ตอนที่12 แผนการของตระกูลฟู่

ทางด้านฮ่องเต้ ยามนี้ตื่นเต้นจนยากจะระงับ เขาแทบรอไม่ไหวที่จะได้อ่านหนังสือเล่มใหม่

“คุณหนูใหญ่รู้จักคนเขียนหนังสือปกขาว เจ้าได้บอกเรื่องนี้กับนางหรือไม่ว่า ให้เก็บเป็นความลับ”

“บอกพ่ะย่ะค่ะ แต่นางก็มีข้อแลกเปลี่ยนด้วยพ่ะย่ะค่ะ” รองแม่ทัพฉือรีบบอกองค์เหนือหัว

“อย่างไร?”

“หนังสือปกขาวจะแถมรูปให้ด้วย หากฝ่าบาทยินดีมาอยู่ฝ่ายของนางพ่ะย่ะค่ะ” ฝ่าบาทได้ยินก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน 

“ทำไมต้องให้ข้ามาอยู่ฝ่ายนาง?” เขาเอ่ยถามอย่างไม่เข้าใจ รองแม่ทัพฉือจึงเริ่มเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ฮ่องเต้ได้ฟัง และเปิดเผยเรื่องที่พวกเขามีใจ อยากคบหาคุณหนูตระกูลลู่

“ฮ่า ๆ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ที่จริงถึงไม่มีเรื่องนี้ข้าก็เข้าข้างตระกูลลู่อยู่แล้ว ข้าไม่ใช่คนที่จะลืมบุญคุณคน บัลลังก์ของข้าแข็งแกร่งขึ้นมาได้ มีหลายคนให้การสนับสนุน หนึ่งในนั้นก็คือตระกูลลู่” เหว่ยอ่องและเจียวลู่ที่ยืนฟังอยู่หน้าประตู ยกยิ้มอย่างพอใจ

“เหล่าขุนนางตั้งตนว่าอยู่เหนือผู้อื่น มีความเชื่อที่ผิด ๆ ว่าตนมีความรู้ มีความสามารถ ช่วยบริหารบ้านเมือง หากไม่ได้เงินและเสบี่ยง จากตระกูลลู่มาสนับสนุนยามมีศึก แคว้นโจวจะมีอย่างทุกวันนี้หรือ บอกนางไม่ต้องกังกล รีบจัดหนังสือมาให้ข้าด่วนเลย” ฮ่องเต้กล่าวจบก็รีบทวงหนังสือทันที

“มิน่าข้าถึงรู้สึกว่า เหว่ยอ๋องดูแปลก ๆ ไป ความรักเปลี่ยนแปลงได้ทุกอย่างจริง ๆ หากเขาจะชอบพอนาง ข้าก็จะสนับสนุนเขาเอง” ฮ่องเต้ยกชามาจิบอย่างผ่อนคลาย

ทางด้านตระกูลฟู่ ยามนี้ท่านหญิงฟู่เหลียฮวา กำลังเล่าเรื่องราว ที่เกิดขึ้นวันนี้ให้เสนาบดีฟู่ ผู้เป็นบิดาฟัง เขารับฟังด้วยสีหน้าพอใจ

 “ท่านพ่อดูเหมือนเรื่องราว จะเป็นไปตามที่เราวางเอาไว้เป็นอย่างดีเจ้าค่ะ ชื่อเสียงคุณหนูใหญ่ยามนี้เน่าเสียยิ่งกว่ามูลสัตว์ องค์หญิงเมื่อข้าเล่าเรื่องราวของคุณหนูตระกูลลู่ ก็เชื่อข้าจนหมดใจ พอมาเห็นเหตุการณ์ในวันนี้ นางยิ่งปักใจเชื่อ อย่างไร้ข้อกังขาเจ้าค่ะ”

“แล้วคุณชายกู้เว่ยหยาง แสดงได้แบบเนียนดีหรือไม่?”

“ยิ่งกว่าแนบเนียนอีกเจ้าค่ะ ยามนี้เขาไปตีสนิทคุณหนูห้า เพื่อล้วงความลับของตระกูลลู่ นางนำเรื่องราวในแต่ละวัน มาเล่าให้เขาฟัง เพราะหลงเชื่อว่าเขามาชอบพอนางจริง ๆ น่าขันนางช่างโง่งม”

ฟู่เหลียนเฉิงหัวเราะออกมาอย่างพอใจ บุตรสาวคนแรกของเขาได้เป็นถึงท่านหญิง เพียงเพราะนางได้ช่วยทำความดี ด้วยการแจกโรงทาน ยาวนานถึง1เดือน ผู้คนต่างสรรเสริญยกย่อง ว่านางเป็นสตรีมีเมตตา ฮ่องเต้จึงพระราชทานยศ ให้เป็นท่านหญิง

ส่วนบุตรสาวคนรอง ฟู่เหลียนอวี่อายุ17ปี ยามนี้ก็ถูกหมายตา จะให้แต่งกับรัชทายาท ต่อไปทุกอย่างต้องอยู่ในกำมือของตระกูลฟู่ เขาเป็นเสนาบดี ที่มีขุนนางสนับสนุนหลายฝ่าย เขาวางแผนการทุกอย่าง เพื่อให้บุตรสาวก้าว ขึ้นเป็นฮ่องเฮาอย่างราบรื่น

ถามว่าเหตุใด ถึงใส่ร้ายป้ายสี บุตรสาวตระกูลลู่ เพราะพวกนางแทบไม่มีใครพูดถึง เพราะตระกูลลู่เป็นตระกูลพ่อค้า คงไม่มีทางมาข้องเกี่ยวกับราชวงศ์

แต่เพราะเขาไปล่วงรู้มาว่า ฝ่าบาทได้ไปตกลงกับตระกูลลู่เอาไว้ ในยามมีศึกสงคราม หากตระกูลลู่สนับสนุนเสบี่ยง เขายินดีให้บุตรสาวตระกูลลู่ แต่งเข้าราชวงศ์ 

ยามนี้บุตรสาวตระกูลลู่ ถึงวัยออกเรือนแล้ว เพื่อความแน่ใจและกันพลาด เขาจึงปรึกษาท่านหญิง วางแผนเรื่องนี้ขึ้น บุตรสาวตระกูลลู่มีหลายคน ราชวงศ์มีรัชทายาทและเหว่ยอ๋อง 

เขารู้ว่าท่านแม่ทัพหมายตาเหว่ยอ๋อง เขาจึงทำทุกวิธีทางเพื่อให้ฟู่เหลียนอวี่ เป็นที่สนใจของฮองเฮาและไทเฮา ฟู่เหลียนฮวาผลักดันจนได้เป็นท่านหญิง เพื่อปูทางให้คนเป็นน้อง เพราะนางมีคนชอบอยู่แล้วคือ กู้เว่ยหยาง

พอได้เป็นท่านหญิง ฟู่เหลียนฮวาก็ได้พาฟู่เหลียนอวี่ เข้าวังด้วยแทบทุกครั้ง และฟู่เหลียนฮวายังได้ไปสนิทสนมกับองค์หญิง ทุกอย่างจึงดูเหมือนเข้าทางนาง เมื่อวันหนึ่ง ฮองเฮาเปรยออกมาว่า อยากให้คุณหนูฟู่เหลียนอวี่แต่งกับรัชทายาท ซึ่งสร้างความพอใจให้ตระกูลฟู่เป็นอย่างมาก

“โชคช่างเข้าข้างเราเสียจริงเจ้าค่ะท่านพ่อ อยู่ดี ๆ คุณหนูใหญ่ก็ลุกขึ้นมาเปลี่ยนแปลงจวน ปรับเปลี่ยนกฎต่าง ๆ จนคนทั้งจวนไม่พอใจ กลางตลาดข้าก็แค่แสดงนิดหน่อย นางก็ถึงกับดึงป้ายทองออกมา ช่างน่าขัน”

“ชื่อเสียงคุณหนูตรกูลลู่ย่ำแย่ขนาดนี้ หากฝ่าบาทยังทรงเลือก เหล่าขุนนางต้องถวายฎีกาคัดค้านแน่นอน”

“ได้ข่าวว่างานเลี้ยงบุปผาปีนี้ ฝ่าบาทเชิญคุณหนูตระกูลลู่เข้าร่วมด้วย ไม่รู้ว่าพวกนางยังจะกล้าไปหรือไม่ หากยังกล้าไป ข้าคิดว่าพวกเรา คงมีเรื่องสนุกให้ดูแล้วละเจ้าค่ะ”

ฟู่เหลียนอวี่ยืนตัวแข็งค้าง เมื่อเดินผ่านมายังห้องทำงานของบิดา หมายความว่าอย่างไร ข่าวลือแย่ ๆ ของคุณหนูใหญ่ตระกูลลู่ คือแผนของพี่ใหญ่และท่านพ่อ อีกทั้งมีคุณชายกู้เว่ยหยางร่วมด้วย พวกเขาทำเช่นนี้ไปทำไมกัน พวกเขาทำเรื่องเลวร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร 

จวนตระกูลลู่ เรือนฮูหยินรอง ยามนี้คึกคักกันเป็นอย่างมาก เพราะใบเชิญงานเลี้ยงชมบุปผา คราวแรกฮูหยินรอง วุ่นวายกับการตัดชุด ให้คุณหนูห้าลู่เจียว เพื่อใส่ในวันปักปิ่น แต่มาวันนี้นางคิดว่า งานชมบุปผาสำคัญกว่า 

ลู่เจินคุณหนูสาม หลังจากกลับมาจากจวนท่านอ๋อง นางก็ตรงกลับมายังเรือนมารดา แต่ก็ตกใจที่เห็นอาภรณ์มากมาย ถูกนำมาให้ลู่เจียวได้เลือก ไหนจะกล่องเครื่องประดับ 

“เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าท่านแม่?” ฮูหยินรองพอได้ยินบุตรสาวคนโตเอ่ยถาม ก็นึกโกรธเคืองลู่เจินขึ้นมา ที่วันนี้นางขอตามคุณหนูใหญ่ไปทำงาน อยู่สบาย ๆ ดี ๆ ไม่ชอบ ชอบไปทำตัวให้ลำบาก นังลูกไม่รักดี!

“ก็เลือกชุดให้พวกเจ้าใส่ไปงานเลี้ยงบุปผาอย่างไรละ”

“ท่านแม่ พี่หญิงบอกว่าจะไม่ไป” ลู่เจินเอ่ยบอกออกไป เพราะไม่อยากให้นางเสียเวลา

“อะไรนะ! นี่นาง! มันจะมากไปแล้ว” ความโกรธไม่พอใจกลับมาอีกครั้ง คุณหนูใหญ่ทำตัวเช่นนี้ได้อย่างไร เอาแต่ใจเกินไปแล้ว ไม่ได้! นางต้องไปคุยให้รู้เรื่อง

“ท่านแม่จะไปไหนหรือเจ้าค่ะ?”

“ข้าก็จะไปหานางนะสิ ข้าอยากรู้เหตุผลว่าทำไมถึงจะไม่ไป ข้าอุตส่าห์ขนเสื้อผ้า มาให้พวกเจ้าเลือก อย่างดิบดี เอาแต่ใจตนเองเช่นนี้ ใช้ได้ที่ไหน” ลู่เจินถอนใจออกมา กับท่าทางของมารดา

“ท่านแม่ ท่านต้องพูดจาดี ๆ และให้เกียรติพี่หญิงนะเจ้าค่ะ เพราะต่อไปฐานะของนาง อาจจะไม่เหมือนเดิม”

“ทำไม? ต่อไปนางจะกลายเป็นเทวดาเหรอ?” ฮูหยินรองเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยัน

“ท่านแม่!” ลู่เจินไม่คิดเลยว่า มารดาของนางจะกลายเป็นคนเช่นนี้ไปได้

“เป็นไงทาสรับใช้เหนื่อยมั้ยเจ้าคะ? ขอตามพี่หญิงไปทำงาน ประจบสอพลอเก่ง ฝีมือพัฒนาไม่เบาเลย” นี่ก็อีกคน ลู่เจินถอนใจออกมา ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไป 

พวกเขาตั้งตนเป็นศัตรู กับคุณหนูใหญ่เช่นนี้ไม่ดีแน่ แล้วนางจะช่วยพวกเขาอย่างไร นางไม่อาจบอกว่าเวลานี้ เหว่ยอ๋องตกลงคบดูใจ กับคุณหนูใหญ่ หากข่าวลือแพร่ออกไป พี่หญิงใหญ่ต้องเดือดร้อนแน่

แต่ขืนปล่อยไว้เช่นนี้ เหว่ยอ๋องรู้เข้า เขาคงไม่อยู่นิ่งเฉย ไม่มีใครไม่รู้ถึงความโหดเหี้ยมของเขา แม้เขาจะนิ่งและเงียบขรึม แต่เวลาโกรธน่ากลัวไม่น้อย จากที่ฟังมานางไม่อยากเห็น นางกลัว