นายหัวอาชา

"มะ แม่ แม่จะพาชบาไปไหน!?" เด็กสาวเอ่ยถามเสียงสั่น ขณะที่แม่กับพ่อของเธอกำลังพากันลากตัวของเธอ มายังบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ในป่าทึบ

"มาเถอะน่า เกิดมาทั้งทีชดใช้ค่าน้ำนมให้กูบ้างสิวะ!"

"อะไรอะแม่ ฮึก"

"มาแล้วครับนายหัว" พ่อของเธอพูดขึ้น

ชายร่างกำยำผิวคล้ำหันกลับมามอง สีหน้า แววตา ของผู้ชายคนนั้นทำให้ชบารู้สึกกลัวมาก

"นะ นี่มันเรื่องอะไรกันแม่"

"ฉันไม่มีเงินพอจะมาจ่ายดอกให้นายหัวหรอก เอาอีนี่ไปขัดดอกแทนก่อนก็แล้วกัน"

"แม่!"

"ใคร?" เขาเอ่ยถามขึ้น

"ลูกสาวของฉันเองจ้ะนายหัว ตอนนี้มันอายุ 20 แล้ว" พ่อของชบาตอบ

"....." ชายหนุ่มกวาดสายตามองเรือนร่างของหญิงสาวตรงหน้า พร้อมกับยกมือลูบปลายคางไปมา "อืม น่าสนใจดี"

"ดอกเบี้ยที่ครบกำหนดจ่ายงวดนี้ พวกฉันไม่มีจ่าย เอามันไปขัดดอกแทนไปก่อนนะนายหัว"

"ชะ ใช่ๆ จ้ะนายหัว"

"....." ชบายืนตัวเกร็ง น้ำตาไหลออกมาอาบแก้ม เมื่อได้ฟังสิ่งที่พ่อกับแม่ของเธอกำลังสนทนากับผู้ชายหน้าตาน่ากลัวคนนั้น

"งั้นพวกเรากลับก่อนนะ"

"มะ แม่พ่ออย่าไป!" ชบารีบวิ่งเข้าไปรั้งแขนผู้เป็นแม่เอาไว้ เมื่อรู้ตัวว่าตัวเองกำลังจะถูกทิ้งให้อยู่ที่นี่

"ปล่อย ทำหน้าที่ของลูกหน่อยสิวะ อยากให้พ่อกับแม่ลำบากหรือยังไง!?"

"ฮึก...ให้หนูไปทำงานให้ก็ได้นะ แต่ไม่เอาแบบนี้ได้ไหม หนูไม่อยากอยู่กับเขา" ชบาขอร้องอ้อนวอนทั้งน้ำตา

"อีโง่ นายหัวอาชาเขารวยจะตายไป มึงอยู่ที่นี่มีแต่จะสุขสบาย ใช้มารยาในตัวของมึงให้เป็นสิ จะได้เป็นนายหญิงที่นี่ มีเงินให้พ่อกับแม่ใช้"

"มะ แม่"

"อยู่ที่นี่ ห้ามออกไปไหนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นโดนเล่นงานหนักแน่"

"....." ชบายืนมองพ่อกับแม่ของเธอขับรถออกไป โดยที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย