ANMELDENTeilen
บทที่ 5 (2/3)
Veröffentlichungsdatum:
24.10.2026 02:27:47“ข้าบอกแล้วใช่ไหม... ว่าเจ้าทำได้” สายตาคมกริบคู่นั้นทอดมองเธอด้วยประกายตาอ่อนโยนลึกซึ้งอย่างที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครได้เห็นมาก่อน
“ถ้าไม่ได้ไฟฉายที่นิ่งสนิทของคุณ... ฉันอาจจะลงมีดพลาดไปโดนเส้นเลือดใหญ่ก็ได้ค่ะ” นับฝันส่งยิ้มอ่อนหวานให้เขาอย่างจริงใจเป็นครั้งแรก
ทาริคลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันไปมองม่านกระโจมที่ยังคงมีเสียงเอะอะโวยวายของชาวบ้าน “ถึงเวลาต้องพาเด็กคนนี้ออกไปสั่งสอนความจริงให้พวกหัวโบราณได้ตาสว่างเสียที”
ร่างสูงก้าวเข้าไปช้อนอุ้มร่างเล็กของเด็กชายที่ได้รับการพันแผลลำคออย่างเรียบร้อยไว้ในอ้อมแขนแกร่ง ก่อนจะตวัดเปิดม่านกระโจมพยาบาลก้าวออกไปสู่ลานทรายกว้างท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดง
นับฝันรีบก้าวตามออกไปติดๆ เคียงข้างด้วยเลย์ลาและขวัญข้าว
ทันทีที่ทาริคปรากฏกาย ฝูงชนชาวเบดูอินหลายสิบชีวิตพร้อมอาวุธในมือต่างชะงักกึก โดยเฉพาะหัวหน้านักรบผู้เป็นบิดาของเด็กชายที่ยืนถือหอกหน้าตาถมึงทึง
“ท่านชีค! ลูกชายของข้าเป็นอย่างไรบ้าง! พวกมันฆ่าลูกข้าหรือเปล่า!” หัวหน้านักรบตะโกนถามด้วยเสียงสั่นเครือ
“ลืมตาดูให้เต็มสองตาของพวกเจ้า!” สุรเสียงของทาริคก้องกังวานดุจฟ้าร้องสะท้อนไปทั่วผืนทราย “เด็กคนนี้ยังมีลมหายใจ! หลอดลมที่ตีบตันเพราะสารพิษร้ายได้รับการผ่าตัดช่วยชีวิตไว้ด้วยสองมือของหมอนับฝัน!”
ทาริคยื่นร่างของเด็กน้อยให้ผู้เป็นพ่อได้สัมผัส เด็กชายค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองบิดาพลางส่งเสียงครางเบาๆ ผ่านท่อช่วยหายใจ
“ลูกพ่อ! เจ้ายังไม่ตาย... เจ้ายังมีชีวิตอยู่จริงๆ!”
เคร้ง!
หอกเล่มหนาหลุดร่วงจากมือหัวหน้านักรบกระแทกลงบนผืนทราย ชายร่างยักษ์ผู้ผ่านสมรภูมิรบมานับร้อยครั้งทรุดเข่าทั้งสองข้างลงแทบเท้านับฝัน ก้มศีรษะลงจรดผืนทรายพลางร่ำไห้ออกมาด้วยความสำนึกผิดอย่างลึกซึ้ง
“หมอหญิง... ได้โปรดยกโทษให้ข้าด้วย! ข้ามันโง่เขลา หลงเชื่อคำยุยงจนเกือบเอาชีวิตลูกชายตัวเองไปทิ้ง!”
“ลุกขึ้นเถอะค่ะ” นับฝันย่อตัวลงประคองแขนของเขา “คนเป็นพ่อทุกคนย่อมรักลูก สิ่งสำคัญคือตอนนี้น้องปลอดภัยแล้วค่ะ”
เสียงโห่ร้องสรรเสริญดังกึกก้องไปทั่วทั้งค่ายโอเอซิส
“ท่านหมอนับฝันจงเจริญ! เทพีแห่งการเยียวยาของเผ่าซาฮิล!”
นายแพทย์ดนัยน์ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่หน้าเต็นท์พัก ถอนหายใจยาวพลางก้มหน้าลงต่ำ เขารู้ดีแก่ใจแล้วว่าวินาทีที่ทาริคและนับฝันประสานใจกันกู้ชีวิตเด็กคนนี้... ไม่มีพื้นที่ว่างใดๆ หลงเหลือให้เขาแทรกตัวเข้าไปได้อีกเลย
ทว่าทันใดนั้นเอง... อาการเหนื่อยล้าสะสมจากการเดินทางข้ามวันและความตึงเครียดตลอดชั่วโมงผ่าตัดก็จู่โจมร่างบางอย่างรวดเร็ว
ภาพตรงหน้าของนับฝันเริ่มหมุนคว้าง แสงอาทิตย์ยามเย็นพลันมืดดับลง ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนทรงตัวไม่อยู่
วูบ...
“ว้าย! หมอนับฝัน!” ขวัญข้าวหวีดร้องสุดเสียง
หมับ!
ก่อนที่ร่างของเธอจะร่วงหล่นลงสัมผัสผืนทรายร้อนระอุ แขนแกร่งทรงพลังของทาริคก็ตวัดโอบช้อนเอวคอดและแผ่นหลังของเธอขึ้นมาแนบชิดกับแผงอกกว้างได้อย่างทันท่วงที
“เจ้า!” น้ำเสียงทุ้มที่เคยดุดัน บัดนี้สั่นไหวด้วยความตระหนกตกใจอย่างชัดเจน
“ฉัน... แค่หน้ามืดนิดหน่อยค่ะ...” นับฝันพึมพำเสียงแผ่ว ใบหน้าซีดเซียวซบลงกับซอกคออุ่นกรุ่นของเขา กลิ่นไม้กฤษณาและสัมผัสจากอกแกร่งทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาดจนไม่อยากฝืนลืมตา
“ข้าสั่งให้พักผ่อนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ทำไมถึงดื้อรั้นขนาดนี้นะ” ปากบ่นพึมพำดุว่า ทว่าวงแขนกลับช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกอย่างทะนุถนอมราวกับเธอเป็นแก้วตาดวงใจล้ำค่า
“ท่านชีคครับ ให้พวกเราช่วยพยุงหมอนับฝัน...” ยูซุฟก้าวเข้ามาเสนอตัว
“ไม่ต้อง!” ทาริคตวาดตัดบทเสียงเข้ม “เตรียมยาบำรุงและน้ำต้มสุกไปที่กระโจมของข้าเดี๋ยวนี้!”
ชีคหนุ่มก้าวขายาวๆ อุ้มร่างของแพทย์สาวเดินฝ่าสายตาของคนทั้งค่ายมุ่งหน้าตรงไปยังกระโจมพักส่วนตัวของตนเอง โดยไม่แยแสต่อขนบธรรมเนียมหรือคำครหาใดๆ ทั้งสิ้น
ภายในกระโจมบัญชาการส่วนตัว แสงไฟจากตะเกียงทองเหลืองส่องสว่างนวลตา กลิ่นกำยานหอมละมุนช่วยขับกล่อมบรรยากาศให้สงบเงียบ
ทาริควางร่างบอบบางของนับฝันลงบนฟูกปูขนนกนุ่มหนาอย่างเบามือที่สุด เขานั่งลงเคียงข้าง ถอดรองเท้าบูตหนังของเธอออก แล้วหยิบผ้าฝ้ายชุบน้ำหมาดๆ ขึ้นมาบรรจงเช็ดคราบเหงื่อไคลบนใบหน้าเนียน ลำคอระหง และฝ่ามือเรียวสวยด้วยความประณีต
Aktuellstes Kapitel
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 3 (2/2)
“เข้าใจครับท่านพ่อ!” สองแฝดขานรับพร้อมเพรียงกัน“แล้วเรื่องหูฟังแพทย์จำลองล่ะ เมื่อกี้แอบเห็นฟาริคเอาหูฟังไม้ไปตรวจหัวใจให้ท่านลุงยูซุฟด้วยใช่ไหม” ทาริคเอ่ยแซวพลางยิ้มขำ“ใช่ครับท่านพ่อ! ฟาริคตรวจชีพจรให้ท่านลุงแล้ว ท่านลุงแข็งแรงดีแต่กินเยอะไปหน่อยครับ!” ฟาริคตอบอย่างจริงจัง ทำให้ทุกคนหัวเราะครืน“ฟาริคบอกว่าโตขึ้นอยากเป็นศัลยแพทย์เหมือนแม่ ส่วนฟาริสบอกว่าจะเป็นจอมทัพคุมกองทหารเหมือนพ่อค่ะ” นับฝันเอ่ยด้วยความภาคภูมิใจ “ลุงดนัยน์เป็นคนเหลาหูฟังไม้ชิ้นนั้นให้หลานๆ เองกับมือเลยนะคะ สองคนนี้เห่อมาก พกติดตัวไปทุกที่เลยค่ะ”“ลูกๆ ของเราฉลาดและน่ารักเหมือนเจ้าไม่มีผิด” ทาริคดึงมือนับฝันขึ้นมาจูบอย่างทะนุถนอม“แล้วเมื่อเช้าไปเยี่ยมปู่การิมมา ท่านเป็นยังไงบ้างคะทาริค”“ท่านปู่แข็งแรงดีมาก อายุครบแปดสิบปีแล้ว แต่ยังขี่อูฐตรวจค่ายได้สบาย ท่านฝากบอกว่าคิดถึงคุณหมอมาก และขอบคุณที่ส่งยาสมุนไพรบำรุงไขข้อไปให้ท่านเป็นประจำ” ทาริคยิ้มอย่างมีความสุขทาริควางลูกชายทั้งสองลงให้ไปวิ่งเล่นกับลูกสาวของขวัญข้าว ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวเท้ายาวๆ ตรงเข้ามาหาหมอนับฝันที่ยืนส่งยิ้มหวานรออยู่ชายหนุ่มสบตาสีกาแฟคู่งาม
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 3 (1/2)
ตอนพิเศษ 3ห้าปีผ่านพ้นไปราวกับสายลมพัดผ่านผืนทรายอันอ่อนโยน ดินแดนโอเอซิสซาฮิลในวันนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ชุมชนเร่ร่อนกลางทะเลทรายอีกต่อไป แต่ได้แปรสภาพกลายเป็น ‘ศูนย์กลางแห่งการแพทย์และสันติภาพ’ ที่รุ่งเรืองและทันสมัยที่สุดในภูมิภาคอาคารสีขาวมุกของโรงพยาบาลซาฮิลเมดิคอลเซ็นเตอร์ขยายปีกอาคารออกไปอย่างโอ่อ่า รองรับผู้ป่วยทั้งชาวเบดูอิน ประชาชนจากเมืองใหญ่ และผู้ลี้ภัยข้ามพรมแดนนับพันคนต่อเดือน โดยมีทีมแพทย์นานาชาติที่ดนัยน์ช่วยประสานงานเดินทางมาแลกเปลี่ยนความรู้อย่างต่อเนื่อง“ฮ่าๆๆ! จับข้าไม่ได้หรอกท่านลุงยูซุฟ!”เสียงหัวเราะใสแจ๋วของเด็กชายฝาแฝดวัยห้าขวบดังกึกก้องไปทั่วสวนอินทผลัมหลังโรงพยาบาล เด็กชายทั้งสองมีใบหน้าคมคายถอดแบบผู้เป็นพ่อมาเป๊ะๆ ดวงตาสีกานพลูประกายอบเชยคมกริบแต่ซุกซน เรือนผมสีกาแฟคั่วเข้มหนานุ่มปุกปุย“โอ๊ยยย! เจ้าตัวแสบทั้งสอง! หยุดวิ่งเดี๋ยวนี้ครับ!” ยูซุฟในชุดองครักษ์เต็มยศที่ตอนนี้เริ่มมีพุงกะทิเล็กน้อย กำลังวิ่งกระหืดกระหอบไล่จับหลานชายฝาแฝดที่วิ่งซิกแซ็กหลบเข้าไปในแปลงสมุนไพรทะเลทรายอย่างทุลักทุเล “ถ้าไปเหยียบต้นว่านหางจระเข้ของน้าเลย์ลาเข้า ข้าโดนตัดเงินเดือนแน่ๆ
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 2 (2/2)
“ทาริคคะ ตั้งสติก่อนค่ะ... หายใจเข้าลึกๆ” นับฝันแม้จะเจ็บท้องแทบขาดใจ แต่ความเป็นแพทย์ทำให้เธอต้องคอยเตือนสติตัวเองและพ่อของลูก “อุ้มฉันไปขึ้นรถพยาบาลค่ะ... เราต้องไปที่โรงพยาบาลซาฮิลเมดิคอลเซ็นเตอร์เดี๋ยวนี้!”“ครับ! ข้าจะพาเจ้าไปเดี๋ยวนี้!”ทาริครีบช้อนร่างกลมกลึงของนับฝันขึ้นมาอุ้มในอ้อมแขนแกร่งอย่างนุ่มนวลและมั่นคงที่สุด ชายหนุ่มวิ่งกึ่งเดินก้าวเท้ายาวๆ ออกไปหน้าคฤหาสน์ ขบวนรถพยาบาลฉุกเฉินเปิดไซเรนนำทางเมื่อขบวนรถมาถึงหน้าตึกฉุกเฉิน ดนัยน์ เลย์ลา และทีมสูตินรีแพทย์เตรียมพร้อมรออยู่แล้ว เตียงเข็นถูกนำมารองรับนับฝันเข้าสู่ห้องคลอดทันทีทาริคกำลังจะวิ่งตามเข้าไป แต่ถูกพยาบาลกันไว้หน้าประตู “ท่านชีคกรุณารอสักครู่ค่ะ ต้องเปลี่ยนชุดปลอดเชื้อก่อนค่ะ!”ทาริคยืนกระวนกระวายใจ มือสองข้างกำแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ชายหนุ่มเดินวนไปมาหน้าห้องคลอดราวกับเสือติดจั่นดนัยน์ในชุดผ่าตัดสีเขียวเดินเข้ามาตบไหล่ทาริคเบาๆ “ท่านชีค... นับฝันเป็นผู้หญิงที่แข็งแรงและมีสติที่สุด เธอและลูกต้องปลอดภัยแน่นอน เชื่อมั่นในตัวเธอและทีมแพทย์นะครับ สวมชุดนี้แล้วเข้าไปอยู่ข้างในกับเธอเถอะ กำลังใจจากคุณสำคัญที่สุด”“ขอบใ
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 2 (1/2)
ตอนพิเศษ 2แปดเดือนผ่านพ้นไปหลังจากค่ำคืนฮันนีมูนอันแสนหวานฉ่ำ ภายในคฤหาสน์โอเอซิสซาฮิลอันร่มรื่นที่แวดล้อมไปด้วยต้นอินทผลัมและสวนกุหลาบทะเลทราย กำลังอบอวลไปด้วยบรรยากาศแห่งความตื่นเต้นและทะนุถนอมเป็นพิเศษในห้องนั่งเล่นกว้างขวางปูพรมเปอร์เซียสีน้ำเงินเข้ม หมอนับฝันกำลังนั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาบุหนังตัวใหญ่ หน้าท้องของเธอขยายโตกลมกลึงนูนเด่นอย่างเห็นได้ชัด เพราะภายในนั้นมีทารกน้อยฝาแฝดกำลังเจริญเติบโตอย่างแข็งแรงแม้จะตั้งครรภ์แก่จนก้าวเดินอุ้ยอ้าย แต่นับฝันก็ยังคงเปิดสมุดบันทึกเพื่อตรวจเช็กตารางการฉีดวัคซีนเด็กในค่ายอย่างไม่ยอมวางมือ“นับฝัน! ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าให้วางสมุดพวกนั้นลงแล้วนอนพักผ่อน!”สุรเสียงทุ้มดุแต่แฝงไปด้วยความห่วงใยจนล้นอกดังขึ้น ทาริคก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาในห้อง ชายหนุ่มผู้เคยเป็นจอมทัพที่ไร้ความกลัว บัดนี้ได้กลายร่างเป็นชีคสายเห่อเมียแบบเต็มขั้น ทาริครีบเดินเข้ามาแย่งสมุดบันทึกออกจากมือนับฝัน วางลงบนโต๊ะข้างโซฟาอย่างรวดเร็ว“โธ่~ ทาริคคะ ฉันแค่ตรวจดูรายชื่อเด็กที่จะมารับวัคซีนพรุ่งนี้เองค่ะ ไม่ได้เหนื่อยอะไรสักหน่อย” นับฝันอมยิ้ม สบตาพ่อของลูกที่กำลังทำหน้าดุใส่เธอ“ไม
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 1 (2/2)
“ฮันนีมูนค่ำคืนนี้... ข้าจะไม่ปล่อยให้คุณหมอนอนเลยนะ~” ทาริคกระซิบเสียงแหบพร่า นัยน์ตาสีกานพลูลุกโชนไปด้วยไฟเสน่หา“อื้อ... ทาริค~ คุณคลั่งรักเกินไปแล้ว... อ๊ะ...” นับฝันครางรับ มือเรียวสอดเข้าขยุ้มเรือนผมหนานุ่มของเขาทาริคขยับกายลงต่ำ ชายหนุ่มแยกเรียวขาเนียนสวยของเมียให้เปิดกว้าง ก่อนจะก้มใบหน้าคมคายลงไปแนบชิดกับจุดซ่อนเร้นที่ฉ่ำหวาน ปลายลิ้นร้อนชื้นแตะแต้มลงบนเกสรดอกไม้ ปรนเปรอจังหวะรักด้วยปลายลิ้นอันร้อนชื้นอย่างช่ำชองและเชี่ยวชาญ“กรี๊ด~ ทาริค! อ๊า... ตรงนั้น... อย่าค่ะ... มันเสียวเกินไปแล้ว!” นับฝันกรีดร้องครางหวาน ร่างระหงบิดเร่า มือเรียวจิกผ้าปูที่นอนแน่น ปลายเท้างองุ้มเกร็งทาริคไม่ยอมหยุด ชายหนุ่มทั้งดูดดึง ตวัดเลีย และบดขยี้จุดกระสันอย่างต่อเนื่อง เน้นย้ำจังหวะหนักหน่วงสลับนุ่มนวล คุมเกมอารมณ์รักให้พุ่งทะยานสู่ขีดสุด จนกระทั่งนับฝันส่งเสียงกรีดร้องหวานล้ำ ร่างกายกระตุกเกร็งปลดปล่อยน้ำหวานบริสุทธิ์ออกมาอย่างสุขสมล่วงหน้าคาเรียวลิ้นของคนรัก!ทาริคเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ ริมฝีปากของเขายังคงเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำหวานแห่งความสุข ชายหนุ่มเลื่อนกายขึ้นมาทาบทับ สบตาสีกาแฟที่ฉ่ำปรือด้ว
ท่านชีคดุขนาดนี้คุณหมอจะทนไหวเหรอ ตอนพิเศษ 1 (1/2)
ตอนพิเศษ 1หกเดือนผ่านพ้นไปนับตั้งแต่วันแต่งงานอันยิ่งใหญ่ ท่ามกลางภาระหน้าที่การบริหารชนเผ่าและงานในโรงพยาบาลซาฮิลเมดิคอลเซ็นเตอร์ที่แน่นขนัด ทาริคได้ตัดสินใจลักพาตัวเมียคนสวย หลบหนีความวุ่นวายทั้งหมดมายังวิลล่าทะเลทรายส่วนตัวสุดหรู ‘คัสร์ อัล-ซารับ’ ซึ่งตั้งอยู่โดดเดี่ยวใจกลางหุบเขาทรายอันเงียบสงบและเป็นส่วนตัวสูงสุดแผนการลักพาตัวครั้งนี้เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ช่วงบ่าย ในขณะที่หมอนับฝันกำลังนั่งตรวจแฟ้มประวัติคนไข้อยู่ในห้องทำงาน จู่ๆ ประตูก็ถูกเปิดผางออก ชีคหนุ่มในชุดลำลองเดินดุ่มๆ เข้ามาช้อนอุ้มร่างของเธอขึ้นพาดบ่าอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว ท่ามกลางเสียงหัวเราะชอบใจของขวัญข้าวและเลย์ลาที่รู้เห็นเป็นใจ ยื่นแว่นกันแดดและกระเป๋าเดินทางใบเล็กให้เสร็จสรรพ“ทาริคคะ! วางฉันลงเดี๋ยวนี้นะ คนไข้รอตรวจอยู่อีกตั้งหลายคน!” นับฝันโวยวายเบาๆ พลางทุบแผ่นหลังกว้าง“หมอดนัยน์และทีมแพทย์ประจำการอยู่ครบ ตอนนี้ถึงเวลาที่คุณหมอต้องไปรักษาอาการคิดถึงเมียของท่านชีคแล้ว” ทาริคกระซิบตอบด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพาเธอขึ้นเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวบินตรงมายังวิลล่าหรูแห่งนี้ทันทีเมื่อเดินทางมาถึงวิลล่า ทาริครินน้ำทับทิมส
Das könnte dir auch gefallen
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์366.1K Aufrufeรวมเรื่องแซ่บ (5)
Beefy Cat200.6K Aufrufeราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน309.9K Aufrufeรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด322.9K Aufrufeวิศวะโหมดหมาเด็ก
Camellia.ma99 Aufrufeดีลลับกับนายวิศวะเพลย์บอย | คอปเปอร์xมิเกล
พิชา - Phicha165 Aufrufeความลับของเจ้าชาย {The Prince's Secret }
Kim Nayeol361 Aufrufeทัณฑ์รักพ่ายพิศวาส
Mamaya Writer153 Aufrufe
