไปมาอย่างมันเขี้ยว รวมไปถึงลิ้นร้อนที่กำลังตวัดบนยอดบัวสีหวาน
“งั้นเราก็กลับไปทำกันต่อบนเรือสิ เธอจะร้องดังแค่ไหนก็ได้เลย ดีไหม?”
ตึก.. ตึก..ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในเสื้อคลุมที่ปลดกระดุมออกทุกเม็ด เขาได้อุ้มร่างบางของสาวสวยออกมาจากห้องน้ำด้วยมือข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ถือรองเท้าส้นสูงให้เธอไปด้วยใบหน้าแดงก่ำเอาแต่หลับตาปี๋อยู่ในอ้อมอกแกร่ง จอมขวัญไม่กล้าลืมตามองใครทั้งนั้น คงเพราะเธออายสายตาของผู้คน ทัพเพลิงกับเธอหายไปมีอะไรกันในห้องน้ำนานพอสมควร และสุดท้ายเธอก็ตอบรับข้อเสนอของเขาด้วยการ.. ไปมีอะไรกันต่อบนเรือ“กูจะกลับแล้ว ขอบคุณที่ให้เชื้อเพลิงกูเพิ่มนะไอ้พายุ”ทัพเพลิงชะลอฝีเท้าของตัวเองลง เขาจ้องมองไปยังไอ้พี่ชายจอมกวนที่มันยืนพิงเสาอยู่ตรงกลางค่าย มือข้างหนึ่งถือแก้วไวน์แล้วยกขึ้นเหนือหัว“ด้วยความยินดีครับไอ้น้องรัก หึ.. หวังว่าแผนของกูจะทำให้มึงกับคุณจอมขวัญปรับความเข้าใจกันได้นะ”คำพูดนั้นเองกลับทำให้หญิงสาวในอ้อมอกหน้าร้อนผ่าว จอมขวัญแอบเหลือบมองไปยังพายุที่ขยิบตาให้กับเธอ“มึงหยุดพูดมากแล้วหลบไปได้ละ”“หึๆๆ”“ไอ้เด่นชัย”“ค..ครับกัปตัน”“ไปเว้ย! เดี๋ยวเราต้องรีบออกเดินทางต่อ”ทัพเพลิงตะโกนเรียกลูกน้องก่อนจะทำเป็นเมินพายุที่ยืนเบ้ปากกวนๆ โดยมีนักฆ่าอีกเป็นโขยงยืนส่งกัปตันเรือออกไปยังด้านนอกค่าย ทุกสาย
“ท..ท่านครับ คือว่าคุณทัพเพลิงไล่พวกเราออกมาข้างนอกกันหมดเลยครับ คุณทัพเพลิงพาผู้หญิงผมสีส้มๆเข้าไปข้างในห้องน้ำ ดูเหมือนว่าจะทะเลาะกันหนักมากด้วย”“ใช่ครับท่าน ถ้าปล่อยไว้ผู้หญิงคนนั้นตายได้เลยนะครับ!”แก๊งนักฆ่าที่ยืนหน้าเหวออยู่กลางห้องโถงรายงานกับเจ้านาย แต่พอพายุได้ยินคำอธิบายนั้นก็ถึงกับหัวเราะออกมาดังลั่นห้อง เขาตบโต๊ะอาหารแล้วลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเด่นชัยที่ถูกเรียกเข้าพบ“มันต้องหึงอย่างนี้สิวะไอ้น้องชาย.. ฮ่าๆๆ!! ปล่อยให้สองคนนั้นเคลียร์ใจกันอยู่ในนั้นแหละ มึงอย่าให้ใครเข้าไปรบกวนนะ ระวังจะเข้าไปเห็นฉากเด็ด”“เอ่อ คุณพายุครับ..”แต่ลูกน้องคนสนิทของทัพเพลิงก็เอ่ยเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทีของเด่นชัยดูไม่ค่อยสบายใจเอาเสียเลย“ถ้ากัปตันหึงคุณจอมขวัญ ส่วนคุณจอมขวัญก็หึงกัปตัน แบบนี้มันก็หมายความว่า.. สองคนนั้นเขา..”“มึงก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าเจ้านายมึงมันปากแข็ง”“……”“ไอ้เหี้ยนี่เวลามันรักใคร มันไม่พูดหรอก ต้องสังเกตการกระทำของมันดีๆ เหมือนที่กูกำลังพิสูจน์อยู่นี่ไง!”ภายในห้องน้ำชั้นล่าง(ค่ายนักฆ่าอัศวินคราม)“ค..แค่กๆๆ อะอ๊าาาา!! ไม่ได้นะคะคุณทัพเพลิง..”ปลายนิ้วหนาทั้งสองถูกแหย
ในเมื่อถูกชักชวนขนาดนี้ก็คงปฏิเสธไม่ได้ จอมขวัญพยักหน้าเบาๆให้กับพายุ เธอเหลือบมองทางทัพเพลิงที่นั่งทำหน้าเซ็ง เขาถอนหายใจแล้วหยิบไวน์ขึ้นมาดื่มแก้เครียดครั้นจอมขวัญได้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ระหว่างกลางทั้งสองคน ทางด้านซ้ายก็มีทัพเพลิงนั่งอยู่ ส่วนด้านขวาก็เป็นพายุที่เอาแต่จ้องมองเธอเหมือนกับคนโรคจิต บรรยากาศในตอนนี้ทำเอาเธอไม่กล้าแม้แต่จะเคี้ยวอาหารในปาก“ฮึ่ม.. ผมได้ยินเรื่องของคุณจอมขวัญจากปากของไอ้ทัพเพลิงมาเยอะเลยนะครับ คุณนี่เป็นผู้หญิงที่น่าเหลือเชื่อมากจริงๆ ใจเด็ดเดี่ยว เข้มแข็ง แล้วก็.. สวยมากเลย”“เอ่อ ขอบคุณนะคะ”หญิงสาวที่พยายามผ่อนคลายตัวเองก็เปรยยิ้มตอบรับ เธอเอื้อมมือไปตักสลัดเข้าปากอย่างกล้าๆกลัวๆ“หึๆ นั่งตัวแข็งทื่อเชียว ไม่ต้องกลัวผมหรอกนะครับคุณจอมขวัญ ถึงผมจะเป็นเจ้าของค่ายนักฆ่าเนี่ย แต่ผมก็ไม่โหดร้ายขนาดนั้นนะ ผมเป็นคนดี..”“ถุ๊ย..!!!”ทันใดนั้นเองเสียงค้านบางอย่างก็ดังขึ้นมาจากทัพเพลิง กัปตันเรือที่รู้สึกหมั่นไส้พี่ชายจอมปากดี เขาก็แกล้งถุยน้ำลายลงบนถังขยะข้างล่าง นั่นจึงทำให้จอมขวัญหันขวับไปมองการกระทำของเขาอย่างไม่เข้าใจนี่เขาอารมณ์เสียมาจากไหนเนี่ย..“หึ.. ไอ้
ครึ่งชั่วโมงก่อนที่เด่นชัยจะกลับมาที่เรือ..(ภายในห้องรับแขกของพายุ ค่ายอัศวินคราม)“ห๊ะ!!! ด..เดี๋ยวนะไอ้ทัพเพลิง นี่มึงล้อกูเล่นเหรอวะ? กูไม่เชื่อหรอกว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ ให้ตายเหอะ..”เจ้าของค่ายนักฆ่าอ้าปากค้างกับความจริงบางอย่างที่ได้ยิน เขาเอาแต่จ้องมองรูปถ่ายของจอมขวัญบนหน้าจอโฮโลแกรมที่อยู่ในมือ ก่อนจะหันไปมองทางทัพเพลิงที่นั่งกระดกไวน์ลงคอความจริงนี้มันคือสิ่งที่ทัพเพลิงรู้มาโดยตลอดตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอเธอ มีเพียงแค่เด่นชัยที่รู้เรื่องนี้ ตามมาด้วยพายุที่เขาไว้ใจมากที่สุด ส่วนคนอื่นบนเรือยังไม่มีใครรู้ทั้งนั้น“เป็นเพราะเรื่องนี้มึงก็เลยช่วยจอมขวัญเหรอ ที่มึงไม่ตัดสินใจฆ่าเขาเพราะเรื่องนี้ใช่ไหม?”“อืม ก็คงงั้น”“แล้วสิ่งที่มึงทำทั้งหมดเนี่ย มึงรักเขาหรือเปล่าวะ หรือว่ามึงแค่ซาบซึ้งบุญคุณที่พ่อเขาทำไว้ให้มึง”กึก!ประโยคคำถามนั้นเองกลับทำให้ทัพเพลิงหยุดชะงัก เขาเลื่อนแววตาที่มีความหมายมองไปยังรุ่นพี่ ความรู้สึกที่มันพูดออกไปได้ยากเริ่มทำให้พายุหรี่ตาลง เขามองออกว่าตอนนี้ทัพเพลิงคิดกับจอมขวัญมากกว่านางบำเรอความจริงแล้ว.. พ่อของจอมขวัญเคยช่วยชีวิตทัพเพลิงไว้เมื่อเขายังเด็ก
บนเรือ..หญิงสาวที่นอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยสะดุ้งตัวตื่นขึ้นมา หลังจากที่เธอเผลอหลับไปได้สักพักใหญ่ ดวงตาอันพร่าเลือนเปิดออกพร้อมกับมองไปโดยรอบห้อง จอมขวัญค่อยๆดันร่างตัวเองขึ้นมานั่งบนเตียงนอนจนได้รู้ว่าทัพเพลิงยังไม่กลับมาในห้องของเขาเลย..“จะเย็นแล้วเหรอเนี่ย”จอมขวัญขยี้ตาพลางจ้องมองนาฬิกาบนผนังห้อง บัดนี้มันได้แสดงตัวเลขให้เห็นถึงเวลาสี่โมงเย็น อีกไม่กี่ชั่วโมงฟ้าก็จะมืดแล้ว เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่แอ๊ดดดด..จนหญิงสาวในชุดสีขาวลายลูกไม้ตัดสินใจลุกออกจากเตียงนอน เธอดันประตูไม้บานใหญ่ออกไปอย่างช้าๆ ก่อนแสงแดดเจิดจ้าจะตกกระทบกับใบหน้าสวยหวาน ดวงตาที่เคยหรี่ลงก็ถูกบดบังด้วยเงาของชายฉกรรจ์หลายคน“คุณจอมขวัญ?”“เฮ้ยพวกมึง เธอตื่นแล้ว”บรรดาลูกเรือที่เฝ้าอยู่ตรงโซนรับแขกเอ่ยบอกกัน ทั้งนิกิ จุนโฮ ที่ละทิ้งห้องควบคุมมายังชั้นบน พวกเขาจ้องมองหญิงสาวตากลมแป๋วที่อยู่ในท่าทีหวาดระแวง ส่วนเด่นชัยก็หายเข้าไปในค่ายอัศวินครามกับเจ้านาย“เอ่อ จ..เจ้านายของพวกคุณหายไปไหนเหรอคะ แล้วที่นี่มันคือที่ไหน ทำไมฉันถึงไม่ค่อยคุ้นเลย”จอมขวัญเอ่ยถามชายฉกรรจ์หน้าตาดีที่ยืนรายล้อมเธอ
บนเรือ(ห้องนอนของทัพเพลิง)ภายในห้องที่เต็มไปด้วยความเงียบสงบจนได้ยินเสียงหายใจของใครบางคน หญิงสาวที่ถูกเปลี่ยนชุด และถูกเช็ดเนื้อเช็ดตัวโดยป้าแม่บ้านประจำเรือ เธอได้นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนอนขนาดใหญ่ที่อบอุ่นจนร่างกายสบายใบหน้าแดงฉานของสาวผมสีส้ม มีรอยถลอกบริเวณต้นขา รอยแดงตรงฝ่ามือที่ได้มาจากการพยายามปีนขอบเรือดูจากภายนอกเธอเหมือนคนที่สลบไป แต่ความจริงแล้ว.. จอมขวัญแกล้งหลับมาได้สักพักใหญ่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่แผนอันชาญฉลาดของเธอ เธอใช้ใจวัดใจกับทัพเพลิงโดยไม่กลัวว่าตัวเองจะต้องตาย หากเขาไม่เข้ามาห้าม จอมขวัญก็ยอมที่จะกระโดดลงไปเป็นอาหารของฉลามแต่เพราะเธอรู้ว่าทัพเพลิงต้องยอมใจอ่อน เธอจึงใช้จุดนี้เรียกร้องความสงสารจากเขา และเอาคืนในเรื่องที่ลูกนัทกับแหวนทำ แม้ว่ามันจะเป็นความผิดของเธอด้วยก็ตาม“ถ้าฉันไปช่วยเธอไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้นจอมขวัญ ทำไม.. เธอต้องทำขนาดนี้ด้วย ฉันไม่เข้าใจเลย”ถัดไปนั้นก็มีเจ้าของห้องนั่งกุมมือของเธอไว้ แววตาที่เต็มไปด้วยความเป็นห่วงและโกรธเคือง เขากำลังจ้องมองหญิงสาวบนเตียงอย่างไม่ละสายตาเขาพูดทุกอย่างออกมาทั้งๆที่รู้ว่าเธอไม่ได้ยิน คงมี







