ต้นไหนผัก ต้นไหนหญ้า

เซียวจิ่งเหิง รับตะกร้าสานจากหลินอวี้เหนียงมาแล้ว ก้าวไปยังแปลงผักด้วยท่าทีมั่นใจ สำหรับเขาการถอนหญ้าคงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรนัก เพียงดึงต้นที่ไม่ต้องการออกจากดินก็สิ้นเรื่อง ต่อให้ไม่เคยลงมือทำด้วยตนเอง ก็ใช่ว่าจะต้องใช้ความคิดมากมายกับงานเล็กน้อยเช่นนี้ อย่างน้อยเขาก็คิดเช่นนั้นในตอนแรก

“ต้นไหนเป็นวัชพืช ข้าต้องถอนออกให้หมดใช่หรือไม่” เขาหันมาถาม อวี้เหนียงที่กำลังจัดผักในตะกร้าอีกใบ จึงตอบโดยไม่ได้เงยหน้า

 

“เจ้าค่ะ แต่ระวังอย่าถอนต้นผักที่ยังอ่อนอยู่ด้วย หากไม่แน่ใจว่าต้นไหนเป็นผัก ต้นไหนเป็นหญ้า ก็ถามข้าก่อนนะเจ้าคะ”

 

“ข้าเข้าใจแล้ว” เซียวจิ่งเหิงตอบอย่างสุขุม ก่อนหันกลับไปมองต้นไม้เล็ก ๆ ที่ขึ้นปะปนกันอยู่ในแปลง

เขาพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง เห็นต้นหนึ่งมีใบเรียวยาวและขึ้นอยู่ใกล้กับกอหญ้า จึงย่อตัวลงจับโคนต้นแล้วดึงขึ้นอย่างระมัดระวัง ดินก้อนหนึ่งหลุดติดรากขึ้นมาด้วย เขามองผลงานของตัวเองอย่างพึงพอใจ ก่อนจะได้ยินเสียงร้องห้ามดังมาจากด้านหลัง

 

“หยุดก่อนเจ้าค่ะ” เซียวจิ่งเหิงหันขวับ อวี้เหนียงรีบเดินเข้ามา มองต้นไม้ในมือเขาแล้วแทบอยากยกมือกุมขมับ

 

“ท่านถอนอะไรขึ้นมาเจ้าคะ ขอข้าดูหน่อยเจ้าคะ”

 

“วัชพืชไง”

 

“นี่ต้นผักของข้า”

ชายหนุ่มนิ่งไป เขาก้มมองต้นไม้ในมืออีกครั้ง ใบเรียวยาวของมันสั่นไหวตามแรงลม รากสีขาวยังมีดินเกาะอยู่ครบถ้วน ดูอย่างไรก็ไม่ต่างจากต้นหญ้าที่เขาเพิ่งเห็นเมื่อครู่มากนัก

 

“เจ้าบอกว่าต้องถอนหญ้า ข้าก็ถอนแล้ว”

 

“แต่ข้าไม่ได้บอกให้ถอนทุกต้นที่เห็นว่าไม่คุ้นตาเสียหน่อยเจ้าค่ะ”

อวี้เหนียงรับต้นผักคืนมาอย่างระมัดระวัง พยายามกดดินรอบรากกลับเข้าที่ แม้จะรู้ว่ามันคงตั้งตัวได้ยากแล้วก็ตาม

 

“ดูใบให้ดีสิเจ้าคะ ต้นนี้เป็นผักที่ข้าปลูกไว้ ส่วนต้นที่ขึ้นแทรกอยู่ข้าง ๆ นั่นต่างหากที่เป็นวัชพืช ท่านต้องดูทั้งใบและตำแหน่งที่มันขึ้น ไม่ใช่เห็นว่าต้นเล็กแล้วคิดว่าถอนได้หมด”

 

เซียวจิ่งเหิงกระแอมเบา ๆ “ข้าเพียงยังไม่คุ้นเคยเท่านั้น”

 

“ถ้าไม่คุ้นเคยก็ถามได้เจ้าค่ะ ข้าไม่ได้ห้ามถามเสียหน่อย”

 

“ข้าเข้าใจแล้ว” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พยายามรักษาท่าทีสุขุมของตนเอาไว้

อวี้เหนียงมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอนหายใจ “เช่นนั้นลองใหม่ก็ได้เจ้าค่ะ คราวนี้ค่อย ๆ ดูให้แน่ใจก่อนลงมือ” นางก้าวเข้ามาใกล้เพื่อชี้ไปยังต้นวัชพืชที่แทรกตัวอยู่ข้างกอผัก นางโน้มตัวลงเล็กน้อยเพื่ออธิบายวิธีสังเกตอย่างละเอียด ปลายนิ้วเรียวชี้ไปยังจุดนั้น ทำให้ระยะห่างระหว่างทั้งคู่ลดลงจนแทบชิด

เซียวจิ่งเหิงที่ตั้งใจฟังในคราแรกพลันชะงักไปชั่วขณะ กลิ่นหอมอ่อน ๆ จาง ๆ จากตัวนางลอยแตะจมูก พร้อมกับใบหน้าของนางที่อยู่ใกล้เสียจนเขาสามารถมองเห็นแพขนตายาวและดวงตากลมโตที่กำลังจริงจังกับการสอน หัวใจใต้พระองค์กลับกระตุกวูบอย่างไม่ทันตั้งตัว ความรู้สึกว้าวุ่นแปลกประหลาดแล่นริ้วขึ้นมาจนเขาเกือบหลุดโฟกัสจากคำอธิบายของนาง ชายหนุ่มกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อดึงสติกลับมา ก่อนจะขานรับเสียงเบา

 

“ข...ข้าเข้าใจแล้ว”

เมื่อนางผงะถอยหลังออกไปเล็กน้อย เซียวจิ่งเหิงถึงค่อยสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วหันกลับไปลงมืออีกครั้ง ครั้งนี้เขาระมัดระวังมากกว่าเดิม เขาจับต้นไม้ที่คิดว่าเป็นวัชพืชไว้แน่น แล้วค่อย ๆ ดึงขึ้น ทว่าดินกลับติดรากขึ้นมาเป็นก้อนใหญ่กว่าเดิม

 

“ท่านเบามือหน่อยเจ้าค่ะ” อวี้เหนียงร้องห้ามอีกครั้ง เซียวจิ่งเหิงชะงัก ก่อนก้มมองหลุมเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นตรงหน้า

 

“ข้าดึงแรงไปหรือ”

 

“ไม่ใช่แค่แรงไปเจ้าค่ะ ท่านต้องจับใกล้โคนต้น แล้วค่อย ๆ คลายดินรอบรากก่อน หากดึงขึ้นมาทั้งก้อนแบบนี้ ดินในแปลงก็เสียหมด”

 

“การถอนหญ้าต้องมีขั้นตอนมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ”

 

“ถ้าท่านไม่อยากถอนผักของข้าไปด้วย ก็ต้องมีเจ้าค่ะ”

หลี่กงกงซึ่งยืนอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกลนักรีบหันหน้าไปอีกทาง เขาเห็นพระองค์พยายามทำงานสวนด้วยพระองค์เองก็รู้สึกประหลาดใจมากพอแล้ว ยิ่งได้ยินหญิงสาวพูดจาตรงไปตรงมาเช่นนี้ ก็ยิ่งต้องใช้ความอดทนอย่างยิ่งเพื่อไม่ให้เสียงหัวเราะหลุดออกมา เขาคิดว่าตนควรเข้าไปช่วยเสียที อย่างน้อยก็ช่วยแยกต้นผักกับวัชพืชให้พระองค์ แต่ยังไม่ทันก้าวเท้า เซียวจิ่งเหิงก็หันมาส่งสายตาห้ามไว้เสียก่อน หลี่กงกงจึงได้แต่ยืนสงบเสงี่ยมอยู่ที่เดิม

เมื่อไม่มีผู้ใดเข้ามาช่วย เซียวจิ่งเหิงก็ต้องเรียนรู้วิธีถอนหญ้าด้วยตนเองต่อไป เขาทดลองทำตามที่อวี้เหนียงสอน — จับโคนต้นให้ถูกตำแหน่ง ใช้มืออีกข้างพรวนดินเบา ๆ แล้วจึงค่อย ๆ ดึงวัชพืชออกมา คราวนี้ต้นไม้หลุดจากดินโดยไม่ทำให้แปลงผักเสียหายมากนัก

 

“แบบนี้ใช่หรือไม่” เขาถามพลางชูต้นหญ้าขึ้นให้ดู อวี้เหนียงหันมามองก่อนพยักหน้า

 

“ถูกแล้วเจ้าค่ะ เห็นไหม ไม่ยากอย่างที่คิด”

 

“ข้าก็ไม่ได้บอกว่ายาก”

 

“แต่ท่านถอนผักของข้าไปแล้วสองต้นนะเจ้าคะ” เซียวจิ่งเหิงเงียบไปชั่วขณะ ก่อนวางวัชพืชลงในตะกร้าโดยไม่โต้เถียง