แชร์

บทที่ 10

ผู้เขียน: จี้เสียวหน่วน
ลี่เป่ยยวนมองเธอด้วยสายตาอาฆาต คำพูดของเขาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง ราวกับว่าเขาจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ในวิน
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 100

    “สาวใช้คนนี้ของคุณนี่น่าสนใจจริงๆ”ถังหว่านหนิงกล่าว “ฉันเพิ่งถูกประธานลี่เชิญกลับมาเมื่อวานนี้ จะไปตัดกล้องวงจรปิดโดยไม่มีเหตุผลเพื่ออะไร? ต่อให้ฉันเคยอยู่ที่ตระกูลลี่มาสามเดือน แต่ฉันไม่ใช่สาวใช้ของตระกูลลี่ จะไปรู้ได้ยังไงว่ากล้องวงจรปิดหลักมันอยู่ตรงไหนบ้าง? กลับเป็นเธอ วันนี้ที่ตระกูลลี่เหมือนจะมีเธอเข้าเวรเพียงคนเดียวใช่ไหม? อีกอย่าง ฉันเป็นถึงคุณหนูของตระกูลถัง จะใส่ร้ายเธอไปเพื่ออะไร?”“ไม่ใช่ฉัน! ไม่ใช่ฉัน!”เสี่ยวอิ๋งร้อนรนรีบหันไปอธิบายกับลี่เป่ยยวน พูดว่า “ประธานลี่! ฉันถูกใส่ร้าย!”“พอได้แล้ว!”ลี่เป่ยยวนขมวดคิ้วแน่นเขารู้ดีว่าคนรับใช้ในตระกูลลี่เคยแอบรังแกถังหว่านหนิงลับหลังแต่ทุกครั้งเขาขี้เกียจที่จะออกหน้าช่วยถังหว่านหนิงยิ่งต้องการให้ถังหว่านหนิงรู้ถึงความยากและถอดใจไปเองแต่ครั้งนี้ เสี่ยวอิ๋งทำเกินไปแล้วลี่เป่ยยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ตระกูลลี่ไม่ต้องการลูกจ้างที่ไร้ศีลธรรมแบบเธอ ไปเอาค่าจ้างเดือนนี้ซะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอไม่ต้องมาทำงานที่นี่อีกแล้ว”เมื่อได้ยินลี่เป่ยยวนออกคำสั่งเช่นนี้ สีหน้าของเสี่ยวอิ๋งก็ยิ่งซีดเผือด “ประธานลี่! ประธานลี่

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 99

    “ประธานลี่พูดเหลวไหลอะไรน่ะคะ?” ถังหว่านหนิงมองลี่เป่ยยวนตรงหน้าด้วยสีหน้าไร้เดียงสา ก่อนจะพูดว่า “ฉันกำลังอาบน้ำอยู่ดีๆ เป็นประธานลี่ที่พรวดพราดเข้ามาเอง ทำไมถึงกลายเป็นว่าฉันผิด?”“เธอ…”ลี่เป่ยยวนจ้องถังหว่านหนิงตรงหน้าเห็นเพียงถังหว่านหนิงใช้ผ้าขนหนูพันกาย ขาเรียวยาวขาวเนียนเปลือยเปล่าอยู่ข้างนอก เส้นผมที่ยังเปียกชื้นปล่อยสยายพาดลงบนไหล่ข้างหนึ่ง หยดน้ำเกาะอยู่บนไหปลาร้า เพิ่มเสน่ห์เย้ายวนอย่างถึงที่สุดเมื่อสังเกตเห็นสายตาของลี่เป่ยยวนที่จับจ้องมาที่ตน ถังหว่านหนิงจึงดึงผ้าขนหนูขึ้นเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ประธานลี่ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”“ใครอนุญาตให้เธอฉีกชุดสาวใช้?”เผชิญหน้ากับคำถามเชิงตำหนิของลี่เป่ยยวน ถังหว่านหนิงกลับทำหน้าซื่อถามกลับไปว่า “ใครฉีกชุด? ประธานลี่ คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?”“ถังหว่านหนิง เลิกเสแสร้งเถอะ”ลี่เป่ยยวนกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “เธอฉีกชุดคิดจะทำอะไรกันแน่? ต่อต้านฉันเหรอ? หรือจงใจทำแบบนี้เพื่อเรียกร้องความสนใจจากฉัน?”“ประธานลี่ ฉันไม่เข้าใจจริงๆ ว่าคุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร”ถังหว่านหนิงทำท่าทางสงสัยก่อนจะพูดขึ้น “ฉันไม่เคยเห็นชุดสาวใช้ที่ว่

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 98

    ‘เพียะ——!’เสียงฝ่ามือคมชัดตบลงบนใบหน้าของสาวใช้โดยตรงสาวใช้กุมแก้ม สีหน้าดูแย่ลงทันทีถังหว่านหนิงมองหญิงสาวที่ทั้งอ่อนวัยและงดงามตรงหน้าอย่างเย็นชา แล้วกล่าวว่า “เสี่ยวอิ๋งใช่ไหม? ในเมื่อเธอเรียกฉันว่าคุณหนูถัง ก็ควรรู้ว่าฉันมีฐานะอะไร ใครอนุญาตให้เธอเรียกชื่อฉันตรงๆ แบบนั้น?”“เธอ!”เสี่ยวอิ๋งอาศัยว่าตัวเองอยู่ในตระกูลลี่มานาน อีกทั้งยังมีหน้าตาสะสวย จึงไม่เคยเห็นถังหว่านหนิงอยู่ในสายตาเมื่อก่อนถังหว่านหนิงอยู่ในตระกูลลี่อย่างต่ำต้อยเพียงใด เธอเห็นมาโดยตลอดถังหว่านหนิงจำได้ว่าในชาติก่อน เสี่ยวอิ๋งเคยให้คำแนะนำแย่ๆ กับเธอหลายครั้ง จนทำให้เธอขายหน้าอยู่ต่อหน้าลี่เป่ยยวนหลายครั้งตอนนี้เมื่อเห็นเสี่ยวอิ๋งทำท่าทีอวดเบ่งต่อหน้าเธออีก ถังหว่านหนิงย่อมไม่มีทางปล่อยผ่าน“คุณหนูถัง ต่อให้ฉันเป็นแค่สาวใช้ของตระกูลลี่ แต่คุณตบฉันแบบนี้ก็เท่ากับตบหน้าท่านประธานลี่! เรื่องนี้ฉันจะบอกท่านประธานลี่! เสื้อผ้าที่ท่านประธานลี่ให้คุณ คุณกลับตัดมันจนขาดวิ่น รอถูกไล่ออกจากตระกูลลี่ได้เลย!”เสี่ยวอิ๋งจ้องถังหว่านหนิงด้วยความโกรธ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าที่ถูกตัดเป็นชิ้นๆ วิ่งขึ้นไปชั้นบนช่วงเย็น

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 97

    ผู้ชายออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้านเป็นเรื่องธรรมดาที่สุดแต่ผู้หญิง ต้องรู้จักพอใจในสิ่งที่ตนมีนี่มันตรรกะอะไร?"เรื่องวันนี้ฉันจะทำเป็นไม่เห็น แต่เธอต้องจัดการให้เรียบร้อย"พูดจบ คุณนายใหญ่ลี่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้จึงกล่าวว่า "อีกอย่าง ฉันจำได้ว่าก่อนหน้านี้เธอพักการเรียนไปใช่ไหม?""ใช่ค่ะ""ในเมื่อพักการเรียนไปแล้ว ก็ไม่ต้องไปยุ่งเรื่องที่โรงเรียนอีก"คุณนายใหญ่ลี่พูดว่า "เป็นสะใภ้ตระกูลลี่ ต่อให้เธอไม่ไปเรียน ใบรับรองก็จะตกมาอยู่ในมือของเธออยู่ดี""คุณนายใหญ่...""ไปจัดการซะ ตอนนี้สิ่งที่เธอต้องคิดมีเพียงแค่จะทำยังไงให้เป่ยยวนตกอยู่ในกำมือเธอ ส่วนเรื่องอื่นๆ เธอไม่ต้องไปกังวล อีกอย่าง เธอกำลังจะแต่งงานแล้ว ถ้ายังไปเรียนอีก คนอื่นจะหัวเราะเยาะเอา"น้ำเสียงของคุณนายใหญ่ลี่เต็มไปด้วยความเด็ดขาดแม้ว่าถังหว่านหนิงจะไม่พอใจ แต่ในตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องตอบรับมิฉะนั้นหากสูญเสียการคุ้มครองจากคุณนายใหญ่ลี่ แล้วหากลี่เป่ยยวนคิดจะทำอะไรตระกูลถังขึ้นมา เธอจะกลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบถังหว่านหนิงไม่ได้พูดอะไร ถือเป็นการยอมรับโดยปริยายคุณนายใหญ่ลี่เห็นว่าถังหว่านหนิงเชื่อฟังแล้ว

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 96

    “คุณนายใหญ่!”สีหน้าของคนขับรถซีดเผือดลงในพริบตาเขารับใช้คุณนายใหญ่ลี่มาหลายปี ตลอดเวลาที่ผ่านมา แม้จะเคยพูดผิดไปบ้าง แต่ไม่เคยถูกลงโทษหนักขนาดนี้มาก่อน!“คุณนายใหญ่ ผมแค่เผลอพลั้งปากพูดผิดไป! ผมก็แค่…”“พาตัวไป”คุณนายใหญ่ลี่ไม่แม้แต่จะชายตามองคนขับรถ คนของเธอเข้ามาพยุงเขาขึ้นจากพื้น ก่อนจะลากตัวออกไปก่อนหน้านี้ ถังหว่านหนิงเคยเห็นแต่ด้านใจบุญของคุณนายใหญ่ลี่ เธอไม่เคยเห็นอีกฝ่ายมีท่าทีเด็ดขาดและโหดเหี้ยมเช่นนี้มาก่อนบางทีคุณนายใหญ่ลี่อาจเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่ต้น เพียงแต่ในสายตาของคนนอก เธอแค่แสร้งทำเป็นใจดีและมีเมตตาเท่านั้นหากเธอเป็นคนมีเมตตาจริง เหตุใดเพียงแค่ลูกน้องพูดผิดไปคำเดียว ก็ถึงกับไล่ออกโดยไม่ลังเล ทั้งที่อีกฝ่ายรับใช้มานานหลายปี?“หว่านหนิง วันนี้ฉันเรียกเธอมา เพราะอยากถามว่าเธอรู้เรื่องข่าวหรือเปล่า?”“คุณนายใหญ่ ข่าวที่ว่าหมายถึงข่าวไหนเหรอคะ?”ถังหว่านหนิงแสร้งทำเป็นสงสัย ก่อนจะมองไปทางคุณนายใหญ่ลี่เห็นเพียงว่าคุณนายใหญ่ลี่หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา บนหน้าจอปรากฏข่าวเกี่ยวกับการที่ถังหว่านหนิงได้รับสืบทอดตระกูลถัง และร่วมมือกับกู้ซื่อ“เงินสองพันล้านนั่น ก

  • ท่านประธานหยุดเถอะ! ชาตินี้ ฉันขอไม่แต่ง!   บทที่ 95

    คิดถึงตรงนี้ คนขับรถก็รีบขึ้นรถตั้งใจจะไล่ตามถังหว่านหนิงไปถังหว่านหนิงมองดูท่าทีของคนขับรถที่ไล่ตามมาอย่างเอาเป็นเอาตาย ก็แค่แสยะยิ้มเย็นชาเจ้านายใจอ่อนเกินไป เหล่าลูกจ้างเลยได้ใจ แล้วคิดว่าตัวเองมีสิทธิ์ก้าวก่ายทุกเรื่องอย่างไรเสีย เธอก็เป็นคุณหนูของตระกูลถัง เป็นแขก ส่วนคนขับรถก็เป็นเพียงลูกจ้าง แต่กลับทำตัวแทนเจ้านายมาล่วงเกินแขกเช่นนี้แต่ก่อน เธออาจจะอดทนและกล้ำกลืนมันลงไปแต่ครั้งนี้ เธอไม่มีวันยอมอีกไม่นาน แท็กซี่ก็ขับมาจอดที่หน้าประตูใหญ่ตระกูลลี่คุณนายใหญ่ลี่ย้ายออกมาแล้ว แม้ว่าที่นี่จะไม่ใช่คฤหาสน์หลักของตระกูลลี่ แต่ก็อยู่ในเขตวิลล่าสุดหรูเมื่อมองผ่านหน้าต่างก็เห็นถังหว่านหนิงก้าวลงจากรถแท็กซี่ สีหน้าของคุณนายใหญ่ลี่พลันมืดครึ้มลง “เกิดอะไรขึ้น? ฉันให้เหล่า​จางไปรับแล้วไม่ใช่เหรอ? แล้วเขาล่ะ?”“คุณนายใหญ่ นี่…”บรรดาคนรับใช้ที่อยู่ข้างๆ ต่างก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นทั้งที่ก่อนหน้านี้เหล่าจางออกไปรับแล้วแท้ๆ!“เหลวไหล! แบบนี้ไม่เท่ากับทำให้ทั้งวิลล่าพากันหัวเราะเยาะฉันหรือไง?”คุณนายใหญ่ลี่ขมวดคิ้วแน่น สีหน้าหงุดหงิด ก่อนจะก้าวลงบันไดมาเมื่อเห็นถังหว่านหน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status