로그인공유
chapter 19
게시일:
2026-10-19 18:56:43
최신 챕터
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย Chapter 21
กริมม์กดหัวคิ้วข้างหนึ่งพลางเผยอมุมปาก “คุณเพี้ยนปะเนี่ย โดนใครรุมตีหัวมาใช่ไหมครับ”“นอกจากนายก็ไม่มีใครกล้ากับฉันหรอก”“งั้นก็กลับไปเป็นเหมือนเดิมสิ ทำแบบนี้มันน่ากลัว”“นายนั่นแหละเพี้ยน” แกสตันกอดอก จ้องใบหน้าอีกฝ่ายพลันถอนหายใจ “คนเขาอุตส่าห์เปลี่ยนตัวเองดันบอกว่าน่ากลัว”ทั้งคู่จิ๊ปากพร้อมกันก่อนสะบัดหน้าไปคนละทาง โทมิซึ่งเพิ่งเข้ามาพร้อมรายงานเรื่องสำคัญลอบเหน็บซองเอกสารไว้ด้านหลัง เขายิ้มให้กับภาพตรงหน้าชั่วครู่แล้วจึงกลับออกไป“ยังไม่ได้รายงานเหรอลูกพี่” ชัยถามขณะยื่นบุหรี่พร้อมไฟแช็กให้หัวหน้า เขาอัดควันเข้าปอดพลางปล่อยออกมาพร้อมลมหายใจหนักหน่วง “มึงไม่คิดว่ามันแปลกเหรอ บทจะกลับก็กลับมาพร้อมกัน”“นั่นสิ” ทั้งคู่เกาข้างขมับพร้อมกัน “บอสคงดีใจพิลึกที่อยู่ ๆตัวเองก็ได้เป็นพ่อคน”“อะไรนะครับ?” ชัยและโทมิหันมาเบิกตากว้าง ครางเสียงแผ่วว่า ฉิบหาย…คิ้วของกริมม์ขมวดเข้าหากัน สองมือกำแน่นอย่างลืมตัว ลมหายใจเข้าออกหนักหน่วง ทว่า ไม่มีทั้งคำถามและคำตอบหลังจากนั้นเด็กหนุ่มก้าวไปข้างหน้าสามก้าวก่อนชะงัก พึมพำไม่ได้ศัพท์แล้วหมุนตัวกลับเข้าบ้านอย่างคนสติหลุดการกระทำนั้นตกอยู่ในสายตาแกสต
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย Chapter 20
ชายหนุ่มคลึงสันดั้งขณะอีกมือกำแก้วบรั่นดีแน่น อาการปวดหัวยิ่งกัดกินสองขมับเมื่อคิดทบทวนถึงปัญหาที่ประดังเข้ามาไม่ขาดสาย ตนเองสามารถแก้อันไหนได้ทันทีบ้าง“จะให้ผมเรียกคนมาดื่มเป็นเพื่อนไหมครับบอส” “ไม่เอา” ครั้งสุดท้ายที่เรียกมาแล้วกริมม์เจอเข้า เขาก็อ้วกราดเสื้อพลันสลบไปเลยนี่นา ขืนทำแบบนั้นเดี๋ยวหมอนั่นก็ล้มป่วยอีกหรอก “เขาลงมากินไรบ้างไหม”“กินผลไม้ไปนิดเดียวครับ”“อืม ยังอิ่มอยู่ล่ะมั้ง” โทมิเลิกคิ้วฉงน อ่า…แอบแดกดันเรื่องของเด็กตัวเองกับอดีตเพื่อนอยู่สินะ “ลองเปลี่ยนวิธีเข้าหาดีไหมครับ”“ว่ามา” แกสตันนั่งฟังอย่างใจเย็น และเห็นด้วยกับอีกฝ่ายแทบทุกประการ การเจอกันระหว่างพวกเขานั้น มันยากที่จะทำให้กริมม์เกิดความรู้สึกดีในเร็ววัน และยิ่งหนักหนาขึ้นไปอีกเมื่อเจ้าตัวถูกทารุณทั้งกายและจิตใจอย่างต่อเนื่อง “ขอบใจ”กระดกน้ำเมาในแก้วจนหมดก่อนหันไปคว้าขวดบรั่นดี ก้าวขึ้นชั้นสองตรงเข้าห้องนอนกริมม์ โดยมีสายตาโทมิมองตามหลังด้วยเป็นกังวล “อย่าสติแตกอีกนะครับบอส”ชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งลงกับเก้าอี้ปลายเตียง สายตาจับจ้องร่างที่หลับใหลขณะกรอกเหล้าลงคอ หัวสมองรู้สึกวิงเวียนเมื่อลุกขึ้นยืน ค่อย ๆก้าวเ
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย chapter 19
ทันทีที่ร่างถูกโยนลงบนเตียง กริมม์พลันถอดกรูดแนบแผ่นหลังกับหัวเตียง คว้าผ้าห่มมาห่อตัวไว้แนบแน่น ทว่า แกสตันกลับไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั่งลงปลายเตียง สูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ เหมือนกำลังระงับโทสะ“พูด…ความจริงมากริมม์”“พะ…พี่ฟอร์ดจ้างผมห้าพันให้ไปช่วยเขาเลือกของขวัญวันเกิดให้น้องชาย ผมกลัวคุณจะไม่ให้ไป ก็เลยกะว่าจะแอบไปแล้วรีบกลับ” เสียงแค่นเยาะจากอีกฝ่ายทำเอาขนหัวลุก “แต่พี่เขาชวนกินข้าวด้วยกันก็เลยกลับช้า ขอโทษนะครับ”แกสตันโน้มตัวเข้าหา วางมือใกล้ ๆ ข้อเท้านั้นพลางช้อนสายตาจ้องร่างที่สั่นเทา “มันเป็นลูกคนเดียว”“แต่เขาบอกแบบนี้จริง ๆนะ” นัยน์ตาเด็กหนุ่มหลุบต่ำเล็กน้อย “อาจจะเป็นเพื่อนรุ่นน้องที่สนิทกันมาก ๆก็ได้”“พูดขนาดนี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ” ถ้าเป็นคนอื่น ๆ ตนคงด่าใส่หน้าไปแล้วว่าโง่ แต่กับเด็กคนนี้ เขาแค่ยังไม่รู้ “มันโกหก นั่นแหละที่จะสื่อ”“เขาจะโกหกผมทำไม” อีกฝ่ายถอนหายใจเหมือนคำถามนี้มันแสดงถึงความเบาปัญญาของตนเองหนักหนา“อย่าไปยุ่งกับมันอีก ส่วนเรื่องเงินถ้าจะใช้อะไรก็บอก” รั้งข้อเท้ากริมม์เข้ามาเบา ๆ “ฉันไม่เคยเลี้ยงใครให้อยู่อย่างลำบาก ฉะนั้น อย่าหาเรื่องให้ตัวเองต้องลำบาก
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย Chapter 18
แกสตันผละใบหน้าออกจากสองฝ่ามือเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูห้องทำงาน โทมิก้าวเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสาร และการรายงานว่า “กริมม์ไปเรียนปกติ ไม่มีท่าทีว่าจะหนีครับบอส”“ขอบใจ” พลางพลิกหน้ากระดาษอ่านรายชื่อลูกหนี้ที่จ่ายดอกเบี้ยของเดือนนี้ นัยน์ตาพลันสะดุดกับชื่อที่คุ้นเคย “บอกแล้วไงว่าไม่ต้องเก็บเงินเขา”“เขาไม่ยอมครับ”“เด็กคนเดียวก็สู้ไม่ได้ กูจะเลี้ยงพวกมึงไว้ทำไมวะ” ดึงกระดาษแผ่นนั้นมาขยำก่อนปาทิ้ง กัดกรามแน่นจนขมับเต้นตุบ หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่มีอะไรได้ดั่งใจสักอย่าง “ไสหัวไป!” โทมิหยิบแฟ้มกลับมาเงียบเชียบ ทั้งที่ในใจอยากพูดเตือนสติเจ้านายสักนิดแต่รู้ว่านี่ไม่ใช่เวลา ‘บอสเองก็สู้กริมม์ไม่ได้ถึงเอาแต่พาลพวกผมตลอดไม่ใช่เหรอครับ’หลังจากถูกตะคอกใส่หน้าวันนั้น ทั้งคู่ก็แทบไม่ได้สบตากันเลย กริมม์ทำเหมือนแกสตันเป็นอากาศธาตุ ถามคำตอบคำ แต่กลับพูดจาหยอกล้อกับไอ้พวกลูกน้องงี่เง่าได้ อีกอย่าง…ทั้งที่อนุญาตให้ทำงานแค่ศุกร์เสาร์แท้ ๆ ก็ยังดื้อไปทำงานทุกวันจนมีสภาพเหมือนซอมบี้ทุกเช้าถ้าไม่ทำเรื่องบ้า ๆลงไป คงจะกล้าทำตัวหน้าด้านบังคับให้เขาเชื่อฟังได้เหมือนเดิมนั่นแหละ“บอสครับ” เสียงเรียกจากชัยดังก่
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย Chapter 17
ชายหนุ่มเคาะนิ้วเป็นจังหวะขณะทอดสายตามองนาฬิกาตรงมุมโต๊ะ เสียงเพลงในผับเงียบลงได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง เขาก็ฉวยเสื้อคลุมก่อนออกจากห้องส่วนตัวกวาดสายตามองหน้ากริมม์พลันย่นคิ้ว อีกฝ่ายกำลังยืนคุยกับใครบางคน คงจะเป็นลูกค้าคนเดียวกันจากตอนที่แกสตันเห็นจากชั้นบน รู้สึกคุ้นอย่างประหลาด เมื่อสืบเท้าเข้าไปใกล้ ๆ และได้ยิน ได้เห็นทุกอย่างแจ่มชัด เขาก็ยิ่งมั่นใจพลันกำหมัดแน่น “พี่จะไปส่งผมเนี่ยนะ”“ใช่สิ นั่งรอขนาดนี้แล้วอะ” ยิ้มตาหยีแต่พลันชะงักเมื่อเหลียวหน้าไปเจออดีตคนสนิท “ไง”“ไอ้ฟอร์ด…”กริมม์หันมองตาม หลุบตารวดเร็วเพราะสายตาคมนั้นทำเอาเสียวสันหลัง “ผมกลับก่อนนะครับ” “เดี๋ยว!” คว้าแขนเด็กคนนั้นก่อนพยักหน้ายืนยันคำเดิม “พี่ไปส่ง…”“ไม่ต้อง…” คำว่าเสือกตามหลังโดยไม่ออกเสียง แทรกตัวผ่ากลางดึงแขนกริมม์กลับมาพลางลากออกจากร้านโดยไม่เอ่ยอะไรแต่เด็กหนุ่มรับรู้ด้วยสัญชาตญาณ แกสตันกำลังไม่สบอารมณ์ คราวนี้ตนทำอะไรผิดอีก เมื่อนึกย้อนไปเส้นคิ้วก็ย่นยับ ‘มันไม่ใช่ความผิดกูซะหน่อย อยากด่าก็ไปด่าลูกค้าคนนั้นสิวะ’“เฮ้ยเดี๋ยวก่อน” เดินอาด ๆไปดักหน้าทั้งคู่ พลางยกยิ้มยียวน “เจ้าของร้านนี้ดูแลพนักงานดีนี่หว
ทาสรักร้ายของนายมาเฟีย Chapter 16
เสียงเคาะประตูรัวดังก่อนกริมม์ต้องทำตามคำสั่งของแกสตันจริง ๆ เด็กหนุ่มผลักอกอีกฝ่ายออกแล้วพุ่งไปเปิดประตูด้วยท่าทีกระหืดกระหอบ“ครับ?” ผู้หญิงคนนั้นที่ทะเลาะกับแกสตันเมื่อวันก่อนนี่ เธอจ้องหน้าเขม็งก่อนเอียงหน้ามองเลยไปยังผู้ชายที่ยืนซ้อนหลังกริมม์อยู่“มีอะไร”“ซินเอาผลตรวจมาให้ค่ะ” เธอยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ด้วยใบหน้ากระอักกระอ่วน “ซินจะรอคำตอบนะคะ”ขณะที่เธอหมุนตัวกำลังจะก้าวออกไป แกสตันพลันเปล่งเสียงเรียกดังลั่น กริมม์เองพลอยสะดุ้งไปด้วยแล้วค่อย ๆเอาตัวเองออกจากวงสนทนาที่ตนไม่เกี่ยวข้อง“ผลตรวจของจริงแน่นะ”“จริง ๆค่ะ สามเดือนที่ผ่านมา แกสตันลืมไปแล้วเหรอคะ” “แม่งเอ๊ย!” พลันเหลียวไปทางเด็กที่นั่งพิมม์รายงานด้วยสีหน้าผิดหวัง “กลับไปก่อน ไว้จะติดต่อไป”กริมม์ค้างปลายนิ้วบนแป้นพิมม์อยู่นาน ข้องใจกับคำพูดกำกวมของคนทั้งคู่ และการที่ชายหนุ่มจ้องกันด้วยแววตาละห้อยแบบนั้น มันหมายถึงอะไร ท้ายที่สุดแล้วแกสตันก็ออกไปจากห้องนี้โดยไม่ได้ทำอะไรอย่างที่กริมม์กังวล ซึ่งก็ดี จะได้มีเวลานอนก่อนต้องออกไปทำงานช่วงเย็น เด็กหนุ่มปิดประตูห้องพลางเหล่มองห้องเจ้าของบ้าน ดูเหมือนอีกฝ่ายจะขังตัวเองอยู่ใ
다른 추천
Unsur - เสพอรรถรส
ภูผาสีน้ำเงิน1.1K 조회수VLOGGER (แนวโคแก่กินหญ้าอ่อน)
นัก(ละ)เลง4.6K 조회수ลลิตจะปกป้องหม่าม้าเอง
ไอละมุน1.4K 조회수ขอโทษทีเลขาคนนี้ผมจอง
จินต์พิชา3.6K 조회수หลีกทางหน่อยครับ..ผมเป็นสามีหมอ
ไฮเดรนเยีย333 조회수ชีพจรซ่อนรัก
พิมพ์ใจ296 조회수ใต้บัญชารัก
M. Wanisa 559 조회수พ่อเพื่อน…ที่ผมเผลอรัก
มะลิซ้อน ซ่อนใจ548 조회수
